Luxepositie... Dat impliceert dat je er niets voor moet doen.
- Die straf is denk ik nog niet eens uitgedaan.
- Aangezien dat een luxepositie is die in ons land zeer goed verloond wordt en tot hogere trajecten in academische kringen kan leiden die nog beter verloond worden... kortomwonden gesteld: vind ik dat een goed idee ja. Andere mensen met een strafblad mogen ook niet in de lagere regionen van het onderwijs meer gaan werken. Maar dat zou een strafblad moeten vereisen, en rarara wat de zwakke, slappe rechters in de Reuzegom-affaire niet hebben uitgedeeld? Juist, ja, géén vermelding op het strafblad.
Ga jij bepalen wat luxeposities zijn? En dat betektent dan... wat? Alles behalve vuilnis ophalen en wegenwerken of zo? Als ik het goed begrijp, pleit je er dan voor dat bovenop elke (of veel) straf die wordt uitgesproken, er ook een ernstige beperking komt op hoe je nog mag meedraaien in de maatschappij voor de rest van je leven?
Oké, maar voor jou dezelfde opmerking: gegeerde functies. Wie bepaalt welke dat zijn? En wil jij leven in een staat waar de staat bepaalt welk beroep jij mag uitoefenen, omdat een bepaalde job "te fijn" is?De enige correcte oplossing ware geweest dat onze rechtsstaat niet gefaald had en dat er straffen waren uitgesproken die toch een zekere impact had gehad op hun bestaan (wat er in deze totaal niet is geweest).
Iedereen verdient zeker een tweede kans ná hun straf (en we gaan er van uit dat ze geselecteerd worden op hun intellectuele capaciteiten), maar dit voelt bijzonder wrang.
Waar pleit ik voor? Dat zolang er geen blanco strafregister voorhanden is, er toch met zekere argusogen gekeken wordt bij de selectie van kandidaten voor gegeerde functies.
Pas wanneer de strafrechtelijke veroordelingen uit het strafregister verdwijnen (door verjaring of door vraag tot eerherstel van de betrokkene zelf), zou ik de persoon in kwestie terug een kans geven.