Voor een fractie van een seconde, wanneer de eerste noten van Englishman in New York van Sting de kamer vullen, voelt het alsof je een grote fout hebt begaan. De spotlight van de kamerlamp is op je gericht, en je vriendin en plusdochter zitten op de sofa met een brede grijns op hun snoet je gade te slaan. We hebben een publiek, en dat is uit op ramptoerisme. In zo’n geval kun je twee paden bewandelen. We weten allemaal dat er geen Benson Boone aan me verloren is, maar het pad der zelfbewustzijn opgaan en verlegen de woordjes op het scherm prevelen is niet aan me besteed. Ik neem mijn microfoon en begin eraan, voorzichtig aftastend nog in het begin, maar zodra de eerste ‘whoa’s’ de kamer vullen, ga ik er voluit voor. I’m an alien, I'm a legal alien en ik doe aan karaoke in the living room.
Let's Sing 2026
is conceptueel ontzettend simpel en doet nog steeds wat de reeks al ruim tien jaar doet in de vierentwintig eerdere delen en spin-offs. Het geeft je videoclips met karaoke op je scherm, en de vurige hoop dat het resultaat dat uit je microfoon komt de kat van de buren niet suïcidaal gaat maken. Het is een partygame in elke zin van het woord, die het beste tot haar recht komt in het gezelschap van vrienden en familie en een gezonde hoeveelheid alcohol. Het vindt kortom ook nu weer het warm water niet uit en brengt gewoon meer van hetzelfde met een veertigtal nieuwe nummers. Niks meer, maar ook zeker niks minder.
Het spelen zelf is gewoon het aloude beproefde concept. Je komt in de zone van het nummer en probeert de woorden op het juiste moment te matchen op de juiste toon, ka-ra-okay. Eigenlijk is het allemaal absolute bullshit als je er stil bij gaat staan. Of iemand die echt kan zingen haar innerlijke Adele uit de kast haalt en voluit haar hart eruit zingt, of iemand gewoon op een bescheiden frequentie zielloos door het nummer slaapwandelt, maakt geen moer uit. Het beoordeelt je niet op je zangtalent, maar gewoon of je relatief goed de pitch kunt halen op het beoogde tempo. Wanneer ik een hogere highscore weet te behalen in Let’s Sing dan iemand die effectief geld verdient met zingen, voelt het als het verslaan van Toby Alderweireld in tafelvoetbal. Let’s Sing heeft dus absoluut niks te maken met zangtalent, en zodra dat kwartje valt, zie je het voor wat het is: een ludiek partyspelletje waar de fun primeert op de kunde. Niet iedereen kan zingen, maar iedereen kan wel Let’s Sing.
En dan is er uiteraard ook de Career Mode, voor degenen onder ons die graag wat omkadering en iets dat lijkt op een uitdaging hebben. Het is een rudimentair verpakte hoop nonsens die je duetten laat kwelen met irritante npc’s, je studio-opnamen laat inzingen of laat performen op locatie. Ik ben er zeker van dat een meisje van acht dat overleeft op een dieet van K-pop, Demon Hunters en het herbekijken van de Eras Tour los over de goedkope uitwerking kan kijken en hier helemaal loco op kan gaan, maar voor volwassenen weegt het iets te licht. Gewoon zuipen en zingen dus? Ja, daar komt het wel op neer, maar het grootste minpunt kunnen zelfs copieuze hoeveelheden margarita niet verdoezelen. De vijfendertig nummers die beschikbaar zijn, zijn namelijk lang niet allemaal tof.
En dan is er uiteraard ook D4vd, wiens inclusie hier toch stevige wenkbrauwen doet fronsen. Ja, de Amerikaan had over de plas wel een bescheiden hit met Here With Me, maar het heeft toch echt een wrange ondertoon wanneer je weet dat er in september het ontbindende lichaam van een veertienjarig meisje in de koffer van zijn Tesla werd ontdekt. I don’t care how long it takes, as long as I'm with you I've got a smile on my face. Save your tears, it’ll be okay, all I know is you're here with me. Niks beter om het feestje op gang te trekken dan een nummer van een gast die verdacht wordt van kindermoord, moeten ze bij ontwikkelaar Voxler gedacht hebben. Ik kijk nu al uit naar de toevoeging van Manson in de 2027-versie, Marilyn of Charles, ze kunnen nog kiezen.
Let's Sing 2026
Zing alsof niemand kijkt
Laat ons eerst even beginnen met het begin, en dat is altijd de set-up. Je kan de game perfect spelen via een app die je hebt gedownload op je smartphone en het toestel dus als microfoon gebruiken. Het nadeel is dat je er dan uitziet als een absolute droplul die in zijn Samsung Galaxy S24 staat te blèren, het middelbare equivalent van een tienermeisje dat op Sabrina staat te zingen in haar haarborstel. Nou is dat plan van aanpak uiteraard begrijpelijk. Niet iedereen heeft microfoons slingeren, iedereen heeft een phone. Voor een spel als dit, dat rond laagdrempeligheid draait, is het pure logica. Een microfoon is echter een dikke plus. Je kan er kopen in een pakketje bij het spel, je toestel van een van de vorige edities gebruiken of hopen dat het ding dat je nog in je kast hebt liggen gewoon werkt. SingStar-microfoons moet je in elk geval al niet proberen, maar een standaardmicrofoon die je via een usb-kabel aansluit, dat werkt als een zonnetje.Het spelen zelf is gewoon het aloude beproefde concept. Je komt in de zone van het nummer en probeert de woorden op het juiste moment te matchen op de juiste toon, ka-ra-okay. Eigenlijk is het allemaal absolute bullshit als je er stil bij gaat staan. Of iemand die echt kan zingen haar innerlijke Adele uit de kast haalt en voluit haar hart eruit zingt, of iemand gewoon op een bescheiden frequentie zielloos door het nummer slaapwandelt, maakt geen moer uit. Het beoordeelt je niet op je zangtalent, maar gewoon of je relatief goed de pitch kunt halen op het beoogde tempo. Wanneer ik een hogere highscore weet te behalen in Let’s Sing dan iemand die effectief geld verdient met zingen, voelt het als het verslaan van Toby Alderweireld in tafelvoetbal. Let’s Sing heeft dus absoluut niks te maken met zangtalent, en zodra dat kwartje valt, zie je het voor wat het is: een ludiek partyspelletje waar de fun primeert op de kunde. Niet iedereen kan zingen, maar iedereen kan wel Let’s Sing.
