Een van mijn favoriete spelmechanismes is (card) drafting, en het feit dat ik jarenlang Magic The Gathering heb gespeeld, zit daar vast en zeker voor iets tussen. Dit is een van de redenen waarom ik meteen verliefd werd op 7 Wonders, wanneer een vriend me dit spel introduceerde, los van het feit dat het een uitstekend spel op zich is natuurlijk. Intussen zien we het mechanisme in meer bordspellen opduiken, die er vaak ook hun eigen twist aan geven, zoals Blood Rage, Between Two castles, Mad King Ludwig of Inis. Anderen keerden dan weer terug naar de essentie, zoals het in 2013 - amai, is dat spel al zo oud - verschenen Sushi Go! Met Sushi Go Party! kregen we een uitgebreider versie en er volgde ook nog dobbelvariant, Sushi Roll.
Met Sushi Go!: Spin Some for Dim Sum krijgen we nu een nieuwe telg binnen deze familie. In dit spel probeer je niet om de lekkerste sushi en sashimi te verzamelen, maar wel de meest heerlijk gestoomde dimsum te verorberen. Dit doe je door uit zes stoommandjes dimsums te kiezen, waardoor de manier waarop je jouw persoonlijk menu samenstelt alvast op een originele manier gebeurt. Je zal immers nog steeds kaarten draften, maar niet door één kaart te kiezen uit de kaarten in je hand en de rest door te geven. Benieuwd wat deze nieuwe manier is en of ze een waardig alternatief vormt voor de klassieke draft-ervaring? Je ontdekt het in deze review.
Tijd om je dimsums te kiezen. Dit doe je door om de beurt een kaart uit een van de stoommandjes te kiezen. Hierbij pak je steeds de dimsum die in het stoommandje voor je bord ligt. Zie je een lekkerdere in een van de andere mandjes, dan zal je de tafel moeten draaien. Iedere 'stap' die je neemt, dien je echter te betalen met een eetstokjesfiche, dat je in de mandjes die je wilt overslaan legt. Neem je een siu-mai dumpling, dan mag je ook de Squishy Bun nemen, ongeacht of deze in het midden staat of bij een andere speler. De Squishy Bun kan je in jouw beurt inruilen om de tafel naar believen te draaien zonder te moeten betalen. Zodra elke speler twaalf kaarten heeft verzameld rond zijn menu is het spel gedaan en ga je naar de puntentelling. Op je menu kan je zien hoe al je verzamelde dimsums scoren en daarnaast krijg je ook nog één punt per twee eetstokjesfiches die je nog hebt.
De manier waarop je kaarten selecteert is dus best origineel en de presentatie mag er ook zeker zijn. Het concept van de draaitafel deed mij wat denken aan het spel Planet Unknown, terwijl het betalen om kaarten over te slaan dan weer typisch is voor het river-mechanisme. Alleen kan je hier cirkelgewijs in twee richtingen kiezen. Helaas biedt het systeem wel minder souplesse dan de vrije keuze uit een aantal kaarten. Je kan immers slechts zo ver kiezen als het aantal eetstokjesfiches dat je hebt, wat je keuzes enigszins beperkt. Het kan zelfs gebeuren dat je meerdere beurten na elkaar verplicht bent om de eerste kaart te pakken wanneer je zonder fiches komt te zitten. Als spelers zuinig zijn met de fiches en ze zelfs beginnen hoarden omdat ze punten waard zijn, ga je zelf ook spaarzaam zijn, waardoor je jezelf meestal beperkt tot het eerstvolgende of heel misschien het tweede vakje. Wat mij betreft, zijn de keuzemogelijkheden hier net iets minder interessant dan in de originele Sushi Go!
