Plur1bus

Aan aflevering 6 nu. Ik blijf het wel intrigerend vinden, maareuh…. WAAR IS IEDEREEN? 8 miljard mensen, maar je ziet geen auto’s of voetgangers…
Die aliens moeten toch ook naar hun ‘werk’? Hoe kan alles anders blijven draaien?
Ze blijven voorlopig weg van Carol in een straal van x km, idem de Paraguay man zeker die zelf afstand houdt en zelfs hun eten of hulp niet wil. Die 2 zijn hen dus te negatief.
Ze lijken elkaar eindelijk te gaan ontmoeten dus. Tenzij het een paar episodes duurt, met de auto van Paraguay naar Texas :laugh:

Onze eiland ladies man heeft dan toch ook nog wat brains. Buiten vrouwen houdt hij ook van James Bond spelen en dus vooral ook zichzelve blijven.
 
Ze blijven voorlopig weg van Carol in een straal van x km, idem de Paraguay man zeker die zelf afstand houdt en zelfs hun eten of hulp niet wil. Die 2 zijn hen dus te negatief.
Ze lijken elkaar eindelijk te gaan ontmoeten dus. Tenzij het een paar episodes duurt, met de auto van Paraguay naar Texas :laugh:

Onze eiland ladies man heeft dan toch ook nog wat brains. Buiten vrouwen houdt hij ook van James Bond spelen en dus vooral ook zichzelve blijven.
Dat is waar ook. Dat ik daar niet aan gedacht heb.
Wel een simpele manier om weinig acteurs te moeten betalen 😊
 
Met een cabrio door de Darién Gap, dat wordt nog boeiend. :thinking:

Carol zit in New Mexico btw, niet in Texas.
Juist, New Mexico
Van Albeqirque naar Las Vegas is ook al een kleine 1000Km enkel rijden.

Tis wel duidelijk nu dat het voor mensen is die van een gezapig tempo en de sfeer van de serie houden.
Een beetje voor het Severance publiek
 
Hun levensfilosofie is bizar maar kan er nog niet direct gaten in prikken.
Ben nu wel eens te meer benieuwd naar hun oorsprong en waar ze vandaan komen. Sterven organismen daar zo veelvuldig dat ze nooit hebben moeten doden of groeien daar zoveel gewassen die vruchten afwerpen dat ze er nooit hebben moeten plukken? Landbouw is technisch nog mogelijk maar je gaat veel geduld moeten hebben als je niet zelf mag oogsten en serieus moeten bewaren of plannen en technologie gebruiken dat niet alles tegelijkertijd rijp is. 😅

Kan nog altijd enorm veel richtingen uit. Het hele opzet, waarom ze doen wat ze doen is vrij mysterieus. Ze lijken wel de wil te hebben om te leven en zich te verspreiden (?) alhoewel ogenschijnlijk niet in plaatselijke reproductie of misschien in functie van hun omgeving als die dat zou toelaten? Ze lijken tot hiertoe alvast niets voor de fun te doen en alles in functie van het collectief. Vraag me af hoe zoiets organisch tot stand zou komen. Doet me bij momenten nog steeds denken aan p-zombies of de aliens uit Peter Watts Blindsight. Of kan ook nog altijd een soort uit de hand gelopen biologisch wapen zijn van een ras dat misschien zelf al lang verdwenen is?

Individuen lijken effectief niet meer te bestaan gezien ze in verleden tijd spreken als ze iemand bekend puppeteeren. Wie trekt er dan juist aan de touwtjes? Is dat effectief het collectief, alle geesten samen, dat nu 1 organisme is geworden? Ik zou denken dat het dan meer menselijke traits zou displayen. Gezien ze zo alien geworden zijn en handelen op een manier die vrij veraf ligt van menselijke consensus alsook hun fail-safe modes denk ik dat een groot deel eerder biologisch hardcoded is. Een leuk experiment zou A/B testing zijn met een andere planeet. Als daar een heel gelijkaardige hivemind tot stand komt lijkt het mij toch echt eerder een alien take-over die lokale cultuur uitroeit volgens het bouwplan dat het virus voorschrijft. Nu ja "uitroeit", deels. Ik zie het collectief niet direct kunst maken dus onze cultuur gaat stagneren maar anderzijds kan een virus geen geheugen overdragen dus vermoedelijk weten ze zelf niet waar ze vandaan komen of wat hun doel is en is hun enige kennis effectief menselijk waardoor onze cultuur voortleeft als herinnering in hen maar kan deze zich niet of maar heel beperkt verder ontplooien. Ik vermoed voornamelijk in wetenschappelijk/technologische dimensies aangezien hun interesse in efficientie. Maar wetenschap is overal hetzelfde dus kan je moeilijk "menselijke" cultuur noemen.
 