Zingen met een reden
Nu staat of valt een game als dit uiteraard met de selectie aan nummers en het podium waar je die op ten berde kan brengen. Je hebt het standaard local play, waar je gewoon je liedje selecteert en hoopt op het beste. Je kan ook voor een duet kiezen en in de voetsporen van Erik van Neygen en Sanne of Bradley Cooper en Lady Gaga treden. Bij ons kwam het eerder neer op Samson en Gert, maar het zit hem in het enthousiasme waarmee we ons eventjes Ed Sheeran en Lil Baby waanden. Luister, het klonk in elk geval beter dan de kerstsingle van Astrid Bryan indertijd.En dan is er uiteraard ook de Career Mode, voor degenen onder ons die graag wat omkadering en iets dat lijkt op een uitdaging hebben. Het is een rudimentair verpakte hoop nonsens die je duetten laat kwelen met irritante npc’s, je studio-opnamen laat inzingen of laat performen op locatie. Ik ben er zeker van dat een meisje van acht dat overleeft op een dieet van K-pop, Demon Hunters en het herbekijken van de Eras Tour los over de goedkope uitwerking kan kijken en hier helemaal loco op kan gaan, maar voor volwassenen weegt het iets te licht. Gewoon zuipen en zingen dus? Ja, daar komt het wel op neer, maar het grootste minpunt kunnen zelfs copieuze hoeveelheden margarita niet verdoezelen. De vijfendertig nummers die beschikbaar zijn, zijn namelijk lang niet allemaal tof.
Hits en missers
De game heeft ontegensprekelijk een paar absolute bangers, die zich leuk laten lenen voor een fijne zangstonde. HOT TO GO! van Chappell Roan is onweerstaanbaar, I Love You, I’m Sorry van Gracie Abrams en Stick Season van Noah Kahan zijn lekker melig. Stressed Out van 21 Pilots en The Emptiness Machine van Linkin Park scoren zelfs bij de coole kindjes in de klas. Maar er zitten toch ook wel een aantal draken in het pretpark. Muziek is altijd subjectief, maar nummers als ALL MY LOVE van Coldplay en Forever Young zouden ze voor het tribunaal van Den Haag moeten slepen wegens misdaden tegen de goede smaak.Een game als dit moet het uiteraard hebben van de nummers, en daar maakt Let's Sing toch enkele uitschuivers.
En dan is er uiteraard ook D4vd, wiens inclusie hier toch stevige wenkbrauwen doet fronsen. Ja, de Amerikaan had over de plas wel een bescheiden hit met Here With Me, maar het heeft toch echt een wrange ondertoon wanneer je weet dat er in september het ontbindende lichaam van een veertienjarig meisje in de koffer van zijn Tesla werd ontdekt. I don’t care how long it takes, as long as I'm with you I've got a smile on my face. Save your tears, it’ll be okay, all I know is you're here with me. Niks beter om het feestje op gang te trekken dan een nummer van een gast die verdacht wordt van kindermoord, moeten ze bij ontwikkelaar Voxler gedacht hebben. Ik kijk nu al uit naar de toevoeging van Manson in de 2027-versie, Marilyn of Charles, ze kunnen nog kiezen.
Zing als een VIP
Het is onvermijdelijk dat er in een catalogus van 35 nummers altijd een paar losse flodders zitten. Om dat te omzeilen is er de VIP Pass, die je toegang geeft tot een catalogus van meer dan 150 liedjes uit de voorbije jaren. Daar zitten uiteraard grote hits van artiesten als Ariana Grande, Imagine Dragons en Billie Eilish tussen, dus fans vinden er sowieso hun gading. Het brengt een extra meerprijs met zich mee, maar met 25 euro voor een jaar blijft de toegang gelukkig vrij democratisch.Conclusie
Let’s Sing 2026 brengt meer van hetzelfde, maar soms is dat genoeg. Het brengt op laagdrempelige wijze karaoke naar je huiskamer en fungeert dan ook als perfecte partygame voor een paar amusante avonden. Sommige nummers in de catalogus zijn behoorlijk discutabel, maar de VIP Pass is gelukkig goedkoop genoeg om dat euvel te omzeilen.
Pro
- Laagdrempelig karaoke in je huiskamer
- Amusant in gezelschap
- Een paar erg leuke nummers
Con
- Ook een paar absolute miskleunen
- D4vd? Serieus?
7
Over
Beschikbaar vanaf
7 november 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Party
Ontwikkelaar
- Voxler
Uitgever
- PLAION
