Yoshihiro Togashi zullen de manga aficionado's onder ons wel kennen als de gerespecteerde auteur achter Yu Yu Hakusho en Hunter x Hunter. Beide hersenspinsels komen niet in de buurt van de globale faam van pakweg een Dragon Ball of een One Piece, maar desalniettemin worden ze door velen beschouwd als twee van de beste actie-gerichte Shōnen-series aller tijden. Een terechte reputatie, indien je de Japanse stripverhalen nog nooit hebt gelezen, maar er is minstens één grote reden waarom Hunter x Hunters populariteit een trapje (of vijf) lager ligt dan dat van die andere fictieve werelden. Togashi heeft immers de tendens om de publicatie van de volgende hoofdstukken maanden- of jarenlang te pauzeren – helaas vanwege z'n slechte gezondheid – en realistisch gezien veroorzaakte dit ook negatieve gevolgen voor verwante media-projecten. Zo werd de anime-reeks al een tijdje geleden afgerond, met een erg lage kans dat er in de nabije toekomst nieuwe afleveringen zullen circuleren, en wie weet wat er achter de schermen gebeurde wat betreft potentiële videogames …
Eighting kon voor liefhebbers de reddende engel zijn die deze zogenaamde vloek zou verbreken, want ze voltooiden sinds kort een gloednieuwe fighting game. Zij hebben daarenboven massa's ervaring in dit genre, zoals blijkt uit de tientallen exemplaren in hun uitgebreide portfolio, en de firma weet eveneens wat men moet aanvangen met het 3 vs 3-formaat. Hunter x Hunter Nen x Impact kunnen we echter in de verste verte niet vergelijken met Marvel vs Capcom 3, noch met hun betere gelicenteerde titels van weleer zoals onder andere Naruto: Clash of Ninja op de Nintendo GameCube. Nee, in plaats daarvan kregen iets van een véél lager kaliber, want het spel is in vele opzichten een erbarmelijk product voor zowel fans van Togashi's universum als zij die graag willen knokken. Waar liep het precies fout?
Hoewel ik geen exacte data hierover kan raadplegen, vermoed ik dat Hunter x Hunter Nen x Impact ten onder ging wegens een te bescheiden budget. De neveneffecten van een minimalistische productie kun je quasi overal aanschouwen en het zou niet de eerste keer zijn dat Bushiroad (de rechthebbende uitgever van dienst) te weinig financiering naar een project overschreef. Neem nu de spartaanse presentatie: de cel shaded karakter-modellen zijn niets om over naar huis te schrijven, en ze verbleken tegenover die van DNF Duel, laat staan naast de flair van Guilty Gear Strive of Granblue Fantasy: Versus Rising. Je merkt ook onmiddellijk dat Eighting op het vlak van animatie moest bezuinigen, op basis van de algemeen houterige bewegingen en hoe ze de camera van sommige Super Moves positioneerden om zo het nodige werk te verminderen. Verder zien de achtergronden er primitief uit, terwijl bijna de helft van dit aanbod gerecycleerde omgevingen zijn, weliswaar met verschillende belichting. En de grootste 'besparing' vinden we bij de Story Mode: het magere verhaal dat men in deze verheerlijkte tutorial vertelde, bestaat voornamelijk uit stilstaande screenshots en een paar regels dialoog, waarvan weinigen werden uitgesproken. Als je dan toch iets hoort, dan plukte men het rechtstreeks uit de anime, net als de eerder vermelde plaatjes. Ik verwachtte niets van deze modus, en toch wist dit kwalitatief dieptepunt me te ontgoochelen …
Mijn allergrootste klacht omtrent dit onderwerp? Dat niet iedere inclusie in de praktijk even competent werd gerealiseerd. Als manga blinkt Hunter x Hunter uit in het fantaseren van personages met (soms zéér) voorwaardelijke Nen-vaardigheden, waardoor conflicten geregeld tot intellectuele krachtmetingen uitlopen, in plaats van de reinste power creep die je normaliter in zulke verhalen zou lezen. Helaas bewijst Nen x Impact dat de verantwoordelijke ontwikkelaars zo'n accent niet altijd adequaat konden overdragen. Volgens de canon kan Chrollo bijvoorbeeld andermans Nen-vaardigheid stelen en vervolgens in z'n boek bewaren, waardoor hij over een