Als je mij de keuze geeft tussen leven onder Russisch bewind of een atoombom op Antwerpen, Brugge en Brussel, dan kies ik voor het eerste. Een beetje flauw om mij te verwijten van alles of niets-denken als dat het soort dilemma is dat je mij voorschotelt.
En dat is uw goed recht om die opinie te hebben. Ik kies het tweede. En mij draait het dan nog niet specifiek rond het feit dat het russisch bewind is. Dat laat mij namelijk koud.
Mij draait het gewoon rond het principe dat je een kernmacht de rode loper voor hen uitrolt. Alles wat zij willen, daar moet je ja op zeggen want anders is daar het dreigende : doe x of ik gooi een atoombom. Doe y of ik gooi een atoombom. Negeer z of ik gooi een atoombom. Stem voor mij of ik gooi een atoombom. Ongeacht of het nu Amerika, Rusland, China, Iran of Noord - Korea is...
Dat komt bij mij gewoon over als een bullebak. En des te meer je toegeeft aan een bullebak, des te meer zal zo dan ook ageren. Ik zeg liever neen tegen so'n bullebak en wordt op mijn bakkes geslagen dan dat ik ja ga zeggen en mijn kop voor hem buigen.
Dat is mijn karakter. En het feit dat die dreigt om dat toe te passen op anderen zodanig om mij onder de knoet te houden, gaat mij niet van mening doen veranderen.
Ik begrijp dat dat werkt voor veel mensen. Maar het is juist door het feit dat er mensen waren die ergens hun kop voor legden dat wij nu hebben wat wij nu hebben. Voor de rest zie verder.
Opnieuw, dit is in essentie een heel moeilijke morele/filosofische kwestie. Dat debat verdient meer dan woorden in de mond van anderen leggen of ze van egoïsme en wat weet ik nog allemaal beschuldigen omdat ze er een andere visie op nahouden.
Egoïsme is niet noodzakelijk slecht. Het woord egoïsme sloeg eerder op het feit dat je kiest voor het belang van het beschermen van uw omgeving.
Je verandert hier ook wel even de stelling natuurlijk. Het dilemma "slavenarbeid en vergast worden wanneer je geen economisch nut meer hebt of sterven door een nucleaire bom" is wel net iets anders dan de originele premisse. Onder die premisse heeft de bevolking nog een kans, en dat is voor mij de essentie. Bij de jouwe is het kiezen tussen marteldood en hopen dat je omkomt bij de detonatie of het is ook marteldood.
Het is kiezen tussen enerzijds het in stand houden van het MAD principe of dit MAD principe volledig onderuit halen.
Het MAD principe is 1 van de redenen waarom wij tot op heden zo een lange vredestijd hebben gehad. Het risico dat als je zo ver gaat, dat je geen garantie hebt dat door zo ver te gaan, dat je effectief wint. Dat het beter is om met diplomatie eruit te komen dan door een atoombom te gooien op Brussel omdat hij toch wel van de opinie is dat het een Hellhole is dat moet gezuiverd worden.
Als je dat onderuit haalt... dan zie ik echt niet in welke garanties je gaat hebben op vrede. Behalve dat je altijd uw hoofd moet buigen naar de persoon met zijn hand aan de lanceringsknop.
En dat is dan een vrede altijd onder die persoon zijn termen. En dat hoeft voor mij niet. Nu niet, en nooit niet.
Verder kijken? Dit is gewoon armchair general spelen. Er was trouwens ook geen garantie dat Hitler zijn territoriale grip zou kunnen behouden ook al was Nazi-Duitsland de winnaar van WOII (en zelfs daarover zijn de meningen verdeeld). Beetje teveel Wolfenstein verhalen hier. En de vergelijking tussen Nazi-Duitsland en de situatie nu is ook al gewoon absurd. Volledig andere zeitgeist.
(zie verder)
Daar draait het niet om. De enigste reden waarom ik dat voorbeeld gaf is omdat in het verleden dit het meest recente voorbeeld is waar een partij probeert zijn ideologie op te leggen aan de anderen. En hiervoor enorm verregaande maatregelen voor wenst toe te passen.
Maatregelen waarbij het enerzijds dankzij mensen is die de veiligheid van henzelf, hun gezin en naasten (het verzet) opnemen en anderzijds doordat er mensen zijn die zijn komen vechten voor ons lijf en leden (maar natuurlijk zat hier ook een zelfzuchtig kantje aan)
Rusland heeft niets te zoeken in Oekraïne maar ik weet niet wat beter is. De situatie nu of paar tiental duizenden of misschien zelfs paar honderd duizenden doden minder langs beide kanten en paar tiental miljoen doden minder wereldwijd? En dit voor wat begrippen en indicatoren over wat wij verstaan onder "vrijheid" (zolang het in onze kraam past) en wat Angelsaksische imperialistische stuiptrekkingen in een conflict waar wij eigenlijk niks te zoeken hebben. Of voor één of andere individu in de Kremlin met Sovjet heimwee dat toch binnen paar jaar het loodje legt. Rusland zouden we uiteindelijk op de knieën gekregen hebben zonder ons te mengen in een militair conflict.
Om eerlijk te zijn, draait het mij eigenlijk daar niet om. Mij draait het gewoon puur rond het in stand houden van het MAD principe. In mijn ogen, als dat onderuitgehaald wordt. Dan mogen we een kruis maken over het vredesprincipe van de laatste decennia. 1 van de redenen waarom onze generatie en hopelijk die van onze nazaten het zo 'goed' heeft. Met dat weg... en die volledige garantie op relatieve vrijheid die massawapens ons gegeven hebben is weg.
Het enigste wanneer je dat vredesprincipe dan nog kan hebben is als je u onderdanig opstelt tov de "bullebak". En dat is een deragotorische term die ik gebruik, omdat ik niet direct op een toepasselijkere kon komen. Al dekt het onvolledig de lading.
Zeggen dat het de fout van Rusland is dat het een monster geworden is dat het nu is, getuigd van pure blindheid en hypocrisie.
Is niet de fout van Rusland. Had Rusland niet gedreigd met atoombommen, dan had ik gezegd van ok hier zijn wat wapens Oekraiëne en trek uw plan. Mijn goed leventje opofferen voor hen, om bij hen wat minder doden te hebben of een impact op de wereldbevolking tgv hongersnoden. Pfff echt niet hoor.
Maar het verlies van het MAD principe hypothekeert in mijn ogen veel meer de toekomst (mijn en die van mijn naasten / nazaten/...). Een verlies dat ik niet bereid ben te aanvaarden, ongeacht de consequenties.
www.welt.de
.
