Reuzegom en Sanda Dia

Wat is de geschikte straf voor de schuldigen onder de Reuzengommers in het Sanda Dia verhaal?


  • Totaal aantal stemmers
    257
Alsof er in rechtbanken geen tientallen mensen per dag passeren die schuldig pleiten en hun fouten toegeven. Je moet maar naar een programma als De Rechtbank kijken om dat te zien, daarvoor moet je niet eens echt in een rechtbank komen. Volgens mij is de essentie van straf trouwens wel iets helemaal anders (de maatschappij beschermen tegen echt gevaarlijke figuren die daar niet in passen, gedragsveranderingen bij overtreders, ...) maar goed.

En dan dat stukje weer over 'die mensen zijn al getekend voor het leven'. Wel, ik erger mij aan mensen die denken of beweren dat die harde kern/verantwoordelijken van die Reuzegom losers meer dan een week slaap hebben gelaten om de dood van Sanda Dia. Misschien wel om wat hen boven het hoofd hing, maar dat is iets anders. Uit hun gesprekken achteraf, uit het feit dat ze onmiddellijk hun sporen hebben proberen te wissen, uit het feit dat ze meedogenloos door gingen met hun 'brute ontgroening' (eigenlijk vond ik dat bijna foltering, maar goed), uit het feit dat ze nu nog steeds geen greintje schuldbesef tonen blijkt dat die mensen nog helemaal niet hard genoeg gestraft zijn. Dat wil niet zeggen dat ik pleit voor enorm lange gevangenisstraffen, maar laten we niet doen alsof die mensen een hartsvriend zijn verloren.

Dat dat allemaal psychopaten zijn dat beweert bijna niemand, maar iemand die echt berouw heeft gedraagt zich wel anders hoor. Het gaat hem vooral om de houding en de daden achteraf. Hadden die gozers onmiddellijk na de feiten niet zo gehandeld als ze nu hadden gedaan (sporen wissen, onmiddellijk in 'damage control modus' gaan, ...) en zich wat behulpzamer en opener opgesteld dan was er zo'n circus niet geweest denk ik. Schuldbesef wordt ook meegenomen in de strafmaat, en dat ontbreekt bij sommige van die kerels toch echt helemaal.
En als kers op de taart komen ze ook nog eens allemaal in hetzelfde uniform getuigen, wat vooral een bewijs is van hun solidariteit naar elkaar toe.
 
1. Psychopaten niet, maar mogelijks wel sociopaten.

2. Het toont vooral het gebrek aan schuldbesef aan. Liever de waarheid verdoezelen in de rechtbank om zo hopelijk zelf een strenge straf te ontlopen...
1. Dat soort stoornissen zijn niet dik bezaaid. Mij lijkt dit langs alle kanten gewoon een verhaal van stoer willen doen en de strafste en vuilste willen zijn. Kinderen doen dat he.
2. Niet mee eens, je kan het schuldbesef niet afleiden uit hun gedrag in de rechtbank. Er is maar 1 shot op de gevangenis ontwijken en dat is dit gedrag. Ik en iedereen die ik ken zou hetzelfde doen, de gevangenis is niet fijn.

Hoe erg het ook is wat hier gebeurd is, 10 jaar is exuberant voor deze feiten in hun context. Een korte gevangenisstraf gaat ze waarschijnlijk wel wakker schudden, maar ik weet niet of ik daar zelfs voor te vinden ben. Vooral die psychische begeleiding vind ik belangrijk, want hier zijn serieus wat normen serieus vervaagd.
Die psychische begeleiding had heel nuttig geweest na de feiten. 3 jaar later meh.... daar zie ik het nut minder van in
Het zou mij heel erg verbazen als er iemand van de Reuzegommers dit soort gedrag opnieuw zou stellen. Je vriend zien sterven schudt de meeste mensen wel wakker.
Nu again, een sanctie is hier op zijn plaats he. Er is foute shit gebeurd. Taakstraffen en voorwaardelijke straffen. De reuzegommers mogen wat mij betreft wel iets terugdoen voor de maatschappij.
 
Als je een beetje over de zaak leest, weet je dat het totaal geen vrienden van Sanda Dia waren. Hij is heel toevallig bij die studentenclub terecht gekomen.

Die Reuzegommers hebben totaal geen schuldbesef. Maanden na het overlijden van Sanda Dia hebben ze nog een bedelaar in Leuven heel grof en racisistisch lastiggevallen. Ondertussen hebben ze hun diploma behaald in 't buitenland en goedbetaalde postjes.
Als je al maanden met die mensen optrekt, na de toevallig ontmoeting en je kiest om je bij die groep te voegen permanent door een doopritueel dan ben je toch vrienden? Het was niet Sanda zijn 3de dag bij Reuzegom he.
 