Laatst bewerkt:
Cinematografisch zeker in orde hé, maar is nu al de 3e aflevering dat ik problemen heb met de pacing; ik hoop dat het vooruit begint te gaan of ik ga toch ook afhaken/beginnen timeskippen tijdens het kijken.
Hetgeen je ook vaak las over BCS.

Misschien ligt het ook wat aan de ziekte van de tijd? Mensen willen veel prikkels, en het moet allemaal snel snel gaan, of men haakt af. Terwijl ik reeksen als Pluribus en BCS nét zo kan appreciëren voor die heerlijk lange trage shots.
 
Hetgeen je ook vaak las over BCS.

Misschien ligt het ook wat aan de ziekte van de tijd? Mensen willen veel prikkels, en het moet allemaal snel snel gaan, of men haakt af. Terwijl ik reeksen als Pluribus en BCS nét zo kan appreciëren voor die heerlijk lange trage shots.
Smaken verschillen, goed voor jou dat jij het wel kan appreciëren.

Ik vond BCS met momenten ook traag maar niet te traag. Dit gaat een stap verder en vind ik wel te traag. Het moet voor mij zeker niet snel snel gaan, maar er moet wel iets gebeuren. BCS had trage stukken in scenes en trage shots; maar dat was nooit van het niveau van dit en stoorde mij ook niet.

Maar toch blijf ik het goed vinden en ga ik zeker S1 uitkijken. Met, wanneer voor mij nodig, fastforward/skips. Neem bv de laatste aflevering:
~25sec per keer ze iets vraagt met op 1 duwen, dialing tone & antwoordapparaat tekstje. Dit 3x in 3 minuten was er teveel aan, dat heb ik telkens geskipped.
Carol die liedjes zingt of neuriet en we zijn een kwartier verder.
10 minuten van Manousos die Engels leert en rondrijdt.
Zijn hike was ook zo voorspelbaar wat er ging gebeuren, had echt geen 10min nodig van setting.

En ja, ik snap ook wel dat men zo'n dingen doet om de gemoedstoestand/emoties en karakter van de persoon (en contrast met de andere) in beeld te brengen; maar toch vond ik het te traag. Dat kan perfect hé, iets nog altijd goed vinden en snappen waarom men het doet maar het toch te traag vinden.
 
Ik vind de serie best wel ok, ondanks het trage tempo. Maar episode 7 is toch echt wel slaapverwekkend.
Ik heb gewoon stukken overgeslagen op niet in slaap te vallen.
 
Ep7 was wel heel traag idd. Maakt wel een goed punt, alleen en koppig zijn hou je niet vol. Maar dat had m'n in de vorige episode kunnen verweken.
 
Laatst bewerkt:
Het uitzoeken/vinden van wat er juist aan de hand is duurt wat te lang waardoor de spanningsboog niet meer goed zit. Er zijn te veel stukken in waarin enkel het hoofdpersonage figureert. Het is zeker een sterke actrice maar de hoeveelheid hysterie begint me ook tegen te steken.
 
Het uitzoeken/vinden van wat er juist aan de hand is duurt wat te lang waardoor de spanningsboog niet meer goed zit. Er zijn te veel stukken in waarin enkel het hoofdpersonage figureert. Het is zeker een sterke actrice maar de hoeveelheid hysterie begint me ook tegen te steken.
Totaal niet mee akkoord, ik vind dat het tempo super goed zit. Een slow burner is misschien niet meer van deze tijd maar we spreken hier nog altijd van een Vince Gilligan show die dat prachtig doet.

Hoe zalig is Rhea Sheehorn wel niet trouwens.
 
Smaken verschillen, goed voor jou dat jij het wel kan appreciëren.

Ik vond BCS met momenten ook traag maar niet te traag. Dit gaat een stap verder en vind ik wel te traag. Het moet voor mij zeker niet snel snel gaan, maar er moet wel iets gebeuren. BCS had trage stukken in scenes en trage shots; maar dat was nooit van het niveau van dit en stoorde mij ook niet.

Maar toch blijf ik het goed vinden en ga ik zeker S1 uitkijken. Met, wanneer voor mij nodig, fastforward/skips. Neem bv de laatste aflevering:
~25sec per keer ze iets vraagt met op 1 duwen, dialing tone & antwoordapparaat tekstje. Dit 3x in 3 minuten was er teveel aan, dat heb ik telkens geskipped.
Carol die liedjes zingt of neuriet en we zijn een kwartier verder.
10 minuten van Manousos die Engels leert en rondrijdt.
Zijn hike was ook zo voorspelbaar wat er ging gebeuren, had echt geen 10min nodig van setting.

