Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

[MisterV]

"Ja, 37, doptrekkende, terug aan het studeren, inwonend bij mijn moeder"... Onzekerheid die natuurlijk een beetje praat, maar ik kan dergelijke zaken moeilijk van me afzetten.

Sterkte! Hier zou ik nog niet direct mee inzitten. Er is een groot verschil tussen "ik ben uit noodzaak weer bij mijn ouders gaan wonen" vs "ik woon al heel mijn leven in hotel mama en kan mijn plan niet trekken". Zolang er perspectief is dat je niet bij uw ouders blijft plakken eens de situatie het toelaat hoeft dat geen issue te zijn voor (mature) dates.

Mijn ex is 40, doptrekkende en terug aan het studeren, en zo zijn er nog veel. Je bent absoluut niet de enige in die situatie.

 

[Michster]

Sterkte! Hier zou ik nog niet direct mee inzitten. Er is een groot verschil tussen "ik ben uit noodzaak weer bij mijn ouders gaan wonen" vs "ik woon al heel mijn leven in hotel mama en kan mijn plan niet trekken". Zolang er perspectief is dat je niet bij uw ouders blijft plakken eens de situatie het toelaat hoeft dat geen issue te zijn voor (mature) dates.

Mijn ex is 40, doptrekkende en terug aan het studeren, en zo zijn er nog veel. Je bent absoluut niet de enige in die situatie.

Merci Met de tijd zal men zelfvertrouwen wel weer een boost krijgen. Of misschien als genoeg gymbro's men fitness-vooruitgang complimenteren.

 

[Wallfish]

Niet per se dat ik direct iemand zoek, maar het idee dat ik later tegen iemand zal zeggen "Ja, 37, doptrekkende, terug aan het studeren, inwonend bij mijn moeder"... Onzekerheid die natuurlijk een beetje praat, maar ik kan dergelijke zaken moeilijk van me afzetten.

->

ik kan via de VDAB een graduaat gaan studeren om toch proberen een fatsoenlijke carrière te bouwen voor de rest van mijn leven.

Ik zie niet hoe iemand dit als negatief kan ervaren. Tenzij je natuurlijk vergelijkt met die 20-er die een succesvolle firma heeft opgezet en nu zwemt in de miljoenen, tjah. Maar als je op date gaat met iemand die zulke vergelijkingen maakt blijf je er beter van weg, daar komt toch niets goeds van.

Inwonend bij de moeder is natuurlijk zo'n cliché en als je dat zonder uitleg in je datingprofiel op tinder zet kan dat misschien mensen afschrikken bij de 1e selectie, maar zulke selecties zijn altijd oppervlakkig. Zoals al gezegd als dit door noodzaak is net na een gebroken relatie is er toch geen redelijk person die hier een probleem van zal maken.

 

[poeperman]

->

Ik zie niet hoe iemand dit als negatief kan ervaren. Tenzij je natuurlijk vergelijkt met die 20-er die een succesvolle firma heeft opgezet en nu zwemt in de miljoenen, tjah. Maar als je op date gaat met iemand die zulke vergelijkingen maakt blijf je er beter van weg, daar komt toch niets goeds van.

Inwonend bij de moeder is natuurlijk zo'n cliché en als je dat zonder uitleg in je datingprofiel op tinder zet kan dat misschien mensen afschrikken bij de 1e selectie, maar zulke selecties zijn altijd oppervlakkig. Zoals al gezegd als dit door noodzaak is net na een gebroken relatie is er toch geen redelijk person die hier een probleem van zal maken.

ik weet dat je dit wellicht doet om zijn mood niet te killen, maar je bekijkt het wel wat optimistisch denk ik.

Vrouwen zijn niet allemaal golddiggers, maar ze zoeken meestal wel stabiliteit. En iemand van die leeftijd heeft meestal al een (onsuccesvolle) relatie achter zich (tenzij als weduwe) dus dan zal stabiliteit nog een grotere factor zijn.

Niet dat het niet kan natuurlijk, maar als er vijf vinkjes zijn kan je er al twee niet zetten. He better be smart, pretty & funny

 

[Tha_nOn]

ik weet dat je dit wellicht doet om zijn mood niet te killen, maar je bekijkt het wel wat optimistisch denk ik.

