Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

Als het eens verkeerd loopt kan het wel eens deugd doen om loeihard mee te zingen met Clement Peerens dat het altijd iets is "met die wijven", maar wel opletten dat je niet beland in de manosphere waar vrouwen gevaarlijke serpenten zijn.
 
In mijn omgeving zijn er nog niet veel scheidingen. Maar daar is 1 constante. De meeste hebben het zwijn uitgehangen tijdens hun studententijd. Daarna wat jaren hun goesting gedaan 25-30y en dan gesetlled met vrouw en kinderen. En dat zijn nu brave huisvadertjes, ze helpen in het huishouden, ze spreken af wanneer wie alleen weg mag etc. Time will tell, maar lijkt me de goede approach te zijn.

Ik ben het niet oneens met het gros van uw post maar om, zoals tanuki aangeeft, ook andere stemmen aan bod te laten; er zijn zeer weinig mensen in mijn omgeving die uit elkaar gaan na lange relaties (en zeker na kinderen) en de mensen uit mijn omgeving hebben meestal niet het varken uitgehangen tijdens de studies. Veel zijn ook al samen van tijdens hun studies. Dus het eerste deel van uw constante lijkt mij geen vereiste. Het tweede uiteraard wel.
(En ook de vrijgezelle vriendinnen uit mijn omgeving hebben onderhand andere interesses dan feesten feesten of bezette vriendinnen op tinder proberen krijgen :thinking:)
 
Als het eens verkeerd loopt kan het wel eens deugd doen om loeihard mee te zingen met Clement Peerens dat het altijd iets is "met die wijven", maar wel opletten dat je niet beland in de manosphere waar vrouwen gevaarlijke serpenten zijn.
Tgoh, ik kan een rant afsteken over elke subklasse mannen en vrouwen hoor. Maar iedereen krijgt dezelfde kansen bij mij. :unsure:
 
Goh als je vanaf een bepaald moment constant met vrijgezellen/gescheiden mensen omgaat dan begin je er zelf misschien ook zo naar te kijken, daarvoor hoeft het ervoor al niet minder te gaan. Uw omgeving heeft nu eenmaal veel invloed op uzelf.
Alsof een vrouw/man een gezin uit elkaar gaat halen door zijn/haar vrijgezellen vrienden, terwijl er 0,0 aan de hand is? Geloof ik niks van. Misschien in een prille relatie, maar toch niet wanneer er kinderen of iets in het spel zijn.
Wat een hoop belachelijke vooroordelen langs de 2 kanten btw.
Dat was ook de bedoeling.
 
Klinkt heel herkenbaar. Ook mijn ex echtgenote had (door te starten met een nieuwe sport) plots een nieuwe groep vriendinnen. Allemaal gescheiden, of eeuwige vrijgezel. En het leek alsof voor die vrouwen het leven 1 groot feest was, waarbij ze aan niemand verantwoording moesten afleggen, geen kinderen die hen stoorden, ...

En ook al was het zogezegd "op" voor mijn vrouw, ik ben haast zeker dat dit een heel grote rol gespeeld heeft. Plots leek het alsof het leven veel meer te bieden heeft. Dat er meer is dan dat 'saaie' gezin, of de eeuwige vriendengroep waar je al eeuwig een goeie band mee hebt, het zoveelste saaie familiefeest, ... En dat is volgens mij typisch vrouwelijk.

Terwijl wij mannen (en ok, ik romantiseer het misschien een beetje veel), wij zijn makkelijke wezens. Wij stellen ons in ons momentane geluk, wij hebben niet die nood aan iets nieuws (uitgezonderd die sjarels die - zoals ik hier ergens las - hunne flieter volgen).

Ja exact. Eeuwige vrijgezellen, feesten en geen kinderen.

nuja zoals hier al gezegd ook is dit niet dé reden natuurlijk. De reden is de basis in onze relatie die niet meer top was natuurlijk, maar het kan inderdaad het laatste zetje wel geweest zijn om in te zien dat er meer is in het leven dan de sleur van een relatie...

