Met The Legend of Heroes: Trails Through Daybreak krijgen we een nieuw deel in een van de langstlopende JRPG-reeksen en het lijkt intussen dat we bijna jaarlijks een nieuwe game mogen verwachten in deze reeks. Al zal dit niet zo blijven, want de makers van de Legend of Heroes-reeks hebben laten weten dat we stilaan het einde naderen van de Trails-saga. Dit mag niet verwonderen, want deze saga gaat intussen al twintig jaar mee, sinds de release van The Legend of Heroes: Trails in the Sky. Voor deze titel werd er trouwens een remake aangekondigd voor pc en Nintendo Switch, maar eerst is het tijd om dit laatste deel onder de loep te nemen.
Wat de Trails-saga zo bijzonder maakt, is dat alle spellen hierin onderling verbonden zijn met elkaar door hun wereld, het continent Zamuria. Intussen zijn dit al niet minder dan twaalf spellen, met nog twee onderweg die voorlopig enkel in Japan beschikbaar zijn. Dil wil zeggen dat wij de spellen met enige vertraging krijgen. Zo dateert The Legend of Heroes: Trails Through Daybreak
eigenlijk al van 2021 en verscheen het eerst enkel voor PlayStation 4. Liefhebbers van de reeks zullen uiteraard met plezier in dit nieuwe deel duiken, maar wat als je nog nooit een Trails-game hebt gespeeld? Ik kan je alvast vertellen dat Trails Through Daybreak een prima instappunt is.
Het verhaal van Trails Through Daybreak ontvouwt zich eigenlijk al snel als een klassiek Trails-avontuur, dus liefhebbers van de reeks zullen zich zeker in hun nopjes voelen. Maar omdat we worden meegenomen naar een geheel nieuwe locatie en kennismaken met een nieuwe cast aan personages, is dit deel veel toegankelijker dan Trails into Reverie en biedt het dus een ideale kans om geïnteresseerde nieuwkomers te laten kennismaken met de wereld van de Trails-games. Het verhaal speelt zich wel af na de gebeurtenissen in de vorige spellen en er zijn uiteraard elementen die gelinkt zijn aan de vorige spellen, waardoor het toch een meerwaarde geeft als je deze hebt gespeeld. Maar het verhaal is perfect te volgen zonder dat je een karrevracht aan voorkennis nodig hebt. Als je toch wat meer achtergrond of een opfrissing wenst, dan kan je via het menu ook het archief raadplegen dat fungeert als een soort van encyclopedie alsook korte samenvattingen bevat van de vorige spellen.
Opvallend genoeg bevat dit deel in de reeks geen minigames, wat toch wel spijtig is. Een typische JRPG zonder vissen als minigame voelt toch ook wel ergens raar aan. Gelukkig worden er wel enkele nieuwigheden geïntroduceerd die het ook voor de fans van het eerste uur voor de nodige vernieuwing moeten zorgen. Zo is er een alignment-systeem met Law, Gray en Chaos en naarmate je dichter aanleunt bij een bepaalde alignment zal je missies van andere groeperingen in het spel kunnen aannemen. Het systeem heeft echter geen invloed op de afloop van het verhaal. Verder is de gekende turn-based combat opnieuw van de partij, met de nodige opfrissing, maar belangrijker is de toevoeging van Field Attacks. Dit spel introduceert namelijk voor het eerst real-time gevechten in de reeks, hetzij in een meer beperktere vorm dan in echte actie-RPG's. De baasgevechten verlopen wel nog steeds turn-based, maar de real-time combat is alvast een leuke toevoeging om de normale vijanden te bevechten en je kan ook door middel van een simpele druk op de knop overgaan naar turn-based gevechten, waar je je heel arsenaal aan speciale aanvallen kan bovenhalen.
