Het klinkt als een absolute dooddoener, maar ‘Films als dit maken ze niet meer.’ is een stelling die absoluut past bij The Brutalist. In een tijd dat de grote bioscopen er enkel nog franchises en producten uitduwen, primair bedoeld om memes en Happy Meals mee te slijten, voelt iets tegendraads ouderwets dan ook haast verfrissend. The Brutalist doet met een speelduur van meer dan 200 minuten en het verkennen van complexe thema’s dan ook denken aan de grote Amerikaanse epossen van vroeger. Of dat anno 2025 nog steeds werkt, ontdekken we met de release van de film op blu-ray. Tijd voor Cinema met de grote C in de thuisbioscoop.
The Brutalist
windt er geen doekjes om dat het dat gevoel van Amerikaanse epiek wil evoceren. Die kaarten gooit het al van het prille begin op tafel. Een brief wordt voorgelezen, warrige beelden vullen het scherm en het geluid van een muzikale ouverture zwelt aan. Je weet dat een film het echt meent wanneer het opent met een ouverture. De klassiekers als Gone with the Wind, Lawrence of Arabia en 2001: A Space Odyssey deden het, The Brutalist doet het dus ook. Het indiceert in elk geval dat de film zich eerder wil spiegelen aan de oude titanen dan aan het hedendaagse filmlandschap. Het geluid van koperblazers en het beeld van een omgekeerd Vrijheidsbeeld dat de aankomst van Hongaarse immigranten begroet, grijpt meteen de aandacht.
Nou is dit uiteraard een extreme simplificatie van een verhaal dat bol staat van de complexe thema’s. The Brutalist strijkt over het cinematische canvas met grote universele vegen, maar ook kleinere subtiele accenten die de complexiteit van menselijkheid weergeven. Het stelt vragen over vrijheid, en wat die vrijheid betekent als je een slaaf bent van je eigen idealen. Het stelt het gevoel van vrijheid die immigranten in een nieuw land ervaren in vraag. Hoe voelt het om je vrijheid ontnomen te zijn, en die te herwinnen op een nieuwe plek waar er zaken van je verwacht worden om die vrijheid ook te rechtvaardigen? The Brutalist is een immens uitgebreide film, maar je kan het geenszins verwijten dat het niks te vertellen heeft. Filmmaker Brady Corbet benut de uitgebreide speelduur van The Brutalist om sfeer te scheppen, diepgaande materie te behandelen en de kijker aan het denken te zetten. Het is kortom het soort uitdagende cinema dat we nauwelijks nog zien.
Het voelt aan als een moderne krachtmeting met de Citizen Kanes van weleer. De tweede helft van The Brutalist is een stuk prikkelbaarder. De filmische kracht blijft overeind, maar de hoopvolle toon van de eerste helft sijpelt weg en maakt plaats voor een kijkervaring die meer vragen stelt dan dat ze bevredigende antwoorden geeft. Daar is au fond niks mis mee. Goede cinema mag het publiek wat uitdagen. Het resulteert echter in een film waar je uiteindelijk meer ontzag voor voelt dan amusement, omdat bijna vier uur in de voetsporen van Laszlo Toth wandelen haast verstikkend voelt. Wanneer de credits van The Brutalist over het scherm rollen, ben je dan ook blij dat de lange weg bewandeld is, maar tegelijk ook dankbaar voor elke minuut die je ervan ondergaan hebt.
The Brutalist
De wederopbouw van een genie
Adrien Brody captiveert haast onmiddellijk als de Hongaarse architect Laszlo Toth. In zijn thuisland was hij een gevierd man, maar nu is hij gewoon een van de velen die de gruwel die de Tweede Wereldoorlog veroorzaakte in zijn thuisland ontvlucht op zoek naar een beter leven. Tabula rasa. Of toch niet helemaal. De Verenigde Staten hadden rond 1947 nog steeds de gouden allure van mogelijkheden, waar je de droom kon vervullen als je er maar het talent en de volharding voor had. Uiteraard heeft Toth beide, waardoor hij al snel opgemerkt wordt door de lokale zakenman Harrison Lee Van Buren Sr., eveneens uitstekend vertolkt door Guy Pearce. Samen zetten ze het plan op om een gloednieuw architecturaal project op poten te zetten, een community center waar een kerk, bibliotheek, auditorium en gymnasium de gemeenschap kunnen verbinden. De onstuitbare visie van Laszlo, die in het project zijn magnum opus ziet, botst echter al vrij snel met de belangen van de plaatselijke elite.The Brutalist daagt de kijker uit, maar geeft daar ook veel voor terug.