Vrouwen zijn niet allemaal golddiggers, maar ze zoeken meestal wel stabiliteit. En iemand van die leeftijd heeft meestal al een (onsuccesvolle) relatie achter zich (tenzij als weduwe) dus dan zal stabiliteit nog een grotere factor zijn.

Niet dat het niet kan natuurlijk, maar als er vijf vinkjes zijn kan je er al twee niet zetten. He better be smart, pretty & funny

Vrouwen met een onsuccesvolle relatie achter de rug zoeken misschien dan wel stabiliteit in een relatie, maar daarom toch niet financiële stabiliteit? Waarom zou een vrouw niet voor haar eigen financiële stabiliteit kunnen zorgen?
Ik denk dat de meeste single vrouwen hun eigen financiële stabiliteit wel in orde hebben. Altijd dat vreemd riedeltje dat vrouwen een man nodig hebben voor geld.

Ze zal misschien ook verwachten dat een nieuwe partner voor zijn eigen financiële stabiliteit zorgt (ge trekt ook niet direct samen in), maar dat lijkt mij niet direct het probleem? Het is niet dat hij met schulden zit, er is een plan, het is tijdelijk, hij zal haar geen geld vragen.

 

[poeperman]

Akkoord, maar toch. Ik heb het evenzeer over de omgekeerde vrouw/man relatie, dus zeker niet enkel in die richting. Mocht ik alleen vallen zou ik wel de voorkeur geven aan iemand die alles op een rijtje heeft, dan iemand met een paar (mogelijke) issues. Er zijn gigantisch veel vissen in de zee, dus je kan heel snel filteren. Ik zou ook nooit ofte nimmer op mijn 39ste bij mijn moeder intrekken, zeker niet als ik het financieel kan dragen. Huur gewoon short term, of koop een klein appartement waar je weinig of geen verlies op maakt. Hoe goed mijn relatie met mijn ouders ook is.

Maar ik heb inderdaad verkeerdelijk de assumptie gemaakt (assuming makes an ass...) dat er mogelijk issues zijn die er niet zijn.

(maar dat bewijst misschien ook dat er nog mensen dat gaan doen)

 

[Tha_nOn]

Akkoord, maar toch. Ik heb het evenzeer over de omgekeerde vrouw/man relatie, dus zeker niet enkel in die richting. Mocht ik alleen vallen zou ik wel de voorkeur geven aan iemand die alles op een rijtje heeft, dan iemand met een paar (mogelijke) issues. Er zijn gigantisch veel vissen in de zee, dus je kan heel snel filteren. Ik zou ook nooit ofte nimmer op mijn 39ste bij mijn moeder intrekken, zeker niet als ik het financieel kan dragen. Huur gewoon short term, of koop een klein appartement waar je weinig of geen verlies op maakt. Hoe goed mijn relatie met mijn ouders ook is.

Maar ik heb inderdaad verkeerdelijk de assumptie gemaakt (assuming makes an ass...) dat er mogelijk issues zijn die er niet zijn.

(maar dat bewijst misschien ook dat er nog mensen dat gaan doen)

Ik denk dat als ge op latere leeftijd terug naar een partner zoekt dat ge iemand zoekt die, net zoals uzelf, een volwassen leven leeft. Dat omvat ook eigen financiële stabiliteit (de details wat dat moet inhouden kan verschillen van persoon tot persoon).

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die afknappen op die situatie (of het anders zouden doen zoals je zegt) maar er is een groot verschil tussen iemand die een patroon heeft van oplossingen te moeten zoeken voor dingen die mislopen en iemand die tijdelijk in een situatie zit die minder ideaal is maar waar een goeie reden (en plan) voor is.

 

[ThomasMore]

Ho maar, we gaan hier stevig...

"niet allemaal golddiggers, vrouwen zoeken stabiliteit en proberen een lijstje af te vinken. "

Zoals @Tha_nOn opmerkt hebben vrouwen geen man nodig voor financiële stabiliteit. Mannen die dat vandaag nog steeds denken zijn mentaal in de jaren '50 blijven hangen.

