Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

Volgens mij zijn jullie alletwee een even grote administratieve ramp.. Dus die discussie over alimentatie die jullie gehad hebben was dus compleet nutteloos? :unsure:

Als er gedeelde huisvesting is, dan is er toch geen alimentatie te betalen? Of heb ik dat verkeerd voor?
 
Volgens mij zijn jullie alletwee een even grote administratieve ramp.. Dus die discussie over alimentatie die jullie gehad hebben was dus compleet nutteloos? :unsure:

Als er gedeelde huisvesting is, dan is er toch geen alimentatie te betalen? Of heb ik dat verkeerd voor?

- tegen wie heb je het?
- je hebt het verkeerd voor. Bij ongelijk inkomen kan er zowel partneralimentatie als kinderalimentatie toegekend worden.
 
- tegen wie heb je het?
- je hebt het verkeerd voor. Bij ongelijk inkomen kan er zowel partneralimentatie als kinderalimentatie toegekend worden.
-tegen fear of devil.. Alleja als je beide niet op de hoogte bent van de datums waarop het vonnis uitgesproken is..

-ah ik dacht dat er enkel alimentatie moest betaald worden indien het kind langer bij de ene ouder blijft dan bij de andere. Maar als het elk een week was dat er dan geen alimentatie betaald moest worden.
 
Wettelijk gezien zou je haar (als individu, niet voor de kinderen dus!) ook nog eens alimentatie moeten betalen gedurende evenveel jaren als het huwelijk duurde. Hoe sta je daar tegenover?
Ik zou dat absoluut normaal vinden. Nogmaals, wij hebben samen beslist dat ik meer tijd zou steken in mijn carrière, zij meer in de kinderen (met onder meer 4/5 te werken). Ik kan haar dan toch nu niet aan de kant schuiven en dumpen zonder financiële gevolgen voor mij. Wij zijn allebei 52, dat gebrek aan investeren in haar loopbaan kan ze nu echt nog moeilijk bijbenen.
 
Ik zou dat absoluut normaal vinden. Nogmaals, wij hebben samen beslist dat ik meer tijd zou steken in mijn carrière, zij meer in de kinderen (met onder meer 4/5 te werken). Ik kan haar dan toch nu niet aan de kant schuiven en dumpen zonder financiële gevolgen voor mij. Wij zijn allebei 52, dat gebrek aan investeren in haar loopbaan kan ze nu echt nog moeilijk bijbenen.
Ik ben het wel met je eens over tijdens het huwelijk 1 pot te hebben.
Maar ik vind alimentatie na het huwelijk voor de partner maar een raar iets.
Nu ga ik er wél van uit dat
- de partner WEL nog kan instaan voor voldoende inkomen (dus geen huismoeder die aan 55j niets van inkomen heeft behalve leefloon, de echte reden van die regel).
- het vermogen van tijdens het huwelijk in 2 verdeeld werd en ze - ingeval de ander dus goed verdiende - ook vermogen krijgt dmv spaargeld of haar deel van het huis
- de kindalimentatie wél bepaald wordt op jouw inkomen zodat de kinderen idd geen drastisch verschil moeten voelen tussen vader en moeder.

Ik vind het een raar idee om iemand nog te moeten onderhouden waarmee je expliciet de band breekt. Again, er van uitgaande dat ze ZELF voldoende in kan staan voor haar onderhoud.
Want puur technisch gezien, zou ze kunnen beginnen rondpoepen tot wanneer het voor jou genoeg is geweest, je vraagt de scheiding aan en zij kan dan nog eens honderden euro's van jouw geld "opeisen".
 
Ik vind het een raar idee om iemand nog te moeten onderhouden waarmee je expliciet de band breekt. Again, er van uitgaande dat ze ZELF voldoende in kan staan voor haar onderhoud.
Want puur technisch gezien, zou ze kunnen beginnen rondpoepen tot wanneer het voor jou genoeg is geweest, je vraagt de scheiding aan en zij kan dan nog eens honderden euro's van jouw geld "opeisen".
Nogmaals, mijn vrouw zou zonder dat huwelijk en onze gezamelijke beslissing de komende 10-15 jaar - en ik schat het nu nog erg conservatief in - 40 kEUR meer per jaar kunnen verdienen. Op onze leeftijd wordt het echt moeilijk om nog grote sprongen te maken.
Ik ben dus ook ten dele verantwoordelijk voor de derving van die inkomsten.
Ik vind dat dus niet zo raar.
En ze zou technisch gezien kunnen "met andere mannen kunnen gaan rondpoepen", dan zou jammer zijn. Maar ik heb daar alle vertrouwen in dat dat niet het geval is.
 