aanzienlijk assortiment zou bezitten. In-game zie je hem echter enkel z'n vleesverslindende vissen oproepen … en daar blijft het dan bij. Kite had men ook liever achterwege gelaten, als je naar het armoedige eindresultaat kijkt. Ja, hij is een relatief belangrijke figuur in het narratief en bovendien zijn de condities omtrent z'n Crazy Slots interessant, deels omdat hij (in de manga) letterlijk moet gokken vooraleer hij z'n negen wapens überhaupt mag gebruiken. Op papier perfect voor een fighting game! Toch is Kite's virtuele interpretatie hier mislukt, want je hebt toegang tot slechts een fractie van z'n volledig arsenaal. Niet zozeer de schuld van Eighting, aangezien Togashi zelve welgeteld twee Crazy Slots-varianten bedacht, maar deze uitkomst (die allesbehalve tot de verbeelding spreekt) kon men tijdens de planning van het spel alsnog vermijden …
De singleplayer-content faalt eveneens in het samenstellen van enige meerwaarde. Nen x Impacts Training Mode kan er nog mee door, ook al werd deze niet met alle moderne snufjes uitgerust, en de Survival-achtige modus (Heavens Arena) garandeert op z'n minst langdurig tijdverdrijf. De Story Mode heb ik, zonder mezelf te herhalen, eerder in de recensie al afgekraakt, terwijl zowel Arcade als Time Attack voor zichzelf spreken. Tot nu toe niets nieuws onder de zon, en ik treur daarnaast over hoe de hypothetische gelegenheid voor een unieke minigame door Eightings vingers glipte. Enerzijds omdat deze studio in het verleden zoiets kon flikken voor een niche PS2-titel (Fate/unlimited codes) die exclusief in Japan verscheen, en anderzijds omdat ze stiekem een officiële freebie voor handen hadden. Gungi natuurlijk, een bordspel dat de manga tot in de puntjes detailleerde! Ach, laat me maar dromen …
De online multiplayer is ten slotte de laatste rampzalige afknapper waarover ik wil mekkeren. Hedendaagse fighting games leven of sterven aan de hand van dit component en de betrokken partijen waren hier ongetwijfeld bewust over, aangezien ze het spel (bijna) een jaar lang verschoven. Zo'n vertraging zou achteraf bekeken de moeite waard geweest zijn… indien ze het implementeren van de rollback netcode niet compleet verprutsten. Zoals het nu is, heeft Nen x Impact geen greintje van stabiliteit. Eenzijdige rollback kan iedere online match kwellen, wat kort samengevat betekent dat twee wedijverende spelers telkens iets anders op hun beeldscherm zullen zien. De gemiddelde latency lijdt verder aan hevig fluctuerende haperingen, waaronder ook desyncs die het spel zelden herstelt. Matchmaking werkt ook voor geen meter, al geloof ik sowieso dat er nauwelijks iemand voor dit spel inlogt. En zelfs in de beste condities – zoals rond de 40 à 50 ping – voel je nog steeds de delay in de verbindingen, wat de hele opzet van rollback netcode ontkracht. Dat Nen x Impact daarbovenop niet over cross-platform connectiviteit beschikt, is het minste van iedereens zorgen, want de game is momenteel onspeelbaar online. Eighting erkende inmiddels de opgesomde stoornissen (#1, #2) via de officiële website, maar het is een geheel andere kwestie of ze dit slordige onderdeel snel kunnen opkuisen …
Eighting kon voor liefhebbers de reddende engel zijn die deze zogenaamde vloek zou verbreken, want ze voltooiden sinds kort een gloednieuwe fighting game. Zij hebben daarenboven massa's ervaring in dit genre, zoals blijkt uit de tientallen exemplaren in hun uitgebreide portfolio, en de firma weet eveneens wat men moet aanvangen met het 3 vs 3-formaat. Hunter x Hunter Nen x Impact kunnen we echter in de verste verte niet vergelijken met Marvel vs Capcom 3, noch met hun betere gelicenteerde titels van weleer zoals onder andere Naruto: Clash of Ninja op de Nintendo GameCube. Nee, in plaats daarvan kregen iets van een véél lager kaliber, want het spel is in vele opzichten een erbarmelijk product voor zowel fans van Togashi's universum als zij die graag willen knokken. Waar liep het precies fout?
