Met Dynasty Warriors: Origins kregen we onlangs een verrassend goede reboot van de populaire Dynasty Warriors-reeks. Hoewel er intussen al tal van spin-offs en variaties zijn op de gekende formule die de reeks sinds Dynasty Warriors 2 zo populair heeft gemaakt, kregen we op veertien februari geheel onverwachts nog een extra Warriors-ervaring voorgeschoteld. En wie had ooit kunnen denken dat dit nieuwe spel een kruising zou zijn tussen Dynasty en Samurai Warriors, en niets minder dan Hades? Ik alvast niet, en als fan van de 1000 vs 1-gameplay van de reeks was ik alvast benieuwd naar wat deze formule in roguelike-form zou geven.
Dit is uiteraard niet de eerste keer dat de helden van Dynasty Warriors en Samurai Warriors elkaar ontmoeten, want met Warriors Orochi hebben we al een hele spin-off-serie waarin de samensmelting van deze twee reeksen centraal staat. Maar met Warrior: Abyss wilde ontwikkelaar Omega Force het spelen met deze geliefde personages duidelijk vanuit een andere invalshoek aanpakken. Inspiratie vonden ze duidelijk in de structuur van Hades, want Warriors: Abyss mimiekt duidelijk het spelverloop van Supermassives moderne klassieker, maar dan met de uitbundige gevechten van de Warriors-reeks.
Ook de gameplayloop toont opvallend veel gelijkenissen met die van Hades. De meeste stages voltooi je door een aantal vijanden te verslaan, waarna je een de keuze krijgt uit een aantal paden met verschillende beloningen, opdrachten of hindernissen. Soms kan je ook kiezen voor een King's Cauldron, waarbij je Tears kan besteden om upgrades te kopen, of Peach Trees die je toelaten om te genezen en je levenspunten te verhogen. De stages waarin je vecht, worden zoals verwacht gradueel moeilijker en hoewel de je eerste levels in een tiental seconden zal voltooien, zullen de latere levels je toch wat meer uitdaging voorschotelen. Doordat de keuzes tussen de paden die je voorgesteld krijgt willekeurig zijn, is er duidelijk ook een geluksfactor aanwezig, wat niet altijd positief uitdraait. Zo waren er pogingen waarbij ik geen enkele Peach Tree tegenkwam, wat mijn levensbar natuurlijk niet ten goede kwam.
De levels met de eindbazen zijn ten slotte niet het sterkste punt van het spel. Elk baasgevecht verloopt immers op dezelfde manier, waarbij je eerst een soort van schild moet doorbreken voordat je zijn levensbar kan aanpakken gedurende een tiental seconden voordat het schild terug is. Na de eerste keer dit te doorbreken, wordt er ook een hele horde vijanden opgeroepen. De bazen hebben hun eigen aanvalspatronen, maar er schuilt weinig variatie in omdat de aanvallen steeds neerkomen op het ontwijken van de zones die ze zullen treffen. Bovendien zijn meeste bazen ook weinig inspirerend wat hun design betreft.
De grote hoeveelheid aan personages is alvast een van de sterktes van het spel. Zij zijn niet enkel speelbare personages met hun eigen speelstijl, ze vormen eigenlijk ook upgrades die je verzamelt tijdens je run. Het experimenteren met de personages en de verschillende synergiën tussen hen ontdekken was voor mij een van de leukste aspecten van het spel. Je krijgt immers een enorme variëteit en elk personage heeft wel zijn eigen specialiteit waardoor geen enkele configuratie hetzelfde aanvoelt. Zeker niet wanneer je ook nog eens de Formations in rekening neemt. Dit is de formatie waarin je jouw hulppersonages plaatst en dit element komt met zijn eigen voordelen, waardoor de mogelijkheden haast eindeloos zijn. Al is het duidelijk dat sommige personages eerder als hulp bedoelt zijn dan echt om mee te spelen en zal je al snel enkele favorieten vinden waarmee je je speelstijl zal willen specialiseren.
.
Dit is uiteraard niet de eerste keer dat de helden van Dynasty Warriors en Samurai Warriors elkaar ontmoeten, want met Warriors Orochi hebben we al een hele spin-off-serie waarin de samensmelting van deze twee reeksen centraal staat. Maar met Warrior: Abyss wilde ontwikkelaar Omega Force het spelen met deze geliefde personages duidelijk vanuit een andere invalshoek aanpakken. Inspiratie vonden ze duidelijk in de structuur van Hades, want Warriors: Abyss mimiekt duidelijk het spelverloop van Supermassives moderne klassieker, maar dan met de uitbundige gevechten van de Warriors-reeks.