Na een breuk tijdelijk bij je ouders intrekken om de periode van een opleiding te overbruggen lijkt mij eerder positief. Dat toont aan dat er ambitie is en flexibiliteit.

Succesvol daten begint met clichés overboord te gooien en echt te luisteren naar mensen he.

 

[Sylverscythe]

Akkoord, maar toch. Ik heb het evenzeer over de omgekeerde vrouw/man relatie, dus zeker niet enkel in die richting. Mocht ik alleen vallen zou ik wel de voorkeur geven aan iemand die alles op een rijtje heeft, dan iemand met een paar (mogelijke) issues. Er zijn gigantisch veel vissen in de zee, dus je kan heel snel filteren. Ik zou ook nooit ofte nimmer op mijn 39ste bij mijn moeder intrekken, zeker niet als ik het financieel kan dragen. Huur gewoon short term, of koop een klein appartement waar je weinig of geen verlies op maakt. Hoe goed mijn relatie met mijn ouders ook is.

Maar ik heb inderdaad verkeerdelijk de assumptie gemaakt (assuming makes an ass...) dat er mogelijk issues zijn die er niet zijn.

(maar dat bewijst misschien ook dat er nog mensen dat gaan doen)

Goh, zelfs als je bij wijze van spreken ergens een zak geld hebt liggen denk ik niet dat je met de huidige huurmarkt nu zo snel iets gaat vinden. Ook "snel een klein appartement kopen waar je weinig of geen verlies op maakt", lijkt me ook wel zeer optimistisch.

Rationeel vind ik even bij de ouders intrekken niet zo'n slechte keuze eigenlijk. Pas op, ik denk ook dat er wel wat mensen zijn waarbij dat verkeerd gaat overkomen, en al de nuances van zo'n situatie gaan niet altijd in rekening worden gebracht.

 

[poeperman]

Pas op, ik denk ook dat er wel wat mensen zijn waarbij dat verkeerd gaat overkomen, en al de nuances van zo'n situatie gaan niet altijd in rekening worden gebracht.

ik bedoel ook gewoon dat hé. @ThomasMore scoort een 3,2 op begrijpend lezen, maar dat is helemaal prima.

Het gaat ook niet om wat ik denk, het gaat om wat een (groot) deel van de populatie (m/v/x) zal denken van iemand die bij zijn/haar/... moeder woont. Als je dan geen context kan geven val je misschien buiten hun visvijver, that's all.

De initiële reactie was op "ik begrijp niet hoe je dat als negatief kan ervaren" van @Wallfish, en ik begrijp héél goed dat je dat als negatief kan ervaren en ben er ook heel zeker van dát het door (veel?) mensen als negatief zal worden gepercipieerd. Ook al zijn er misschien totaal geen issues.

BG is dan ook een deviante subcultuur vol rare snuiters en helemaal geen blauwdruk van de maatschappij. Ik kan met zekerheid zeggen dat er zowel in mijn privé als werkcontext heel vreemd zou gekeken worden naar iemand die bij zijn moeder gaat wonen na zijn 30ste, ook al is het tijdelijk. En ik werk dan nog in IT waar 75% van de developers op zijn 25ste nog thuis woont.

 

[Enj0i^]

Ik denk dat beiden hier uiteindelijk gelijk hebben, maar gewoon elkaar niet helemaal begrijpen

Mijn nieuwe vriendin zei onlangs dat stabiliteit en zelfstandigheid inderdaad echt iets was waar ze op zoek naar was in een nieuwe partner. En niet financieel, maar gewoon iemand die alleen kan leven. Iemand die zijn eigen was kan doen, zelf kan koken, zijn eigen financiën regelt. Iemand van wie zijn huis of appartement effectief ook wat aangekleed is (geen man die bij manier van spreken een bak bier als salontafel gebruikt).

Vooral iemand dus die gewoon weet wat het is om zelfstandig en goed aangepast te leven.

 

[ThomasMore]

ik bedoel ook gewoon dat hé. @ThomasMore scoort een 3,2 op begrijpend lezen, maar dat is helemaal prima.