Hoewel ik geen exacte data hierover kan raadplegen, vermoed ik dat Hunter x Hunter Nen x Impact ten onder ging wegens een te bescheiden budget. De neveneffecten van een minimalistische productie kun je quasi overal aanschouwen en het zou niet de eerste keer zijn dat Bushiroad (de rechthebbende uitgever van dienst) te weinig financiering naar een project overschreef. Neem nu de spartaanse presentatie: de cel shaded karakter-modellen zijn niets om over naar huis te schrijven, en ze verbleken tegenover die van DNF Duel, laat staan naast de flair van Guilty Gear Strive of Granblue Fantasy: Versus Rising. Je merkt ook onmiddellijk dat Eighting op het vlak van animatie moest bezuinigen, op basis van de algemeen houterige bewegingen en hoe ze de camera van sommige Super Moves positioneerden om zo het nodige werk te verminderen. Verder zien de achtergronden er primitief uit, terwijl bijna de helft van dit aanbod gerecycleerde omgevingen zijn, weliswaar met verschillende belichting. En de grootste 'besparing' vinden we bij de Story Mode: het magere verhaal dat men in deze verheerlijkte tutorial vertelde, bestaat voornamelijk uit stilstaande screenshots en een paar regels dialoog, waarvan weinigen werden uitgesproken. Als je dan toch iets hoort, dan plukte men het rechtstreeks uit de anime, net als de eerder vermelde plaatjes. Ik verwachtte niets van deze modus, en toch wist dit kwalitatief dieptepunt me te ontgoochelen …
Jager x Jager (met een doffe x)
De rudimentaire uitvoering van Nen x Impact weegt ook zwaar op de lijst van speelbare personages. Zestien is een aanvaardbaar nummer voor hedendaagse games die zich op 1vs1-duels fixeren, maar voor een tag fighter (die nota bene gebaseerd is op een langlopende serie) ligt dit aantal daarentegen beneden peil. Kwantiteit is echter niet het belangrijkste gameplay-aspect van dit genre; zulke titels beoordelen we eerder via de centrale mechanics of systemen die de cast kan benutten, evenals hun onderlinge complexiteit of gezamenlijke variëteit. Afhankelijk van welke richting de ontwikkelaars willen uitgaan, uiteraard. De gewoonlijke archetypes (onder meer zoner of rushdown) werden alvast vertegenwoordigd met logische keuzes en Eighting prioriteerde grotendeels de juiste vechters voor de launch-selectie. Enkele populaire of conceptueel boeiende kandidaten ontbreken jammer genoeg, zelfs wanneer je de vier beloofde aanwinsten erbij rekent, en wie weet of er ooit een tweede Season Pass gaat opduiken. Dit punt laat ik dus terzijde.Ik vermoed dat Hunter x Hunter Nen x Impact ten onder ging wegens een te bescheiden budget.
