Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

[Chickenlal]

Bij mij voelt het ook heel erg raar dat ik alles zo maar laat gebeuren en geen moeite doe om het te redden.

Vanaf het begin leek het mij duidelijk dat het zinloos was en ze alles blokkeerde. Ook input van derden die haar wouden “ompraten”.

Maar toch voelt het echt raar dat ik echt geen finale poging had gedaan.

Op 2 maanden tijd is 13 jaar uitgeveegd, een trouw geannuleerd en een verhuis gebeurd. En nu kunnen we amper nog communiceren omdat het gewoon zo awkward is, terwijl je vroeger 2 handen op 1 buik was. Maar alle, geen ruzie is ook al iets zeker…


Nu blijft vooral de vraag ‘wat doet ze’, ‘denkt ze nog aan ons’, …. Heel vervelend

 

[Général Zantas]

Hoe ervaren de gescheiden mensen de zoektocht naar een nieuwe partner, wanneer ze reeds kinderen hebben en een bepaalde leeftijd bereikt hebben (~>35-40 jaar)?

Is voor mij toch nog een heel groot struikelblok om finaal door te zetten met een scheiding. Hoewel ik vrij introvert ben, en graag dingen alleen doe, schrikt het vooruitzicht om maanden- tot jarenlang alleen te blijven, me wel wat af. Ik heb in de tijd voor mijn vrouw ook weinig relaties gehad omwille van depressies, en dergelijke, en ik zie er niet naar uit om terug in zo'n situatie te belanden.

 

[Chickenlal]

Bij mij is het nog te vroeg, maar ik heb echt geen interesse in andere vrouwen. En iedereen heeft dan waarschijnlijk ook al kinderen.

Heb eigenlijk nog nooit een volwassen relatie gehad behalve deze die nu ten einde is. Dus ik kan het me ook moeilijk voorstellen hoe je weer volledig opnieuw begint waarbij je beide al een hoop bagage en een leven hebt.

 

[Topperman]

Hoe ervaren de gescheiden mensen de zoektocht naar een nieuwe partner, wanneer ze reeds kinderen hebben en een bepaalde leeftijd bereikt hebben (~>35-40 jaar)?

Is voor mij toch nog een heel groot struikelblok om finaal door te zetten met een scheiding. Hoewel ik vrij introvert ben, en graag dingen alleen doe, schrikt het vooruitzicht om maanden- tot jarenlang alleen te blijven, me wel wat af. Ik heb in de tijd voor mijn vrouw ook weinig relaties gehad omwille van depressies, en dergelijke, en ik zie er niet naar uit om terug in zo'n situatie te belanden.

De zoektocht is een grote pot miserie. Maar dat staat los van of je wilt scheiden of niet toch..

 

[derp]

Hoe ervaren de gescheiden mensen de zoektocht naar een nieuwe partner, wanneer ze reeds kinderen hebben en een bepaalde leeftijd bereikt hebben (~>35-40 jaar)?

Is voor mij toch nog een heel groot struikelblok om finaal door te zetten met een scheiding. Hoewel ik vrij introvert ben, en graag dingen alleen doe, schrikt het vooruitzicht om maanden- tot jarenlang alleen te blijven, me wel wat af. Ik heb in de tijd voor mijn vrouw ook weinig relaties gehad omwille van depressies, en dergelijke, en ik zie er niet naar uit om terug in zo'n situatie te belanden.

Ik had daar veel schrik voor op 38j maar ik ben eigenlijk vrij direct toffe madammen tegengekomen (via Bumble en op café) en ik ben vrij vlot terug van straat geraakt.

Sowieso is angst om alleen te zijn geen goede reden om samen te blijven hè. Op basis van wat ik hier lees zijt gij al jaren ongelukkig bij elkaar en met uw escapades er bovenop resteert er maar 1 ding. Dat de gevolgen niet gemakkelijk zullen zijn om te dragen dat kan wel zijn maar imo is het hoog tijd dat ge het daar aftrapt.

 

[MisterV]

Hoe ervaren de gescheiden mensen de zoektocht naar een nieuwe partner, wanneer ze reeds kinderen hebben en een bepaalde leeftijd bereikt hebben (~>35-40 jaar)?

Is voor mij toch nog een heel groot struikelblok om finaal door te zetten met een scheiding. Hoewel ik vrij introvert ben, en graag dingen alleen doe, schrikt het vooruitzicht om maanden- tot jarenlang alleen te blijven, me wel wat af. Ik heb in de tijd voor mijn vrouw ook weinig relaties gehad omwille van depressies, en dergelijke, en ik zie er niet naar uit om terug in zo'n situatie te belanden.

