Review: Romancing SaGa 2: Revenge of the Seven

Heel wat ontwikkelaars gebruiken het concept van remakes en remasters om oudere titels die enkel in bepaalde landen of regio’s beschikbaar waren een wereldwijde release te geven. Dit zorgde in het verleden al voor de ontdekking van enkele pareltjes, zoals Live A Live, Like a Dragon: Isshin of Trials of Mana. De studio achter die laatste game bracht onlangs ook een remake van een andere invloedrijke JRPG die destijds geen release kende in het westen, namelijk Romancing Saga 2.

Doordat de SaGa-reeks bij ons lang niet verkrijgbaar was, heeft zij nooit diezelfde populariteit bereikt als "grote broer" Final Fantasy (de reeks begon als een spin-off hiervan, genaamd The Final Fantasy Legend) of bijvoorbeeld Dragon Quest en Persona, twee reeksen die de laatste jaren enorm gegroeid zijn bij ons. Bovendien bevatten de SaGa-games concepten en gameplayelementen die zeer verschillend zijn van andere rollenspellen, wat een grote leercurve met zich meebrengt en ervoor zorgt dat de spellen tot nu toe zeer niche waren bij ons. Met deze nieuwe remake, die de naam Romancing SaGa 2: Revenge of the Seven kreeg, hoopt Square Enix duidelijk de reeks zijn welverdiende doorbraak te geven.

8_Hiraga.png

Moderniseren​

Nadat we twee jaar geleden een remake kregen van de eerste Romancing Saga, is het nu dus de beurt aan diens vervolg, het in 1993 verschenen Super Famicom-spel Romancing SaGa 2. Anno 2017 werd de titel ook bij ons beschikbaar gemaakt via een soort van port/remaster, maar nu krijgen we een volwaardige 3D-remake. Revenge of the Seven is dus geen HD-2D-herwerking zoals we wel vaker zien bij oudere games van Square Enix. De remake is meer in lijn met die van Trails of Mana. Je krijgt met andere woorden een update met meer moderne graphics waarbij er werd gekozen voor de anime-stijl die typisch is voor hedendaagse JRPGs. Voor sommigen zal deze nieuwe stijl als een zonde aanvoelen, maar persoonlijk vond ik het een aangename verandering.

Het dient wel gezegd te worden dat Square Enix hier geen enorm budget heeft tegenaan gegooid en de graphics niet zo sterk zijn als andere AAA-spellen, al dan niet in het genre. Maar liefhebbers van dit genre zijn het intussen al gewoon en weten dat gameplay en verhaal primeren op graphics. Zelf heb ik het spel gespeeld op Nintendo Switch, maar ik heb ook even de demo voor PlayStation 5 gedownload. Hoewel het spel er op de Switch zeker niet slecht uitziet, merk je toch wel dat de resolutie een pak lager is en de textures minder gedetailleerd zijn dan op PS5. Dit viel vooral op tijdens het spelen op mijn televisie. In handheld modus stoorde dit minder doordat je natuurlijk naar een kleiner scherm kijkt. Wat wel stoorde, was de grote hoeveelheid pop-up en textures die traag inladen na bijvoorbeeld een cutscene.

Er werden heel wat quality of life-verbeteringen en gameplay tweaks toegevoegd om de ervaring toegankelijker te maken.


Naast de graphics kreeg het spel natuurlijk nog andere noemenswaardige upgrades die moeten zorgen voor een meer hedendaags aanvoelende ervaring. Zo kan je kiezen tussen de originele soundtrack en een nieuwe herwerkte orkestrale soundtrack. Daarnaast werden er ook Engelstalige en Japanse voice-overs toegevoegd, waarbij de Engelstalige stemmencast zeker niet moet onderdoen voor de Japanse. Verder werden heel wat quality of life-verbeteringen en gameplay tweaks toegevoegd om de ervaring toegankelijker te maken. De SaGa-reeks staat er immers om bekend uitdagend en moeilijk te doorgronden te zijn.

43_TimelineBattle.png

Ouderwets en niet-alledaags​

Een kernaspect van deze reeks is namelijk dat het wilt afwijken van de traditionele RPG-ervaring. Zo is er geen traditioneel levelingsysteem, leer je nieuwe skills door middel van inspiratie (Glimmering in het spel) en versterk je het gebruik van wapens en magie door deze te gebruiken. Personages hebben ook een beperkt aantal Life Points en zodra dit op nul staat, verlies je dit personage permanent. Het free-form scenario zorgt er tenslotte voor dat de manier waarop je het verhaal ervaart enorm afhangt van je gekozen personage en de keuzes die je maakt tijdens het spel, zoals de volgorde waarin je plaatsen bezoekt of acties die je al dan niet onderneemt.

Al deze ingrediënten zijn uiteraard aanwezig in Romancing SaGa 2: Revenge of the Seven, dus voor de fans zal het alvast vertrouwd aanvoelen. Maar om ook nieuwkomers te verwelkomen, werden elementen toegevoegd zoals een tijdslijn tijdens de turn-based gevechten, wat toelaat om de vijandelijke aanvallen beter te anticiperen, een lampsymbool naast jouw aanvallen om weer te geven welke aanvallen potentieel makkelijker een nieuwe skill zullen glimmeren, en een compendium met een overzicht van het verhaal en de missies. Daarnaast werden vier nieuwe moeilijkheidsgraden toegevoegd, twee extra moeilijke die je vrijspeelt na het voltooien van het spel en een Casual en Normal mode die het spel makkelijker maken (waarbij Hard dus de klassieke SaGa-moeilijkheidsgraad is.)


Een strijd van lange duur​

In tegenstelling tot andere SaGa-games kies je hier echter niet voor een personage in het begin van het spel waarmee je het verhaal doorloopt. De kern van het verhaal is namelijk hoe een keizer en zijn nakomelingen het rijk proberen te verenigen en de strijd aangaan met zeven gecorrumpeerde legendarische helden. Deze generationele strijd vertaalt zich naar het Inheritance-systeem, waarbij je telkens een nieuwe keizer(in) als personage kiest, die de herinneringen en krachten van de vorige heerser erft. Je speelt dus niet als een personage, maar als een aantal personages, waarbij je steeds wisselt afhankelijk van het aftreden van je vorige personage, een bepaalde gebeurtenis in het spel of simpelweg het feit dat je huidige personage geen life points meer heeft en dus sterft.

Dit Inheritance-systeem wist mij echter niet volledig te overtuigen. In het begin van het spel houdt de wissel van keizer Leon naar zijn zoon Gerard nog steek omdat het verweven zit in het verhaal. Maar mijn eerste echte wissel voelde bijvoorbeeld echt bizar aan. Na het voltooien van een missie, verscheen er opeens zonder enige aanleiding een scherm met “55 Years Later” en moest ik een nieuwe heerser aanduiden. Wat er precies gebeurd was met Gerard, daar had ik maar het raden naar en het aanduiden van een willekeurig personage als keizer(in) hield voor mij geen steek. Ergens snap ik de insteek van het spel, maar naar mijn gevoel kon dit toch wat beter worden uitgewerkt.

Conclusie

Romancing SaGa 2: Revenge of the Seven speelt als een lekker ouderwetse JRPG, in de goede zin van het woord, en biedt je de kans om een klassieker te ontdekken in een volledig nieuw jasje. Het spel probeert iets uniek te doen door je als verschillende generaties van heersers van een keizerrijk te laten spelen, maar de uitwerking voelt wat halfslachtig aan. Verder komt deze remake met enkele welkome verbeteringen die zorgen voor een aangenamere ervaring. Let enkel op dat de Nintendo Switch-versie wel last heeft van pop-up en de resolutie wat teleurstelt.

Pro

  • Knappe remake
  • Uitdagende gameplay
  • Bevat enkele originele ideeën
  • Quality of life-verbeteringen maken het spel toegankelijker

Con

  • Generationele transitie is zwak uitgewerkt
  • Kleine technische onvolmaaktheden
8

Over

Beschikbaar vanaf

24 oktober 2024

Gespeeld op

  1. Nintendo Switch

Beschikbaar op

  1. Nintendo Switch
  2. PC
  3. PlayStation 4
  4. PlayStation 5

Genre

  1. JRPG

Ontwikkelaar

  1. Square Enix
  2. xeen Inc.

Uitgever

  1. Square Enix
 
Terug
Bovenaan