MisterV
Well-known member
Ja, das inderdaad de insteek als je aan kinderen begint met iemand
Opnieuw op eigen benen na een lange relatie
- Onderwerp starter Mulan
- Startdatum
Ik heb het niet zozeer op de kinderen, wel op het verloop van de relatie en omgang met elkaar.Ja, das inderdaad de insteek als je aan kinderen begint met iemand
- werk je er aan
- alles geprobeerd
- als ´vrienden´ uit elkaar
- Elkaars backup zijn fiv de kinderen
Ik zie beide kanten in de ruime kennissengroep. En heb de kant van elkaar niet helpen nooit begrepen.
Ja je kan gekwetst zijn, maar je bent volwassen en zet u erover, je hebt nog een gemeenschappelijke taak.
MisterV
Well-known member
Er zit best veel grijs tussen een vechtscheiding en "we helpen elkaar nog voor iedere scheet". Uw reactie getuigt vooral van bitter weinig ervaring met wat de realiteit van alleenstaand ouderschap voor velen is, noch met hoe een relatie evolueert richting een scheiding en wat men daar wel en niet mee deed/doet.
derp
Well-known member
even verder gaan op dit elan:
- arm? ge had maar wat harder uw best moeten doen op school
- omver gereden door een auto? ge had maar beter uit uw doppen moeten kijken
- huis afgebrand? ge had maar moeten investeren in betere rookmelders
- depressie? ga anders eens wandelen
- bestolen? ge had maar een beter slot moeten kopen
hier uit elkaar gegaan met de mama van ons kind. Geprobeerd:
- jarenlang praten en Ă©cht luisteren, ook wanneer het oncomfortabel is
- relatietherapie
- individuele therapie
- romantisch doen, of omgekeerd - ruimte geven
- eigen grenzen, wensen en geluk opbergen in functie van het redden van het nucleair gezin
- you name it, want er is letterlijk niemand ter wereld die zijn gezin zo maar op de helling wil zetten met alle gevolgen van dien voor de kinderen.
resultaat: een hoop illusies armer, 2 jaar leven in een huis zonder zicht op of ik er in kan blijven of niet, juridisch getrouwtrek, pas na anderhalf jaar een 50/50 regeling voor het kind, en een leven lang proberen samen te werken met iemand die ge niet meer herkent. Ge denkt dat het u niet kan overkomen, tot het zo ver is.
Laatst bewerkt:
peppe
Active member
Als je niet weet wat er juist is gebeurt dan kan je niet zeggen "zet u erover". Met kinderen of zonder kinderen op dat moment maakt dat echt niet uit.
Ik heb mijn ex betrapt wanneer ze de woning van haar huidige partner verliet. Weken aan een stuk was ze mij aan het vertellen dat ze bij een vriendin ging slapen en de hele tijd was zij bij hem. Ik kan eerlijk toegeven dat mij dat toen gekraakt heeft en 5 jaar later haat ik haar nog.
Ik zie mijn kinderen ook graag, maar ben toch ook eens blij dat die eens een paar dagen bij oma en opa gaan slapen. Ik sta al 7 jaar elke nacht meermaals op ( oudste was 4 toen ze doorsliep, de jongste is nu 5 en slaapt dus nog steeds niet door) en das om je kapot te maken. Nu is mijn vrouw ook nog eens geopereerd aan een appendix, mag dus niks doen. Nu komt al 2 weken alles bij mij terecht. Dat is toch pittig om de kids naar school te moeten doen, afhalen, alle hobbies etc. Ik heb ook nog een 45 minuten woon werk verkeer om op het werk te geraken. Moet zeggen : pittig. Dus in sommige situaties begrijp ik het zeker dat je eens graag hebt om kinderloos te zijn.
Nooit gedacht dat ik hier zelf zou moeten gaan schrijven..
Situatie: 10j samen, 4 kinderen (9, 4, tweeling van 2), eigen huis.
Uit elkaar gegroeid sinds de geboorte van de tweeling, avonden zonder babbelen naast elkaar in de zetel, en n partner dat niet meer normaal kan babbelen maar continu eigenlijk roept.
Ik wil graag hier blijven omdat ik zoveel mogelijk van de kinderen wil meemaken, maar ik kan niks meer goed doen precies.
Als we uiteen gaan, zal t zoals ze zelf zegt, zonder gezeik zijn. De kindjes blijven bij haar en zij neemt t huis over, t kindergeld blijft bij haar en ik blijf de kinderen ten laste hebben, zodat we beide ongeveer evenveel verdienen (beide rond de 3.2k per maand). Ik mag ook de kinderen zien zoveel alsk wil..
Ik zou dan een volledig loon voor mezelf hebben (min dan de uitgaven voor de kindjes die we delen), en bij mn ouders terug kunnen wonen tijdelijk. Ik zou dan los 2k per maand kunnen sparen om dan zelf iets te hebben of te huren na n tijdje.
Maar wat doe ik.. ik heb angst om terug alleen te zijn, maar ik kan wel terug “mezelf” zijn.
