Plur1bus

Ik ben fan. Het is een slow burner zoals we van Gilligan gewoon zijn, dus ik snap ook zeker de commentaren dat dit voor sommige mensen té traag is. Wat ok is, een serie hoeft niet voor iedereen te zijn (eerste seizoenen BB en BCS worden ook als te traag bestempeld door veel mensen, en beiden zijn uiteindelijk meesterwerken geworden).

Wat mij wel echt verbaast, is dat er mensen zitten doorspoelen/skippen. Het is een denkfout dat dit mogelijk is omdat het een traag tempo heeft qua plot. Alle kwaliteit zit net in de nuances en subtiliteiten. Het is hier een blik, een camerastandpunt, de intonatie van een woord, ... dat telkens minitieus gekozen is. Acteurs krijgen hier echt nog de tijd om te acteren.

Is mss ook mede door hoe we veel content consumeren dezer dagen. Met oa het swipen. Als het ons na 3 seconden niet boeit is het aan de volgende.

Ook uitgekeken. Heel mooie reeks. Een paar heel knappe b-roll montages ook.

Hopelijk de komende seizoenen wel wat meer personages.
 
Is mss ook mede door hoe we veel content consumeren dezer dagen. Met oa het swipen. Als het ons na 3 seconden niet boeit is het aan de volgende.
Daar zit wel iets in, en daarom stoort het mij vaak als mensen een serie al afschrijven nog voor ze het een eerlijke kans hebben gegeven. Ik heb het dan niet over mensen die tot minstens de helft van het seizoen zijn geraakt en het alsnog niet goed vinden he, ik begrijp dat een serie als deze voor grote verdeeldheid zorgt maar het is echt wel right up my alley.

Half gerelateerd: ik gruwel ook enorm van mensen die aan hun gsm gekluisterd zitten tijdens het "kijken" van een serie of film. Ik wil mijn volle focus op de tv kunnen houden, en die gsm kan mijn gestolen worden tijdens het kijken.
 
Net volledig gekeken en ik heb er erg van genoten. Dat het traag gaat, heeft mij geen moment gestoord eigenlijk. Ik heb iedere aflevering met volle aandacht gevolgd. Het is inderdaad een serie die het moet hebben van sfeerschepping en ontwikkeling van het/de personage(s) en niet van de grote plotontwikkelingen. Ieder heeft zijn voorkeur natuurlijk maar mij ligt dit wel.

Dat het na 2 afleveringen een andere serie wordt heeft me ook niet gestoord. Better Call Saul heb ik (nog) niet gezien dus kan ik niks over zeggen maar als je Breaking Bad hebt gezien, is dat misschien niet zo verrassend: daar was het eerste seizoen ook heel anders dan alle volgende seizoenen.

Vind ik het top? Neen, dat niet. Daarvoor heb ik soms iets teveel in mijn achterhoofd de vraag hoelang en wat je hiermee nog kan doen. Maar goed vond ik het zeker wel.
 
Elk detail doet er ook toe en komt later op een of andere manier terug

Dan mag je ook niet te snel gaan.

Bovendien zijn de belden zo mooi. Daar wil ik van genieten. Sommige mensen vinden 2001: A Space Odesssey of The Shining ook "traag en saai"

Of dit niveautje Kubrick is, valt nog te bezien. Seizoen 1 alvast wel.

Vince Gilligan staat voor mij sowieso in hetzelfde lijstje van Kubrick en Lynch
 
Dit is gewoon van t beste wat ik de afgelopen 10 jaar al gezien heb. Hulde. Hier zitten toch echt al wel legendarische scenes in. Tis zo wat een mix van alles wat in goed vind. Indian Jones meets Rambo meets grand theft auto meets the last of us. Iedereen heeft ook al wel eens gedroomd van alleen op de wereld te zijn en alles te pakken wat je maar kan. Dit is echt heel erg goed verwerkt in dit concept.
 
Hier nu ook alles afleveringen bekeken, en ook grote fan!!
Heerlijke serie! De pacing is uiteraard anders dan bij veel series/films van vandaag en ik kan begrijpen dat dit niet past bij veel moderne kijkers die hun aandacht verliezen nadat er vijf seconden niet van camera standpunt verwisseld is.
Maar voor degene die wel hun aandacht ergens bij kunnen houden, is dit héérlijke tv. Een goeie plot, slimme dialogen, fantastische beelden, schitterend acteerwerk,...
Het beste van de afgelopen 10 jaar is misschien net overdreven (BCS was tot nu toe nóg beter), maar het scheelt niet veel. Veel beter dan Severance (laat staan Stranger Things) wel voor mij.
 
Of, misschien zijn er mensen die deze serie gewoonweg niet goed vinden, kan ook hé?

En nee, die mensen, want jaja ze bestaan, hebben niet de aandachtsspanne van een goudvis, zijn geen tieners van 16, zien wel degelijk graag trage series/films, maar deze serie doet het hem gewoon niet, raar he??
Begint meer te lijken op, hoe hard wil je jezelf wijsmaken dat het tóch een goeie serie is, door anderen een beetje te bashen.

