“Yes! Een nieuwe Tales of-remaster!”. Misschien niet iets wat de doorsnee gamer zal zeggen, maar als prille ontdekker van het hele Tales of-universum kijk ik steevast uit naar elke remaster die Bandai Namco op de markt brengt. Na mijn positieve ervaringen met de remastered-versies van Tales of Graces f en Tales of Xillia, is het nu de beurt aan Tales of Berseria. Nog zo’n klepper in het genre die over het algemeen erg goed werd onthaald. Ik was er alvast klaar voor om mij opnieuw heel wat uren te laten onderdompelen in de wondere wereld van deze JRPG!
Als zestiende titel in de Tales of-reeks, hoort Tales of Berseria bij de nieuwere releases in de serie. Deze actie-JRPG zag het levenslicht in 2016 en werd wereldwijd uitgegeven in 2017 voor PlayStation 3 en PlayStation 4. Een kleine tien jaar later mogen we deze nu ook verwelkomen voor PlayStation 5, Xbox Series X|S, pc en Nintendo Switch, en dit onder de vorm van een remaster. Of dit absoluut nodig was, is maar de vraag, maar mijn ervaringen van Tales of Berseria Remastered
kunnen jullie alvast lezen in onderstaande review!
Een van deze Exorcists is Artorius Collbrande. Hij verloor zijn vrouw Celica aan de Daemons en leeft sindsdien samen met zijn schoonzus Velvet Crowe en haar jongere broertje Laphicet. Op een nacht wordt echter duidelijk hoever Exorcists, en meer bepaald Artorius, bereid zijn te gaan, wanneer hij vanuit zijn geloof om de mensheid te beschermen, Laphicet opoffert aan de godheid Innominat. Velvet is getuige van het ritueel, maar kan er helaas geen stokje voorsteken. In een poging om Artorius te stoppen komt ze in aanraking met de Daemonblight, die bezit neemt van haar arm, waardoor deze muteert en ze zelf in een demon, meer bepaald een Therion - een wezen dat leeft van de kwaadaardigheid van anderen - verandert. Het voordeel is dat ze dankzij haar arm ook de ziel van andere Daemons kan absorberen. Hoewel ze al haar krachten in de strijd gooit, geraakt ze bewusteloos en ontwaakt ze niet veel later in een Daemon-gevangenis. Ze heeft maar één doel voor ogen: wraak nemen op Artorius.
Net als in de eerdere Tales of-games navigeer je in deze wereld vanuit derdepersoonsperspectief en kan je ook hier rekenen op heel wat cutscenes, geanimeerde clips en ‘skits’, korte interacties tussen de verschillende personages waar de serie bekend om staat. Uiteraard zullen er ook heel wat gevechten volgen, waarbij opnieuw een eigen twist wordt gegeven aan het Linear Motion Battle System en je zoals in de andere games gebruik zal moeten maken van Artes en speciale aanvallen om vijanden te verslaan. Een belangrijk element hierbij is de ‘Soul Gauge’, een soort meter die je slim zal moeten inzetten om de nodige combo’s aan elkaar te rijgen. Hoewel je het vaakst als Velvet aan de slag zal gaan, zijn de andere karakters uiteraard ook speelbaar. Zo heeft elk personage zijn unieke speelstijl en zal je ook in Tales of Berseria heel wat kunnen experimenteren met aanvalssequenties, andere wapens, item upgrades en dergelijke meer. Daarnaast zijn er ook naast het gevechtssysteem nog heel wat zaken te ontdekken. Zo kan je bijvoorbeeld je kook-skills verbeteren om betere buffs te verkrijgen, of kan je een verkenningsschip inzetten om op rooftocht te gaan en nieuwe recepten, ingrediënten of cosmetische extra’s te vergaren. Het zal je dus niet verbazen dat je ook met Tales of Berseria Remastered heel wat uurtjes zoet zal zijn.
