Ik heb hier weinig toe te voegen dat al niet reeds gezegd is.
Ik had me gegeven de trieste staat waarin de Belgische justitie zich in bevindt nog wel verwacht aan een zwakke uitspraak die nauwelijks de naam straf nog waardig is.
Geen celstraf maar een werkstraf? Tja, in de lijn der verwachtingen. Valt nog iets voor te zeggen zelfs.
Een boete die dit soort rijkeluiskinderen niet eens zullen voelen? Behoeft geen verbazing, maar toch moeilijker te rechtvaardigen. Is het punt van een boete net niet dat je het wél voelt? Misschien eens in het buitenland gaan kijken om dit te laten schalen met vermogen/inkomen (al zit het geld in dit geval natuurlijk eerder bij de ouders).
Geen ontzetting uit de rechten? Tja, we willen toch niet de toekomst van deze beloftevolle jonge daders hypothekeren nietwaar... Hoewel, niet eens voor één jaar?
Maar ik had nooit ofte nimmer verwacht dat ze zelfs zonder enig strafblad ermee zouden wegkomen. Alle verontwaardiging in dit verhaal kan je samenvatten met de volgende paar woorden:
niet eens een strafblad...
Er werd hier door de verdedigers van dit soort rechtspraak gesteld dat je het vonnis moet lezen om dit te kunnen begrijpen. Eerlijk gezegd, ik heb dat intussen gedaan, en mijn walging is er alleen maar groter door geworden. Ik kan én wil niet me inleven in de geest van degene die zo'n lijstje van excuses kan uitschrijven om vervolgens een geldboete lager dan vele verkeersboetes en een werkstraf korter dan een zomertje vakantiewerk, kan beschrijven als "substantieel" of "passend", voor feiten die misschien niet gewild waren, maar waarbij wél een dode viel - en dat resultaat telt ook voor iets - en waarbij men heeft samengewerkt om bewijsmateriaal te vernietigen én niet alle informatie gedeeld heeft.
Men noemt dit pedagogische straffen? Laat dit dan maar het justitionele equivalent zijn van pretpedagogie die volgens mij niet werkt om dergelijk immoreel gedrag af te leren. Dit zou misschien nog gepast geweest zijn als er achteraf niet de hele WhatsApp groep gewist was, men wél alle informatie had gedeeld...
Dit is misschien géén klassenjustitie aangezien daders uit milieus van véél lagere komaf in dit land ook veel te vaak er met een tik op de vingers vanaf komen, maar dit is sowieso geen rechtvaardige rechtspraak meer te noemen, maar ronduit immorele kromspraak, wanneer je dan toch vergelijkt met andere feiten. Uit respect voor Sanda Dia zullen we dat maar niet te concreet maken.
Rechters zouden misschien aan de universiteit ook ergens de basiswijsheid uit de toxicologie meekrijgen (Paracelsus): alles is een gif, alleen de dosis verschilt. Ik vermoed dat als ik een strafklacht zou indienen tegen iemand die mij een niet gevaarlijke lage dosis van een gevaarlijke stof toedient, ik die ook niet zal winnen, dus omgekeerd zou een grote dosis van een relatief onschuldige dosis, ook gewoonweg strafbaar moeten zijn. Afkomen met onzin alsof niemand weet hoe dodelijk vissaus precies is... sorry, maar dat is gewoonweg excuses zoeken om je zwaktebod aan strafmaat te rechtvaardigen.
Na de afgelopen maanden meerdere signalen dat we onze politiek best niet te veel meer vertrouwen, nu alweer een symbool dat je best ook niet op onze rechters rekent als je rechtvaardigheid wilt zien in onze samenleving. Als cynicus denk je dan misschien: hadden we toch niet nodig? Dit wisten we al? Maar misschien dat er mensen met meer animo dit hopelijk ooit nog kunnen benutten om dit toch te veranderen.
Voor degenen die vinden dat je het arrest moest lezen om dit beter te begrijpen, misschien bij deze ook wat leesvoer, waarom mensen in deze zelfs al hebben ze niets met de zaak te maken, verontwaardigd zijn:
Ondanks de kalme reactie van Sanda’s familie leeft er bij veel mensen een groot gevoel van onrecht over de strafmaat voor de Reuzegommers. Hebben ze een punt? En waar komen die emoties vandaan?
www.hbvl.be
Ondanks de kalme reactie van Sanda’s familie leeft er bij veel mensen een groot gevoel van onrecht over de strafmaat voor de Reuzegommers. Hebben ze een punt? En waar komen die emoties vandaan?
www.nieuwsblad.be