Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

[Pana]

Bon vandaag een whatsappje gekregen dat ze blijkbaar volgende week gaat eten met een Tinder match met een zoontje van 3. Ze had me al verteld dat ze dat geinstalleerd had voor wat luchtige gesprekken om haar gedachten te verzetten, maar de week is nog niet om en ze heeft al een date gepland?
Dat doet nu toch wel erg pijn...
Ik ga er niet kwaad om worden want als we dan toch uit gaan wil ik dat zonder drama en in vriendschap, maar echt respectvol vind ik het alleszins niet.
De uitleg erbij was "dat het zeker niet de bedoeling is om mij instant te vervangen maar dat ze zich zorgen maakt over haar toekomst en geluk en ze het gevoel wil hebben dat ze daar aan werkt, anders wordt ze gek".
Zo ken ik ze echt niet. En tegelijk wil ze nog wel koi blijven doen en knuffelen er dergelijke, maar als ze er effectief mee doorgaat rijmt dat niet meer in mijn hoofd zenne.
En dat terwijl ik echt mijn best aan het doen ben om gesprekken aan te knopen met ervaren koppels en personen om mijn zwart-wit visie over kinderen proberen te nuanceren.

 

[Strijkijzer]

Oef @Pana. Dat moet dan toch al veel langer spelen in haar hoofd? Weet niet of ik daar zomaar mee zou omkunnen, dat ze zo op date(?) gaat met nen andere. Dan kan je er toch beter een volledig punt achter zetten lijkt me (van haar kant dan).

Sterkte.

 

[Pan]

Bon vandaag een whatsappje gekregen dat ze blijkbaar volgende week gaat eten met een Tinder match met een zoontje van 3. Ze had me al verteld dat ze dat geinstalleerd had voor wat luchtige gesprekken om haar gedachten te verzetten, maar de week is nog niet om en ze heeft al een date gepland?
Dat doet nu toch wel erg pijn...
Ik ga er niet kwaad om worden want als we dan toch uit gaan wil ik dat zonder drama en in vriendschap, maar echt respectvol vind ik het alleszins niet.
De uitleg erbij was "dat het zeker niet de bedoeling is om mij instant te vervangen maar dat ze zich zorgen maakt over haar toekomst en geluk en ze het gevoel wil hebben dat ze daar aan werkt, anders wordt ze gek".
Zo ken ik ze echt niet. En tegelijk wil ze nog wel koi blijven doen en knuffelen er dergelijke, maar als ze er effectief mee doorgaat rijmt dat niet meer in mijn hoofd zenne.
En dat terwijl ik echt mijn best aan het doen ben om gesprekken aan te knopen met ervaren koppels en personen om mijn zwart-wit visie over kinderen proberen te nuanceren.

Mijn gok, ze gaat vrij snel iemand tegenkomen, vrij snel een kind krijgen en binnen een jaar of 3-4 terug vrijgezel zijn.

 

[Lint]

Mijn gok, ze gaat vrij snel iemand tegenkomen, vrij snel een kind krijgen en binnen een jaar of 3-4 terug vrijgezel zijn.

Is jammer genoeg ook een scenario dat ik veel zie.

 

[Panda]

@Pana Heb je met haar al gesproken over het feit dat je haar kinderwens begrijpt, en dat je uitzoekt of dit voor jou haalbaar zou zijn op termijn?

Die Tinder date geeft gelijk aan dat ze geen kinderen met u verwacht en zo snel mogelijk iemand wil zoeken die haar wel kinderen wil geven.

Hou er ook zeker rekening mee dat zelfs als je uiteindelijk voor kinderen zou gaan, ze misschien niet onmiddellijk zwanger zou worden. Voor sommige koppels is dit een traject van maanden, voor andere jaren.

 

[Tha_nOn]

En dat terwijl ik echt mijn best aan het doen ben om gesprekken aan te knopen met ervaren koppels en personen om mijn zwart-wit visie over kinderen proberen te nuanceren.

Zoals panda zegt: weet zij dat? Je kan niet verwachten dat ze nog wacht als het laatste gesprek was dat de relatie stopt omwille van de kinderwens.

Verder zeg je dat je neutraal/apathisch staat tov kinderen maar dat je dan toch een lange en ogenschijnlijk goede relatie afbreekt omwille van een kinderwens bij de partner komt mij wat vreemd over. Dan ben je daar toch niet helemaal eerlijk in (geweest?).