Volgens mij zijn jullie alletwee een even grote administratieve ramp.. Dus die discussie over alimentatie die jullie gehad hebben was dus compleet nutteloos? :unsure:

Als er gedeelde huisvesting is, dan is er toch geen alimentatie te betalen? Of heb ik dat verkeerd voor?
De discussie met ex ging toch niet om alimentatie? Wel om dochter al dan niet volledig of elk de helft als fiscaal ten laste in te brengen.
 
Ik wil enkel de diamanten ring terug omdat dat het huwelijk symboliseert. De andere ringen waar de namen in gegraveerd zijn is voor mij niet van belang. Neen, zij heeft hier niet aan meebetaald. Zaken die zij heeft betaald zijn potten en pannen en dergelijke. Aangezien ik hier nog woon met m'n dochter kan ik zulke zaken niet afgeven aan haar. Ik ga haar vermoedelijk een bedrag moeten betalen voor de spullen. Ze heeft kwaliteitsmateriaal gekocht. De wokpan alleen al is 125 euro heb ik gezien. Anderzijds heeft ze wel de wasmachine en droogkast opgeeist terwijl ik dat met m'n eigen geld heb betaald. Ik weigerde en ze heeft zich daaraan neergelegd. Het zou me niet verbazen dat dit bij de verdeling terug naar boven gaat komen, soit.. zorgen voor later...
Ik weet dat ik in herhaling val ze, maar hoe meer ge uitlegt hoe minder ik het snap :p. Ge hebt nu dus letterlijk zowel de verlovingsring als de huwelijksring teruggevraagd maar ge zegt enkel nu enkel de verlovingsring (die met de diamanten en zonder naam) eigenlijk terug te willen?... (En die symboliseert dus niet het huwelijk, dat zijn die met de naam/namen en/of datum in gegraveerd. Waart gij zelf aanwezig bij uw trouw/de beslissingen ronde de ringen? :thinking: )


Uw redenering van de potten en pannen vind ik ook een beetje onnozel. Dat is kwestie van naar de winkel te gaan en nieuwe potten en pannen te kopen hé. (Maar een bedrag betalen is natuurlijk ook oké, maar dat gesprek lijkt ge nog niet gehad te hebben, 'vermoedelijk')
 
Ik weet dat ik in herhaling val ze, maar hoe meer ge uitlegt hoe minder ik het snap :p. Ge hebt nu dus letterlijk zowel de verlovingsring als de huwelijksring teruggevraagd maar ge zegt enkel nu enkel de verlovingsring (die met de diamanten en zonder naam) eigenlijk terug te willen?... (En die symboliseert dus niet het huwelijk, dat zijn die met de naam/namen en/of datum in gegraveerd. Waart gij zelf aanwezig bij uw trouw/de beslissingen ronde de ringen? :thinking: )


Uw redenering van de potten en pannen vind ik ook een beetje onnozel. Dat is kwestie van naar de winkel te gaan en nieuwe potten en pannen te kopen hé. (Maar een bedrag betalen is natuurlijk ook oké, maar dat gesprek lijkt ge nog niet gehad te hebben, 'vermoedelijk')
Ik had idd niet "niet van belang" mogen schrijven. Dit toont gewoon aan dat ik het zelf niet goed weet, kheb veel moeite om op uw posts te antwoorden eerlijk gezegd. Ik wil ze allebei wel terug...maar bij de diamanten ring heb ik héél veel moeite gestoken om uit te kiezen. Dat moest goed zijn. De ringen die gegraveerd zijn hebben we wel samen(eigenlijk zij) uitgekozen, maar door tijdsgebrek en nog te veel voorbereidingen die nog moesten gebeuren niet veel plaatsen bezocht. Het was wat rap rap. De diamanten ring heeft voor mij meer waarde, want ik heb dat voor haar speciaal uitgekozen. Dunno wat ik ermee zal doen. Het voelt raar en verkeerd aan om het aan de volgende partner te geven, maar het voelt ook niet juist aan dat zij het houdt. Hoe meer ik hierover nadenk, hoe meer ik neig naar verkopen of weggooien. Het is zoals @Mulan zei, zulke zaken zijn 80% emotie en 20%ratio(mss in mijn geval 0%ratio i know)

