Ik ben geen fan van walking simulators, maar Death Stranding was echt een uitzondering. Het begin was stroef en het duurde een uurtje of twee voor ik er warm voor werd, maar de typische Kojima-elementen hebben ervoor gezorgd dat ik me geen minuut verveelde. Wat die eerste game voor mij zo sterk maakte, was dat hij veel meer was dan alleen maar van punt A naar punt B stappen. Elke levering voelde als een kleine expeditie waarbij je constant moest nadenken over je route, je lading en de risico’s onderweg, terwijl Kojima daar tegelijk een absurd, melancholisch en soms ronduit briljant verhaal rond bouwde. Het resultaat was een game die op papier bijna banaal klinkt, maar in de praktijk iets deed wat weinig grote producties nog durven: risico's nemen met een nieuwe formule en een heel eigen ritme opleggen en daar ook volledig in geloven. Net daarom keek ik zo reikhalzend uit naar Death Stranding 2: On the Beach. Niet omdat ik per se meer van hetzelfde wilde, wel omdat de eerste game bewees dat Kojima en zijn team van een onwaarschijnlijk uitgangspunt iets onvergetelijks konden maken. Nu de pc-versie er is, voelt dit bovendien als het ideale moment om te bekijken of deze opvolger niet alleen een sterke sequel is, maar ook echt een meerwaarde biedt voor wie de PS5-versie al gespeeld heeft.
Death Stranding 2: On the Beach
stuurt Sam Bridges opnieuw op pad. Dit keer met Mexico en vooral Australië als nieuwe speelruimte. Wie het eerste deel gespeeld heeft, zal zich meteen weer thuis voelen in de bijzondere mix van eenzaamheid, dreiging en verwondering die deze reeks zo uniek maakt. Kojima Productions bouwt verder op de fundamenten van de originele game, maar doet dat op een manier die groter, dynamischer en gevarieerder aanvoelt. De omgevingen ogen opnieuw verlaten en vijandig, maar tegelijk ook indrukwekkend mooi, alsof elke tocht tegelijk een overlevingstocht en een ontdekkingsreis is. Die constante spanning tussen rust en gevaar maakt ook hier weer een groot deel van de aantrekkingskracht uit. Leveringen plannen, het terrein zorgvuldig lezen, je evenwicht bewaren en slim omgaan met je uitrusting vormen nog altijd de basis van de ervaring. Tegelijk heeft Kojima Productions de formule duidelijk breder opengetrokken. Er is meer nadruk op gevechten, zowel tegen menselijke vijanden als tegen andere bedreigingen, waardoor je vaker actief moet schakelen tussen voorzichtig plannen en snel reageren. Ook de natuur speelt een grotere rol dan voorheen, met allerlei omstandigheden en rampen die je tocht plots kunnen veranderen. Dat zorgt ervoor dat de wereld minder statisch aanvoelt en dat je nog meer moet improviseren. Daarnaast krijg je meer gereedschap, meer hulpmiddelen en meer manieren om een missie aan te pakken, waardoor je meer vrijheid hebt om je eigen speelstijl te volgen. Waar het eerste deel soms bewust koppig vasthield aan zijn trage en bedachtzame ritme, voelt Death Stranding 2 iets vlotter, iets toegankelijker en vooral veelzijdiger aan, zonder zijn eigenzinnige identiteit te verliezen.
Dat is misschien wel de grootste verdienste van Death Stranding 2 als sequel: het begrijpt perfect waarom de eerste game werkte, zonder die magie kapot te maken. Wat Death Stranding zo goed maakte, was niet alleen het unieke concept, maar ook het gevoel dat elke mechaniek een thema ondersteunde. Verbinding, eenzaamheid, kwetsbaarheid, afhankelijkheid van anderen, het zat niet alleen in de tussenfilmpjes, maar ook in hoe jij letterlijk stap voor stap door die wereld moest ploeteren. On the Beach bouwt daarop verder met een verhaal dat opnieuw draait rond het verbinden van mensen, maar tegelijk de vraag stelt of dat verbinden wel altijd de juiste oplossing was.