Verder laat het spel zich natuurlijk opvallen door zijn tafelprésence. De draaitafel is de absolute eyecatcher en waarschijnlijk ook de reden waarom je dit spel in huis zal willen halen. Dit onderdeel is niet alleen visueel opvallend, maar leent ook een fijne dimensie aan de spelervaring. Het draaien aan de tafel verloopt vlot en er zit onderaan zelfs een rubberen antisliplaag op zodat het niet per ongeluk verschuift. De ronde kaarten worden dan weer gekenmerkt door de schattige artwork die we kennen van de reeks. Van de kwaliteit van de andere spelcomponenten was ik helaas iets minder enthousiast. Zo zijn de bord- en eetstokjesfiches flinterdun en voelen ze helemaal niet kwaliteitsvol aan. Bij het punchen had ik echt schrik dat ze gingen plooien of scheuren. De menuborden zijn dan weer gebogen, waardoor ze niet mooi plat blijven liggen. Omdat je jouw kaarten rond deze menuborden legt, heeft dit helaas ook hier invloed op. De manier waarop je de kaarten plaatst is ergens wel een goede manier om bij te houden hoeveel je er al gekozen hebt, maar heel erg handig is het uiteindelijk niet.
Met Sushi Go!: Spin Some for Dim Sum krijgen we nu een nieuwe telg binnen deze familie. In dit spel probeer je niet om de lekkerste sushi en sashimi te verzamelen, maar wel de meest heerlijk gestoomde dimsum te verorberen. Dit doe je door uit zes stoommandjes dimsums te kiezen, waardoor de manier waarop je jouw persoonlijk menu samenstelt alvast op een originele manier gebeurt. Je zal immers nog steeds kaarten draften, maar niet door één kaart te kiezen uit de kaarten in je hand en de rest door te geven. Benieuwd wat deze nieuwe manier is en of ze een waardig alternatief vormt voor de klassieke draft-ervaring? Je ontdekt het in deze review.
Dimsum in alle kleuren en smaken
Voordat we ons bord kunnen vullen met lekkere dimsum, dient uiteraard eerst de tafel klaar te worden gezet. Dit verloopt alvast verrassend vlot. Eerst en vooral neem je de pièce de la résistance uit de doos, de draaitafel met zes stoommandjes erop. Vervolgens neem je de kaarten, schud je ze en verdeel je ze in zes gelijkmatige stapels die je open in de stoommandjes legt. De Squishy Bun zet je in het midden van de draaitafel en elke speler zet zijn bordfiche in de buurt van het mandje dat het dichtst bij hem staat. Vervolgens neemt elke speler een menukaart en vier eetstokjesfiches en je bent klaar om te spelen. Begin je al te watertanden?Tijd om je dimsums te kiezen. Dit doe je door om de beurt een kaart uit een van de stoommandjes te kiezen. Hierbij pak je steeds de dimsum die in het stoommandje voor je bord ligt. Zie je een lekkerdere in een van de andere mandjes, dan zal je de tafel moeten draaien. Iedere 'stap' die je neemt, dien je echter te betalen met een eetstokjesfiche, dat je in de mandjes die je wilt overslaan legt. Neem je een siu-mai dumpling, dan mag je ook de Squishy Bun nemen, ongeacht of deze in het midden staat of bij een andere speler. De Squishy Bun kan je in jouw beurt inruilen om de tafel naar believen te draaien zonder te moeten betalen. Zodra elke speler twaalf kaarten heeft verzameld rond zijn menu is het spel gedaan en ga je naar de puntentelling. Op je menu kan je zien hoe al je verzamelde dimsums scoren en daarnaast krijg je ook nog één punt per twee eetstokjesfiches die je nog hebt.
De draaitafel is de absolute eyecatcher en waarschijnlijk ook de reden waarom je dit spel in huis zal willen halen.
De manier waarop je kaarten selecteert is dus best origineel en de presentatie mag er ook zeker zijn. Het concept van de draaitafel deed mij wat denken aan het spel Planet Unknown, terwijl het betalen om kaarten over te slaan dan weer typisch is voor het river-mechanisme. Alleen kan je hier cirkelgewijs in twee richtingen kiezen. Helaas biedt het systeem wel minder souplesse dan de vrije keuze uit een aantal kaarten. Je kan immers slechts zo ver kiezen als het aantal eetstokjesfiches dat je hebt, wat je keuzes enigszins beperkt. Het kan zelfs gebeuren dat je meerdere beurten na elkaar verplicht bent om de eerste kaart te pakken wanneer je zonder fiches komt te zitten. Als spelers zuinig zijn met de fiches en ze zelfs beginnen hoarden omdat ze punten waard zijn, ga je zelf ook spaarzaam zijn, waardoor je jezelf meestal beperkt tot het eerstvolgende of heel misschien het tweede vakje. Wat mij betreft, zijn de keuzemogelijkheden hier net iets minder interessant dan in de originele Sushi Go!