Verder valt op te merken dat de graphics van het spel nog steeds niet op het niveau van bijvoorbeeld Tales of Arise, Granblue Fantasy: Relink of Visions of Mana zijn. Door het gebruik van de nieuwe zelfontwikkelde engine ziet het spel er gelukkig wel beter uit dat de vorige titels in de reeks en kan je ook rekenen op een goede performance waarbij het spel draait in 4K met een framerate van zestig frames per seconde. Het zijn opnieuw de omgevingen die voornamelijk te lijden hebben onder de kleinere productiewaarde van het spel. Fans van de reeks zijn dit intussen gewend, maar voor nieuwkomers die de grafische pracht van ander JRPG's gewend zijn, kan dit even slikken zijn. De muziek en de voice-over zijn wel van een zeer goede kwaliteit. Het is wel enkel spijtig dat het gebruik van de voice-overs opnieuw inconsistent hebt. Soms heb je cutscenes waar je bijvoorbeeld opeens vijf zinnen hebt die niet ingesproken zijn om daarna opnieuw wel normaal ingesproken te zijn. Of een scène waar jouw personage niet ingesproken is, maar een willekeurige NPC wel. Je zou denken dat dit enkel bij niet-belangrijke cutscenes is, maar dit is niet het geval en voelde zo toch wat raar aan.
Wat de Trails-saga zo bijzonder maakt, is dat alle spellen hierin onderling verbonden zijn met elkaar door hun wereld, het continent Zamuria. Intussen zijn dit al niet minder dan twaalf spellen, met nog twee onderweg die voorlopig enkel in Japan beschikbaar zijn. Dil wil zeggen dat wij de spellen met enige vertraging krijgen. Zo dateert The Legend of Heroes: Trails Through Daybreak
Een nieuw begin
Het vorige deel, Trails into Reverie, was namelijk een culminatie van drie verschillende verhaallijnen en een slotstuk dat het middelpunt van de Trails-saga vormde. Met Trails Through Daybreak beginnen we met andere woorden een nieuw hoofdstuk in deze saga. Deze keer worden we meegenomen naar de republiek Calvard. Hier maken we kennis met Van Arkride, die het hoofdpersonage is van dit nieuwe hoofdstuk. Hij is een Spriggan, een soort van privédetective die dingen niet altijd volgens het boekje doet. Op een dag wordt hij gecontacteerd door Agnès Claudel, een studente die hem vraag een bepaald voorwerp uit haar familie op te sporen. Dit is natuurlijk niet zomaar een relikwie en voor je het weet ben je een team aan het verzamelen en bezig met het land rond te reizen in een wereld reddend avontuur dat epische proporties aanneemt naar het einde toe.Het verhaal van Trails Through Daybreak ontvouwt zich eigenlijk al snel als een klassiek Trails-avontuur, dus liefhebbers van de reeks zullen zich zeker in hun nopjes voelen. Maar omdat we worden meegenomen naar een geheel nieuwe locatie en kennismaken met een nieuwe cast aan personages, is dit deel veel toegankelijker dan Trails into Reverie en biedt het dus een ideale kans om geïnteresseerde nieuwkomers te laten kennismaken met de wereld van de Trails-games. Het verhaal speelt zich wel af na de gebeurtenissen in de vorige spellen en er zijn uiteraard elementen die gelinkt zijn aan de vorige spellen, waardoor het toch een meerwaarde geeft als je deze hebt gespeeld. Maar het verhaal is perfect te volgen zonder dat je een karrevracht aan voorkennis nodig hebt. Als je toch wat meer achtergrond of een opfrissing wenst, dan kan je via het menu ook het archief raadplegen dat fungeert als een soort van encyclopedie alsook korte samenvattingen bevat van de vorige spellen.