En, wat zijn moderne kijkers eigenlijk? Ben misschien te oud om die term te kennen.
 
Dacht dat ik hier al gereageerd had, blijkbaar niet. Ik vond het toch ook een zeer genietbare serie! Soms had ik wat frustraties bij het hoofdpersonage waarom ze bepaalde dingen (niet) doet, maar verder, weinig op aan te merken.
 
Of, misschien zijn er mensen die deze serie gewoonweg niet goed vinden, kan ook hé?

En nee, die mensen, want jaja ze bestaan, hebben niet de aandachtsspanne van een goudvis, zijn geen tieners van 16, zien wel degelijk graag trage series/films, maar deze serie doet het hem gewoon niet, raar he??
Begint meer te lijken op, hoe hard wil je jezelf wijsmaken dat het tóch een goeie serie is, door anderen een beetje te bashen.

En, wat zijn moderne kijkers eigenlijk? Ben misschien te oud om die term te kennen.
Dat mag

Maar waarom vind je het niet goed zonder een "tiener goudvis zonder aandachtspanne" te zijn? (Uw woorden)

En te oud? Deze serie is gemaakt door een gast die bijna zestig is.

Edit: ik weet ook niet wat "moderne kijkers" zijn. Niet echt, maar ik vermoed de doelgroep van Strangers Things, de meeste Disney+ series en de nieuwe Star Trek.

Als oudere man, weet ik het ook niet precies, maar Pluribus lijkt met net gemaakt voor een ouder publiek. Geen overdreven snel tempo, geen teen-drama en twee van de drie hoofdrolspelers zijn in de 50. De derde, Zosia, is al 45.
 
Laatst bewerkt:
Dat mag

Maar waarom vind je het niet goed zonder een "tiener goudvis zonder aandachtspanne" te zijn? (Uw woorden)

En te oud? Deze serie is gemaakt door een gast die bijna zestig is.

Edit: ik weet ook niet wat "moderne kijkers" zijn. Niet echt, maar ik vermoed de doelgroep van Strangers Things, de meeste Disney+ series en de nieuwe Star Trek.

Als oudere man, weet ik het ook niet precies, maar Pluribus lijkt met net gemaakt voor een ouder publiek. Geen overdreven snel tempo, geen teen-drama en twee van de drie hoofdrolspelers zijn in de 50. De derde, Zosia, is al 45.

Als het voor een ouder publiek is dan zou het niet vernieuwend aanvoelen voor de ‘oudere” kijker, toch?
Dat het tempo lager is, of dat je het zo ervaart, is mi niet om de oudere (en tragere) kijker ten dienste te zijn, dat er oudere acteurs in spelen is mi ook niet om herkenbaar voor de oudere kijker te zijn maar beiden staan ten dienste van het verhaal. En precies dat maakt het bijzonder. Het drama zit in de traagheid, in de stilte, in de eenzaamheid. Ja dat zijn feiten die je ook slechts 1x verteld hadden kunnen zijn aan het begin om vervolgens “op tempo” verder te gaan maar mi zou dat de serie saai hebben gemaakt, en plat. Juist door de traagheid van het filmpen (kwa verhaal vind ik het wel meevallen gezien alles wat er gebeurt in het verhaal) ervaar je ook de eenzaamheid, de stilte, de wanhoop (soms), de gekte van het gegeven. De hele psychologie eigenlijk. En daaruit volgt de logica van de acties die volgen.. ondanks dat die logica helemaal niet logisch lijkt, hier en daar (is het logisch je geliefde in de achtertuin te begraven, niet echt.. maar je snapt dat ze tot die conclusie komt). Net als zijn reis naar haar toe, door de jungle.. met gevaar van eigen leven.. Als er meer snelheid in het filmen zat, zou dat niet logisch in het verhaal zijn omdat je dan niet bij de innerlijke belevingswereld stilstaat.. die zou je dan uitgelegd moeten krijgen .. en dat zou het verhaal misschien wel onwaarschijnlijker maken.

De traagheid zit er mi meer in dat de scenes langer duren en dat de beelden/camera hoeken elkaar niet om de haverklap afwisselen. Als je een optreden van een rockband maar van 1 camerastandpunt kan zien ervaar je de muziek denk ik ook als saai(er) en de bewegingen, het dansen, als statisch(er). Maar gaat het om een zangeres die een persoonlijk drama vertolkt, kan je bij verspringende beelden weer niet inleven..

Ik vind de psychologie, de belevingswereld, de innerlijke motieven juist zo interessant en waardeer daarom juist die zekere “traagheid” juist. VInd je dat niet zo interessant, irriteert die traagheid misschien juist?
 
Ook uitgekeken, ik kon ze best wel pruimen. Psychologisch heel sterk. Tot wel 3 afleveringen op een avond met de madam!
Wat een heerlijk sarcastische bitch is Carol toch :love2:
 
Terug
Bovenaan