Nou is dit uiteraard een extreme simplificatie van een verhaal dat bol staat van de complexe thema’s. The Brutalist strijkt over het cinematische canvas met grote universele vegen, maar ook kleinere subtiele accenten die de complexiteit van menselijkheid weergeven. Het stelt vragen over vrijheid, en wat die vrijheid betekent als je een slaaf bent van je eigen idealen. Het stelt het gevoel van vrijheid die immigranten in een nieuw land ervaren in vraag. Hoe voelt het om je vrijheid ontnomen te zijn, en die te herwinnen op een nieuwe plek waar er zaken van je verwacht worden om die vrijheid ook te rechtvaardigen? The Brutalist is een immens uitgebreide film, maar je kan het geenszins verwijten dat het niks te vertellen heeft. Filmmaker Brady Corbet benut de uitgebreide speelduur van The Brutalist om sfeer te scheppen, diepgaande materie te behandelen en de kijker aan het denken te zetten. Het is kortom het soort uitdagende cinema dat we nauwelijks nog zien.
Twee helften van dezelfde munt
Dat wil echter niet zeggen dat The Brutalist te zwaarwichtig of onbehapbaar is. Toegegeven, het is geen luchtige vrijdagavondfilm die je even opzet met je smartphone binnen handbereik, het vereist je toegewijde aandacht, maar het is tegelijk ook geen afstotend langdradig stuk cinefiele pretentie. The Brutalist verdeelt haar 200 minuten namelijk in duidelijke hoofdstukken en bevat een vijftien minuten durende heerlijk ouderwetse intermissie die het verhaal in twee duidelijke helften van de munt splitst. De eerste helft is ijzersterke cinema van de klassieke soort. Het verhaal van de immigrant die met triomf en tegenslag de Amerikaanse droom probeert te veroveren. Het zit vol ouderwetse grandeur, een wonderlijke filmscore en uiteraard die weergaloze acteerprestatie van Brody.Het voelt aan als een moderne krachtmeting met de Citizen Kanes van weleer. De tweede helft van The Brutalist is een stuk prikkelbaarder. De filmische kracht blijft overeind, maar de hoopvolle toon van de eerste helft sijpelt weg en maakt plaats voor een kijkervaring die meer vragen stelt dan dat ze bevredigende antwoorden geeft. Daar is au fond niks mis mee. Goede cinema mag het publiek wat uitdagen. Het resulteert echter in een film waar je uiteindelijk meer ontzag voor voelt dan amusement, omdat bijna vier uur in de voetsporen van Laszlo Toth wandelen haast verstikkend voelt. Wanneer de credits van The Brutalist over het scherm rollen, ben je dan ook blij dat de lange weg bewandeld is, maar tegelijk ook dankbaar voor elke minuut die je ervan ondergaan hebt.
Het schijfje
The Brutalist is pure cinema, en dat reflecteert zich in een bijzonder knappe beeldvoering en een sterke transfer om die te complementeren. Zeker in scènes waar de verlichting minimaal is, komt het contrast sterk over. Het is kortom een aantrekkelijke film die een tijdloos gevoel heeft. Ook het geluid is overtuigend. De blu-ray heeft een lossless Dolby TrueHD 5.1-track die voor een film als dit, die vooral drijft op dialoog en sfeerschepping, meer dan voldoende is. Extra’s hoef je op deze uitgave niet te verwachten, maar dat valt met een film die bijna vier uur aan plaats opeist op het schijfje te begrijpen.Conclusie
The Brutalist is net als Laszlo Toth een complexe entiteit die evenveel afstoot als dat ze aantrekt. Het is geen makkelijk brokje entertainment, maar uitdagende cinema die de sfeer van de grote Amerikaanse klassiekers van weleer uitademt. Ondanks de complexiteiten en de wat grillige elementen van de tweede helft is het een ervaring die de moeite waard is om te beleven. De Blu-ray is op technisch vlak solide, maar bevat zo veel ‘film’ dat er voor extra content duidelijk geen ruimte meer was.
Pro
- Klassieke cinema die groots aanvoelt
- Adrien Brody is weergaloos
- De complexe thema's houden je geboeid
Con
- Het is echt wel een lange zit
- Tweede helft is minder meeslepend
- Geen extra's over het productieproces
7.5
Over deze film
Beschikbaar vanaf
2 mei 2025
Genre
- Drama
Speelduur
215 minuten
Regie
Brady Corbet
Cast
Adrien Brody, Felicity Jones, Guy Pearce, Joe Alwyn, Mark Rylance, Allesandro Nivola
Uitgever
A24