Edit: again, ik beschuldig niemand. De vriendinnen niet en mijn ex niet. Het heeft gewoon de situatie het laatste duwtje gegeven. Maar ik weet bv ook dat haar vriendinnen blijkbaar ook wel gezegs hebben dat het alleenstaande verhaal ook geen droom is.

In de basis ligt de fout alleen maar bij mij en mijn ex.
 
Laatst bewerkt:
Ik vraag me toch af hoeveel goesting er nog is om te blijven feesten als je 40 bent, alsof je terug 25 bent. Dat lijkt me toch ook een soort rebound te zijn, niet?
 
Ik vraag me toch af hoeveel goesting er nog is om te blijven feesten als je 40 bent, alsof je terug 25 bent. Dat lijkt me toch ook een soort rebound te zijn, niet?
Ik kan me nu wel een type mens inbeelden dat eeuwig vrijgezel blijft en daarom weinig aansluiting vindt de meeste leeftijdsgenoten.
 
Ik kan me nu wel een type mens inbeelden dat eeuwig vrijgezel blijft en daarom weinig aansluiting vindt de meeste leeftijdsgenoten.
Ja, dat uiteraard wel.

En bij de "herwonnen vrijheid" zullen sommige gescheiden mensen wel van willen profiteren als ze eens een weekend iets kunnen doen zonder rekening te houden met partner en kinderen. Maar zwaar uitgaan zie ik mezelf toch niet doen.
 
Ja, dat uiteraard wel.

En bij de "herwonnen vrijheid" zullen sommige gescheiden mensen wel van willen profiteren als ze eens een weekend iets kunnen doen zonder rekening te houden met partner en kinderen. Maar zwaar uitgaan zie ik mezelf toch niet doen.
Ik ook niet, maar toen ik dat wel nog deed kwam ik nu wel groepjes mensen tegen die zeker 40+ waren. Ik vermoed dat jij en ik geen zware "fuifbeesten" zijn, maar er zullen nu wel mensen zijn die dat effectief missen en het blijven doen/opnieuw doen.
 
Als de vrijheid het probleem was en rondpoepen en feesten de oplossing is, dan lijkt het me alsof er wel degelijk een probleem was op voorhand dat oplosbaar was.

Wat houd je tegen van af en toe weg te gaan en te gaan feesten als moeder ? Je moet daarom niet gescheiden zijn en maar om de week de kinderen hebben. Vraag aan je vent om een keer op de kinderen te passen en ga feesten ?

Als je natuurlijk als vent geen 4h alleen voor je kinderen kunt zorgen en je vrouw geen halve dag rust kunt geven op een jaar. Tjah, dan moet je niet verwonderd zijn dat ze na 20y eens nood heeft aan een uitlaatklep...
 
Weg gaan was geen probleem 1-2 keer per maand uitgaan en dan soms eens met de vrouwen thuis er tussen. Ik vond het gewoon niet fijn als er 's morgens vroeg dronke werd thuis gekomen. Dat lijkt me ook niet helemaal vreemd, dat ik daar niet gelukkig van word veronderstel ik? :p

Alléja ik kom ook wel eens dronke thuis natuurlijk, maar dat is dan om middernacht al na eens te mispakken op café of restaurant, dat is nog iets anders dan in de dancing tot 's morgens vroeg vind ik persoonlijk.

Nuja, dat alles doet er niet zo zeer toe. De essentie van de relatie zat al enkele jaren wat minder. Ik was veel aan het werk en ze stond er veel alleen voor ivm de kleine enzo. Dat valt niet te ontkennen, en ik dacht ook dat ik het goede deed voor het gezin, dat ze niets te kort hadden. Ik was aan het bouwen aan een toekomst en tegelijkertijd mijn toekomst aan het weggooien zo blijkt.

Maar de momenten dat we dan samen waren, waren ook niet altijd voldoende, vaak elks aan een kant in de zetel aan het scrollen.

