Nooit meer werken. Accepteren?

[Mormel]

Tot vijf jaar geleden werkte ik veel. Zes dagen op zeven de nacht als bakker (50-60u/week), heb in die jaren ook een huis compleet verbouwd naast mijn werkuren; tot vijf jaar geleden: crash en hervallen in mentale problemen. Ontslag met wederzijds akkoord getekend, ziekte, invaliditeit.
Ondertussen verschillende keren geprobeerd om elders aan de slag te gaan, nooit langer dan twee maanden vol gehouden.
Vrouw zegt om werk compleet los te laten, artsen zeggen dat werk niet aan de orde is, regering schrijft langdurig zieken harder aan te pakken.
Wat is het advies in deze situatie?
Ben 43 en kan me moeilijk neerleggen bij de situatie.

Voor diegene die denken, ah weer een profiteur: uitkering bedraagt minder dan de helft van mijn vorig loon, elke maand is het cijferen en persoonlijk vond ik het leven veel makkelijker toen ik gewoon ging werken. Doe wat vrijwilligerswerk, maar eigenlijk is dat onzichtbaar.

 

[Exorikos]

Er is maar één ding erger dan moeten werken en dat is niet kunnen werken. Ik hoop dat er wat begrip in je omgeving is, maar ik maak me geen illusies.

Heb je het gevoel dat je qua begeleiding maximaal bent kunnen gaan?

 

[Vega]

Probeer halftijds ergens te werken? Dat is zowat een tussenstap, eerst zal je sowieso moeten nadenken over wat je eigenlijk zelf wilt... Als je je er niet bij kan neerleggen om niet meer te werken lijkt dit me een nodige stap maar dan wel iets waar je zelf in geïnteresseerd bent en ook goed afbakenen dat je niet ipv 20u opeens voltijds aan het werk bent.

Succes in ieder geval!

 

[pardal]

Ben je nog bezig aan het werken met je mentale problemen?

Indien ja: focus daarop. Werken heeft dan echt geen zin. Vrijwilligerswerk is enkel goed als jij er een meerwaarde uit haalt.

Indien nee: indien prognose is dat je niet meer kan werken. Gaan focussen op wat je wel kan en wat voor jou zinvol is om te doen.

 

[Straddle]

Ik zou het persoonlijk niet (kunnen) accepteren om nooit meer te werken, daarvoor haal ik teveel voldoening uit mijn job. Dit hangt van persoon tot persoon af, maar ik zou je toch adviseren om te blijven zoeken naar een job die aansluit bij je profiel en wat je zoekt (en als fulltime teveel eisend is, begin dan met een low-entry job of op een part time regime). Je bent nu (nog maar) 43, dat is nog een heel eind tot je aan de pensioenleeftijd zit, ik zou proberen in die periode toch een job uit te oefenen.

 

[Wallfish]

Moeilijk te zeggen als buitenstaander wat jij moet doen hé - wij kennen de situatie niet.

Je hebt mentale problemen die verhinderen dat je werkt -> Ok, maar dat is zeer breed: wat houd het juist in? Niet dat je hier alle details publiek moet maken maar de oplossing zal wel afhankelijk zijn aan wat het probleem juist is:
- Zit je gewoonweg in een burnout doordat je een lange periode te hard gewerkt hebt? -> Is die burnout voldoende verwerkt of ben je te snel terug aan de slag willen gaan waardoor je hervallen bent?
- Is het je job zelf dat voor te veel stress zorgt? -> kan een ander soort job helpen?
- Zijn er problemen in je privé sfeer die je mogelijks kan oplossen door contact met toxische mensen te verbreken?
- Loopt de relatie met je vrouw goed of moet hier aan gewerkt worden?
- Stress ivm kleine kinderen die veel energie vragen? Eventueel hulp van familie inschakelen?
- ...

Zijn er zaken die je kan doen om die mentale problemen te verbeteren? Kan therapie helpen? Kan je halftime werken?

Je vraagt hier voor hulp en hulp vragen is altijd positief, maar je vraagt hulp op een internetforum.
Je zal meningen en tips krijgen die misschien kunnen helpen maar ze kunnen mogelijks de situatie ook erger maken want ze komen van een aantal willekeurige vreemden op het internet zonder enige relevante kwalificaties, gebaseerd op een post van jou met relatief weinig info.

Besef dat een psycholoog je hoogstwaarschijnlijk veel beter kan helpen. Die mensen zijn opgeleid om hulp te bieden bij mentale problemen en je kan er je verhaal doen in een veilige context.