Ik ken nog wel een koppel waar het voor hem niet moest (neutraal/neigend naar nee) en voor haar wel, wat ok was voor hem. Ik was benieuwd hoe dat gevoelsmatig voor hem zou evolueren en dat is eigenlijk heel snel omgeslaan naar heel content en enthousiast uitkijkend naar de geboorte (kindje is geboren ondertussen). Ik zeg niet dat dat geen aanpassing is en dat er niet mogelijks nog moeilijke momenten komen maar het is soms moeilijk in te schatten hoe je er mee om gaat, tot je er in zit. Helaas zijn er natuurlijk ook omgekeerde verhalen (al zijn deze vaak ook postpartum depressies waarbij begeleiding een groot verschil maakt).

Een kind verandert natuurlijk uw leven maar ge vult het nog altijd zelf in. Ik ben zelf niet zo avontuurlijk dus ik ga geen avontuurlijke reizen doen maar er zijn er genoeg die dat wel doen met jonge kinderen. Zelf vind ik dat kinderen hebben er voor zorgt dat ik bij momenten meer doe in mijn leven.

En zoals chill panda ook zegt. Een kind is er niet vandaag op morgen. Als ge vandaag zegt dat ge het ziet zitten is dat er pas over +- een jaar ten vroegste. Een jaar waar ge u kunt voorbereiden of bepaalde dingen uit uw systeem kunt krijgen :v.

nu: als uw gevoelens over geen kinderen wel sterk zijn, dan moet ge het uiteraard niet doen. Maar ik vrees een beetje - zoals meerdere posters- dat het een keuze is uit angst voor het onbekende (of een 'ik ben te jong om mijn leven "op te geven").

 

[Avondland]

Een kind brengt véél nadelen mee, zelfs in die mate dat je het verstikkend gaat vinden. Maar vader zijn is het beste wat me in mijn leven is overkomen.

 

[Mr. Rager]

Bon vandaag een whatsappje gekregen dat ze blijkbaar volgende week gaat eten met een Tinder match met een zoontje van 3. Ze had me al verteld dat ze dat geinstalleerd had voor wat luchtige gesprekken om haar gedachten te verzetten, maar de week is nog niet om en ze heeft al een date gepland?
Dat doet nu toch wel erg pijn...

Daar zou ik het toch ook heel moeilijk mee hebben. Heb je haar dit ook duidelijk gemaakt?
Als het het zo lees, zijn jullie nog niet 100% uit elkaar. Toch vreemd dan dat ze al date met iemand anders.

Een kind verandert natuurlijk uw leven maar ge vult het nog altijd zelf in. Ik ben zelf niet zo avontuurlijk dus ik ga geen avontuurlijke reizen doen maar er zijn er genoeg die dat wel doen met jonge kinderen. Zelf vind ik dat kinderen hebben er voor zorgt dat ik bij momenten meer doe in mijn leven.

Ik kan dit beamen. Een kind gaat er voor zorgen dat je jezelf meer pusht. Ik ben nu bijvoorbeeld minder lui dan vroeger, omdat ik het me gewoon niet meer kan veroorloven . Vroeger had ik na mijn werk dagelijks nog 1 à 2 uur tijd voor mezelf, vóórdat mijn vriendin van haar werk thuis kwam. Zonder kind deed ik op die momenten absoluut niets. Nu kan dat helaas niet meer. Ge kunt u daar inderdaad nog een tijdje op voorbereiden, maar eens het kind er is, dan springt ge in het onbekende en kijkt ge als het ware nooit meer terug. En dat lukt heus wel hoor, ik denk altijd: "er zijn miljoenen ouders die het ons al voorgedaan hebben".

Ik zie het ook niet als een opoffering, maar eerder als een verrijking in uw leven. De kleine een goede opvoeding en vooral veel liefde geven, is mijn levensdoel geworden. Dit gevoel is pas gaandeweg gekomen. Dit had ik zeker nog niet toen we nog geen kind hadden.

 

[Pana]

@Pana Heb je met haar al gesproken over het feit dat je haar kinderwens begrijpt, en dat je uitzoekt of dit voor jou haalbaar zou zijn op termijn?

Yep dit hebben we eergisteren besproken. Haar reactie was dat dit wel wat/te laat was, gezien de het topic al enkele keren naar boven had gebracht, waarin ik ze wel gelijk geeft. Toen heb ik de muts over de ogen getrokken en gedacht "het zal hopelijk wel voorbijgaan".