Waar bij haar dan al een lange tijd de vraag is “is dit het leven nu?”, is dan meer recent mss duidelijk geworden dat dat mss niet het leven moet zijn :)

Dusja, opnieuw, ik beschuldig niemand en ik begrijp tot zekere hoogte haar beslissing, al blijf ik met het gedacht zitten dat het kon opgelost worden.
 
Laatst bewerkt:
Welke vent denkt nu zo over zijn eigen kinderen.
Ik denk dat er, zeker bij vorige generaties, hopen mannen zo dachten hoor. Dan niet met exact die woorden, maar een hele dagroutine zelf doen met hun kinderen? Er zijn mannen van 50+ genoeg die nooit in hun leven een pamper hebben ververst bijvoorbeeld. Vroeger was zorg gewoon een vrouwentaak, dat is nu uiteraard minder maar exact 50/50 is het nu ook niet gemiddeld. Uiteindelijk toch al wel vaker gehoord van mannen dat ze een hele avond/dag op hun kind(eren) hebben gepast en dat als een soort verwezenlijking zagen.
 
Laatst bewerkt:
Welke vent denkt nu zo over zijn eigen kinderen.

Ken er genoeg die half dood gaan en 6 weken op voorhand zagen als de madam eens een weekend weg is. Dump 1 bij schoonmoeder, dump 2 bij de schoonmoeder en ga met #3 van 7 jaar naar Plopsa en frieten eten. "Ik ben uitgeput van het weekend voor de 3 kinderen te zorgen". Jaaaaa.

Of ze 'helpen' in het huishouden maar dat houdt dan in dat ze atomische taken uitvoeren die de madam ze oplegt. Dan is er nog altijd de mentale belasting bij de madam... En de centen mag de madam ook regelen. En voor de rest nooit thuis s avonds want padel en voetbal en weet ik veel wat.

Het is kwestie van goede afspraken te maken waar beide zich in kunnen vinden en niet te veel te neuten als het je niet aanstaat of iets fout loopt.


Ofwel is het 50/50 in het huishouden ofwel moet je maar genoeg verdienen zodat je madam kan thuisblijven en het huishouden kan doen. We zijn niet meer de jaren '20 waar de vrouw afgeklopt wordt als ze maar 95% van het huishouden doet terwijl de vent pinten zit binnen te hijsen op cafe. Ja, dan gaat ze ergens anders wel beter vinden...
 
Huh??


Ontopic, in het algemeen doet sociale media erook wel geen goed aan.

Ik hoor dat altijd, maar ik denk dat de doorsnee 30+ moeder wel snugger genoeg is om door te hebben dat random social media video's niet het echte leven niet is.

Jaja, elke ANDERE moeder krijgt elke week 6 boeketten bloemen en kan met de private trainer een afgetraind lijf hebben zodat ze op hakken en in negligee kan koken terwijl de vent in bloot bovenlijf het gras afrijdt met 3 kinderen op zijn rug. En eens de kinderen vlot in bed liggen in 10 minuten om 7h savonds wordt ze kapot gescheurd op het kookeiland dat de kinderen niet veel gemaakt hebben. Ja, he.... :rolleyes:

Ik ken geen enkele moeder die niet klaagt over dat hun kinderen ambetante fuckers zijn en ze geen hol meer gedaan krijgen. Venten idem. De meeste hadden wel door dat je niet echt 3 peuters/kleuters kunt meenemen op kanotocht door Zweden, ook al is er ergens een instagram video die dat wel claimt...

Hier betert het nu met dat de oudste 2 in 3e kleuter zitten. Die kun je al een middag in de living laten terwijl je boven werkt. Die houden zich wel bezig. Of je kunt al eens 10 minuten rap naar de bakker en ze alleen thuis laten. Of je kunt een middag in de tuin werken terwijl ze ergens in en rond het huis rondlopen. Maar als ze nog jong zijn, dan zit je continu thuis, he. Dat weet je meestal wel op voorhand, he...
 