Verder, financieel is het niet evident geef je zelf aan. Besef dat dat er waarschijnlijk niet beter op zal worden: de regering is altijd op zoek achter geld en de zogezegde profiteurs aanpakken (niet dat jij er 1 bent) zal altijd op veel bijval kunnen rekenen bij een groot deel van de bevolking.
Verder kan de tarieven chaos van de VS wel eens voor een hoop economische problemen veroorzaken waardoor bepaalde zaken gevoelig duurder kunnen worden.

 

[xxxracexxx]

Waarom werken iets aanzien als iets slecht? Bezie het als een hobby.
Je moet een job zoeken die je graag doet en dan ga je niet tegen je zin. Dan is het zoals een 'betaalde hobby'.

Klinkt misschien wat roodkleuring of zweverig maar de dagen die ik tegen mijn zit ben gaan werken kan ik op 2 handen tellen op m'n huidige job.

Probeer iets volledig anders, volledig uit je comfortzone. Tuinbouw, (toren)kraanman, elektricien, verkoper, laborant, ...
Voor alle opleidingen die onder de noemer 'knelpunt' vallen kan je vaak gratis (en betaald) een opleiding voor krijgen.

Ik heb ook paar jaar en paar werkgevers/stielen moeten afzoeken tot ik het juiste vond en nu is werken iets 'leuks' ipv een 'opgave'.

 

[Falafel]

Wat maakt dat je het nooit lang meer hebt kunnen volhouden? Als je daar de vinger op kunt leggen, heb je de sleutel in handen.
Maar dat hoeft niet te betekenen dat het daarom makkelijk op te lossen is. Als artsen zeggen dat het momenteel niet aan de orde is, is het misschien de duurzaamste weg om eerst op herstel te concentreren vooraleer je je weer ergens in stort zonder er klaar voor te zijn.

Werken is goed, het is positief, het geeft je een plek in de samenleving, het levert geld op, zorgt voor sociale contacten... Maar: zeker in deze situatie is het belangrijk om eens zo doordacht zo'n verbintenis aan te gaan.

 

[playforfun91]

Ik heb een tijdje voltijds werken met studeren (bachelor) gecombineert ... werken of studeren was het enige wat ik nog deed. Verlof, dat diende om examens af te leggen of om toch eens een week door te kunnen studeren. Ik weet gewoon hoe dicht ik bij crashen gestaan heb, soms is het gewoon te veel en na een (zware) burn-out of depressie zal je altijd gevoeliger blijven op herval.

In feite kan ik niet zeggen wat jou zal helpen, maar wat mij wel geholpen heeft:

- op tijd om de rem gaan staan, maar dat is voor jou vijgen na pasen op dit moment. Blijf wel alert in de toekomst.
- sporten, dat is één van mijn reddingen geweest. Zoek tot je vindt wat leuk is voor jou. Een toertje fietsen, eens een half uurtje joggen, baantjes trekken ... het kan wonderen doen voor de geest
- blijf niet binnen zitten, ga naar de zee, wandel op uw gemak de kustlijn af, geniet van de natuur, ...
- Zoek een job waar je echt aansluiting mee voelt, eventueel op laag tempo iets van opleiding volgen om jou te herscholen. Ik werk momenteel ook onder mijn niveau van mijn studies, maar toch is die kans er alleen gekomen door mijn studies. Het is een job met weinig druk, iedereen die jouw de eerste weken komt vragen hoe je je voelt (zalige cultuur dus), ruimte voor opleiding en ontplooiing en niets eens zo slecht betaald (tuurlijk kan ik dubbel zoveel gaan verdienen elders in de sector, maar dan zal ik ook 6/7 werken en veel meer uren. Ik hoop oprecht dat je ook op zoiets kan vallen, een job die je toelaat om met zeer beperkte druk te werken. Overal zit er natuurlijk wel iets van druk achter.

Ik zou ook wel eens babbelen met een loopbaancoach als je het ziet zitten om toch nog te werken. Ik ken jouw skills niet maar misschien heb je echt een grote ommezwaai nodig. Ik heb als teamleader een verkoper gehad die ervoor jaren hetzelfde gedaan had als jou (bakkerij, uren en uren zwoegen). Die gast was enerzijds een zalige verkoper en anderzijds was het exact wat hij nodig had, hij vond die job mégachill.

Ik ken jou niet, maar oprecht, ik hoop dat je uit deze punt kan klimmen op een of andere manier. Alles op jouw tempo en vooruit kijken jong, cmon!

 

[Verdansk]

Probeer iets volledig anders, volledig uit je comfortzone. Tuinbouw, (toren)kraanman, elektricien, verkoper, laborant, ...
Voor alle opleidingen die onder de noemer 'knelpunt' vallen kan je vaak gratis (en betaald) een opleiding voor krijgen.