Het gaat ook niet om wat ik denk, het gaat om wat een (groot) deel van de populatie (m/v/x) zal denken van iemand die bij zijn/haar/... moeder woont. Als je dan geen context kan geven val je misschien buiten hun visvijver, that's all.

De initiële reactie was op "ik begrijp niet hoe je dat als negatief kan ervaren" van @Wallfish, en ik begrijp héél goed dat je dat als negatief kan ervaren en ben er ook heel zeker van dát het door (veel?) mensen als negatief zal worden gepercipieerd. Ook al zijn er misschien totaal geen issues.

BG is dan ook een deviante subcultuur vol rare snuiters en helemaal geen blauwdruk van de maatschappij. Ik kan met zekerheid zeggen dat er zowel in mijn privé als werkcontext heel vreemd zou gekeken worden naar iemand die bij zijn moeder gaat wonen na zijn 30ste, ook al is het tijdelijk. En ik werk dan nog in IT waar 75% van de developers op zijn 25ste nog thuis woont.

Uiteraard is context belangrijk. Dat is met alles zo he.

@Michster heeft die context gegeven dus ik ben ervan overtuigd dat het daarom niet nadelig zal zijn als hij gaat daten. Vermits ik die context heb begrepen is er niks mis met mijn begrijpend lezen.

Ik volg dan ook @Wallfish zijn "ik begrijp niet hoe je dat als negatief kan ervaren". Wie dat toch negatief ervaart ben je beter kwijt dan rijk.

Dus @Michster, goed bezig en dat zal allemaal best wel meevallen!

 

[Sylverscythe]

Ik denk dat beiden hier uiteindelijk gelijk hebben, maar gewoon elkaar niet helemaal begrijpen

Mijn nieuwe vriendin zei onlangs dat stabiliteit en zelfstandigheid inderdaad echt iets was waar ze op zoek naar was in een nieuwe partner. En niet financieel, maar gewoon iemand die alleen kan leven. Iemand die zijn eigen was kan doen, zelf kan koken, zijn eigen financiën regelt. Iemand van wie zijn huis of appartement effectief ook wat aangekleed is (geen man die bij manier van spreken een bak bier als salontafel gebruikt).

Vooral iemand dus die gewoon weet wat het is om zelfstandig en goed aangepast te leven.

Dat is dan ook logisch als je zelf een functionerende volwassene bent denk ik, je zit dan niet te wachten op iemand die i.p.v. een evenwaardige partner nog veel minder zelfstandig is.

De vraag is natuurlijk in hoeverre "niet of wel thuis wonen op leeftijd X" daar nu een goede maatstaf voor is. Ik ken mensen die alleen wonen maar voor alles nog bij hun ouders langsgaan, terwijl ik ook vrij lang thuis heb gewoond en dan ook gewoon van de ene dag op de andere een "huishouden" zelf ben beginnen regelen (en ik de moeilijkheid daarvan nogal overroepen vond).

Het is een beetje zoal bij veel zaken zeker, beslissen op basis van beperkte info.

 

[Enj0i^]

Context zal hier inderdaad het juiste woord zijn. Als je met iemand een gesprek aangaat en date dan heb je toch al vrij snel door of die persoon functioneert of niet. Indien de klik er is dan zal je dat zeker en vast ook kunnen plaatsen dat hij even terug thuis woont.

Het is nu ook niet dat dat meteen zichtbaar is op je dating profiel hé

 

[Michster]

Vrouwen zijn statistisch gesproken betere broodverdieners en hoger opgeleid nu dan 50/60 jaar geleden sure, maar gelijk anderen hier zeggen, kan ik aannemen dat zij (net zoals mannen meestal) gewoon stabiliteit zoeken (op latere leeftijd). Stabiliteit en financiële zekerheid zijn gelinkt, maar niet per se synoniemen.