Met corona wou ik potten en pannen online kopen, maar ik ken daar allemaal niks van. Het leek me simpeler om haar uit te kopen, ik zie mezelf niet urenlang in zo'n huis/woon/decoratiewinkel rondlopen. Ze is hier gewoon 1x langsgeweest voor een paar grote handdoeken, 1 koekenpan en.....m'n staafmixer.
Ze had wijnglazen en wat borden nodig omdat ze een verjaadagsfeest gaf voor ons dochter. Dat heb ik ook mooi meegegeven en ik kreeg het gewoon terug. Ik denk dat ze ook aanvaard dat ik haar uitkoop hierin.
 
Ik snap wel niet goed waarom je die terug wil.. Moest het nu een erfstuk zijn of iets waar je nog veel geld voor kan krijgen.. Maar je zegt dat het puur emotioneel is omdat je zo je best hebt gedaan om die te vinden voor haar.

Dan verliest die ring toch iedere emotionele waarde als je hem terug wil? Want de enige emotie die eraan hangt is dat je je best hebt gedaan voor haar..
 
Ik snap wel niet goed waarom je die terug wil.. Moest het nu een erfstuk zijn of iets waar je nog veel geld voor kan krijgen.. Maar je zegt dat het puur emotioneel is omdat je zo je best hebt gedaan om die te vinden voor haar.

Dan verliest die ring toch iedere emotionele waarde als je hem terug wil? Want de enige emotie die eraan hangt is dat je je best hebt gedaan voor haar..
Je brengt nu 1 item naar boven, maar ik had ook gezegd dat het gewoon niet juist voelt dat de ring bij ex blijft...

Een ring is geen weggeefcadeau of een geschenk. Dat is dus niet te vergelijken. Ik denk dat er hier ook posts waren in de trend van "ik vraag ook geen cadeau's terug". Nee dat doe ik ook niet. Maar een ring is iets anders. Je koopt een ring voor een partner waarmee je je leven lang samen wilt doorbrengen. Uw partner draagt dat ring als symbool van het huwelijk(dit is niet te vergelijken met een parfum als cadeau of zo). Als zij dat dan verbreekt vind ik het "logisch" dat je de ring teruggeeft, want je voldoet niet aan de voorwaarden.....of je voldoet niet aan de originele gedachtegoed van de ring. Misschien zie ik dit onbewust als een soort van erkenning/bevestiging die ik krijg dat zij de oorzaak is van het einde van het huwelijk...Of mss ben ik gebrainwashed door Disney en co waarin je ook ziet dat vrouwen de ring teruggeven omdat ze zich bedacht hebben. Who knows....Ik probeerde hiermee een logische draai aan te geven, maar dunno of het gelukt is.:unsure:

Deze ochtend ook opgestaan met "wtf moet ik met een gegraveerde ring met haar naam erop?". Dus ik ben héél confused eerlijk gezegd.


Iets anders...Parfum. Ik vond in de badkamermeubel nog een parfum van ex. Toen ik eraan rook, kreeg ik flashbacks. Dat is toch heel vreemd als je ooit tegen een volgende partner gaat zeggen: "ja dat ruikt goed, maar kheb liever dat je een andere parfum draagt" :thinking:
 
Iets anders...Parfum. Ik vond in de badkamermeubel nog een parfum van ex. Toen ik eraan rook, kreeg ik flashbacks. Dat is toch heel vreemd als je ooit tegen een volgende partner gaat zeggen: "ja dat ruikt goed, maar kheb liever dat je een andere parfum draagt" :thinking:
waarom zou dat raar zijn: iedereen kent toch wel het gevoel dat een bepaalde geur u aan iets kan herinneren. Gewoon eerlijk zeggen dat het de parfum van uw ex was en dat ge liever niet aan haar herinnerd wordt?
 
waarom zou dat raar zijn: iedereen kent toch wel het gevoel dat een bepaalde geur u aan iets kan herinneren. Gewoon eerlijk zeggen dat het de parfum van uw ex was en dat ge liever niet aan haar herinnerd wordt?
Maar als het u stoort, wilt dat toch zeggen dat je niet over ex heen bent?
 
