Wie onder ons heeft zijn verbeelding nog nooit eens de vrije loop gelaten en zich het leven van een samoerai ingebeeld? Jezelf in de plaats van een Japanse krijger stellen en een man-tegen-mangevecht voeren op het scherpst van de snee. Excuseer mij deze woordspeling maar het Japanse zwaard oftewel katana is dan ook vlijmscherp. Ze waren echter niet alleen bedreven in het hanteren van hun wapen, ook zelfverdediging zonder gebruik van hulpmiddelen stond hoog in het vaandel. Maar bij Kiri-ai: The Duel blijft toch het gebruik van de katana centraal staan.
Een snel spel dat je terugkatapulteert naar het oude Japan, waar de krijgsheren elkaar te lijf gingen met hun zwaarden in een eervolle strijd. Dit spreekt iedereen toch een beetje tot de verbeelding. In menig film worden deze duels dan ook met het nodige spektakel in beeld gebracht. Wil je deze strijd eens aan de lijve ondervinden, zonder zelf een lichaamsdeel te verliezen, dan kan je best gewoon dit spel eens op tafel leggen.
Bij abstracte spellen moet je dikwijls je verbeelding gebruiken. Ook nu is dat niet anders en worden de regels op subtiele manieren in het spel verwerkt en duidelijk gemaakt, zonder al te veel op te vallen. Vooral positiebepalingen worden op die manier aangegeven. Aan de hand van enkele eenvoudige lijnen kan je telkens inschatten hoe ver een verplaatsing gaat of wat de reikwijdte is van een aanval. Dat is wat mij betreft dus zeer onopvallend maar wel heel goed aangegeven. Bij wijze van spreken met slechts enkele penseelstreken. Het vergt wel wat gewenning bij de start maar eens je de opzet weet dan volgt de rest snel vanzelf.
Hier zit dus het addertje onder het gras en dat is tevens wat het spel leukt maakt: het inschatten van je tegenstander. Alhoewel de opzet eenvoudig is merk je op dat naarmate je meer en meer tegen dezelfde tegenstander speelt dat de tactieken van beide personen wijzigt. Zo heb ik heel veel tegen mijn jongste zoon van elf gespeeld en heeft hij zijn speelstijl bewust of onbewust vaak aangepast. Waar hij de eerste paar potjes heel aanvallend was en ik dusdanig kon afstraffen, was erna zijn manier van spelen veranderd waarna ik verschillende keren het onderspit moest delven. Eens we de moeilijkere variant toepasten, waarbij we zelf onze startpositie konden bepalen op het slagveld, werd het nog meer een tactisch steekspel. Er komt echter wel een moment waarbij je toch naar wat meer variatie hunkert.
Een snel spel dat je terugkatapulteert naar het oude Japan, waar de krijgsheren elkaar te lijf gingen met hun zwaarden in een eervolle strijd. Dit spreekt iedereen toch een beetje tot de verbeelding. In menig film worden deze duels dan ook met het nodige spektakel in beeld gebracht. Wil je deze strijd eens aan de lijve ondervinden, zonder zelf een lichaamsdeel te verliezen, dan kan je best gewoon dit spel eens op tafel leggen.
Een beetje verbeelding
De opzet is al heel duidelijk aangegeven in de naam: een duel. Het wordt dan ook navenant met twee personen gespeeld. Anders is er van een duel nu eenmaal geen sprake, nietwaar? Beiden kruip je in de huid van een Japanse krijger. Gewapend met je geliefkoosde zwaard tracht je als eerste de tegenstander tweemaal te raken en zo als overwinnaar het slagveld te verlaten. Het terrein wordt aangegeven door een enkele kaart met aan de ene kant de eenvoudige variant en aan de andere zijde de geavanceerde versie. Er is vooral een verschil in aantal mogelijke posities om naar te bewegen en hoe je het spel start.Tactieken veranderen sneller dan je denkt!