Uw potentieel succesratio op de datingmarkt zou geen verschil mogen maken in de keuze om al dan niet bij uw huidige partner te blijven. Ik kan uit ervaring zeggen dat, hoewel het zeker pittig is in het begin, het veel en veel beter is om alleen te zijn met alle getsjool dat daarbij hoort, dan in een slechte relatie te zitten.

En qua datingmarkt: Ten eerste moet je het geluk hebben van de juiste persoon op het juiste moment tegen te komen. Daar heb je weinig invloed op. Maar verder: Mannen die emotioneel matuur zijn en hun eigen issues hebben aangepakt zijn zeer gegeerd op de 30-40'er datingmarkt. Laat dat dan ook op één of andere manier uitschijnen in uw profiel. (als je dat bent, anders val je toch door de mand)
Ga zelf ook voor die emotioneel mature vrouwen, niet voor iemand die gered moet worden van haar issues en/of een grote boze ex. Dat betekent wel selectief swipen.
Genoeg vrouwen met kinderen ook die specifiek zoeken naar mannen met kinderen, want die kennen dat leven en de beperkingen die daarbij komen. Ik ben geeneen tegengekomen die daar niet op selecteerde.
Maar in het algemeen sucken datingapps ja, dus verwacht geen instant succes. Heb geduld, wees selectief en blijf uzelf.

 

[Général Zantas]

Uw potentieel succesratio op de datingmarkt zou geen verschil mogen maken in de keuze om al dan niet bij uw huidige partner te blijven.

Klopt, ik heb het wat slecht verwoord.

Gaat dan ook minder om succes op datingmarkt en meer om angst op eenzaamheid. Ik heb een vechtscheiding in het verschiet, en heb hier geen familie en weinig vrienden om op terug te vallen.
Maar 't is een beetje om op lange termijn niet in een zwart gat te vallen.

 

[Topperman]

Klopt, ik heb het wat slecht verwoord.

Gaat dan ook minder om succes op datingmarkt en meer om angst op eenzaamheid. Ik heb een vechtscheiding in het verschiet, en heb hier geen familie en weinig vrienden om op terug te vallen.
Maar 't is een beetje om op lange termijn niet in een zwart gat te vallen.

Dan moet je doen zoals vrouwen die u laten zitten voor een andere man: stiekem eerst een nieuw leven opbouwen en dan het bommetje droppen.

Ter verduidelijking: dit bericht is hekelend bedoeld, maar helaas gebeurt het wel en is het mij ook overkomen.

 

[gamer5]

Dan moet je doen zoals vrouwen die u laten zitten voor een andere man: stiekem eerst een nieuw leven opbouwen en dan het bommetje droppen.

Ter verduidelijking: dit bericht is hekelend bedoeld, maar helaas gebeurt het wel en is het mij ook overkomen.

Het is ongelooflijk hoeveel ik dat nu in mijn omgeving zie gebeuren.

Hoe die vrouwen ook spreken over “dan heb je maar 1 op de 2 weken de kinderen en kan ik nog eens iets doen” keert mijn maag gewoon van.

Mag niet veralgemenen, maar ik zie het echt heel vaak nu. Het begint bij 1 in een vriendenklik en dan is het opeens allemaal “op” bij iedereen in die vriendenklik.

 

[Chelark007]

Het is ongelooflijk hoeveel ik dat nu in mijn omgeving zie gebeuren.

Hoe die vrouwen ook spreken over “dan heb je maar 1 op de 2 weken de kinderen en kan ik nog eens iets doen” keert mijn maag gewoon van.

Mag niet veralgemenen, maar ik zie het echt heel vaak nu. Het begint bij 1 in een vriendenklik en dan is het opeens allemaal “op” bij iedereen in die vriendenklik.

Keer iets doen? Gaat toch altijd als er afspraken gemaakt worden...

Wij plannen dat bewust in. Allez ik heb daar meer nood aan. Maar uw kind de helft van de tijd niet zien, lijkt me niet evident.

 

[gamer5]

Keer iets doen? Gaat toch altijd als er afspraken gemaakt worden...

Wij plannen dat bewust in. Allez ik heb daar meer nood aan. Maar uw kind de helft van de tijd niet zien, lijkt me niet evident.

Tuurlijk Denk dat da eerder een synoniem is voor uit de dagelijkse sleur geraken.

