Wel, wel, wel. Had ik een tijdje geleden niet onderstaande opmerking gemaakt?
En wat lees ik nu enkele weken later als kop op De Tijd?
Ook heel interessant om eens te lezen welke commerciële truukjes die notarissen gebruiken om de prijzen op te drijven. Dit heeft absoluut niets meer met de rol van notaris te maken. Dat er maar snel eens paal en perk gesteld wordt aan de twee petjes die notarissen zichzelf hebben toebedeeld uit hun onstilbare geldhonger. Degoutante praktijken.
Dit is de uitleg daarvoor:
Openbare verkopen worden onder het toezicht van een notaris geplaatst om consumenten te beschermen. Bij een openbare verkoop is het namelijk enorm belangrijk dat de echtheid van de biedingen wordt gegarandeerd, en dat alles transparant verloopt.
Anders riskeer je als consument geconfronteerd te worden met een kwaadwillige verhoging van de prijs om een hoger bod uit te lokken (bv. valse biedingen)
De wetgever wou dat vermijden, en vertrouwde prive verkopers en makelaars niet genoeg om hun toe te laten om een openbare verkoop te verrichten omdat de kans op misbruik reëel was.
Enter de notaris. De notaris beantwoordt aan een hoop kwaliteitseisen (via examens en dergelijke) die de overheid stelt.
Zijn taak is om de biedingen te organiseren en ervoor te zorgen dat alles eerlijk en correct verloopt.
Dat er een zo hoog mogelijke prijs wordt bereikt is altijd de bedoeling bij een verkoop, ook de notaris mag dat stimuleren. Hij werkt in het belang van zowel de verkoper als de kandidaat-kopers. Zolang de biedingen werkelijk zijn en de kandidaat-kopers goed geïnformeerd zijn, is dat een ideaal scenario voor de eerlijkheid en de transparantie van de verkoop. De notaris zal de kandidaat-kopers informeren, zien dat alle nodige keuringen en attesten er zijn, en toezien dat de biedingen eerlijk verlopen. De notaris is geen makelaar, hij is deontologisch daarvan gescheiden en moet de kopers juridisch goed inlichten, en mag geen verkoopspraatje afleveren.
Op het einde van de rit mag de verkoper nog steeds kiezen of hij al dan niet verkoopt. Er kan dus even goed geen geld binnenkomen voor de notaris.
Een openbare verkoop is dus veel minder interessant voor de notaris dan een gewone verkoop. Het is meer werk, en het gaat misschien nog afspringen.
Voor de eerlijkheid van een openbare verkoop is de figuur van de notaris als neutrale controleur erg nuttig. De motivatie is niet om geld binnen te brengen voor de notaris ten koste van makelaars, maar om kandidaat-kopers te beschermen tegen malafide praktijken.
Als je bv. kijkt naar de praktijk van biedingen onder gesloten omslag die makelaars gebruiken om dit te omzeilen, zou ik zelfs zeggen dat men nog strenger mag zijn tegen verkopen die op een openbare verkoop lijken.