Die psychische begeleiding had heel nuttig geweest na de feiten. 3 jaar later meh.... daar zie ik het nut minder van in
Het zou mij heel erg verbazen als er iemand van de Reuzegommers dit soort gedrag opnieuw zou stellen. Je vriend zien sterven schudt de meeste mensen wel wakker.
Nu again, een sanctie is hier op zijn plaats he. Er is foute shit gebeurd. Taakstraffen en voorwaardelijke straffen. De reuzegommers mogen wat mij betreft wel iets terugdoen voor de maatschappij.
Goed punt.
 
Als je al maanden met die mensen optrekt, na de toevallig ontmoeting en je kiest om je bij die groep te voegen permanent door een doopritueel dan ben je toch vrienden? Het was niet Sanda zijn 3de dag bij Reuzegom he.
Ben jij ooit bij een studentenclub geweest? Ik kende 70% van de clubleden niet. De 30% die ik wel kende, zou ik geen vrienden noemen, net zomin als ik de professoren vrienden zou noemen. Ik wist wie ze waren, en daar hield het wel wat op. Oké, daarna leer je andere mensen beter kennen, en vooral medeschachten. En dan heb je tussen die 30% een paar kennissen zitten en misschien wel enkele vrienden.

Maar het is bijzonder tendentieus om nu te doen alsof het allemaal vrienden waren? Het zou me sterk verbazen als één van mijn toekomstige doopmeesters ook maar een vaag idee had van wat mijn hobby's waren of of ik familie had. Ik ben er niet mee doorgegaan, maar op die paar extra weken zouden we niet plots ineens allemaal BFF's worden, hoor.
 
Hoe erg het ook is wat hier gebeurd is, 10 jaar is exuberant voor deze feiten in hun context. Een korte gevangenisstraf gaat ze waarschijnlijk wel wakker schudden, maar ik weet niet of ik daar zelfs voor te vinden ben. Vooral die psychische begeleiding vind ik belangrijk, want hier zijn serieus wat normen serieus vervaagd.

Ik ben het daar niet mee eens. Alles wijst erop dat ze goed wisten wat ze deden en zeker wat ze moesten verbergen.
Feit dat ze nu nog altijd geen echt schuldbesef hebben behalve ingestudeerd nummertje dat ze moeten opvoeren van hun advocaat, zelfs niet gericht naar vader en dergelijk, toont aan dat ze verantwoordelijkheid niet willen opnemen.
Het vaag zijn over gebeurtenissen toont ook aan dat ze geen schuldbesef hebben.
 
Ben ik het ook mee eens, net zoals er ook een verschil is tussen per ongeluk iemand aanrijden en tussen iemand aanrijden en vluchtmisdrijf plegen. Ze hebben bewust zo veel mogelijk sporen uitgewist.

Nu ja, langs de andere kant: uiteraard gaan zij proberen om het juridische spel zo te spelen zodat ze een zo licht mogelijke straf krijgen, en gaan ze proberen om zo veel mogelijk potjes toegedekt proberen te houden. In die zin weet ik niet of het tonen van oprecht schuldbesef inspeelt tegen het verlangen om geen zware straf te krijgen.
 
De case is eentje die mij al 4 jaar niet loslaat, grotendeels omdat ik ook school heb gelopen in een elitair college. Het is moeilijk te zeggen wie er oprecht spijt heeft en wie niet, wie er welk aandeel had enz. Voor diegene die een duidelijk aandeel hadden in de doop lijkt het me heel belangrijk dat de straffen zwaar genoeg zijn. Een geldbedrag is geen probleem, een voorwaardelijke straf verdwijnt van het strafblad na x aantal jaar dacht ik ?

Het gevaar hier is dat ze bij een lichte straf geen echte gevolgen zullen voelen en dat is dan de zoveelste keer dat ze wegkomen door macht van de familie. Let op, crapuul heb je in alle rangen, maar het gevaarlijkste is crapuul met geld. In het college waar ik over sprak werden zaken gedaan waar een beroepsstudent definitief werd uitgesloten. Mijn klasgenoten die in het midden van de nacht inbraken in de school en alles kort en klein sloegen kwamen ervan af met wat nablijven, je zou maar de zoon/kleinzoon van baron x van het college hebben gesmeten en zo tonnen reputatie en geld kwijtraken ... Die kerels weten dat ze overal mee wegkomen en al zullen ze in de toekomst niemand meer fysiek martelen, het gevoel van onoverwinnelijk te zijn wordt enkel groter als ze hiermee wegkomen.