De echte winst van deze versie zit dus minder in exclusieve missies of nieuwe verhaallijnen, en veel meer in hoe vrij je de ervaring naar je hand kunt zetten. Nixxes Software heeft de pc-versie uitgerust met volledige ondersteuning voor NVIDIA DLSS 4, AMD FSR 4 en Intel XeSS 2, inclusief frame generation, aangevuld met Guerrilla’s eigen Pico-upscaler uit de Decima-engine. Daarbovenop krijg je ontgrendelde framerates, uitgebreide grafische instellingen zoals raytracing, volledige ondersteuning voor toetsenbord en muis met aanpasbare toetsindeling, 32:9-beeldverhouding voor gameplay, 21:9 voor tussenfilmpjes, Spatial Sound en optionele DualSense-ondersteuning met haptische feedback en adaptieve triggers. Belangrijk daarbij is dat de 21:9-ondersteuning ook naar PS5 kwam, maar 32:9, de brede reeks beeldtechnieken, de fijnere afstelling en de extra schaalbaarheid blijven het terrein van pc. Daardoor voelt deze release vooral interessanter voor twee soorten spelers: wie Death Stranding 2 nog niet gespeeld heeft en meteen de technisch meest flexibele versie wil, en wie de PS5-versie al heeft uitgespeeld maar opnieuw wil spelen met betere graphics.
Ook op technisch vlak laat deze pc-versie een sterke indruk na. Op mijn RTX 3080 draaide de game bijzonder vlot met alle instellingen maximaal en raytracing ingeschakeld. Enkel tijdens de meer spectaculaire natuurrampen merkte ik dat mijn intussen zes jaar oude pc het af en toe wat moeilijker kreeg, maar zelfs dan bleef de ervaring meer dan speelbaar. Dat zegt veel over hoe goed deze versie geoptimaliseerd is. Death Stranding 2 vraagt nog altijd het nodige van je hardware als je alles openzet, maar weet die grafische pracht doorgaans te koppelen aan stabiele prestaties. Daardoor voelt deze pc-versie niet alleen als de mooiste, maar ook als de meest veelzijdige manier om Kojima’s nieuwste trip te beleven, in een tijd van dure pc-hardware.
Death Stranding 2: On the Beach
Mexico en Australië maken van deze sequel een grotere, wildere trip
Wat meteen opvalt, is dat Death Stranding 2 niet probeert te doen alsof het zijn afkomst moet verloochenen. Dit blijft een game waarin verplaatsing centraal staat, waarin het gewicht van je pakjes en de staat van het terrein belangrijker zijn dan de doorsnee openwereld-afvinklijst. Alleen voelt alles dit keer rijker aangekleed. Australië is niet zomaar een andere kaart, maar een omgeving die duidelijk ontworpen is om meer afwisseling te bieden in landschap, dreiging en tempo. Je krijgt opnieuw dat heerlijke gevoel dat elk traject zijn eigen klein verhaal wordt, maar Kojima legt er meer druk op door natuurrampen zoals aardbevingen, zandstormen, bosbranden en Timefall nadrukkelijker in te zetten. Daardoor wordt reizen opnieuw het hart van de ervaring, zonder dat het nog eens exact dezelfde rit slaat als in het eerste deel. Het is nog altijd traag waar het traag moet zijn, maar het is ook veel guller in de manier waarop het je uitdaagt om improviserend te spelen. Soms is de game hierdoor wel een beetje gemakkelijk, maar anderzijds wel een pak minder frustrerend dan zijn voorganger.Dat is misschien wel de grootste verdienste van Death Stranding 2 als sequel: het begrijpt perfect waarom de eerste game werkte, zonder die magie kapot te maken. Wat Death Stranding zo goed maakte, was niet alleen het unieke concept, maar ook het gevoel dat elke mechaniek een thema ondersteunde. Verbinding, eenzaamheid, kwetsbaarheid, afhankelijkheid van anderen, het zat niet alleen in de tussenfilmpjes, maar ook in hoe jij letterlijk stap voor stap door die wereld moest ploeteren. On the Beach bouwt daarop verder met een verhaal dat opnieuw draait rond het verbinden van mensen, maar tegelijk de vraag stelt of dat verbinden wel altijd de juiste oplossing was.
Extra uitdagingen en content, maar niet exclusief voor pc
Wie vooral benieuwd is naar nieuwe inhoud tegenover de oorspronkelijke PS5-versie, moet meteen één belangrijke nuance kennen. Samen met de pc-release zijn er effectief nieuwe toevoegingen gelanceerd, maar Kojima Productions heeft ook expliciet bevestigd dat die gelijktijdig naar PS5 zijn gekomen. Het gaat om de extra moeilijkheidsgraad 'To the wilder', bedoeld voor spelers die het uiterste uit hun porterskills willen halen, de nieuwe 'Trapped in a Strange Realm'-uitdaging waarin je in een VR-trainingsgebied opnieuw confrontaties met Neil beleeft, nieuwe bandana’s die je daar kunt vrijspelen, bezoekjes van de Chiral Feline in de privékamer van de DHV Magellan en extra elementen voor de Photo Mode. Dat zijn geen gigantische systeemveranderingen, maar wel leuke toevoegingen voor spelers die de game al kennen en een extra reden zoeken om terug in te stappen. Verwacht dus geen complete uitbreidingscampagne op pc, maar wel een pakket aan kleine, gerichte extra’s dat de game net iets rijker maakt dan bij de oorspronkelijke PS5-lancering.De pc-versie voelt niet aan als een andere game dan op PS5, maar wel veruit de mooiste manier om Death Stranding 2 vandaag te beleven.