Ik kan dit enkel maar bijtreden op voorwaarde dat het een beetje gericht is: het heeft geen zin om torenkraanman te worden als je graag omgeven bent door andere mensen.

In dat opzicht kan het interessant zijn om te analyseren voor jezelf wat je energie geeft want in elke job zal je altijd ook energie vreten en zaken bevatten die niet zullen aanvoelen als “hobby”. (Het cruciale verschil a mon avis het feit dat veel elementen gewoon niet vrij te kiezen zijn).

Ondertussen verschillende keren geprobeerd om elders aan de slag te gaan, nooit langer dan twee maanden vol gehouden.
Vrouw zegt om werk compleet los te laten, artsen zeggen dat werk niet aan de orde is, regering schrijft langdurig zieken harder aan te pakken.
Wat is het advies in deze situatie?
Ben 43 en kan me moeilijk neerleggen bij de situatie.

Dus medisch advies en je vrouw bevestigen wat je merkt in de praktijk, dus ik zou op dat vlak niet inzien welk advies je zoekt.

Kleine analogie:
Als je niet kan slapen en je focust op hoeveel tijd er nog rest tot de wekker gaat, ga je niet sneller inslapen. Je gaat moeten accepteren dat je de volgende dag wat meer moe bent en je kan maar dingen doen om de volgende dag beter te slapen. Bij sommige personen is dat door minder caffeine drinken of gsm te mijden, anderen blijkt dat het hoofdkussen aan vervanging toe is of het hele bed. Misschien heb je tijdelijk slaappillen nodig en eerstvolgende nacht dat je ze niet neemt, blijft je slapeloos. Je blijft dit proberen zonder eerst de dosis af te bouwen. Misschien is toch het bed het probleem, maar het is zo duur en je leest op internet dat gigantische verschillen zijn. Iets extra om over te piekeren voor je gaat slapen.

 

[Gonzo the Great]

Gezien we inderdaad weinig details meekrijgen, is professioneel advies inwinnen de enige juiste raad dat we hier kunnen geven.

Verder kunnen we hier enkel eigen ervaringen delen, misschien helpt het of is het herkenbaar.
Ik las in een ander topic dat je aan "zelfmedicatie" doet, daar zou ik toch mee opletten. In jaren dat ik me ook niet 100% in mijn vel voelde ben ik ipv enkel te genieten van weed het ook op een manier beginnen te "gebruiken" als vlucht, en dan staat de deur open naar verslaving en jaren weggooien.
Ik denk vaak aan dit experiment
Rat park
Veel mensen zitten in een kooitje, ook ik soms. Geleefd worden door de routine en niet meer weten hoe vrijheid te gebruiken. Geef mij een toffe bezigheid, bij mij is dat RC racen als hobby en ik vergeet zelfs sigaretten. In die zin is je vrijwilligerswerk top (als je het graag doet), dus doe daar gerust nog wat bezigheden bij zou ik zeggen, en ze moeten daarvoor niet nuttig zijn, als je het maar tof vindt. Sport vind ik ook super om mijn hoofd fris te maken. Niet gewoon lopen, dat haat ik dus dat doe ik niet, wel matchke voetbal, padel, toerke fietsen... Dat je er s'avonds meer moe en voldaan van zijt is alleen maar mooi meegenomen.

 

[Doxie]

Welke jobs en hoeveel uren probeerde je? Wat is de reden dat het tegenviel? Vond je ze inhoudelijk leuk? Of leuk maar vroeg het zoveel energie ondanks weinig uren bijvoorbeeld?

 

[Mormel]

Welke jobs en hoeveel uren probeerde je? Wat is de reden dat het tegenviel? Vond je ze inhoudelijk leuk? Of leuk maar vroeg het zoveel energie ondanks weinig uren bijvoorbeeld?

Ongeveer elke job die ik de laatste jaren probeerde was schoonmaak, ofwel van lokalen of wel als huishoudhulp. Meestal was het verveling dat me parte speelde en ook de verplichte uren, waarna de motivatie een duik nam. Werkgevers waren altijd tevreden maar ik ben gewend snel en efficiënt te werken waardoor de frustraties opliepen als ik ergens vier uur moest werken terwijl ik het werk op drie uur gedaan kreeg en vervolgens wat nutteloos werk begon te doen.
Merk ook dat de arbeidsmarkt verandert is. Ben twintig jaar geleden een tijdje uit de bakkerij geweest en gewerkt via interim en toen kon ik bij wijze van spreken 's ochtends enkele interims bezoeken en in de namiddag al telefoon krijgen om ergens een nachtshift te draaien. Heb gemerkt dat het zo niet meer werkt en kennelijk krijgen ze genoeg betere profielen want ik krijg zelf amper respons.

