Review: Borderlands 4

Borderlands 4 moet een succes worden voor Gearbox. Je kan er namelijk niet omheen dat de merknaam de voorbije jaren een paar aardige tikken gehad heeft. Nou is dat uiteraard niet onlogisch met een reeks die al ruim vijftien jaar meedraait, maar zeggen dat de voorbije jaren behoorlijk woelig waren voor de reeks is een understatement. De spin-off rond Tiny Tina wist na enkele weken reeds een enkeltje richting de budgetbak te verzilveren, de New Tales from the Borderlands-game was een zelden geziene verkwisting van potentieel en over het onding dat ze de bioscoopzalen hebben ingeflikkerd gaan we gewoon helemaal zwijgen. Nee, het gaat echt wel van Borderlands 4 moeten komen om de ster terug te doen schitteren. Dat maakt het des te pijnlijker dat de launch van het ding nogal een shitshow was.

Randy Pitchford mag zeggen wat hij wil, op technisch vlak loopt Borderlands 4 nog steeds niet zoals het zou moeten. De game heeft moeite om een constante framerate te behouden, zit vol bugs en crasht vaker dan Sergio Pérez. Het is een situatie die eigenlijk niet acceptabel is, en helemaal zonde als je in acht neemt dat dit eigenlijk de beste game is die de reeks al heeft opgeleverd. Onder alle bullshit en technische issues is Borderlands 4 de meest verfijnde game in de hele franchise. Voor mij dan toch.

borderlands 4 2.jpg

Vrijheid en beperkingen

Zie je, deze reeks klikte nooit echt bij mij. Ik zag er consequent wel duidelijk de aantrekkingskracht en kwaliteiten van, en heb zelfs uitvoerig gedold met de co-op van het eerste deel, maar op de twee vorige games in de reeks raakte ik uitgekeken, ruim voordat de credits over het scherm rolden. Die games hadden gewoon veel te veel nutteloze fluff, te veel tijdverlies waarbij je als een loopjongen heen en weer moest rennen om je bounty te verzilveren na het voltooien van een opdracht. De nieuwe setting van Borderlands 4 is zowaar een open spelwereld, die bezaaid is met fasttravel-points die je kan vrijspelen. En je beloning gaan verzilveren na het uitspelen van een quest? Hoeft niet meer, mensen, dat gebeurt nu automatisch. Hallelujah! Het lijken voor de hand liggende zaken, maar ze zorgen voor een wereld van verschil voor het tempo van deze Borderlands.

Dit vierde deel voelt op wel meer vlakken wat meer gestroomlijnd aan. Zo kan je voertuigen on the fly oproepen en zo veel vlotter navigeren door deze nieuwe speeltuin die Kairos werd gedoopt. Dit is op alle vlakken dus een game die veel van de ballast overboord gooit om stukken vinniger door het water te varen. Alleen komt het dus vooralsnog wel met een prijskaartje. De overstap naar een open wereld die draait op de Unreal Engine 5 gaat duidelijk niet zonder slag of stoot voor Borderlands, dat zich best solide uit de slag trekt in compacte omgevingen, maar serieus moeite krijgt zodra de setting wat weidser wordt. Een open omgeving met behoorlijk wat gespuis en particle effects garandeert haast dat de boel ontaardt in een diashow.

borderlands 4 1.jpg

Kleinere schaal, groter plezier

Technische problemen zijn zonde, maar ik wil de game daar niet al te hard op afkraken wanneer de game in het proces zit om gepatcht te worden. Het is duidelijk dat er hard aan de performance gewerkt wordt, dus wat vooral primeert is de ervaring die zichtbaar is onder de issues. Borderlands 4 volgt dus wederom de beproefde formule van knallen met een smorgasbord aan wapens en alles in je buurt looten, al dan niet in co-op. Het geijkte raamwerk blijft intact. Maar het voelt anders aan, deze iteratie, sterker gefocust en vooral beter geschikt om ook op je eentje te spelen. In vele opzichten voelt het meer aan als een soft reboot dan een sequel. Initieel opent de game weliswaar erg traag en haast banaal, maar de dreiging van de grote slechterik die door het leven gaat als de Timekeeper groeit gaandeweg wel substantieel. Het is een simpele kapstok om de actie van Borderlands 4 aan op te hangen, maar de initieel kleinere schaal van het narratief en de dreigende toon werkt wel erg goed. Borderlands 3 verloor zichzelf te vaak in frivoliteiten om nog serieus genomen te worden, dit vierde speelt het verrassend serieus. Nou blijft het uiteraard Borderlands, dus er zijn nog genoeg bizarre momenten en grappige lol te beleven in Kairos, alleen zit het hier grotendeels in de sidequests verstopt.