Zijn er mensen die zichzelf hebben teruggevonden hebben na n scheiding? En ook financieel terug erop vooruit zijn gegaan?
Situatie: 10j samen, 4 kinderen (9, 4, tweeling van 2), eigen huis.
Uit elkaar gegroeid sinds de geboorte van de tweeling, avonden zonder babbelen naast elkaar in de zetel, en n partner dat niet meer normaal kan babbelen maar continu eigenlijk roept.
Ik wil graag hier blijven omdat ik zoveel mogelijk van de kinderen wil meemaken, maar ik kan niks meer goed doen precies.
Als we uiteen gaan, zal t zoals ze zelf zegt, zonder gezeik zijn. De kindjes blijven bij haar en zij neemt t huis over, t kindergeld blijft bij haar en ik blijf de kinderen ten laste hebben, zodat we beide ongeveer evenveel verdienen (beide rond de 3.2k per maand). Ik mag ook de kinderen zien zoveel alsk wil..
Ik zou dan een volledig loon voor mezelf hebben (min dan de uitgaven voor de kindjes die we delen), en bij mn ouders terug kunnen wonen tijdelijk. Ik zou dan los 2k per maand kunnen sparen om dan zelf iets te hebben of te huren na n tijdje.
Maar wat doe ik.. ik heb angst om terug alleen te zijn, maar ik kan wel terug “mezelf” zijn.
Zijn er mensen die zichzelf hebben teruggevonden hebben na n scheiding? En ook financieel terug erop vooruit zijn gegaan?
4 kinderen waarvan een zeer jonge tweeling is dan ook wel zeer pittig kan ik me voorstellen. Niet abnormaal dat een relatie daar onder gaat lijden. Ik zou me eerder afvragen of jullie elkaar niet zouden terugvinden wanneer de tropenjaren voorbij zijn. Eventueel een vorm van therapie proberen?
Nu als de relatie niet gered kan worden dan zou ik toch ook net wat concretere afspraken maken dan 'de kinderen zien zoveel alsk wil'.
Ze wilt geen therapie, ze wilt terug “vrijheid”..
Uiteraard komen er wel dingen op papier zoals t huis dat van haar gaat zijn en waar ik vanaf dan ook gene cent meer voor betaal..
Nu ik heb er wel geen schrik voor dat ze de kinderen van mij zou weghouden want ze zegt dat ze t belangrijk vindt dat ik ook nog deel uitmaak van hun leven. We gaan ook niet in ruzie uiteen moest t zo zijn.
Tin_Cricket
Active member
Dit is absoluut een slecht idee, elke advocaat zal je dit afraden. Zet een regeling op papier. Desnoods eentje die groeit met de tijd, zodat zij ze initieel meer heeft. Tenzij je echt de kinderen niet actief wil zien opgroeien (maar die indruk geef je niet). Afhangen van de goodwill van een ex is geen goed idee. Je kan er allemaal goed instaan maar tijdens de scheiding ontstaat er vaak wrevel, nieuwe partners, nieuwe jobs, familie die op haar gaat inpraten,... al te vaak roet in het eten. Ze kan ook redelijk vlot naar de andere kant van het land verhuizen. Als zij schriftelijk 100% verblijf heeft, ga je er met het afstaan van het kindergeld ook niet komen. Als zij advies gaat inwinnen gaan ze haar ook zot verklaren dat ze de kinderen fiscaal afstaat terwijl ze ze fulltime heeft. Een goed uitgeschreven regeling maakt goed co-ouderschap. Zoek jullie een bemiddelaar met juridische achtergrond (en ga zelf eens praten met advocaat. Informatie inwinnen)
In theorie kinderen fulltime bij haar en terug vrijheid willen...
Laatst bewerkt:
En is er ook sprake van een uitkoopsom van het huis? Kan ze de lening alleen dragen? (ook volgens de bank?)
Ik snap zeker wat je bedoelt, maar goede afspraken maak je toch best op papier. Denk misschien eens na hoe jullie het zouden willen wanneer jij ook terug gesetteld bent, wil je dan week-week? Dan zet je dat zo misschien best op papier en kan je daar op dit moment van afwijken als jullie dat willen.
Geen ervaring met kinderen, noch met scheidingen, maar vier kinderen fulltime in je eentje lijkt me niet echt te rijmen met 'vrijheid' eerlijk gezegd. Integendeel. Ik vermoed dat je nog meer vrijheid hebt als je een partner hebt die mee voor de kinderen zorgt? Vreemde keuze... Ik zou precies toch nog eens goed over de beweegredenen nadenken. Een gezin met vier jonge kinderen is een erg druk leven met inderdaad weinig gevoel van vrijheid, maar dat gaat er niet op verbeteren na een scheiding vermoed ik...
Goh vrijheid wil ik niet, aleja, het liefst zou ik als gezin willen samenblijven maar daar heb je twee partijen voor nodig.
Financieel krijgt zij t kindergeld (1500€ per maand, dochter met n beperking) en mijn auto die afbetaald is.