Op dit moment heb ik twee sollicitaties lopen, eentje bij de NMBS om 's nachts treinen schoon te maken, een andere bij een maatwerk bedrijf; ik kijk er wel naar uit, maar ergens knaagt het toch dat het allebei weer lage functies zijn terwijl ik in de bakkerij eigenlijk dikwijls gewerkt heb met personeel onder mij en mijn functie daar best te vergelijken valt met deze van ploegbaas in andere sectoren.

Over de mentale problemen, deze zitten zeker in de weg. Ben al meer dan twintig jaar psychiatrisch patiënt, vandaar ook de toelating om in een maatwerk bedrijf te starten, slik vrij stevige medicatie om me stabiel te houden, maar desondanks zullen er altijd dagen blijven dat ik gewoonweg niet buiten kan komen en me ziek moet melden. Denk niet dat dit goed te begrijpen is voor mensen met een normale mentale gezondheid.

 

[xxxracexxx]

Als het zo lees moet je eerst weten wat je wil en kan...
Je wil zo te zien een stresserende drukke job maar je lichaam wil een rustige job waar je tijdig op pauze kan drukken.

Deze 2 gaan al zeker niet samen en dat dit eerst eens moet uitlaten.

 

[Knarf]

Iemand eerder zei het ook al: sporten. Lopen, fietsen, ...


En als je u dan beter voelt kan je eens nadenken om te gaan werken. Of een opleiding volgen. Eventueel (eigenlijk zou ik dat zeker doen) in samenspraak met loopbaanbegeleiding.


Ook nu zeker professionele hulp zoeken. Je woont in een land waar hulp beschikbaar is. Maak er gebruik van.

 

[Falafel]

Kan je misschien terecht bij GTB?

 

[Mormel]

Iemand eerder zei het ook al: sporten. Lopen, fietsen, ...


En als je u dan beter voelt kan je eens nadenken om te gaan werken. Of een opleiding volgen. Eventueel (eigenlijk zou ik dat zeker doen) in samenspraak met loopbaanbegeleiding.


Ook nu zeker professionele hulp zoeken. Je woont in een land waar hulp beschikbaar is. Maak er gebruik van.

Wil nog even kort hierop reageren. Je zou verwachten dat de voorzieningen hier uitgebreid zijn. Mijn ervaring: ik heb al vijf jaar toegang tot een assistent psychiater, dus nog in opleiding en elk jaar een nieuwe. Probeer je maar eens voor te stellen hoe je dertig jaar aan mentale problemen telkens opnieuw probeert uit te leggen aan iemand die je eens per maand ziet en na een jaar vertrekt. Daarnaast is het nog steeds zo dat je bij de psychiater eerst de volle pot betaald, dus als je geen 100 euro opzij hebt staan voor je afspraak, dan kun je deze verzetten naar de volgende maand.

 

[Knarf]

Al eens bij het CGG langs geweest? Daar is het goedkoper.

Maar weet niet hoe goed de service is. En inderdaad of ze daar voldoende tijd hebben.

Of opname in psychiatrisch ziekenhuis? Maar geen idee wat dat kost.

 

[Mormel]

Al eens bij het CGG langs geweest? Daar is het goedkoper.

Maar weet niet hoe goed de service is. En inderdaad of ze daar voldoende tijd hebben.

Of opname in psychiatrisch ziekenhuis? Maar geen idee wat dat kost.

Het CGG moet ik nog eens goed bekijken, vroeger wel contact mee gehad.
Een echte opname zou misschien aangeraden zijn, maar daarvan zijn de kosten rond de 700 en 1000 euro per maand, en niet draagbaar naast mijn hypotheek en andere vaste lasten. Eigenlijk moet ik dan mijn huis verkopen.
Nog even over dat wonen in een land waar hulp beschikbaar is, om je aan te geven hoeveel belang hier gehecht wordt aan geestelijke gezondheid: voor diegenen die Leuven kennen en dan meer bepaald het gigantische Gasthuisberg, enig idee hoeveel bedden zij hebben voor crisisopnames?
5
5 bedden op een totaal van 1949.
Als je dan weet dat 37% van de langdurig zieken op de arbeidsmarkt kampen met mentale problemen, dan vraag ik me af waarom er daar niet meer aandacht aan wordt gegeven.

 

[Horse]

1. Dagelijks sporten
2. Dagelijks sporten
3. Btw nummer aanvragen en doen wat je graag wil doen

Zelfs al heb je netto niet meer dan nu, je hebt weinig te verliezen, je moet ook maar eens opzoeken hoe weinig je moet afgeven op de eerste 10.000€

En dat bedrag zal niet ver liggen van jouw uitkering