Op datingapps waar foto's oppervlakkige info en "feiten" vaak de eerste aangrijppunten zijn voor een like of -God verbiedt- gemeenschappelijke likes en een virtuele babbel -> low stakes/effort voor de meeste mensen, dus zelfs al zijn ze in real life niet oppervlakkig/materialistisch ingesteld, is de kans groter dat ze je laten hangen zodra ze zien/lezen "37, woont bij zen moeder, maar heeft een plan" ook al plak ik er de nodige context aan vast... Of ze reageren gewoon om 1 van 1000 andere redenen die je nooit kan weten en jezelf niet voor in vraag moet stellen.

Ik had vroeger al een hekel aan datingapps en vermoed dat het nu nog veel erger zal zijn? Niet dat ik sta te springen om onmiddellijk te daten. De kans dat ik op café met een Potentiele Michster Soulmate zou praten die naar het hele plaatje kijkt en verder wilt kletsen, is waarschijnlijk groter dan op datingapps. Gelijk Poeperman zei, kan het zeker voorkomen dat vrouwen IRL op de situatie afknappen, maar die zijn we dan beter kwijt dan rijk zeker?

Zal wel een kwestie zijn van wat zelfvertrouwen terug op te bouwen mettertijd.

 

[JanusDR]

Eind de 30 en thuis wonen, voorlopig geen werk noch diploma.
Dat kan allemaal zijn legitieme redenen hebben, maar beweren dat dit -all else equal- weinig invloed heeft op het aantal potentieel geïnteresseerde partners, is ... alleen mogelijk op BG.

 

[Avondland]

Ik zou bij een relatiebreuk en financiële rampspoed en het tijdelijk inwonen bij de ouders toch niet omschrijven als een periode waar ik ook nog eens op zoek zou gaan naar een nieuwe partner. Dan zou ik even genoeg hebben van relaties, mijn focus leggen op mezelf en zien hoe ik op een half jaar, een jaar of twee jaar terug op eigen benen kan staan en dan pas terug gaan daten. Zo dringend is zo'n relatie dan toch niet?

 

[MisterV]

Ge hoeft "ik woon bij mijn ouders" nu ook niet in een datingapp profiel te zetten hé. Vertel dat op een date met de nodige context erbij.

 

[Wallfish]

De initiële reactie was op "ik begrijp niet hoe je dat als negatief kan ervaren" van @Wallfish, en ik begrijp héél goed dat je dat als negatief kan ervaren en ben er ook heel zeker van dát het door (veel?) mensen als negatief zal worden gepercipieerd. Ook al zijn er misschien totaal geen issues.

Deze uitspraak bedoelde ik op het terug-gaan-studeren, niet op het inwonen bij de moeder. Ik ben 33 en ben nu bezig me voor te bereiden op een examen in mijn sector. Dit examen zou voor mij peanuts zijn moest ik het 10 jaar geleden afgelegd hebben, maar nu ik ouder ben merk ik op hoe moeizaam alles gaat. En dit gaat over een enkel examen, geen heel studietraject. Daarmee, als 37-jarige terug gaan studeren is niet evident en beschouw ik net eerder als een bewijs van maturiteit dan het omgekeerde.

Qua inwonen bij ouders, dat is iets anders. Cliché gewijs is dat een rode vlag, maar er zijn ook goede redenen om dit te doen zoals in het geval van de initiële poster. Als dit toch voor sommigen toch niet te aanvaarden is, dan denk ik inderdaad dat die mensen sowieso niet bij je zouden passen.
Natuurlijk wil iedereen de perfecte partner vinden die alle schaapjes op het droge heeft en geen rugzak uit het verleden mee draagt, maar zo werkt de wereld nu eenmaal niet. Als een potentiële partner er niet mee overweg kan dat je wegens omstandigheden even bij je ouders moest inwonen, dan is dit imo eerder een bewijs van gebrek aan maturiteit aan de kant van die potentiële partner dan van jezelf.

Natuurlijk moet je niet bij de 1e kennismaking van wal steken met 'hallo, ik ben jos en woon bij mijn mama. Zij smeert mijn bokes voor het middageten op het werk'. Leg de situatie correct uit eens het ijs gebroken is en dit zal echt niet voor problemen zorgen hoor, tenzij dan bij een beperkt aantal mensen waar je toch niet bij zou passen.