Nooit deftig naar LOTR gekeken, maar was dat niet +- hetzelfde scenario als hier? :laugh:

Ik heb dat ook soms als ik iemand ontmoet of passeer met zelfde parfum als mijn ex. We zijn als vrienden uit elkaar gegaan en dat roept herinneringen op. Geen negatieve, want op dat moment zag ik dat meiske graag. Nu zie ik mijn vrouw liever.
Ondertussen al 19 jaar samen met mijn vrouw. :tongue:
 
Ik had idd niet "niet van belang" mogen schrijven. Dit toont gewoon aan dat ik het zelf niet goed weet, kheb veel moeite om op uw posts te antwoorden eerlijk gezegd. Ik wil ze allebei wel terug...maar bij de diamanten ring heb ik héél veel moeite gestoken om uit te kiezen. Dat moest goed zijn. De ringen die gegraveerd zijn hebben we wel samen(eigenlijk zij) uitgekozen, maar door tijdsgebrek en nog te veel voorbereidingen die nog moesten gebeuren niet veel plaatsen bezocht. Het was wat rap rap. De diamanten ring heeft voor mij meer waarde, want ik heb dat voor haar speciaal uitgekozen. Dunno wat ik ermee zal doen. Het voelt raar en verkeerd aan om het aan de volgende partner te geven, maar het voelt ook niet juist aan dat zij het houdt. Hoe meer ik hierover nadenk, hoe meer ik neig naar verkopen of weggooien. Het is zoals @Mulan zei, zulke zaken zijn 80% emotie en 20%ratio(mss in mijn geval 0%ratio i know)

Met corona wou ik potten en pannen online kopen, maar ik ken daar allemaal niks van. Het leek me simpeler om haar uit te kopen, ik zie mezelf niet urenlang in zo'n huis/woon/decoratiewinkel rondlopen. Ze is hier gewoon 1x langsgeweest voor een paar grote handdoeken, 1 koekenpan en.....m'n staafmixer.
Ze had wijnglazen en wat borden nodig omdat ze een verjaadagsfeest gaf voor ons dochter. Dat heb ik ook mooi meegegeven en ik kreeg het gewoon terug. Ik denk dat ze ook aanvaard dat ik haar uitkoop hierin
Verlovingsring bijhouden om aan dochter te geven, is dat geen optie? Idem voor de trouwringen.

Ik ga ervanuit dat het kind uit liefde is gekomen, tenzij ik ergens iets gemist heb.
 
Verlovingsring bijhouden om aan dochter te geven, is dat geen optie? Idem voor de trouwringen.

Ik ga ervanuit dat het kind uit liefde is gekomen, tenzij ik ergens iets gemist heb.
Mijn trouwring ligt hier ook voor de dochter, als ze er oud genoeg voor zal zijn. Maar dat is een discrete ring die er niet specifiek uitziet als een trouwring.
Die verlovingsring van fod is ècht wel een verlovingsring, beetje raar mocht zijn dochter dat later dragen want dan denkt iedereen dat zij verloofd zal zijn :unsure:
Ze kan 'm natuurlijk ook aan een ketting dragen later, maar lang niet iedereen wil een ring rond de hals.

Ik heb vorige juwelen laten omsmelten voor een ring (niet de trouwring) en dat kan fod natuurlijk wel doen voor de dochter later: haar de ring cadeau geven met de expliciete boodschap dat ze de materialen gebruikt voor een eigen keuze of ontwerp.
Persoonlijk zou ik teruggaan met de ring naar de juwelier en vragen of 'm die terug wil kopen, dat geld op de rekening van de dochter en klaar.
 
Terug
Bovenaan