Net geen gastronomische ervaring
Mijn twee kids daarentegen vonden het spel dan weer geweldig. Onze zesjarige dochter was meteen gefixeerd op de roze Squishy Bun, al hadden we wel onze twijfels over hoelang deze squishy heel zal blijven. Haar hebben we niet laten meespelen, maar onze zoon van acht jaar was prima mee met het spelverloop. De spelregels, die een tweetal pagina's beslaan, zijn dan ook vrij eenvoudig en het feit dat de verschillende manieren waarop de kaarten scoren op de persoonlijke menukaarten staan is natuurlijk handig meegenomen. Af en toe had hij wel nog wat hulp nodig met het overslaan van de mandjes. Als hij de tweede van rechts wou nemen, begon hij bijvoorbeeld soms van links fiches te leggen, maar dan betaal je natuurlijk vier fiches in plaats van twee. Al bij al is dit dus een spel dat je perfect met je kinderen kan spelen. Voor volwassenen zal de ervaring op zich misschien wat te licht zijn, al is het zeker een leuke filler die je met minder ervaren spelers kan spelen.Verder laat het spel zich natuurlijk opvallen door zijn tafelprésence. De draaitafel is de absolute eyecatcher en waarschijnlijk ook de reden waarom je dit spel in huis zal willen halen. Dit onderdeel is niet alleen visueel opvallend, maar leent ook een fijne dimensie aan de spelervaring. Het draaien aan de tafel verloopt vlot en er zit onderaan zelfs een rubberen antisliplaag op zodat het niet per ongeluk verschuift. De ronde kaarten worden dan weer gekenmerkt door de schattige artwork die we kennen van de reeks. Van de kwaliteit van de andere spelcomponenten was ik helaas iets minder enthousiast. Zo zijn de bord- en eetstokjesfiches flinterdun en voelen ze helemaal niet kwaliteitsvol aan. Bij het punchen had ik echt schrik dat ze gingen plooien of scheuren. De menuborden zijn dan weer gebogen, waardoor ze niet mooi plat blijven liggen. Omdat je jouw kaarten rond deze menuborden legt, heeft dit helaas ook hier invloed op. De manier waarop je de kaarten plaatst is ergens wel een goede manier om bij te houden hoeveel je er al gekozen hebt, maar heel erg handig is het uiteindelijk niet.
Conclusie
Sushi Go!: Spin Some for Dim Sum is een fijn familiespel dat een leuke twist geeft aan de Sushi Go!-formule door je dimsum-kaarten te laten kiezen van een draaitafel met stoommandjes. De draaitafel is de absolute aandachtstrekker van dit spel, samen met de Squishy Bun die je kinderen zeker ook zal verleiden. Het verzamelen van sets die op verschillende manieren scoren voelt alvast heel vertrouwd aan als je de originele Sushi Go! kent, maar de keuzemogelijkheden voelen hier toch wat beperkter aan. Hierdoor is het spel vooral een aanrader om met kinderen te spelen. Verder is de kwaliteit van sommige spelonderdelen ook iets minder kwalitatief dan ik had verwacht, maar gelukkig is dit geen al te grote spelbreker.
Pro
- Tafelpresentatie
- Hoge schattigheidsfactor
- Fijn familiespel met eenvoudige spelregels
Con
- Flinterdunne kartonnen fiches
- Matige kwaliteit van enkele spelcomponenten
- Keuzes kunnen te beperkt en minder interessant zijn
- Te eenvoudig voor ervaren rotten
6
Over
Beschikbaar vanaf
16 maart 2026
Uitgever
- White Goblin Games
