Wanneer de remakes van de eerste twee Front Mission-spellen destijds werden aangekondigd, was mijn eerste gedacht "Zalig, maar euh, krijgen we ook een remake van deeltje drie?". Het idee dat we eindelijk ook hier bij ons het eerste en tweede deel in deze iconische franchise konden ontdekken, was geweldig natuurlijk. Maar voor mij - samen met vele anderen - blijft vooral het derde deel, dat bij ons in 2000 verscheen voor de originele PlayStation, een onvergetelijke ervaring. Voor mij staat dit spel steevast in mijn top tien van beste PlayStation-spellen, naast grootheden zoals Metal Gear Solid en Final Fantasy VII. Ik was dan ook in de wolken wanneer kort daarna ook de remake van Front Mission 3 werd aangekondigd en nadat ik eind juni er eindelijk aan de slag mee mocht gaan.
Wat de originele Front Mission 3 zo geweldig maakte, was - naast de diepgaande gameplay - het boeiende en complexe verhaal. Opvallend hierbij was dat het spel niet één, maar twee verschillende verhalen heeft. Centraal staat de jonge Wanzerpiloot Kazuki Takemura, die tegen wil en dank terechtkomt in een escalerende oorlog in Zuidoost-Azië tussen de Oceania Cooperative Union (OCU) en de People's Republic of Da Han Zhong (DHZ). Vrij vroeg in het spel moet je als Kazuki een keuze maken om al dan niet mee te gaan met je beste vriend Ryogo tijdens een routineopdracht om twee Wanzers naar een militaire basis te brengen. Ga je mee, dan kom je in contact met Emma en volg je het verhaal aan de zijde van de Verenigde Staten, die op zoek zijn naar MIDAS, een superwapen. Besluit je niet mee te gaan, dan volg je Alisa, de geadopteerde zus van Kazuki die werkzaam was op de basis, en krijg je het verhaal te zien vanuit het oogpunt van de DHZ. Ondanks deze keuze gaat het verhaal steeds van start met een mysterieuze explosie op deze basis, waarna Kazuki en Ryogo als terroristen worden aanzien en ze moeten vluchten.
Het verhaal wordt voornamelijk verteld via visual novel-segmenten, al zijn er uiteraard ook meer traditionele cutscenes aanwezig, maar deze gaan ook gepaard met dialogen in tekstvakken. Heel wat leeswerk dus, maar dit wordt gebalanceerd met de spannende tactische combat. De basis uit de vorige spellen bleef behouden en voelt vrij klassiek aan, met grid-based movement en actiepunten die je spendeert om je acties uit te voeren. Toch gaat deeltje drie een stapje verder door meer RPG-elementen te introduceren. Je personages krijgen namelijk ervaringspunten voor het gebruik van de wapens, waarmee ze stijgen in het wapenlevel en zo hun affiniteit met dit type wapen verhogen. Daarnaast leren ze ook skills door het gebruik van deze wapens, al worden deze skills automatisch geactiveerd, waardoor je hier niet al teveel op moet vertrouwen om een gevecht tot een goed einde te brengen.
Om de tegenstand te overleven, is het vooral belangrijk om goed voorbereid aan de missie te beginnen en hiervoor kan je rekenen op de uitgebreide aanpassingsmogelijkheiden om je Wanzers samen te stellen. Hierbij kan je een basis combineren met twee afzonderlijke armen en benen - waarbij elk van deze delen ook kan vernietigd worden tijdens een gevecht - en je dient hierbij steeds rekening te houden met verschillende factoren zoals het gewicht, het aantal levenspunten of de mobiliteit. Soms zal je wel wat moeten grinden om bepaalde onderdelen te kunnen kopen of hopen dat vijanden zich overgeven zodat jij hun Wanzer kan buitmaken, maar wanneer je je eigen moordmachines hebt samengesteld, geeft dit des te meer voldoening. De gameplayloop van een stukje verhaal, gevolgd door een missie en een intermissie waarbij je de shop kan induiken om je mechs aan te passen, werkt alvast zeer verslavend, zelfs nu nog.