Zoals panda zegt: weet zij dat? Je kan niet verwachten dat ze nog wacht als het laatste gesprek was dat de relatie stopt omwille van de kinderwens.

Verder zeg je dat je neutraal/apathisch staat tov kinderen maar dat je dan toch een lange en ogenschijnlijk goede relatie afbreekt omwille van een kinderwens bij de partner komt mij wat vreemd over. Dan ben je daar toch niet helemaal eerlijk in (geweest?).

Ik ken nog wel een koppel waar het voor hem niet moest (neutraal/neigend naar nee) en voor haar wel, wat ok was voor hem. Ik was benieuwd hoe dat gevoelsmatig voor hem zou evolueren en dat is eigenlijk heel snel omgeslaan naar heel content en enthousiast uitkijkend naar de geboorte (kindje is geboren ondertussen). Ik zeg niet dat dat geen aanpassing is en dat er niet mogelijks nog moeilijke momenten komen maar het is soms moeilijk in te schatten hoe je er mee om gaat, tot je er in zit. Helaas zijn er natuurlijk ook omgekeerde verhalen (al zijn deze vaak ook postpartum depressies waarbij begeleiding een groot verschil maakt).

Een kind verandert natuurlijk uw leven maar ge vult het nog altijd zelf in. Ik ben zelf niet zo avontuurlijk dus ik ga geen avontuurlijke reizen doen maar er zijn er genoeg die dat wel doen met jonge kinderen. Zelf vind ik dat kinderen hebben er voor zorgt dat ik bij momenten meer doe in mijn leven.

En zoals chill panda ook zegt. Een kind is er niet vandaag op morgen. Als ge vandaag zegt dat ge het ziet zitten is dat er pas over +- een jaar ten vroegste. Een jaar waar ge u kunt voorbereiden of bepaalde dingen uit uw systeem kunt krijgen :v.

nu: als uw gevoelens over geen kinderen wel sterk zijn, dan moet ge het uiteraard niet doen. Maar ik vrees een beetje - zoals meerdere posters- dat het een keuze is uit angst voor het onbekende (of een 'ik ben te jong om mijn leven "op te geven").

Ze weet het zeker, zoals hierboven gezegd heb ik dit eergisteren uitvoerig met haar besproken.
Maar even voor de duidelijkheid, ik breek de relatie niet af he. Het initiatief komt van haar. Maar het klopt wel wat je zegt, het is met vlagen dat ik er aphatisch tegenover sta (als in; ik wil er niet per se geen, maar ik sta open voor het feit dat die drang er ooit kan komen, ook al is dat op deze moment niet) en vlagen dat ik enkel het negatieve zie. Feelings are a bitch en helaas niet altijd rationeel.

Het is sowieso ook angst voor het onbekende, en dat ik niet meer kan doen wat mij "mij" maakt (de avonturen en uitdagingen die ik aanga) en waar ik dus veel passie en energie uit haal (en zoveel passies heb ik niet). Op dat vlak heb ik het nu moeilijk met compromissen te stellen. Zij ziet dit zelf ook minder als een obstakel dan mij, maar in de praktijk draait het denk ik anders uit.

 

[Biljart]

Dus je leeft nog samen ook al weet je dat ze een date heeft?
dat is mentaal toch niet te doen? Wat ga je doen als ze die date heeft?

 

[Mr.Fingers]

Zie maar uit dat je niet met je laat sollen door haar. Zij heeft mentaal de knop precies al flink omgedraaid, dus laat je niet ringeloren.
(I've been there as well).

 

[Inv]

Zie maar uit dat je niet met je laat sollen door haar. Zij heeft mentaal de knop precies al flink omgedraaid, dus laat je niet ringeloren.
(I've been there as well).

Ik zou het persoonlijk toch ook niet zien zitten om nog in hetzelfde bed te kruipen met iemand die de grenzen van de relatie (op date gaan met iemand anders) eenzijdig verlegd. Wat is het volgende dan, moogt ge op de zetel slapen als er een date blijft slapen?

 

[Green Mamba]

Ik zou het persoonlijk toch ook niet zien zitten om nog in hetzelfde bed te kruipen met iemand die de grenzen van de relatie (op date gaan met iemand anders) eenzijdig verlegd. Wat is het volgende dan, moogt ge op de zetel slapen als er een date blijft slapen?