En ja, ik snap ook wel dat men zo'n dingen doet om de gemoedstoestand/emoties en karakter van de persoon (en contrast met de andere) in beeld te brengen; maar toch vond ik het te traag. Dat kan perfect hé, iets nog altijd goed vinden en snappen waarom men het doet maar het toch te traag vinden.
100% akkoord
Ik kijk gewoon mee met mijn vriendin en zal seizoen 1 ook uitkijken, maar voor seizoen twee ga ik sowieso passen. Ongeacht welke twist ze nog uit de mouw gaan schudden.

In aflevering 7 wanneer het hoofdpersonage overal lekker blij aan't doen is, kon je na twee minuten al raden dat het gewoon allemaal een facade is. Alleen moet je daar nog 50 minuten op wachtn.
Het slaat nergens op dat ze nog niet heeft gezegd 'Ik begrijp het jongens, doe dat bandje maar weg, ik weet dat jullie wat ruimte nodig hebben.'
Nee, telkens laten afsprelen wat gewoon supervervelend is. "Het publiek voelt wat Carol voelt, supergoeie tv maken wij!"

En de trek van Oviedo was ook gewoon wat mooie shots tonen en was natuurlijk ook 100% voorspelbaar dat hij op zijn eentje niet door die jungle kon.

Ik begrijp dat smaken verschillen, maar hier gebeurt gewoon niets en wat getoond wordt, is ook na 3 minuten duidelijk. Daar hoeft geen kwartier aan gespendeerd worden telkens.

Niks mis met traag, maar je moet wel iets tonen zonder gewoon in herhaling te vallen vind ik.

Ik geloof er niets van dat er zo lovend over zou worden gesproken als de naam Vince Gilligan er niets aan was verbonden.
 
We zijn in deze aflevering bijna een maand verder gesprongen en persoonlijk vond ik dat monotone isolement waarin beiden eenzaam door de wereld trekken, proberend hun leven zin te geven, enorm mooi weergegeven. De evolutie die ze beiden doorlopen is verschillend maar tegelijkertijd ook heel parallel. Zo'n bore out en dat gemis van een ander kwam door de pacing net zo goed en mooi binnen.
 
We zijn in deze aflevering bijna een maand verder gesprongen en persoonlijk vond ik dat monotone isolement waarin beiden eenzaam door de wereld trekken, proberend hun leven zin te geven, enorm mooi weergegeven. De evolutie die ze beiden doorlopen is verschillend maar tegelijkertijd ook heel parallel. Zo'n bore out en dat gemis van een ander kwam door de pacing net zo goed en mooi binnen.

Dat is mooi verwoord. De indruk die het hele langzaam aan je voorbij trekkende verhaal (ondertussen gebeurt er eigenlijk best veel, er komt redelijk wat nieuwe informatie bij, per aflevering) je geeft is hoe langzaam je leven wordt, zonder anderen, zonder invulling, hoe vereenzamend het is. Het enige dat mij verbaast is dat Carol’s huis zo netjes (en stofvrij!) blijft de ganse tijd. Het was bij mij een hink-stap-sprong teringzooi geworden (want waar is de noodzaak om op te ruimen?). Al dat langzame gedoe zorgt er dus voor dat je steeds weer nieuwe aspecten ontdekt van deze situatie. Ik vind het heel mooi weergegeven, zo. Het is bijna kunst, vind ik.
 
100% akkoord
Ik kijk gewoon mee met mijn vriendin en zal seizoen 1 ook uitkijken, maar voor seizoen twee ga ik sowieso passen. Ongeacht welke twist ze nog uit de mouw gaan schudden.

In aflevering 7 wanneer het hoofdpersonage overal lekker blij aan't doen is, kon je na twee minuten al raden dat het gewoon allemaal een facade is. Alleen moet je daar nog 50 minuten op wachtn.
Het slaat nergens op dat ze nog niet heeft gezegd 'Ik begrijp het jongens, doe dat bandje maar weg, ik weet dat jullie wat ruimte nodig hebben.'
Nee, telkens laten afsprelen wat gewoon supervervelend is. "Het publiek voelt wat Carol voelt, supergoeie tv maken wij!"

En de trek van Oviedo was ook gewoon wat mooie shots tonen en was natuurlijk ook 100% voorspelbaar dat hij op zijn eentje niet door die jungle kon.