Ik neem de auto waar nog n lening opzit zodat ze die kosten al niet heeft. Het huis, of mijn deel neemt zij gewoon over, ik ken weinig banken die nee zeggen tegen iemand die 3500€ per maand verdient als de lening maar 820€ (gekocht in financiele makkelijkere tijden met gunstige tarieven) bedraagt.
Uiteraard ga ik op papier zetten dat als ze ooit gaat verkopen (nieuwe partner of wat dan ook) ze mijn deel dat ik laat vallen terug moet geven.
Verhuizen doet ze nooit gelet mijn dochter haar handicap en de zorginstellingen niet voor t rapen liggen en deze is op enkele km’s.
En goh ja, mss wel inzake toegangsregeling op papier zetten wat ze beloofd ja.
Tin_Cricket
Active member
Zij heeft er genoeg van, en krijgt alles in de schoot geworpen. Uiteraard is de verstandhouding nog goed. Jij bent primair bezorgd dat zij het nog financieel goed heeft. Zij lijkt duidelijk iemand anders te willen (of ze heeft hem al).
Stel voor om 2 maanden te birdnesten, en neem week om week de kinderen. Begin dan op papier te zetten wat jullie willen en werk een definitieve regeling voor het huis uit.
Je bent vast een emotioneel wrak, maar voor je eigen goed en dat van kinderen: pak het anders aan dan wat je hierboven schrijft.
Stel voor om 2 maanden te birdnesten, en neem week om week de kinderen. Begin dan op papier te zetten wat jullie willen en werk een definitieve regeling voor het huis uit.
Je bent vast een emotioneel wrak, maar voor je eigen goed en dat van kinderen: pak het anders aan dan wat je hierboven schrijft.
MisterV
Well-known member
Ik heb de indruk dat ze u emotioneel heeft gekraakt en er probeert het maximale uit te halen, das keihard profiteren van u. Laat dat niet toe.
Wat met zij die jou uitkoopt voor een correcte som? Wat met 50/50 co-ouderschap? Ik lees nergens wat JIJ wil?
Ze wil uit mekaar, dat betekent dat jij ook voor uzelf mag kiezen en op uw strepen mag staan. Geen idee hoe ze u zover heeft gekregen dat je de kinderen alleen maar "af en toe" mag zien, maar noch voor uzelf noch voor uw kinderen lijkt mij dat een goeie regeling. Of er spelen hier andere zaken.
Wat met zij die jou uitkoopt voor een correcte som? Wat met 50/50 co-ouderschap? Ik lees nergens wat JIJ wil?
Ze wil uit mekaar, dat betekent dat jij ook voor uzelf mag kiezen en op uw strepen mag staan. Geen idee hoe ze u zover heeft gekregen dat je de kinderen alleen maar "af en toe" mag zien, maar noch voor uzelf noch voor uw kinderen lijkt mij dat een goeie regeling. Of er spelen hier andere zaken.
SilentSpring
Active member
Personenbelasting is nu niet mijn specialiteit, maar domicilie bij 1 ouder en fiscaal ten laste nemen bij de andere lijkt me garantie op problemen met fiscus.
www.gezinsbond.be
Scheiding: wie neemt kinderen fiscaal ten laste? | Gezinsbond
We raken het niet eens over wie onze twee kinderen fiscaal ten laste zal nemen na onze scheiding. Hoe lossen we dit het beste op?
TitaTovenaar
Well-known member
Zoals hier boven heb ik ook het gevoel dat je haar alles gunt, maar bescherm je zelf daar maar voor.
Als ik 1 ding geleerd heb...
Zorg dat je alles op papier hebt. Achteraf geen (of toch minder) zeik.
Nu kan het nog als vrienden uit elkaar zijn, maar binnen dit en een jaar krijg je (bijna) gegarandeerd een ander verhaal.
Als advocaat of bemiddelaar geen optie is, een notaris kan via EOT.
Gaat een redelijk standaard documentje zijn dat je kan aanvullen naar wens.
Als ik 1 ding geleerd heb...
Zorg dat je alles op papier hebt. Achteraf geen (of toch minder) zeik.
Nu kan het nog als vrienden uit elkaar zijn, maar binnen dit en een jaar krijg je (bijna) gegarandeerd een ander verhaal.
Als advocaat of bemiddelaar geen optie is, een notaris kan via EOT.
Gaat een redelijk standaard documentje zijn dat je kan aanvullen naar wens.
Zoals je zegt ze heeft er precies al veel over nagedacht en de verdeling gedaan zonder dat ze iets verliest.
Hij kan beter het huis laten schatten en dat zij hem dan maar uit koopt. Zij maakt de keuze moet hij geen cadeaus geven ook al is het voor zijn kinderen. Hij zal er later veel spijt van hebben als ze met haar nieuwe vriend in hun huis aan nieuw samengesteld gezin beginnen terwijl hij op de kinderkamer van zijn ouders ligt te slapen.
Laatst bewerkt:
