KingNine
Active member
Ik hoor deze verhalen meer en meer rondom mij, zou echt een nachtmerrie zijn. Geen vrijheid meer, uitslapen, altijd gedoe week ol week...
Kzal er wel naast blijven schieten.
Opnieuw op eigen benen na een lange relatie
- Onderwerp starter Mulan
- Startdatum
Kzal er wel naast blijven schieten.
Avondland
Well-known member
Hangt af hoe groot de kinderen zijn en of je kan terugvallen op een netwerk. Als je ook een nieuwe partner krijgt waarmee het goed klikt én je kan goede afspraken maken met de ex-partner lijkt me dat niet onoverkomenlijk, al blijft het sowieso wel een gedoe tot die kinderen groot genoeg zijn om op eigen benen te staan.Ik hoor deze verhalen meer en meer rondom mij, zou echt een nachtmerrie zijn. Geen vrijheid meer, uitslapen, altijd gedoe week ol week...
Kzal er wel naast blijven schieten.
Maar twee kleintjes is wel zeer pittig.
Karton
Well-known member
Bwa 1 week volle bak en dan 1 week totale vrijheid, ca va toch nog?Ik hoor deze verhalen meer en meer rondom mij, zou echt een nachtmerrie zijn. Geen vrijheid meer, uitslapen, altijd gedoe week ol week...
Kzal er wel naast blijven schieten.
Ik kan dat bevestigen, zeker cava
Maar met een baby of peuter zou ik het ook niet zien zitten
Wat is het 80-90% van de tijd met uw kinderen is voor ze 18 zijn? Dus in mijn geval aangezien ik ze nu maar 50% zie zat dat al op hun 13 ofzoiets zijn, dat is over 3 jaar. Dat zal nooit niet immens triest zijn. De weken zonder zijn altijd de slechtste weken
Avondland
Well-known member
Ik hoop nooit in die situatie te belanden, maar de relatie met je kinderen zal sowieso een impact krijgen bij zo'n echtscheiding. Hoe kleiner, hoe gemakkelijker, misschien? Maar denk nooit dat die daar niet veel van merken, kinderen nemen meer op dan je denkt. Het lijkt me geen evidente taak om ervoor te zorgen dat de tijd die je wél resteert met je kinderen te doen renderen. Want je verdeelt geen taken meer, alles komt op je nek terecht.
Een nieuwe partner zal dat wel verzachten, maar dat is geen tweede mama of papa.
Een nieuwe partner zal dat wel verzachten, maar dat is geen tweede mama of papa.
Ik moet zeggen dat ik van de weken alleen toch ook wel kan genieten.
Los daarvan is de band met mijn zoon gigantisch veel verbeterd sinds de scheiding, dus dat is wel positief
Los daarvan is de band met mijn zoon gigantisch veel verbeterd sinds de scheiding, dus dat is wel positief
Vraag zonder negatieve bijbedoelingen.Ik moet zeggen dat ik van de weken alleen toch ook wel kan genieten.
Los daarvan is de band met mijn zoon gigantisch veel verbeterd sinds de scheiding, dus dat is wel positief
Is dit niet gewoon omdat je nu wel tijd maakt voor hem? Uit uw oudere berichten leid ik af dat werknop de 1e plaats kwam.
Ja tuurlijk, dat is inderdaad de reden.
De week dat hij bij mij is probeer ik de weekends ook veel minder te werken.
En het is leuk ook
Dusja in dat opzicht is het veel verbeterd.Maar dat wil niet zeggen dat ik niet geniet van de weken alleen natuurlijk, het klinkt misschien raar, maar ik hoor dat bij heel veel gescheiden ouders toch, en de rest durft het misschien niet toegeven
Scheelt ook wel dat je geen heel gezin meer moet onderhouden basicly, wat minder financiele stress
De werkknop kwam mss op plaats nummer 1, maar niet omdat ik het voor mijn plezier deed, vooral omdat ik financiële vrijheid en toekomst probeerde op te bouwen voor mijn gezin. Nu dat een beetje op de achtergrond verdwijnt, doordat ik enkel maar voor mezelf en mijn zoon moet zorgen kan ik het werk véél beter loslaten en al makkelijker eens zeggen dit weekend werk ik niet.
Uw ex werkte toch ook, leefde je dan niet gewoon 'boven jullie stand'?Ja tuurlijk, dat is inderdaad de reden.
De week dat hij bij mij is probeer ik de weekends ook veel minder te werken.
En het is leuk ook
Maar dat wil niet zeggen dat ik niet geniet van de weken alleen natuurlijk, het klinkt misschien raar, maar ik hoor dat bij heel veel gescheiden ouders toch, en de rest durft het misschien niet toegeven
Scheelt ook wel dat je geen heel gezin meer moet onderhouden basicly, wat minder financiele stress
De werkknop kwam mss op plaats nummer 1, maar niet omdat ik het voor mijn plezier deed, vooral omdat ik financiële vrijheid en toekomst probeerde op te bouwen voor mijn gezin. Nu dat een beetje op de achtergrond verdwijnt, doordat ik enkel maar voor mezelf en mijn zoon moet zorgen kan ik het werk véél beter loslaten en al makkelijker eens zeggen dit weekend werk ik niet.
(voor dat ze bij u in de zaak werkte)Of was het niet van geldzorgen, maar van meer willen en nu uw prioriteiten beter verdeeld te hebben?
Het is een moeilijk scenario in feite de laatste paar jaar.
Laatste 4 jaar in hoofdberoep begonnen, zonder eigenlijk veel buffer privé dus dat was dan al wel spannend.