De hotelkosten worden betaald met de gezamenlijke rekening.

OT: Een ongelukje kan al eens gebeuren, maar hier gaat de andere dus bewust op zoek naar een data op Tinder om er dan nog eens mee af te spreken. Ik denk dat je niet wilt weten wat daar gebeurd. En ga er maar niet vanuit dat ze eerlijk gaat zijn dan.

 

[E_wout]

Niet dat het allemaal bijzonder veel uitmaakt maar over welke leeftijden spreken we hier eigenlijk?

Ergens wel begrip voor het feit dat iemand een zo sterke kinderwens heeft dat dit een breekpunt kan zijn voor een relatie (eerlijk, had mijn vrouw ooit gezegd dat ze geen kinderen wou , de relatie ging het toch ook niet gered hebben )

Maar vrolijk aan het tinderen slaan terwijl jullie nog samen wonen. Ja Bon, er zijn toch wel grenzen zeker. Vanaf de zijlijn zou ik dan toch durven stellen "dat ga je toch nooit aanvaarden" maar dat is natuurlijk ook weer een nogal gemakkelijke reactie.

 

[Mr.Fingers]

Maar ik vrees een beetje - zoals meerdere posters- dat het een keuze is uit angst voor het onbekende (of een 'ik ben te jong om mijn leven "op te geven").

Pasop, kan ook een geval zijn van "goede afspraken maken goede vrienden", of het gebrek daaraan. Ik ken er ook een paar waar X persez een kind wilde hebben, en Y daar niet zo happig op was. Uiteindelijk toch een kind, en X zegt dan "ja, het is ook úw kind hé, en ik wil ook mijn vrije tijd, let jij er maar op dit weekend". Da's niet zo zeer dan een geval van angst voor het onbekende, of angst om het jonge leven op te geven, maar ook maar iets in uw maag gespitst krijgen waar je (op dat moment) niet aan toe was. Dat was bvb een situatie waar ik naar onderweg was.

 

[Tha_nOn]

Pasop, kan ook een geval zijn van "goede afspraken maken goede vrienden", of het gebrek daaraan. Ik ken er ook een paar waar X persez een kind wilde hebben, en Y daar niet zo happig op was. Uiteindelijk toch een kind, en X zegt dan "ja, het is ook úw kind hé, en ik wil ook mijn vrije tijd, let jij er maar op dit weekend". Da's niet zo zeer dan een geval van angst voor het onbekende, of angst om het jonge leven op te geven, maar ook maar iets in uw maag gespitst krijgen waar je (op dat moment) niet aan toe was. Dat was bvb een situatie waar ik naar onderweg was.

Dat is dus geen geval van 'goede afspraken maken goede vrienden' hé. En al zeker niet van iets in uw laag gespitst krijgen. Ge kunt in een romantische relatie niet met twee een kind maken en dan op uw tenen getrapt zijn 'als ge er nekeer op moet letten'.
Als ge zo'n overeenkomst wilt dan wordt ge (anonieme) zaaddonor en moeit ge u verder niet in elkaars leven.

Ik denk dat zoiets helaas wel vaker word geopperd door persoon A die kinderen wilt naar persoon B die er geen wilt, vanuit het idee dat B wel zal bijdraaien. Maar als ge geen kinderen hebt, kunt ge absoluut niet inschatten of ge dat wel alleen kunt dragen (en again: alleen terwijl uw partner zich echt geen reet aantrekt van jullie kind en hoe zwaar het u wel/niet valt. Dat is gewoon de breuk verschuiven naar achteraf).

@Pana welke hobby's of passies hebt gij dan waar een kind zo'n zware bedreiging voor zou zijn?


En ivm date terwijl ze nog daar woont: iedereen gaat er nog van uit dat er nog een relatie is? Het lijkt me duidelijk dat er voor pana zijn ex geen relatie meer is. Dat ze samenwonen is veelal een noodzakelijk kwaad na het eindigen van de relatie.
Dat ze nog samen slapen is uiteraard wel problematisch en voor niemand goed. Maar afscheid nemen van 16 jaar is moeilijk.
Het probleem lijkt mij dus het samen slapen/knuffelen. Niet dat ze op date gaat.

 

[glashelder]

Zoals panda zegt: weet zij dat? Je kan niet verwachten dat ze nog wacht als het laatste gesprek was dat de relatie stopt omwille van de kinderwens.