Toch gaat deze remake ook hier en daar de mist in. Zo lijkt er voor het updaten van de 2D-artwork gebruik gemaakt te zijn van al dan niet generatieve A.I., waarschijnlijk omdat dit goedkoper en tijdbesparend was voor de ontwikkelaars. Maar het resultaat is vaak eerder teleurstellend dan geslaagd te noemen. De statische achtergronden van de omgevingen die je bezoekt hebben vaak een uitgewassen look. Ook de 2D-portretten van de personages werden via A.I. gemoderniseerd in plaats van manueel hertekend, maar dit geeft soms dubieuze resultaten met verwrongen gezichtsdelen. De grootste zonden kom je echter tegen wanneer je het Internet bezoekt in dit spel, want jawel, Front Mission 3 had zijn eigen versie van een Internet, met mailsysteem, websites die je kan bezoeken, en zelfs een zwarte markt of een training room waarin je uren kan spenderen. Dit internet bevatte een massa aan foto's en afbeeldingen die ook door de A.I.-molen werden gehaald en hier valt pas op hoe deze A.I. zijn eigen interpretatie heeft gegeven aan veel van deze afbeeldingen. RPGsite.net heeft er zelfs een heel artikel over geschreven met tal van voorbeelden van deze bedenkelijke A.I.-herwerkingen. Dit zorgde toch wat voor een wrange nasmaak bij deze verder genietbare remake.
Wat de originele Front Mission 3 zo geweldig maakte, was - naast de diepgaande gameplay - het boeiende en complexe verhaal. Opvallend hierbij was dat het spel niet één, maar twee verschillende verhalen heeft. Centraal staat de jonge Wanzerpiloot Kazuki Takemura, die tegen wil en dank terechtkomt in een escalerende oorlog in Zuidoost-Azië tussen de Oceania Cooperative Union (OCU) en de People's Republic of Da Han Zhong (DHZ). Vrij vroeg in het spel moet je als Kazuki een keuze maken om al dan niet mee te gaan met je beste vriend Ryogo tijdens een routineopdracht om twee Wanzers naar een militaire basis te brengen. Ga je mee, dan kom je in contact met Emma en volg je het verhaal aan de zijde van de Verenigde Staten, die op zoek zijn naar MIDAS, een superwapen. Besluit je niet mee te gaan, dan volg je Alisa, de geadopteerde zus van Kazuki die werkzaam was op de basis, en krijg je het verhaal te zien vanuit het oogpunt van de DHZ. Ondanks deze keuze gaat het verhaal steeds van start met een mysterieuze explosie op deze basis, waarna Kazuki en Ryogo als terroristen worden aanzien en ze moeten vluchten.
Een tijdloze klassieker
Het verhaal van Front Mission 3 staat vandaag de dag nog steeds als een rots boven water en staat na meer dan 25 jaar later nog steeds garant voor een meeslepende ervaring. Het politieke conflict, de talloze twists en de conceptuele scifi-elementen zorgen voor een spannend verhaal dat je met veel plezier verslindt. Sinds het spel reeds in het Engels werd uitgebracht, hoef je deze keer bovendien niet te vrezen voor een gebrekkige lokalisatie. Het script, en dus de dialogen, kunnen echter wel wat verouderd en eigentijds aanvoelen, en bepaalde vrouwonvriendelijke elementen in de tekst zouden vandaag moeilijker door de beugel kunnen. Verder vind ik het spijtig dat er opnieuw geen voice-overs werden voorzien, iets dat de kwaliteit van deze remake toch wel ten goede zou komen.Het verhaal wordt voornamelijk verteld via visual novel-segmenten, al zijn er uiteraard ook meer traditionele cutscenes aanwezig, maar deze gaan ook gepaard met dialogen in tekstvakken. Heel wat leeswerk dus, maar dit wordt gebalanceerd met de spannende tactische combat. De basis uit de vorige spellen bleef behouden en voelt vrij klassiek aan, met grid-based movement en actiepunten die je spendeert om je acties uit te voeren. Toch gaat deeltje drie een stapje verder door meer RPG-elementen te introduceren. Je personages krijgen namelijk ervaringspunten voor het gebruik van de wapens, waarmee ze stijgen in het wapenlevel en zo hun affiniteit met dit type wapen verhogen. Daarnaast leren ze ook skills door het gebruik van deze wapens, al worden deze skills automatisch geactiveerd, waardoor je hier niet al teveel op moet vertrouwen om een gevecht tot een goed einde te brengen.
Heel wat leeswerk, maar dit wordt gebalanceerd met de spannende tactische combat.