En het laatste jaar werkte ze bij mij in de zaak dan, maar was ze ook heel veel thuis met de kleine zodat ik kon doorwerken.
Ik durf zeker te zeggen dat we misschien wat boven onze stand leefden, al was dat niet extreem, maar als we echt zouden willen hadden we misschien wel elke maand 2-300 euro kunnen besparen om te sparen begrijp je.
We hadden zeker geen geldzorgen, maar ook geen overschot. En ik moet eerlijk zeggen dat ik soms wat te veel met de cijfers bezig was en dan dacht damn, een week niet werken, das een week geen omzet.
EN ZEKER als je met 2 in de zaak zit, dan is een week niet werken met 2 mensen niets verdienen
Achteraf gezien, was dat niet de beste zet. Maar zij zat op haar werk op de rand van een burnout, ik deed het eerder om haar te helpen dan dat ik een extra nodig had in de zaak. "ik zorg wel voor het geld voorlopig en we zien wel", awel ja we hebben gezien haha
Achja het is wat het is
Nu is de kleine ook 7 jaar, das echt voor een vader toch ook al een veel leukere leeftijd moet ik zeggen.
peppe
Active member
Vaak durven mensen het niet zeggen als ze in een groepssetting zitten maar privé zijn er toch veel die toegeven aan mij dat het deugd doet om, om de week even kinderloos te zijn.
Meer vrije tijd, even doen wat ze willen. Maarja als je dat publiekelijk zegt zullen er altijd wel mensen u scheef bekijken.
Als ik mijn dochter een week niet zie omdat ik in het buitenland zit mis ik ze, lijkt me ergens maar normaal? Dat staat los van praktische overwegingen zoals "amai mijn avond is lang, mijn dagen leeg, en ik kan uitslapen zonder kind".
Mr.Anderson
Well-known member
Als wij proberen af te spreken met collega's is er altijd ene tussen die héél moeilijk kan doen als het dan net de week is dat ze haar kinderen heeft. Ik lach daar dan mee en dan is 't van: 'gij zijt gemakkelijk é, ge zijt met 2'.
Ja, maar ik heb ze altijd. Bovendien zijn haar kinderen 18 en 16. Doe normaal.
Ja, maar ik heb ze altijd. Bovendien zijn haar kinderen 18 en 16. Doe normaal.
schiptrekker
Member
Bij mij is dat echt een dubbel gevoel, ook al zijn ze zelfs al 18 en 20 hier. Enerzijds heb je best veel vrijheid in de week dat ze er niet zijn, maar ik mis die ook oprecht in die week. Als ze bij mij zijn, dan is er leven in huis. En dan neem ik de rompslomp er wel bij, zoals de was en de plas, het opruimen, zorgen dat er eten is, ...
Het is eigenlijk exact 1 van de dingen die ik mijn ex vrouw wel kwalijk nam. Ook al zullen ze binnen een paar jaar hun vleugels sowieso uitslaan, toch ontneemt ze mij de helft van de (anders fulltime) tijd die ik nog samen met hen had. De dagelijkse banale momenten zoals samen eten of iets leuk doen samen. Luisteren naar hun verhalen, luisteren naar hun zorgen. Ze nu en dan eens verwennen. Dat is allemaal gehalveerd ...
Het is eigenlijk exact 1 van de dingen die ik mijn ex vrouw wel kwalijk nam. Ook al zullen ze binnen een paar jaar hun vleugels sowieso uitslaan, toch ontneemt ze mij de helft van de (anders fulltime) tijd die ik nog samen met hen had. De dagelijkse banale momenten zoals samen eten of iets leuk doen samen. Luisteren naar hun verhalen, luisteren naar hun zorgen. Ze nu en dan eens verwennen. Dat is allemaal gehalveerd ...
Als je daar over na denkt zet het ook uitspraken over mensen in een slechte relatie in een ander perspectief. Men sprak vroeger nogal gemakkelijk dat ze maar samen bleven voor de kinderen terwijl ik door ouder (als in kinderen hebben) worden meer besef dat mensen ook wel meer zullen samenblijven door de kinderen. Hier is het toch wel een erg grote drijfveer om effectief te werken aan relationele problemen ipv ze vroeger wat te negeren en voor je af te schuiven. Ik hoop in ieder geval niet in die situatie terecht te komen maar daar ben je met 2 voor natuurlijk.
MisterV
Well-known member
Als we efkes het feit dat die kinderen best oud genoeg zijn om eens alleen thuis te zitten negeren, zijn de opmerkingen van koppels in de trant van "ja maar ik heb ze altijd" en "gij heb een hele week zonder kinderen" ronduit strontopmerkingen.
Ja, ge hebt een kinderloze week, dat heeft zeker zijn voordelen. Maar ge moogt ook alle shit in de week met kinderen op uw eentje fiksen, zelfs voor de meest simpele dingen is er geen backup in de zin van een tweede ouder.
Mr.Anderson
Well-known member
Je hebt gelijk. Excuses.
Hoe goed de weken alleen zijn, toch sta ik elke dag van de wissel op school te janken bij de afscheidsknuffel 
Vandaag duurde het iets te lang en was het zelfs met een traan die langs mijn wang rolde, ik probeer het met man en macht te verbergen, maar hij had het gezien.
Nu al 8 maanden lang
Vandaag duurde het iets te lang en was het zelfs met een traan die langs mijn wang rolde, ik probeer het met man en macht te verbergen, maar hij had het gezien. Nu al 8 maanden lang
Advocaat van de duivel, maar jij/jullie hebben er zelf voor gekozen.