Een duivelse strijd
De vergelijking tussen Warriors: Abyss en Hades komt al meteen tot uiting in de setting van het spel, want ook hier bevinden we ons in de onderwereld, maar dan de Oost-Aziatische variant van de hel. Opgeroepen door Enma, koning van de onderwereld, krijg je de taak om de demon Gouma te verslaan en hiervoor doet Enma beroep op vele historische helden uit de Chinese en Japanse geschiedenis. Meer dan honderd helden zelfs, en al deze figuren zijn personages die je kan selecteren om deze uitdaging aan te gaan. Gouma wacht op jou op het einde van de rit en voordat je hem kan bevechten dien je door een aantal lagen van de hel te vechten en in tegenstelling tot de versie van Dante gaat het hier om vier lagen in plaats van negen. Elk gebied is opgedeeld in acht zogenaamde Stages, waarbij de laatste stage steeds een gevecht tegen een eindbaas is.Ook de gameplayloop toont opvallend veel gelijkenissen met die van Hades. De meeste stages voltooi je door een aantal vijanden te verslaan, waarna je een de keuze krijgt uit een aantal paden met verschillende beloningen, opdrachten of hindernissen. Soms kan je ook kiezen voor een King's Cauldron, waarbij je Tears kan besteden om upgrades te kopen, of Peach Trees die je toelaten om te genezen en je levenspunten te verhogen. De stages waarin je vecht, worden zoals verwacht gradueel moeilijker en hoewel de je eerste levels in een tiental seconden zal voltooien, zullen de latere levels je toch wat meer uitdaging voorschotelen. Doordat de keuzes tussen de paden die je voorgesteld krijgt willekeurig zijn, is er duidelijk ook een geluksfactor aanwezig, wat niet altijd positief uitdraait. Zo waren er pogingen waarbij ik geen enkele Peach Tree tegenkwam, wat mijn levensbar natuurlijk niet ten goede kwam.
De gameplayloop toont opvallend veel gelijkenissen met die van Hades.
De levels met de eindbazen zijn ten slotte niet het sterkste punt van het spel. Elk baasgevecht verloopt immers op dezelfde manier, waarbij je eerst een soort van schild moet doorbreken voordat je zijn levensbar kan aanpakken gedurende een tiental seconden voordat het schild terug is. Na de eerste keer dit te doorbreken, wordt er ook een hele horde vijanden opgeroepen. De bazen hebben hun eigen aanvalspatronen, maar er schuilt weinig variatie in omdat de aanvallen steeds neerkomen op het ontwijken van de zones die ze zullen treffen. Bovendien zijn meeste bazen ook weinig inspirerend wat hun design betreft.
Een leger aan speelbare personages
Deze levels zijn opgebouwd rond dezelfde principes als de Warriors-spellen, wat wil zeggen dat je mag inhakken op honderden vijanden en bijvoorbeeld ook de iconische musou-aanvallen kan gebruiken. Een van meer unieke features van het spel is dat je banden zal vormen met de verschillende personages en je deze kan oproepen tijdens de gevechten. Elk van deze personages heeft zijn eigen krachten en zij vormen zo de speciale aanvallen die je kan lanceren bovenop je normale combo's. Naast je musou-aanval heb je in dit spel ook een Assembly-aanval die je kan inzetten eens de bar hiervoor vol is. Door de grote hoeveelheid aan vijanden, speciale aanvallen en user interface-elementen, durft het spel echter al snel te vervallen in een chaotische visuele kakafonie. Het grootste nadeel hiervan is dat je soms de aanvallen van de vijanden niet ziet aankomen en je ongewild schade oploopt.De grote hoeveelheid aan personages is alvast een van de sterktes van het spel. Zij zijn niet enkel speelbare personages met hun eigen speelstijl, ze vormen eigenlijk ook upgrades die je verzamelt tijdens je run. Het experimenteren met de personages en de verschillende synergiën tussen hen ontdekken was voor mij een van de leukste aspecten van het spel. Je krijgt immers een enorme variëteit en elk personage heeft wel zijn eigen specialiteit waardoor geen enkele configuratie hetzelfde aanvoelt. Zeker niet wanneer je ook nog eens de Formations in rekening neemt. Dit is de formatie waarin je jouw hulppersonages plaatst en dit element komt met zijn eigen voordelen, waardoor de mogelijkheden haast eindeloos zijn. Al is het duidelijk dat sommige personages eerder als hulp bedoelt zijn dan echt om mee te spelen en zal je al snel enkele favorieten vinden waarmee je je speelstijl zal willen specialiseren.
Conclusie
Met Warriors: Abyss geeft Omega Force een nieuwe draai aan de Warriors-franchise door de roguelike kant op te gaan en inspiratie te halen bij het geliefde Hades. Hoewel de ervaring niet even sterk is, weet het spel te overtuigen door de enorme variatie in de gameplay dankzij de honderden personages waaruit je kan kiezen. Verder blijft het natuurlijk fijn om Warriors-gewijs in te hakken op honderden vijanden en spectaculaire aanvallen op het scherm te toveren. Dat het verhaal niet relevant is, de bazen weinig indrukwekkend zijn en het spel er soms was chaotisch uitziet, moet je er helaas wel bijnemen.
Pro
- Experimenteren met de personages
- Verslavende gameplayloop
- Uitbundige actie
Con
- Verhaal is bijzaak
- Zwakke baasgevechten
- Soms visueel overdadig
- Geluksfactor
6.5
Over
Beschikbaar vanaf
13 februari 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Roguelike
Ontwikkelaar
- Omega Force
Uitgever
- Koei Tecmo