De echte winst van deze versie zit dus minder in exclusieve missies of nieuwe verhaallijnen, en veel meer in hoe vrij je de ervaring naar je hand kunt zetten. Nixxes Software heeft de pc-versie uitgerust met volledige ondersteuning voor NVIDIA DLSS 4, AMD FSR 4 en Intel XeSS 2, inclusief frame generation, aangevuld met Guerrilla’s eigen Pico-upscaler uit de Decima-engine. Daarbovenop krijg je ontgrendelde framerates, uitgebreide grafische instellingen zoals raytracing, volledige ondersteuning voor toetsenbord en muis met aanpasbare toetsindeling, 32:9-beeldverhouding voor gameplay, 21:9 voor tussenfilmpjes, Spatial Sound en optionele DualSense-ondersteuning met haptische feedback en adaptieve triggers. Belangrijk daarbij is dat de 21:9-ondersteuning ook naar PS5 kwam, maar 32:9, de brede reeks beeldtechnieken, de fijnere afstelling en de extra schaalbaarheid blijven het terrein van pc. Daardoor voelt deze release vooral interessanter voor twee soorten spelers: wie Death Stranding 2 nog niet gespeeld heeft en meteen de technisch meest flexibele versie wil, en wie de PS5-versie al heeft uitgespeeld maar opnieuw wil spelen met betere graphics.
Een adembenemende wereld, gedragen door een sterke pc port
Visueel is Death Stranding 2: On the Beach op pc een absolute topper. De Decima-engine levert opnieuw verbluffende landschappen af, maar op pc komt die desolate schoonheid nog net iets sterker tot haar recht. De uitgestrekte vlaktes, grillige rotsformaties en door de natuur geteisterde gebieden ogen indrukwekkend gedetailleerd, terwijl lichteffecten, weersomstandigheden en reflecties de wereld een haast tastbare sfeer meegeven. Zeker met raytracing ingeschakeld krijgt alles nog wat extra diepte. Het resultaat is een wereld die tegelijk onherbergzaam en prachtig aanvoelt, en die je geregeld gewoon even doet stilstaan om rond te kijken.Ook op technisch vlak laat deze pc-versie een sterke indruk na. Op mijn RTX 3080 draaide de game bijzonder vlot met alle instellingen maximaal en raytracing ingeschakeld. Enkel tijdens de meer spectaculaire natuurrampen merkte ik dat mijn intussen zes jaar oude pc het af en toe wat moeilijker kreeg, maar zelfs dan bleef de ervaring meer dan speelbaar. Dat zegt veel over hoe goed deze versie geoptimaliseerd is. Death Stranding 2 vraagt nog altijd het nodige van je hardware als je alles openzet, maar weet die grafische pracht doorgaans te koppelen aan stabiele prestaties. Daardoor voelt deze pc-versie niet alleen als de mooiste, maar ook als de meest veelzijdige manier om Kojima’s nieuwste trip te beleven, in een tijd van dure pc-hardware.
Conclusie
Death Stranding 2: On the Beach is geen sequel die zijn voorganger volledig heruitvindt, maar wel eentje die bijna overal verfijnt, verdiept en verbreedt. Kojima Productions begrijpt opnieuw perfect hoe het van iets ogenschijnlijk eenvoudigs, pakjes leveren in een kapotte wereld, een meeslepende, vreemde en vaak indrukwekkende ervaring kan maken. Het verhaal is opnieuw typisch Kojima, met alle eigenaardigheden, grootse ideeën en emotionele momenten die daarbij horen, terwijl de gameplay meer variatie, meer tools en meer spectaculaire situaties biedt dan voorheen. Specifiek op pc is dit zonder twijfel de meest complete, mooie en technisch meest flexibele manier om Death Stranding 2 te beleven.
Pro
- Nog mooier dan de al mooie PS5-versie
- Kojima-invloeden en verhaal
- Draait heel vlot
Con
- Je moet er voor zijn
- Iets te gemakkelijk
- Meer van hetzelfde (+/-)
9
Over
Beschikbaar vanaf
19 maart 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
Genre
- Action
- Adventure
Ontwikkelaar
- Kojima Productions
- Nixxes Software
Uitgever
- Sony Interactive Entertainment