borderlands 4 4.jpg

Beproefd recept met nieuwe toetsen

De grote keuze die je aan het begin dient te maken is uiteraard … welke Vault Hunter ga ik me de komende dertig uur mee vereenzelvigen? De keuze hangt grotendeels af van welke speelstijl je het beste ligt. Vex is een sterke keuze. Niet enkel omdat we een zwak hebben voor goth girls, maar ook omdat ze behoorlijk wat schade kan aanrichten en minions kan inzetten om haar te helpen, wat haar erg geschikt maakt om solo te spelen. Ook Amon is een goede keuze, als je graag de strijd aangaat en krachtige melee een pluspunt vindt. Wetenschapper Harlowe kan dan weer de zwaartekracht manipuleren tijdens het run-and-gunnen, terwijl Rafa een holografisch exosuit heeft om even vlotjes hallo te gaan zeggen tegen vijanden nog voor ze iets doorhebben. Elke hunter heeft zijn of haar unieke vaardigheden en stijlen, en hoewel ik zelf bij Vex blijf zweren, kan ik perfect begrijpen waarom iemand met Harlowe evenveel fun heeft. Dat komt omdat Borderlands 4 zich enorm leent tot het spelen met de mogelijkheden van je personage.

Borderlands 4 voelt als een geslaagd huwelijk tussen het vertrouwde concept en nieuwe impulsen.


De game doet er eventjes over om je sterke wapens en boeiende gevechten voor te schotelen, maar eens de game zich na een kleine twee uurtjes ontplooit, gaat het boeltje ook echt los. De gunplay voelt lekker responsief aan, en de dopamine die je krijgt wanneer je op een vlot tempo een nieuw speeltje krijgt om uit te proberen, doet ook haar werk. Gooi er nog een grapplinghook, double jump, een jetpack en de mogelijkheid om te dashen bij, en je krijgt Borderlands-gameplay die frisser dan ooit voelt. Zeker wanneer je een wat agressieve speelstijl hanteert, krijg je, mits je wat spaarzaam bent met je stamina, enorm sterke mogelijkheden om snel en vlot over het strijdtoneel te bewegen. Zeker in de uitstekende bossfights vraagt de game dat je al die skills tot het uiterste benut. Borderlands 4 is zelden een eenvoudige game, maar die bosses zijn toch echt nog van een ander niveau.

Uiteindelijk is het dat wat primeert, niet de technische struikelblokken. De game komt er op technisch vlak wel, en dan blijft met Borderlands 4 een game over die een gloednieuwe setting levert waar het beproefde recept in haar meest verfijnde vorm geleverd wordt. De nieuwe personages zijn amusant en veelzijdig, Kairos zit vol grote en kleine avonturen en de gameplay voelt uitdagend en amusant aan. Het is dat wat ervoor zorgt dat Borderlands 4 zo goed klikt voor me, ondanks een stotterende framerate.

Conclusie

Borderlands 4 zet de overstap naar een open spelwereld niet zonder technische hindernissen, maar toont zich ondanks alles wel als een erg verfijnde game die je een boeiende nieuwe planeet voorschotelt vol avonturen om te beleven en wapens om af te vuren. Borderlands 4 voelt weliswaar nog steeds aan als Borderlands, maar het sterk verbeterde tempo in de gameplay doet het frisser dan ooit tevoren aanvoelen.

Pro

  • De open spelwereld maakt Borderlands een stuk vlotter
  • Kairos is een boeiende setting
  • Nieuwe moves maken de gameplay frisser

Con

  • Op je eentje is het nog steeds een harde noot om te kraken
  • De technische problemen vallen niet te negeren momenteel
7.5

Over

Beschikbaar vanaf

11 september 2025

Gespeeld op

  1. PlayStation 5

Beschikbaar op

  1. PC
  2. Xbox Series X|S

Genre

  1. RPG
  2. Shooter

Ontwikkelaar

  1. Gearbox Software

Uitgever

  1. 2K Games
 
Topgame. ik lijk wel de enigste waar het soepel draait. Wel met F.G. aan tussen de 90-120 fps badass settings.
 
Terug
Bovenaan