Het verhaal en de personages zijn uiteraard niet de enige positieve punten. Ook het combat-systeem met de gebruikelijke Artes en bijhorende combo’s werkte vlot en voelde opnieuw bevredigend aan. De Soul Gauge zorgt ervoor dat het niet zomaar een button masher wordt, maar dat je weldegelijk moet nadenken over je aanvalssequenties als je hoge combo’s wenst te halen. Al moet ik toegeven dat ik nooit écht de nood voelde om mijn skills verder te gaan optimaliseren, zelfs niet bij een iets hogere moeilijkheidsgraad. Dit gold ook enigszins voor het upgraden van wapens. Een klein minpuntje misschien, maar wat mij betreft niet al te bepalend. Waar ik echter wel iets minder warm van werd, waren de vele doolhoven doorheen het verhaal die na een tijdje iets te repetitief aanvoelden. Zo kreeg ik iets te vaak het gevoel dat ik van kamer naar kamer moest lopen. Ook wat de verschillende gebieden betreft krijg je naar mijn mening te vaak te maken met backtracking. De makers weten dat in deze gelukkig al iets te beperken door Inoph en Denore Bottles te introduceren, die je toelaten om respectievelijk naar een andere stad of uit een doolhof te teleporteren. Helaas zal je deze niet altijd kunnen gebruiken.
Als zestiende titel in de Tales of-reeks, hoort Tales of Berseria bij de nieuwere releases in de serie. Deze actie-JRPG zag het levenslicht in 2016 en werd wereldwijd uitgegeven in 2017 voor PlayStation 3 en PlayStation 4. Een kleine tien jaar later mogen we deze nu ook verwelkomen voor PlayStation 5, Xbox Series X|S, pc en Nintendo Switch, en dit onder de vorm van een remaster. Of dit absoluut nodig was, is maar de vraag, maar mijn ervaringen van Tales of Berseria Remastered
Een duistere wereld vol demonen en wraak
In Tales of Berseria bevinden we ons in het Holy Midgand Empire. Al snel blijkt dat het leven daar geen lachertje is, doordat de mensheid geterroriseerd wordt door Daemons, een soort monsters die ontstaan door een ziekte, Daemonblight genaamd, waarbij mensen hun gezond verstand verliezen en in vreselijke wezens veranderen. Gelukkig zijn er de Exorcists, soldaten die onder leiding van de Abdij de orde en vrede handhaven, door de wereld trachten te zuiveren van deze demonen.Een van deze Exorcists is Artorius Collbrande. Hij verloor zijn vrouw Celica aan de Daemons en leeft sindsdien samen met zijn schoonzus Velvet Crowe en haar jongere broertje Laphicet. Op een nacht wordt echter duidelijk hoever Exorcists, en meer bepaald Artorius, bereid zijn te gaan, wanneer hij vanuit zijn geloof om de mensheid te beschermen, Laphicet opoffert aan de godheid Innominat. Velvet is getuige van het ritueel, maar kan er helaas geen stokje voorsteken. In een poging om Artorius te stoppen komt ze in aanraking met de Daemonblight, die bezit neemt van haar arm, waardoor deze muteert en ze zelf in een demon, meer bepaald een Therion - een wezen dat leeft van de kwaadaardigheid van anderen - verandert. Het voordeel is dat ze dankzij haar arm ook de ziel van andere Daemons kan absorberen. Hoewel ze al haar krachten in de strijd gooit, geraakt ze bewusteloos en ontwaakt ze niet veel later in een Daemon-gevangenis. Ze heeft maar één doel voor ogen: wraak nemen op Artorius.
Hulp vanuit diverse hoeken
Gelukkig zal ze in haar avontuur worden bijgestaan door een erg diverse groep van buitenbeentjes. Zo maakt ze onder andere kennis met een mede-Daemon en behendig zwaardvechter, Rokurou Rangetsu, de excentrieke heks Magilou, piraat Eizen die geteisterd wordt door een vloek en een Malakhim – een geestwezen die door de mensen als slaven worden gebruikt voor hun magische krachten. Samen met het bonte allegaartje zal ze heel Midgand moeten trotseren. Of ze hierbij haar menselijkheid kan behouden of volledig wordt verteerd door vergelding is natuurlijk maar de vraag …Tales of Berseria Remastered kan rekenen op een meeslepend verhaal vol emoties en intrigerende karakters.