Om de tegenstand te overleven, is het vooral belangrijk om goed voorbereid aan de missie te beginnen en hiervoor kan je rekenen op de uitgebreide aanpassingsmogelijkheiden om je Wanzers samen te stellen. Hierbij kan je een basis combineren met twee afzonderlijke armen en benen - waarbij elk van deze delen ook kan vernietigd worden tijdens een gevecht - en je dient hierbij steeds rekening te houden met verschillende factoren zoals het gewicht, het aantal levenspunten of de mobiliteit. Soms zal je wel wat moeten grinden om bepaalde onderdelen te kunnen kopen of hopen dat vijanden zich overgeven zodat jij hun Wanzer kan buitmaken, maar wanneer je je eigen moordmachines hebt samengesteld, geeft dit des te meer voldoening. De gameplayloop van een stukje verhaal, gevolgd door een missie en een intermissie waarbij je de shop kan induiken om je mechs aan te passen, werkt alvast zeer verslavend, zelfs nu nog.
Bedenkelijke keuzes
Wie deze Front Mission 3: Remake in huis haalt, krijgt eigenlijk een vrij getrouwe remake die vooral de nostalgici heel wat fijne herinneringen zal bezorgen. Ik speelde het spel zowel op Nintendo Switch als Switch 2, en op beide platformen draaide de Switch-versie alvast soepel, zonder framedrops of andere technsiche issues. De laadtijden waren op de Switch wel beduidend langer dan op de Switch 2, maar dit was wel te verwachten. De textures van het spel kregen alvast een grondige make-over en hoewel het spel er niet volledig current-gen uitziet, was ik best tevreden over de graphics. Ook de muziek werd aangepakt en van een nodige update voorzien, al kan je ook wel kiezen voor de originele soundtrack. Verder voegt deze remake ook enkele fijne verbeteringen toe, de Quick Move en Quick Combat, waarmee je de visualisatie van het bewegen en vechten overslaat, als je de gevechten wat sneller wil laten verlopen. Daarnaast werd er ook de mogelijkheid toegevoegd om camouflage op je Wanzers te zetten, waarbij je zowel de kleuren als de patronen kan aanpassen, waardoor je de mechs je nog verder eigen kan maken.Toch gaat deze remake ook hier en daar de mist in. Zo lijkt er voor het updaten van de 2D-artwork gebruik gemaakt te zijn van al dan niet generatieve A.I., waarschijnlijk omdat dit goedkoper en tijdbesparend was voor de ontwikkelaars. Maar het resultaat is vaak eerder teleurstellend dan geslaagd te noemen. De statische achtergronden van de omgevingen die je bezoekt hebben vaak een uitgewassen look. Ook de 2D-portretten van de personages werden via A.I. gemoderniseerd in plaats van manueel hertekend, maar dit geeft soms dubieuze resultaten met verwrongen gezichtsdelen. De grootste zonden kom je echter tegen wanneer je het Internet bezoekt in dit spel, want jawel, Front Mission 3 had zijn eigen versie van een Internet, met mailsysteem, websites die je kan bezoeken, en zelfs een zwarte markt of een training room waarin je uren kan spenderen. Dit internet bevatte een massa aan foto's en afbeeldingen die ook door de A.I.-molen werden gehaald en hier valt pas op hoe deze A.I. zijn eigen interpretatie heeft gegeven aan veel van deze afbeeldingen. RPGsite.net heeft er zelfs een heel artikel over geschreven met tal van voorbeelden van deze bedenkelijke A.I.-herwerkingen. Dit zorgde toch wat voor een wrange nasmaak bij deze verder genietbare remake.
Conclusie
Front Mission 3: Remake biedt een moderne en vrij getrouwe interpretatie van een klassieker uit het PlayStation-tijdperk en voor de fans van het spel is deze remake alvast een fijne ontdekking. Het verhaal weet je nog steeds mee te slepen en de gameplay is even verslavend als 25 jaar geleden. Helaas laat deze remake enkele steken vallen en de grootste boosdoener is deze keer de manier waarop de 2D-artwork werd behandeld, waarbij het resultaat vaak te wensen overlaat. Hopelijk tonen de ontwikkelaars zich opnieuw bereidwillig om het spel van de nodige patches te voorzien, zodat we toch nog de ervaring krijgen dat deze iconische titel verdient.
Pro
- Boeiend verhaal
- Aanpassingsmogelijkheden voor de mechs
- Diepgaande gameplay
- Strakke 3D-textures
Con
- Behandeling van de 2D-artwork
- Dialogen kunnen soms ouderwets aanvoelen
- Nog steeds geen voice-overs
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
26 juni 2025
Gespeeld op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
Genre
- JRPG
- Strategy
Ontwikkelaar
- MegaPixel Studio
Uitgever
- Forever Entertainment
- Square Enix