Bij abstracte spellen moet je dikwijls je verbeelding gebruiken. Ook nu is dat niet anders en worden de regels op subtiele manieren in het spel verwerkt en duidelijk gemaakt, zonder al te veel op te vallen. Vooral positiebepalingen worden op die manier aangegeven. Aan de hand van enkele eenvoudige lijnen kan je telkens inschatten hoe ver een verplaatsing gaat of wat de reikwijdte is van een aanval. Dat is wat mij betreft dus zeer onopvallend maar wel heel goed aangegeven. Bij wijze van spreken met slechts enkele penseelstreken. Het vergt wel wat gewenning bij de start maar eens je de opzet weet dan volgt de rest snel vanzelf.
Snel en dodelijk
Het spel wordt gespeeld aan de hand van verschillende kaarten, die elk een specifieke functie hebben. Er zijn vier mogelijkheden: verplaatsen naar voor of naar achter, van aanvalspositie wisselen, een aanval uitvoeren of éénmalig een speciale vaardigheid uitvoeren. Deze kaarten krijg je op hand en dus kan je jouw tactiek volledig zelf bepalen. De oplettende lezer zal al opgemerkt hebben dat er geen verdedigingsoptie tussen zit. Dat klopt want jezelf beschermen kan enkel door voldoende afstand te houden of dezelfde aanval uit te voeren als je tegenstander. De drie aanvalsmogelijkheden zijn: naast elkaar, één plaats verwijderd van elkaar of twee plaatsen verwijderd van elkaar. Positionering is dus belangrijk.Hier zit dus het addertje onder het gras en dat is tevens wat het spel leukt maakt: het inschatten van je tegenstander. Alhoewel de opzet eenvoudig is merk je op dat naarmate je meer en meer tegen dezelfde tegenstander speelt dat de tactieken van beide personen wijzigt. Zo heb ik heel veel tegen mijn jongste zoon van elf gespeeld en heeft hij zijn speelstijl bewust of onbewust vaak aangepast. Waar hij de eerste paar potjes heel aanvallend was en ik dusdanig kon afstraffen, was erna zijn manier van spelen veranderd waarna ik verschillende keren het onderspit moest delven. Eens we de moeilijkere variant toepasten, waarbij we zelf onze startpositie konden bepalen op het slagveld, werd het nog meer een tactisch steekspel. Er komt echter wel een moment waarbij je toch naar wat meer variatie hunkert.
Conclusie
Normaal ben ik geen grote fan van abstracte spellen maar zowel de opzet als het thema sprak mij wel aan bij Kiri-ai: The Duel. Ik was ervan overtuigd dat het mijn kinderen zou aanspreken, al was het maar dat ikzelf een excuus had om ook nog eens in de huid van een samoerai te kruipen. Mijn gevoel zat juist en vooral de jongste zoon vraagt regelmatig om een snel potje. De vormgeving is sober maar duidelijk en dat vind ik steeds belangrijk in een spel. De eenvoudige variant is ideaal om snel te spelen, wil je wat meer tactische vrijheid dan brengt de moeilijkere versie meer soelaas. De mogelijkheden in het spel zijn beperkt, maar dat draagt enerzijds bij aan het tactisch aspect. Er zijn geen toeters en bellen maar de toevoeging van een éénmalige speciale vaardigheid brengt de nodige verrassing met zich mee zonder alles volledig te bepalen. Ben je op zoek naar een snel spel voor twee, dat toch tactisch kan zijn, dan zal je met plezier elkaar regelmatig een kopje kleiner maken in Kiri-ai: The Duel.
Pro
- Eenvoudig
- Duidelijke opzet
- Snel
Con
- Toch te weinig variatie als je veel met dezelfde tegenstander speelt
7.5
Over
Uitgever
- Lucky Duck Games
Designer
Kamibayashi
Aantal spelers
2
Tijdsduur
5-10 minuten