Net als in de eerdere Tales of-games navigeer je in deze wereld vanuit derdepersoonsperspectief en kan je ook hier rekenen op heel wat cutscenes, geanimeerde clips en ‘skits’, korte interacties tussen de verschillende personages waar de serie bekend om staat. Uiteraard zullen er ook heel wat gevechten volgen, waarbij opnieuw een eigen twist wordt gegeven aan het Linear Motion Battle System en je zoals in de andere games gebruik zal moeten maken van Artes en speciale aanvallen om vijanden te verslaan. Een belangrijk element hierbij is de ‘Soul Gauge’, een soort meter die je slim zal moeten inzetten om de nodige combo’s aan elkaar te rijgen. Hoewel je het vaakst als Velvet aan de slag zal gaan, zijn de andere karakters uiteraard ook speelbaar. Zo heeft elk personage zijn unieke speelstijl en zal je ook in Tales of Berseria heel wat kunnen experimenteren met aanvalssequenties, andere wapens, item upgrades en dergelijke meer. Daarnaast zijn er ook naast het gevechtssysteem nog heel wat zaken te ontdekken. Zo kan je bijvoorbeeld je kook-skills verbeteren om betere buffs te verkrijgen, of kan je een verkenningsschip inzetten om op rooftocht te gaan en nieuwe recepten, ingrediënten of cosmetische extra’s te vergaren. Het zal je dus niet verbazen dat je ook met Tales of Berseria Remastered heel wat uurtjes zoet zal zijn.
Een sterk verhaal, gedragen door emoties
En jawel hoor, ook van deze Tales of-uitgave heb ik weer erg genoten! De grootste reden daarvoor is zonder enige twijfel het boeiende verhaal en de intrigerende personages. Als ik het vergelijk met de eerdere remasters, zit Tales of Berseria voor mij wat dat betreft nét iets boven het niveau van Tales of Graces f en een stukje boven Tales of Xillia. Toegegeven, ik kan wel genieten van een goede revenge story, maar ook het feit dat de ondertoon iets duisterder is en het verhaal hard leunt op emoties wist mij steeds te boeien. Daarenboven worden de verschillende personages op een goede manier uitgewerkt en krijg je veel inzage in hun ontwikkeling, waardoor je veel sympathie kan opbrengen voor het groepje ‘outcasts’. Vooral de vele cutscenes en ‘skits’ dragen hieraan bij. Hoewel deze voor sommige mensen vermoedelijk iets té talrijk aanwezig zullen zijn, kon ik ze alvast erg smaken. Ook durven de makers een aantal interessante thema’s aan te snijden, waardoor het verhaal een iets diepere boodschap krijgt.Het verhaal en de personages zijn uiteraard niet de enige positieve punten. Ook het combat-systeem met de gebruikelijke Artes en bijhorende combo’s werkte vlot en voelde opnieuw bevredigend aan. De Soul Gauge zorgt ervoor dat het niet zomaar een button masher wordt, maar dat je weldegelijk moet nadenken over je aanvalssequenties als je hoge combo’s wenst te halen. Al moet ik toegeven dat ik nooit écht de nood voelde om mijn skills verder te gaan optimaliseren, zelfs niet bij een iets hogere moeilijkheidsgraad. Dit gold ook enigszins voor het upgraden van wapens. Een klein minpuntje misschien, maar wat mij betreft niet al te bepalend. Waar ik echter wel iets minder warm van werd, waren de vele doolhoven doorheen het verhaal die na een tijdje iets te repetitief aanvoelden. Zo kreeg ik iets te vaak het gevoel dat ik van kamer naar kamer moest lopen. Ook wat de verschillende gebieden betreft krijg je naar mijn mening te vaak te maken met backtracking. De makers weten dat in deze gelukkig al iets te beperken door Inoph en Denore Bottles te introduceren, die je toelaten om respectievelijk naar een andere stad of uit een doolhof te teleporteren. Helaas zal je deze niet altijd kunnen gebruiken.