Verder zeg je dat je neutraal/apathisch staat tov kinderen maar dat je dan toch een lange en ogenschijnlijk goede relatie afbreekt omwille van een kinderwens bij de partner komt mij wat vreemd over. Dan ben je daar toch niet helemaal eerlijk in (geweest?).

Ik ken nog wel een koppel waar het voor hem niet moest (neutraal/neigend naar nee) en voor haar wel, wat ok was voor hem. Ik was benieuwd hoe dat gevoelsmatig voor hem zou evolueren en dat is eigenlijk heel snel omgeslaan naar heel content en enthousiast uitkijkend naar de geboorte (kindje is geboren ondertussen). Ik zeg niet dat dat geen aanpassing is en dat er niet mogelijks nog moeilijke momenten komen maar het is soms moeilijk in te schatten hoe je er mee om gaat, tot je er in zit.

Dit was ik al de hele tijd aan het denken maar ik kreeg het niet verwoord.

Het lijkt me dat Pana zijn vriendin heel dat gesprek (en de jarenlange vermijding?) heeft gezien als een harde nee. Terwijl Pana voor mij eerder twijfelend lijkt. Neutraal/apathisch is iets totaal anders dan een harde nee.

Eerlijk gezegd zie ik dat wel vaker, dat mannen eerder nonchalant kijken naar een kinderwens (of juist angstig) maar dan ineens heel enthousiast worden als het zo ver is.

Ik snap Pana zijn vriendin ook wel hoor. Ik heb ook wel eens een relatie afgebroken omdat een ex daar supervaag over deed en mij niet eens een duidelijk antwoord wou geven en het precies wat lastig vond dat ik daar duidelijkheid in wou.

Nu lijkt Pana nog steeds in het stadium te zijn van 'ik ga dat eens uitzoeken of het iets voor mij is', terwijl zijn vriendin zijn 'het zal hopelijk wel voorbijgaan' zag als een nee en dus ondertussen al het hele idee van een relatie heeft opgegeven. Wat moet ze anders?

En als ik het nog korter door de bocht verwoord, vind ik dat hij haar gevoelens, wensen en overpeinzingen op dat vlak nooit serieus genomen heeft. En nu pas, nu ze aangeeft dat het voor haar zo niet verder kan, wil hij het eens onderzoeken en overwegen.

Tja.

 

[PolletPoulet_OG]

BG heeft het weer opgelost.

'Steek er een kind in, ge moet dat allemaal niet zo wit-zwart bekijken'
'Wat een onmens dat ze met iemand anders op date gaat nadat de relatie beëindigd is. De hoer!'




Effe serieus, als ik u 1 tip mag geven, los van alles. Probeer niet met elkaar te slapen en te knuffelen etc. It is gonna get real weird real soon. En niemand heeft daar iets aan Pana, zowel gij ni, als zij ni. Hoewel dat het mss nu goed zal voelen op sommige momenten, bent ge het echt ingewikkelder aan het maken dan het is.
Probeer wat afstand te nemen van elkaar hoe kut ook. De rest komt later, nu op dit moment is geen 1 van beide waarschijnlijk in staat écht rationele beslissingen te maken.

En ge gaat er precies al bij al nog redelijk chill mee om. Props to u and gl

 

[Tomski]

Ik was vroeger de minst vragende partij voor kinderen. Ben er ook vrij laat aan begonnen (39 toen de eerste geboren werd). Ik had altijd een "komt het niet, dan is het niet erg" Madam was wel into children maar ook niet van "het moet nu!!! bespring mij"

uiteindelijk is het er dus wel van gekomen, en mij nog geen seconde beklaagd. Hell, ik zou nog een derde willen, maar madam is met 2 content. Zal er mij dan ook maar bij neerleggen.

Maar wat Pana meemaakt zou ik toch ook niet kunnen appreciëren. Al op date gaan, dat wil imho toch zeggen dat zij in haar kop al de klik gemaakt heeft van verder te gaan. Ik weet écht niet of dat nog goed kan komen, als daar nu kinderen van komen zijn dat lijmkindjes geweest en gaat dat ooit in een ruzie tegen elkaar gebruikt worden.

 

[Tomski]

Effe serieus, als ik u 1 tip mag geven, los van alles.

er is imho te weinig tip gegeven als ik alles zo lees.