Oranssi Pazuzu - Muukalainen puhuu

[Svartálfar]

Oranssi Pazuzu - Muukalainen puhuu
​

Oranssi Pazuzu, een band die in een aantal AOTW al eens vernoemd is geweest, en nu dus eindelijk in de spotlight mag staan.
Ondertussen hebben ze 5 full lenghts onder hun gordel (nummer 6 komt er later dit jaar aan) en het was dus een lastige keuze om een album te selecteren want naar mijn mening zijn het allemaal geweldige albums.
Uit nostalgische overwegingen is de keuze gevallen op dit, hun debut, album. Niet per se hun beste, maar wel een van mijn alltime favorieten.

Psychedelic Black Metal uit Finland. Voor de rest ga ik niet teveel uitweiden.

Wel nog een kleine vermelding voor Waste of Space Orchestra, wat een collab is tussen Oranssi Pazuzu en Dark Buddha Rising, ook zeker het luisteren waard.

​

​

 

[shiftyke]

Stevige kost voor een dag van 35°C

 

[willydrama]

The vocals...

 

[Kid_C]

Heerlijk album.

 

[clercqie]

Hoor ik hier nu zowaar een beetje bas en groove?

Nog meer dan Enslaved een paar weken terug is dit een black metal album dat ik echt wel kon smaken. Die psychedelische invloed werkt voor me erg goed hier, een goeie spacey sound. Het helpt ook dat de muziek productiegewijs toch wat opgepolijst is, maar zonder dat het té wordt. Ze hebben hier wel echt de juiste balans tussen ruw en 'luisterbaar' gevonden. En de nummers zitten ook goed ineen, vaak met een mooie opbouw, en met toch behoorlijk wat afwisseling.

The vocals...

Zelfs dit element kon ik deze keer smaken! Mijn commentaar vorige keer bij Enslaved was dat ik de stem los vond klinken van de rest van de muziek, maar hier past ze voor me volledig in het geheel..


Een zeer aangename verrassing dus voor me, deze Oranssi Pazuzu. Uitstekende keuze, @Svartálfar , merci !

 

[Obi-Jan]

Grote Oranssi Pazuzu fan hier, maar ik moet wel toegeven dat ik eigenlijk minder bekend ben met hun debuut album. Dus dit is wel een zeer goede gelegenheid om hem nog eens op te zetten!
Uitstekende live-band ook.

 

[Kid_C]

Warme oproep om ook het album van Waste Of Space Orchestra te beluisteren zoals @Svartálfar al aanhaalde. Sublieme plaat.

 

[shiftyke]

Nu de temperaturen bijna gehalveerd zijn tegenover 10 dagen geleden, heb ik me er eindelijk aan gewaagd.

Schot in de roos hier toch voor de filthy casual black metal fan die ik ben. Door alle variatie en spacy sounds wordt het toch een pak behapbaarder en moet je niet in een existentiële crisis zitten om dit album aan te snijden.

 

[Avondland]

Ik luister hier wel graag, maar 't is een subgenre dat je niet op eender welk moment kan opzetten. Live en deels bedwelmd moet dit wel bijzonder zijn.

 

[PBR Streetgang]

Ik vond het ook wel goed, op die morodolrolor chants of whatever na het beste bm album dat ik al beluisterd heb.

 

[FlyingHorseman]

Ik was hier ook aangenaam verrast door. Zou eveneens denken dat dit een van de leukste BM albums is die ik al gehoord heb. Het stemgeluid is niet echt mijn ding maar lijkt precies minder te storen dan bij andere BM albums. Productie vond ik zeer te pruimen, het gaf me “donker sprookje” vibes. Bij momenten waren de nummers zelfs een beetje catchy te noemen, zeker het eerste.

En nog wat andere positieve dingen:
- 8 nummers in 44 minuten is ideaal voor deze muziek
- Oranssi Pazuzzu moet toch de beste bandnaam binnen BM zijn? Die woorden passen goed bij elkaar, het is niet zo’n cliché evil woord en Pazuzzu is een oude demon
- bonuspunten omdat het logo een vogel is

Ik ga nog wat andere albums van deze band opzetten.

 

[PBR Streetgang]

Pazuzzu is een oude demon

Als ik me niet vergis ook de demoon die kleine Reagan terroriseerde en de halve wereldbevolking de stuipen op het lijf joeg in The Exorcist

 

[Creeping Death]

Beetje bij beetje de AotW achterstand aan het bijwerken

Mijn eerste gedachte was: weeral een black metal plaat. Maar de vorigen vielen wel goed mee dus goeie hoop.
Opener Korppi deed me wel vrezen dat dit toch wel eens de uitzondering zou kunnen zijn; imo een vrij standaar/blue print black metal nummer. Heel in your face, niet echt melodieus of boeien. Danjon nolla borduurt daar op verder. Matige start dus imo.

Maar dat keerde met Kangastus 1968: mellow start en flakker langzaam op maar gaat nooit full blast. Ohla, hier zit wel muziek in (no pun intended). Vanaf dan was ik helemaal mee: sfeervol, meer melodie, spacey en wat proggy.
Nummer 5 (ik ga die titel hier echt ni over typen) opent met zo'n heerlijk riff, gaat dan terug meer de standaard black metal om rond het middenstuk wat stil te vallen, terug op te flakkeren en dan langzaam uit te bollen. En dat op een nummer van 3 minuten en 47 seconden!

Conclusie: de twee eerste nummers doen het hem niet voor mij. Misschien zijn zelfs te skippen als kan dat natuurlijk ook wat aan de ervaring van het hele album beluisteren af doen. Laatste 6 nummers: allemaal dik de moeite!