Een remaster vooral voor nieuwelingen
“Ja maar is die remaster nu eigenlijk de moeite waard?!”. Oeps, uiteraard zijn mensen ook benieuwd naar welke verschillen er nu eigenlijk zijn tussen het origineel en de remaster. Wel, eigenlijk niet zo heel erg veel … Een iets hogere resolutie en snellere laadtijden, DLC-content die meteen werd toegevoegd, toegang tot de Grade Shop van in het begin zodat je al direct perks kan kopen die je helpen tijdens het spel, een iets hogere snelheid bij het bewegen, bestemmingsiconen op de map, de mogelijkheid om encounters uit te schakelen en een retry-functie wanneer je een gevecht verliest. En that’s it. Nuttig? Zeker. Dé reden om je PlayStation 4-versie te upgraden? Waarschijnlijk niet … Begrijp me niet verkeerd, het zijn zeker verbeteringen, maar wie het origineel al in zijn bezit heeft, zou ik niet per se de remaster aanraden. In dat opzicht raad ik het dus vooral aan voor mensen die het spel nooit eerder speelden. Je kan je dus de vraag stellen of de remaster wel echt nodig was. Misschien niet, maar dat neemt niet weg dat ik er wel heel erg hard van heb genoten. In dat opzicht kijk ik alvast reikhalzend uit naar een nieuwe remaster uit de Bandai Namco-stal. Al zullen we daar nog even moeten op wachten.Conclusie
Weinig mensen zullen de kwaliteit van de Bandai Namco Tales of-JRPG’s ontkennen. Of deze allemaal een remaster nodig hebben, is natuurlijk maar de vraag. Na de eerder uitgebrachte Tales of Graces f Remastered en Tales of Xillia Remastered is het nu de beurt aan Tales of Berseria Remastered. Hierin volgen we Velvet Crowe, die na een gruwelijke daad van haar schoonbroer haar broertje Laphicet verliest en hierbij zelf in een demon verandert. Wat volgt is een meeslepend avontuur vol emoties en intrigerende karakters. Gecombineerd met een vlot en goed uitgewerkt combat-systeem zorgt dit ervoor dat het in totaal 40 uur durende hoofdverhaal nooit vermoeiend aanvoelt. Helaas bevat het spel ook wel wat minpuntjes, zoals repetitieve doolhoven, regelmatige backtracking en het feit dat effecten van nieuwe skills en upgrades nog net iets meer naar voor mochten komen. Ook in de remaster worden deze niet volledig aangepakt. En hoewel we standaard verbeteringen zoals verbeterde graphics en laadtijden, een aantal QoL-verbeteringen en het beschikbaar stellen van DLC-content mogen verwelkomen, brengt Tales of Berseria Remastered helaas iets te weinig argumenten om een upgrade van je PlayStation 4-versie te verantwoorden. Daarom zou ik deze remaster enkel aanraden voor mensen die het spel nooit eerder speelden. Dit doet uiteraard geen afbreuk aan de kwaliteit van het spel, want wat mij betreft mag Bandai Namco, zeker voor nieuwelingen zoals ik, de hele reeks van een remaster voorzien!
Pro
- Erg boeiend verhaal en goed uitgewerkte, intrigerende personages
- Interessante thema's met een diepere boodschap
- Linear Motion Battle System blijft top
Con
- Vrij repetitieve doolhoven en nog steeds heel wat backtracking
- Een duidelijk effect van skills en upgrades ontbrak soms wat
- Mini-map niet altijd even duidelijk
- De remaster is helaas iets te beperkt als je het origineel bezit
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
27 februari 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- JRPG
Ontwikkelaar
- Bandai Namco Studios
Uitgever
- Bandai Namco Entertainment