Mijn allergrootste klacht omtrent dit onderwerp? Dat niet iedere inclusie in de praktijk even competent werd gerealiseerd. Als manga blinkt Hunter x Hunter uit in het fantaseren van personages met (soms zéér) voorwaardelijke Nen-vaardigheden, waardoor conflicten geregeld tot intellectuele krachtmetingen uitlopen, in plaats van de reinste power creep die je normaliter in zulke verhalen zou lezen. Helaas bewijst Nen x Impact dat de verantwoordelijke ontwikkelaars zo'n accent niet altijd adequaat konden overdragen. Volgens de canon kan Chrollo bijvoorbeeld andermans Nen-vaardigheid stelen en vervolgens in z'n boek bewaren, waardoor hij over een aanzienlijk assortiment zou bezitten. In-game zie je hem echter enkel z'n vleesverslindende vissen oproepen … en daar blijft het dan bij. Kite had men ook liever achterwege gelaten, als je naar het armoedige eindresultaat kijkt. Ja, hij is een relatief belangrijke figuur in het narratief en bovendien zijn de condities omtrent z'n Crazy Slots interessant, deels omdat hij (in de manga) letterlijk moet gokken vooraleer hij z'n negen wapens überhaupt mag gebruiken. Op papier perfect voor een fighting game! Toch is Kite's virtuele interpretatie hier mislukt, want je hebt toegang tot slechts een fractie van z'n volledig arsenaal. Niet zozeer de schuld van Eighting, aangezien Togashi zelve welgeteld twee Crazy Slots-varianten bedacht, maar deze uitkomst (die allesbehalve tot de verbeelding spreekt) kon men tijdens de planning van het spel alsnog vermijden …
Iets dat meermaals te wensen overlaat ...
Sommige karakters, indien men naar meer bronmateriaal kon verwijzen, kwamen ten minste beter uit de bus. Razor en Morel bijvoorbeeld zorgen voor wat originaliteit en spraken me tevens het meeste aan: zij geven hun tegenstanders respectievelijk een pak rammel door middel van hun trefbal en enorme pijp (plus rooktechnieken). Zelfs bij hen viel er echter een universeel minpunt op, naast het gevoel dat Eighting enigszins bij iedereens move set snoeide. Men ging simultaan te ver met de gesimplificeerde controls. Allemaal goed en wel dat het spel hiermee de gemiddelde mobiliteit en de familiaire functies van dit subgenre toegankelijker maakte – oudere tag fighters zochten vaak ook naar zo'n evenwicht – maar de integratie ervan remt hier jouw mogelijkheden af. Hierdoor is Nen x Impacts gameplay niet alleen minder expressief dan verscheidene concurrenten, maar ook te gemakkelijk om 'open te breken' met infinites, eenvoudige (doch erg schadelijke) combo loops en soortgelijke taferelen. Een nieuwe tag fighter loopt weliswaar altijd dit risico, hoewel vele anderen het (dikwijls belachelijke) gebrek aan balans in iets waardevols konden verdraaien. Nen x Impact behoort daarentegen niet tot diezelfde groep titels.De game is momenteel onspeelbaar online.
De singleplayer-content faalt eveneens in het samenstellen van enige meerwaarde. Nen x Impacts Training Mode kan er nog mee door, ook al werd deze niet met alle moderne snufjes uitgerust, en de Survival-achtige modus (Heavens Arena) garandeert op z'n minst langdurig tijdverdrijf. De Story Mode heb ik, zonder mezelf te herhalen, eerder in de recensie al afgekraakt, terwijl zowel Arcade als Time Attack voor zichzelf spreken. Tot nu toe niets nieuws onder de zon, en ik treur daarnaast over hoe de hypothetische gelegenheid voor een unieke minigame door Eightings vingers glipte. Enerzijds omdat deze studio in het verleden zoiets kon flikken voor een niche PS2-titel (Fate/unlimited codes) die exclusief in Japan verscheen, en anderzijds omdat ze stiekem een officiële freebie voor handen hadden. Gungi natuurlijk, een bordspel dat de manga tot in de puntjes detailleerde! Ach, laat me maar dromen …
Een interactieve puinhoop
Om m'n gezeur omtrent Eightings singleplayer-inspanningen terug te hervatten: mijn ogen puilden haast uit toen ik de Combo Trials uitprobeerde! Ondertussen is iedere fighting game-ontwikkelaar het hierover eens: "ontwerp een resem uitdagingen die spelers correct moeten uitvoeren, help hen daarna door de corresponderende opeenvolging van knoppen te tonen en daarmee uit." Simpel! Voor een onverklaarbare reden gooide Eighting het echter voor een andere boeg. Hun manier van doen geeft je slechts vage opdrachten zoals "verdeel 500 schade over drie personages" en je moet het voor de rest helemaal zelf uitpluizen. Je mag godzijdank een preview video raadplegen – opnieuw zonder input display – als je in een oogopslag de kluts kwijt bent, maar ik heb werkelijk geen flauw benul waarom men voor deze Combo Trials plotseling allergisch was voor de gewoonlijke instructies …In ettelijke opzichten een objectieve tegenvaller van jewelste.