Ik begrijp dat smaken verschillen, maar hier gebeurt gewoon niets en wat getoond wordt, is ook na 3 minuten duidelijk. Daar hoeft geen kwartier aan gespendeerd worden telkens.

Niks mis met traag, maar je moet wel iets tonen zonder gewoon in herhaling te vallen vind ik.

Ik geloof er niets van dat er zo lovend over zou worden gesproken als de naam Vince Gilligan er niets aan was verbonden.

Remember The Fly episode in Breaking Bad? Het deed me daaraan denken. Die episode in Breaking Bad vond ik ook geniaal trouwens.

Geef ze toch even een aflevering tijd om de karakters weer te geven, je ziet ze zelfs evolueren in de aflevering. Die tijd is ook écht nodig.


Je kent haar al 6 uur lang als dé obsessieve vijand terwijl op haar niveau ze helemaal alleen staat in haar "rebelsheid" tegen de anderen. Iedereen die ze gezien heeft is ok met wat er gebeurd. En dan wil je dit op, pakwel 20 minuten of zo (?) afhandeen van "ah ja ze keert haar kar ze heeft anderen nodg". Dan kijk je naar een serie met relatief weinig niveau en sorry dat ik het zeg maar de meeste Netflix series. Zij gaat mentaal onderuit, hij gaat fysiek onderuit. Beiden geven uiteindelijk toe aan de enorme druk waar ze al 46 dagen onder staan. Kon niet beter in beeld gebracht worden.
Beste aflevering van het seizoen? Nee. Belangrijkste aflevering van het seizoen? Tot nu toe toch wel op 1 of 2.
 
Ik was echt mega hyped na de fantastische eerste aflevering maar daarna is het enkel bergaf gegaan met de 8e aflevering als absoluut dieptepunt, djees zo vreselijk saai. Ik kijk enkel nog omdat ik Breaking Bad en Better Call Saul zo geweldig goed vond.
 
Seizoen gedaan, gaat van de watchlist voor verdere seizoenen. Het was op zich een betere aflevering dan meerdere voorgaande, maar heel flauw voor een seizoensfinale.

Dit is geen slow burn meer maar al ff uitgedoofd. De eerste aflevering had zoveel potentieel maar dan werd de hele stijl en pacing omgegooid en is het niet meer mijn ding. Zeker omdat er meer en meer plotholes/lazy writing bijkomen. Wat raar is sinds er amper dingen gebeuren...

Aan de mensen die het wel nog goed vinden: veel kijkplezier!
 
Maar toch blijf ik het goed vinden en ga ik zeker S1 uitkijken. Met, wanneer voor mij nodig, fastforward/skips. Neem bv de laatste aflevering:
~25sec per keer ze iets vraagt met op 1 duwen, dialing tone & antwoordapparaat tekstje. Dit 3x in 3 minuten was er teveel aan, dat heb ik telkens geskipped.
Carol die liedjes zingt of neuriet en we zijn een kwartier verder.
10 minuten van Manousos die Engels leert en rondrijdt.
Zijn hike was ook zo voorspelbaar wat er ging gebeuren, had echt geen 10min nodig van setting.
Die aflevering net gezien. En die rit vond ik net heel sterk gedaan. Ook dat antwoordapparaat, die irritatie is daar net de bedoeling.

Hoe werkt dat dan eigenlijk precies, dat skippen? Ik kan mij echt niet voorstellen hoe ik van zo een reeks zou kunnen genieten door constant door te spoelen. Al zijn we mss niet van dezelfde generatie, en is dit hoe de nieuwere generaties met content omgaan. Maar dit soort content is hier niet voor gemaakt lijkt mij.
 
Seizoen gedaan, gaat van de watchlist voor verdere seizoenen. Het was op zich een betere aflevering dan meerdere voorgaande, maar heel flauw voor een seizoensfinale.

Dit is geen slow burn meer maar al ff uitgedoofd. De eerste aflevering had zoveel potentieel maar dan werd de hele stijl en pacing omgegooid en is het niet meer mijn ding. Zeker omdat er meer en meer plotholes/lazy writing bijkomen. Wat raar is sinds er amper dingen gebeuren...

Aan de mensen die het wel nog goed vinden: veel kijkplezier!
Moet de laatste nog zien, maar moet mij echt forceren om het op te zetten.
Traag is allemaal goed en wel, maar traag om gewoon traag te zijn, nee, en het goed vinden omdat het van de Vince is, ook nee.

één van meest overhypte series van de laatste jaren imo.
 
Terug
Bovenaan