Over Sanda hoor ik niets anders dan goed, geliefd, slim, sympathiek, ... maar helaas werd zijn ambitie zijn dood. Reuzegom waren zijn vrienden niet, het was een weg om tot die elite toe te treden.
Ik kan fout zijn in mijn mening maar Sanda heeft wel een fout gemaakt; tijdens de tweedaagse doop kan je hem niets verwijten. Hij was niet in staat om weg te lopen, te stoppen, wat dan ook. Wat me wel verbaast is hoe iemand zich maandenlang racistisch laat beledigen, op zich laat urineren (want dit gebeurde in de maanden voordien ook) toch nog de wil heeft om zich aan te sluiten.

De schuld van zijn dood ligt niet bij Sanda zelf, maar elke reuzegommer zou voor mijn part gerust met naam op een lijst mogen komen want stuk voor stuk hebben ze mensontberende handelingen verricht.
 
Ben jij ooit bij een studentenclub geweest? Ik kende 70% van de clubleden niet. De 30% die ik wel kende, zou ik geen vrienden noemen, net zomin als ik de professoren vrienden zou noemen. Ik wist wie ze waren, en daar hield het wel wat op. Oké, daarna leer je andere mensen beter kennen, en vooral medeschachten. En dan heb je tussen die 30% een paar kennissen zitten en misschien wel enkele vrienden.

Maar het is bijzonder tendentieus om nu te doen alsof het allemaal vrienden waren? Het zou me sterk verbazen als één van mijn toekomstige doopmeesters ook maar een vaag idee had van wat mijn hobby's waren of of ik familie had. Ik ben er niet mee doorgegaan, maar op die paar extra weken zouden we niet plots ineens allemaal BFF's worden, hoor.

Was dat ook een club van 15 à 20 personen?

Vermoedelijk niet, in welk geval het een beetje een kromme vergelijking is. Niet?
 
Vriend of niet: het feit blijft wel dat, als je eerste reflex na het overlijden van een vriend/kennis/vul maar in is om je sporen te gaan wissen en na te denken over de gevolgen voor jezelf je niet echt een goed figuur slaat. Ik weet toch dat wanneer ik per ongeluk een vriend van mij de dood zou injagen ik niet naar zijn huis zou gaan om alle sporen die naar mij leiden te gaan wissen.
 
Was dat ook een club van 15 à 20 personen?

Vermoedelijk niet, in welk geval het een beetje een kromme vergelijking is. Niet?
Nee, want de aanname blijft een totaal ongegronde dat dat "vrienden" zouden zijn, gewoon omdat ze je doopmeester zijn.
En waarom wordt die aanname zo argeloos neergeschreven? Dat vind ik dan veel interessanter.
 
Vriend of niet: het feit blijft wel dat, als je eerste reflex na het overlijden van een vriend/kennis/vul maar in is om je sporen te gaan wissen en na te denken over de gevolgen voor jezelf je niet echt een goed figuur slaat. Ik weet toch dat wanneer ik per ongeluk een vriend van mij de dood zou injagen ik niet naar zijn huis zou gaan om alle sporen die naar mij leiden te gaan wissen.
Ze waren dan ook met meer dan 1. Kan goed zijn dat van de 18(?) personen er 15 identiek hetzelfde als u dachten en 3 niet.

Hier wordt imo teveel gesproken vanuit de gedachtengang van 1 persoon, terwijl dat bij zo'n grote groep niet gaat.
Er kunnen zeker vrienden tussen gezeten hebben, net als er ook gaan tussen gezeten hebben die Sanda van haar noch pluim kenden.
 
Ze waren dan ook met meer dan 1. Kan goed zijn dat van de 18(?) personen er 15 identiek hetzelfde als u dachten en 3 niet.

Hier wordt imo teveel gesproken vanuit de gedachtengang van 1 persoon, terwijl dat bij zo'n grote groep niet gaat.
Er kunnen zeker vrienden tussen gezeten hebben, net als er ook gaan tussen gezeten hebben die Sanda van haar noch pluim kenden.

Ja die groepsdynamiek is niet te onderschatten he. Dat heeft sowieso een sterke invloed op wat er is gebeurd.

Ik zou graag dit artikel lezen, maar helaas paywall:
 
Ben jij ooit bij een studentenclub geweest? Ik kende 70% van de clubleden niet. De 30% die ik wel kende, zou ik geen vrienden noemen, net zomin als ik de professoren vrienden zou noemen. Ik wist wie ze waren, en daar hield het wel wat op. Oké, daarna leer je andere mensen beter kennen, en vooral medeschachten. En dan heb je tussen die 30% een paar kennissen zitten en misschien wel enkele vrienden.