De online multiplayer is ten slotte de laatste rampzalige afknapper waarover ik wil mekkeren. Hedendaagse fighting games leven of sterven aan de hand van dit component en de betrokken partijen waren hier ongetwijfeld bewust over, aangezien ze het spel (bijna) een jaar lang verschoven. Zo'n vertraging zou achteraf bekeken de moeite waard geweest zijn… indien ze het implementeren van de rollback netcode niet compleet verprutsten. Zoals het nu is, heeft Nen x Impact geen greintje van stabiliteit. Eenzijdige rollback kan iedere online match kwellen, wat kort samengevat betekent dat twee wedijverende spelers telkens iets anders op hun beeldscherm zullen zien. De gemiddelde latency lijdt verder aan hevig fluctuerende haperingen, waaronder ook desyncs die het spel zelden herstelt. Matchmaking werkt ook voor geen meter, al geloof ik sowieso dat er nauwelijks iemand voor dit spel inlogt. En zelfs in de beste condities – zoals rond de 40 à 50 ping – voel je nog steeds de delay in de verbindingen, wat de hele opzet van rollback netcode ontkracht. Dat Nen x Impact daarbovenop niet over cross-platform connectiviteit beschikt, is het minste van iedereens zorgen, want de game is momenteel onspeelbaar online. Eighting erkende inmiddels de opgesomde stoornissen (#1, #2) via de officiële website, maar het is een geheel andere kwestie of ze dit slordige onderdeel snel kunnen opkuisen …
Conclusie
De Japanse community bedacht een eeuwigheid geleden een term voor dit soort titel: kusoge. Deze koosnaam verwijst in principe naar afschuwelijke games waarmee je – ondanks of net dankzij alle mankementen – nog plezier kunt beleven, zolang je er open voor staat. In mijn opinie een omschrijving die Hunter x Hunter Nen x Impact gedeeltelijk past, ook al is het in ettelijke opzichten een objectieve tegenvaller van jewelste. Beweer ik daarmee dat deze domper in diens huidige conditie je zuurverdiende centen verdient? Absoluut niet! Dat men een minimum vraagprijs van € 60 hierop durfde te plakken, is namelijk te absurd voor woorden! Heb in plaats daarvan geduld totdat MARVEL Tokon, 2XKO of Invincible VS in de winkels liggen, als het bij jou kriebelt om een kersverse tag fighter in huis te halen. En als je daarentegen nu al in een dergelijke titel wilt stoeien, dan staan er een aantal betaalbare alternatieven op je te wachten die ik trouwens niet zou buizen, zoals onder andere Skullgirls en Power Rangers: Battle for the Grid.
Pro
- De gameplay heeft af en toe flarden van plezier...
- De personages hebben soms een originele vechtstijl...
Con
- ... zolang je in de stemming bent voor ongebalanceerde toestanden
- ... maar Eighting kon meer uit hun vaardigheden halen
- Niet veel soeps qua singleplayer modi
- Belabberde netcode voor de online multiplayer
- Te hoge prijs voor wat het is
4
Over
Beschikbaar vanaf
17 juli 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 5
Genre
- Fighting
Ontwikkelaar
- Eighting
Uitgever
- Arc System Works
- Bushiroad Games