Als de vrijheid het probleem was en rondpoepen en feesten de oplossing is, dan lijkt het me alsof er wel degelijk een probleem was op voorhand dat oplosbaar was.

Wat houd je tegen van af en toe weg te gaan en te gaan feesten als moeder ? Je moet daarom niet gescheiden zijn en maar om de week de kinderen hebben. Vraag aan je vent om een keer op de kinderen te passen en ga feesten ?

Als je natuurlijk als vent geen 4h alleen voor je kinderen kunt zorgen en je vrouw geen halve dag rust kunt geven op een jaar. Tjah, dan moet je niet verwonderd zijn dat ze na 20y eens nood heeft aan een uitlaatklep...
Goh ja hier was het eerder dat ik daar geen probleem van maakte en dat zij zich dan niet goed kon voelen omdat ik daar geen nood aan had. Maar dat zal dan ook wel weer gewoon een uitleg geweest zijn
 
Alsof een vrouw/man een gezin uit elkaar gaat halen door zijn/haar vrijgezellen vrienden, terwijl er 0,0 aan de hand is? Geloof ik niks van. Misschien in een prille relatie, maar toch niet wanneer er kinderen of iets in het spel zijn.

Goh ik moet zeggen dat het hier enkele maanden ook opeens een heel andere kant opging nadat mijn vrouw wat meer contact had met 1 bepaalde vriendin

Vb: mijn vrouw (die daar eigenlijk geen tijd voor heeft) had zich laten overhalen om een heel weekend te gaan helpen op een evenement als vrijwilliger. 2dagen van 9 tot 19u

Dag 1 rond 18:30 krijg ik een sms "We gaan nog iets drinken met de groep" - prima

Om 22:00u stuur ik eens om te vragen hoe te er is en tot hoelaat dat duurt - belt die vriendin "Ze mag bij mij blijven maffen opt terrein hoor, we moeten morgen toch terug naar hier komen en ik heb plaats in mijn tent" - euhm mijn vrouw mag me ff zelf sturen of bellen en liever niet eigenlijk (Die van mij gaat daar ook nooit 2 dagen lopen in dezelfde kleren en zonder wat make up)
Dan is ze rond 1u - 1u30 thuis gekomen, goed beschonken en was ik "een bekrompen echtgenoot"
Achteraf die vriendin nog gehoord dat het 6u is geworden voor hun en "wat n flauwe zijt gij, vertrouwt ge uw vrouw nie of gunt ge ze dat niet, mag ze zich niet amuseren"

Dan een paar weekenden met "Wat doen we vandaag? Ik ga geen dag thuis zitten hè, ik werk meer dan fulltime dus we mogen wel weggaan hè" en het is nu niet dat wij een saai leven hebben en continu thuis zitten dus geen idee van waar het kwam

Paar weken later was die vriendin ook op een feestje waar wij waren en komt naar ons toe "Seg Silence, als we nu komend jaar eens combi gingen naar Balaton festival" - mja 5 dagen in een tent in Hongarije, nie mijn ding. Festivals allemaal goed en wel, maar liefst gewoon 1 dag.. nog voor ik was uitgesproken tegen mijn vrouw "Dan gaan wij 2 gewoon alleen ons daar amuseren en laten we hem thuis hè"

Dan komt er een voorstel om met de dames op citytrip te gaan - prima, amuseer u. "Ja misschien toch Ibiza, feesten!" - doe eens normaal, ge zijt geen 21

Dan hier thuis toch ook wel eens een gesprek aangegaan wat eigenlijk de bedoeling was want dat het me nie zinde welke richting het opging.
Uiteindelijk besefte ze wel heel goed wat we samen hebben, maar ik kan me ook voorstellen als je dat 1 a 2 avonden op de Zumba, Padel of whatever te horen krijgt dat je op zoek gaat naar andere dingen of nietmeer helder beseft welke goede dingen je ook hebt.
 
Terug
Bovenaan