Klassieke ervaring
Mocht je de Trails-reeks nog niet kennen, dan kan ik je deze spellen enkel maar aanraden als je fan bent van die typische Japanse RPG's. Net zoals de vorige delen, staat ook Trails Through Daybreak garant voor een boeiend avontuur, dat naar het einde toe helaas wel wat aansleept, maar waarin world building en interessante personages centraal staan. Het is ook geen spel dat clichés ontwijkt en het draagt zijn anime/manga-inspiraties trots op de borst. Maar eens je jezelf laat verleiden door deze wereld, is het moeilijk om er niet verliefd op te worden. Naast het verhaal, de wereld en de personages, kan het spel gelukkig ook uitpakken met fantastische, hetzij vrij klassieke gameplay waarbij je in steden rondloopt en queestes aangaat, dungeons en andere locaties verkent, vecht tegen vijanden en verschillende soorten bazen, je personages levelt. Je kent het wel.Opvallend genoeg bevat dit deel in de reeks geen minigames, wat toch wel spijtig is. Een typische JRPG zonder vissen als minigame voelt toch ook wel ergens raar aan. Gelukkig worden er wel enkele nieuwigheden geïntroduceerd die het ook voor de fans van het eerste uur voor de nodige vernieuwing moeten zorgen. Zo is er een alignment-systeem met Law, Gray en Chaos en naarmate je dichter aanleunt bij een bepaalde alignment zal je missies van andere groeperingen in het spel kunnen aannemen. Het systeem heeft echter geen invloed op de afloop van het verhaal. Verder is de gekende turn-based combat opnieuw van de partij, met de nodige opfrissing, maar belangrijker is de toevoeging van Field Attacks. Dit spel introduceert namelijk voor het eerst real-time gevechten in de reeks, hetzij in een meer beperktere vorm dan in echte actie-RPG's. De baasgevechten verlopen wel nog steeds turn-based, maar de real-time combat is alvast een leuke toevoeging om de normale vijanden te bevechten en je kan ook door middel van een simpele druk op de knop overgaan naar turn-based gevechten, waar je je heel arsenaal aan speciale aanvallen kan bovenhalen.
Mocht je de Trails-reeks nog niet kennen, dan kan ik je deze spellen enkel maar aanraden als je fan bent van die typische Japanse RPG's.
Verder valt op te merken dat de graphics van het spel nog steeds niet op het niveau van bijvoorbeeld Tales of Arise, Granblue Fantasy: Relink of Visions of Mana zijn. Door het gebruik van de nieuwe zelfontwikkelde engine ziet het spel er gelukkig wel beter uit dat de vorige titels in de reeks en kan je ook rekenen op een goede performance waarbij het spel draait in 4K met een framerate van zestig frames per seconde. Het zijn opnieuw de omgevingen die voornamelijk te lijden hebben onder de kleinere productiewaarde van het spel. Fans van de reeks zijn dit intussen gewend, maar voor nieuwkomers die de grafische pracht van ander JRPG's gewend zijn, kan dit even slikken zijn. De muziek en de voice-over zijn wel van een zeer goede kwaliteit. Het is wel enkel spijtig dat het gebruik van de voice-overs opnieuw inconsistent hebt. Soms heb je cutscenes waar je bijvoorbeeld opeens vijf zinnen hebt die niet ingesproken zijn om daarna opnieuw wel normaal ingesproken te zijn. Of een scène waar jouw personage niet ingesproken is, maar een willekeurige NPC wel. Je zou denken dat dit enkel bij niet-belangrijke cutscenes is, maar dit is niet het geval en voelde zo toch wat raar aan.
Conclusie
Met The Legend of Heroes: Trails Through Daybreak duiken we in een nieuwe verhaallijn in de Trails-saga en gaan we op avontuur in een onverkend deel van de wereld van de reeks, samen met een nieuwe cast aan personages. Hoewel het spel niet heel vernieuwend is, zijn er toch enkele interessante nieuwe mechanismes zoals de real-time gevechten en het alignment-systeem. Grafisch zet het spel ook ene stap of twee vooruit, maar het niveau van de soortgenoten wordt helaas nog niet gehaald.
Pro
- Toegankelijk voor nieuwkomers
- Boeiend verhaal
- Knappe wereld en interessante nieuwe personages
- Vernieuwd gevechtssyteem is leuk
Con
- Geen minigames deze keer
- Verhaal sleept aan naar het einde toe
- Inconsistent gebruikt van voice-overs
- Grafisch nog steeds verouderd
8
Over
Beschikbaar vanaf
5 juli 2024
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
Genre
- JRPG
Ontwikkelaar
- Nihon Falcom
Uitgever
- NIS America
