Om de "anekdotes uit de VS" wat bij te treden, ik heb een jaar in Wisconsin gewoond en het klinkt allemaal herkenbaar.
Qua restaurants en uit eten gaan heb ik geen echte fine dining meegemaakt, dus het is eerder zoals hier brasseries aandoen. Algemeen grote porties, sterke smaken bij elkaar die naar mijn mening niet bij elkaar pasten, en ook van die "trends". Toen ik daar was, leek de algemene waarheid dat iedereen gek was van spek, cheddar, buffalo sauce, sriracha, en ranch. Dus zowat elk gerecht kwam met die smaken, vaak allemaal tegelijk.
Ik werkte op een universiteit. De opties voor de lunch waren food trucks, kleine eetgelegenheden, en een soort food court. Die food court had pizza en wok. Pizza heeft daar sowieso een centrale status, en zoals gezegd, dat is niet de Italiaanse "less is more" pizza maar een overladen, vette schijf. Ook die wok was verre van een lichte maaltijd. Alles mierzoet. Er was in die food court ook een sports bar, dat was dan war duurder voor wie eens gek wou doen. Zaken zoals steak met als bijgerecht dan frieten, frickles (fried pickles), mac and cheese, ... Dus een dikke steak of een andere serieuze portie, met een schaaltje mac and cheese dat je ondersteboven kon houden omdat het puur pasta met kaas was, was standaard. Ging je niet naar die food court kon je achter de hoek dan een broodje vinden met pulled pork of een andere combinatie met zoals
@cege zegt een overmaat aan vlees. Uiteindelijk was mijn go-to een "Vietnamese sandwich" van een food truck. Ook groot maar er zaten groenten op en het was gewoon kippenborst. Detail trouwens: bijna iedereen had daar maagzuurremmers op zijn bureau staan.
Soit, dat is dan de lunch. Maar weinigen leken 's avonds dan te koken, en dan zag je heel de avond door allerlei wagens rijden van pizzeria's of andere take away. Ik was een grote eter in België, daar kreeg ik net een medium pizza op. Ontbijt dan? Ik weet nog hoe ik de eerste dagen op hotel zat (huur appartement ging twee dagen na aankomst in). 's Morgens zag je iedereen daar voor de blueberry pancakes gaan. Ik dacht het soberder aan te pakken met Quaker oats. De mode toen was "alles high proteïn" want "gezond". Ik heb nog nooit zo'n zoete havermout gegeten als wat daar op tafel stond.
Iedereen liep daar ook rond met eten en drank. Kennelijk kan je je niet verplaatsen zonder een Starbucks-koffie met siroop erin. Mijn Amerikaanse schoonzus was hier in België op bezoek en voorzag ook standaard allerlei snacks wanneer ze eens een km gingen wandelen doorheen een stad. Man en zoonlief beiden met obesitas.
En daar zit voor mij dan ook het verschil. Zoals
@Selten zegt is het niet of wij Belgen, Nederlanders, Duitsers, ... echt gezonder bezig zijn wanneer we een belegd broodje of een brooddoos met wit brood en salami of choco als lunch eten. Maar vaak is dat een kleinere portie én wordt er tenminste een keer per dag wel nog gekookt, waar we klassiek wel groenten eten en ons wat inhouden op vlak van boter en suiker. Beeld je in dat je elke dag pizza bestelt, of Chinees, Indisch, ... Dat zou gezond kunnen zijn maar het is restaurantkost, dat moet vooral lekker zijn, niet gezond.
Ik denk trouwens dat ons eetpatroon onder druk staat en we minder en minder koken ook, dus we zijn niet op de goede weg.
Trouwens,
@JorisBlack sprak over de extremen (zwaar obees of heel fit) en dat klopt ook ergens. De nadruk op sport is daar gigantisch, het is ook aangeraden om in een goede universiteit terecht te komen. Ik zag daar in de gym van de universiteit dan ook mensen die gerust als fitnessmodel konden bijklussen. Dan spreek ik over vrouwen die in het rugbyteam van de universiteit speelden en eruitzagen als bodybuilders met zichtbare buikspieren. Maar eenmaal de studies voorbij worden velen daarvan volgens mij heel sedentair, gewoon al door de lange werkdagen en de focus op de wagen voor alles.
De vraag in de titel is dan: is dit de verantwoordelijkheid van het individu? Voor een groot stuk wel natuurlijk, maar in de VS is het niet makkelijk om goedkoop verse voeding te vinden lijkt me. Ik ging daar naar de Metcalfe's, een lokale winkel die leek op Whole Foods. Oftewel: duur en hip. Mijn (nu) schoonzus vond het ook absurd dat ik naar die "expensive hippy store" ging. Veel verse groeten en fruit, en nog eens een opmerking gekregen van een vrouw dat mijn aankopen op de band van de kassa er wel heel gezond uitzagen. Ging ik naar de Target (ook eerder duur), had je amper verse groenten. Ik wil dus niet weten hoe dat er in een goedkope winkel moest uitzien.