Een week zonder kinderen is leuk, was hier ook tof in de zomer als ze op logie waren. Maar hoe het tegenwoordig genormaliseerd wordt om de kinderen hun moeder en vader samen te ontnemen vind ik walgelijk. Als ik zie hoe licht daar sommige overgaan, hadden ze beter nooit aan kinderen begonnen.

 

[Voidski]

Hoe die vrouwen ook spreken over “dan heb je maar 1 op de 2 weken de kinderen en kan ik nog eens iets doen” keert mijn maag gewoon van.

Die uitspraak is bij ons ook veel gevallen, waar ik vaak bij dacht: der is toch geen probleem, ben toch thuis voor de kinderen en jij kan je zin gaan doen?
Die week "rust" gaat volgens mij ook dik tegenvallen want in die week gaat de focus op alles liggen behalve de kinderen.

 

[Enj0i^]

Mag niet veralgemenen, maar ik zie het echt heel vaak nu. Het begint bij 1 in een vriendenklik en dan is het opeens allemaal “op” bij iedereen in die vriendenklik.

Dat is mij ook wel serieus opgevallen en was hier ook zo.

1 vriendin die gescheiden was en een half jaar later was het aan die van mij en nog geen 3 maand later de volgende.
We zijn nu 2 jaar later en 4 van de 5 koppels zijn na een heel lange periode uit elkaar - en iedere keer de vrouw die de man laat zitten.

Ik probeer zeker mijn best niet doen om te veralgemenen, maar het is toch in mijn omgeving schering en inslag dat het vooral bij de vrouwen 'op' is.

 

[Biljart]

@Enj0i^ en hadden ze reeds een back-up toen het “op” was?

 

[Enj0i^]

@Enj0i^ en hadden ze reeds een back-up toen het “op” was?

Bij 3 van de 4 wel

 

[Chickenlal]

Ik ben ook van het gedacht dat de nieuwe vriendinnengroep er geen deugd aan gedaan heeft.
Ook al waren ze rechstreeks niet de oorzaak. Een nieuwe vriendinnengroep van vooral vrijgezellen, die heel vaak uitgaan heeft geen deugd gedaan aan de situatie denk ik.

Het zorgde natuurlijk ook voor een vangnet en dan geef je misschien ook sneller toe aan "het is op", "is dit het?", "wil ik meer?" ?

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat een man makkelijker zijn eigen geluk aan de kant zet voor het gezin. Was ik dolgelukkig, nee, maar voor mij was het voldoende, ik moest niet op zoek naar het ultieme geluk. Sprookjes bestaan niet en de sleur hakt er overal in na 10 jaar.

 

[nestorius]

Ik denk dat veel van die zaken gewoon perceptie zijn, gevoed door de middens waarin je je begeeft. Het zal in mijn ogen wel even veel voorkomen dat "het op is" bij mannen als vrouwen maar men zal het gewoon anders verwoorden.

 

[Tonerider]

de vrouw: het is op, ik wil gelukkig zijn en een man die me uit de sleur haalt
de man: het is op, maar ik ben niet op zoek naar geluk en de sleur hakt er sowieso in
zoiets dan?

 

[Général Zantas]

Die uitspraak is bij ons ook veel gevallen, waar ik vaak bij dacht: der is toch geen probleem, ben toch thuis voor de kinderen en jij kan je zin gaan doen?
Die week "rust" gaat volgens mij ook dik tegenvallen want in die week gaat de focus op alles liggen behalve de kinderen.

Zoals? Ik heb dat al elders gelezen, maar niet echt begrepen. Ook als je uw kinderen hebt, kan je toch het huishouden doen enzo? Oke, als ge per toeval heel kleine kindjes hebt, dan hebben ze voltijds aandacht nodig, maar eenmaal ze wat ouder zijn, speelt dat toch allemaal niet zo? Wat zie ik over het hoofd misschien?

 

[nestorius]

de vrouw: het is op, ik wil gelukkig zijn en een man die me uit de sleur haalt
de man: het is op, maar ik ben niet op zoek naar geluk en de sleur hakt er sowieso in
zoiets dan?

Ik denk dat mannen dan eerder spreken van: te weinig fysiek contact, een vrouw die zich laat gaan etc. Terwijl je dan ook gewoon zou kunnen zeggen als man dat "het op is". Imo is die uitspraak zo nietszeggend dat je gewoon geen enkele reden kan aan koppelen. En ik geloof ook helemaal niet dat mannen meer persoonlijk geluk zouden aan de kant schuiven, er zijn er genoeg die hun flieter volgen, hun carriere voor hun gezin zetten etc.