Maar het is bijzonder tendentieus om nu te doen alsof het allemaal vrienden waren? Het zou me sterk verbazen als één van mijn toekomstige doopmeesters ook maar een vaag idee had van wat mijn hobby's waren of of ik familie had. Ik ben er niet mee doorgegaan, maar op die paar extra weken zouden we niet plots ineens allemaal BFF's worden, hoor.
Neen, ik ben geen lid geweest.
Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen en niet deelgenomen aan al die ranzige zever.

De mensen die ik kende die in kleine clubs zaten waren echter allemaal vrienden en zijn dat veelal tot op de dag van vandaag nog steeds. Indien Sanda die mensen niet leuk vond en enkel voor netwerk redenen wou toetreden dat lijkt mij dat toch zeer opportunistisch en zielig.
 
dat lijkt mij dat toch zeer opportunistisch en zielig.
En wat maakt dat precies uit voor de strafmaat van de daders?
Want jij zei dat ze het gedrag niet nog eens zouden stellen omdat hun vriend voor hun ogen gestorven is. Maar als het opportunistisch en zielig was, gaat dat plots niet meer op?

Ja die groepsdynamiek is niet te onderschatten he. Dat heeft sowieso een sterke invloed op wat er is gebeurd.

Ik zou graag dit artikel lezen, maar helaas paywall:

Groepsdynamiek is een verklaring, maar geen excuus.
 
Ja die groepsdynamiek is niet te onderschatten he. Dat heeft sowieso een sterke invloed op wat er is gebeurd.

Ik zou graag dit artikel lezen, maar helaas paywall:
De twee keer dat ik voor een vriend de ambulance beldde waren de anderen aan het discussieren of het wel nodig was en aan het wachten tot iemand de beslissing nam. Het bystander effect, goed gekend in de sociale psychologie. Dat is de meest waarschijnlijke reden dat het merendeel geen actie ondernam.
 
En wat maakt dat precies uit voor de strafmaat van de daders?
Want jij zei dat ze het gedrag niet nog eens zouden stellen omdat hun vriend voor hun ogen gestorven is. Maar als het opportunistisch en zielig was, gaat dat plots niet meer op?
Opportunistisch en zielig van Sanda, we kunnen het hopelijk eens zijn dat Sanda niet meer gaat toetreden tot een studentenclub.
Ik denk (ervaring hebbende met mensen die zo'n dingen overkomen) dat een vriend/kennis zien sterven door onnozele spelletjes u levenslang bijblijft en altijd een achterliggende bedenking zal zijn als je in een soortgelijke situatie(veel teveel drank en gevaarlijke voorstellen) komt.
 
Indien Sanda die mensen niet leuk vond en enkel voor netwerk redenen wou toetreden dat lijkt mij dat toch zeer opportunistisch en zielig.
Wait... what? Wat voor een dwaze opmerking is dit nu weer?

Uit je posts kan ik enkel afleiden dat je excuusjes aan het verzinnen bent voor die 18 debielen (...?)
 
De twee keer dat ik voor een vriend de ambulance beldde waren de anderen aan het discussieren of het wel nodig was en aan het wachten tot iemand de beslissing nam. Het bystander effect, goed gekend in de sociale psychologie. Dat is de meest waarschijnlijke reden dat het merendeel geen actie ondernam.

Absoluut, maar het punt is dat dat dus geen excuus is.
Het "niet-bijstaan van een persoon in nood", a.k.a. schuldig verzuim.

"Met gevangenisstraf van acht dagen tot een jaar en met geldboete van vijftig euro tot vijfhonderd euro [niet geïndexeerd, hetzij 400 tot 4.000 euro geïndexeerd] of met een van die straffen alleen wordt gestraft hij die verzuimt hulp te verlenen of te verschaffen aan iemand die in groot gevaar verkeert, hetzij hij zelf diens toestand heeft vastgesteld, hetzij die toestand hem is beschreven door degenen die zijn hulp inroepen.
Voor het misdrijf is vereist dat de verzuimer kon helpen zonder ernstig gevaar voor zichzelf of voor anderen. Heeft de verzuimer niet persoonlijk het gevaar vastgesteld waarin de hulpbehoevende verkeerde, dan kan hij niet worden gestraft, indien hij op grond van de omstandigheden waarin hij werd verzocht te helpen, kon geloven dat het verzoek niet ernstig was of dat er gevaar aan verbonden was. […]"
 
Met andere woorden: als er iets mis is met uw vriend, of zelfs met een wildvreemde, en jij ziet dat: gewoon bellen naar de hulpdiensten en beschrijven wat er aan de hand is.

Bij mijn ehbo cursus een paar jaar geleden op het werk werd dat ook benadrukt trouwens. Als je iemand in nood ziet, en je doet niks, dan ga je in de fout en kan je vervolgd worden. (niet enkel in een arbeidscontext he)
 
Terug
Bovenaan