Soms heb je van die games die je per toeval ontdekt en die je meteen weten te fascineren. Dit was voor mij het geval bij Luna Abyss, een indietitel die werd ontwikkeld door het Britse Kwalee Labs. Deze titel stond tot voor kort niet op mijn radar, maar nadat ik een trailer zag van het spel was ik meteen in de ban van de sfeer en de setting van dit duistere scifi-avontuur. Ik vatte dan ook met veel plezier mijn reis doorheen de wereld van Luna aan om nadien mijn ervaring met jullie te kunnen delen. Want eerlijk gezegd was deze titel toch wel een aangename verrassing, die toch wat meer aandacht verdient en het zou zonde zijn mocht Luna Abyss zomaar in de obscuriteit verdwijnen.
Het is alvast een gedurfde zet van de makers om Luna Abyss te releasen zo kort nadat Saros op de wereld werd losgelaten. Beide games combineren immers een mysterieuze buitenaardse setting met bullet-hell gameplay, dus de vergelijking is nooit veraf. Luna Abyss heeft natuurlijk als voordeel dat het niet enkel op PlayStation 5 verschijnt, maar ook verschijnt voor pc en Xbox Series X|S. Daarnaast werd de game ook niet ontwikkeld met een budget zoals dat van de game van Housemarque. Vooral dit laatste is belangrijk om in het achterhoofd te houden als je deze titel speelt, want een kleiner budget impliceert natuurlijk ook een kleinere schaal en een minder indrukwekkende productiewaarde.
Het ontdekken wat er zich allemaal heeft afgespeeld op Luna is bijzonder boeiend. Het spel verkent thema's zoals religieus fanatisme, conflict, en hoever mensen bereidt zijn te gaan om te redden wat hun dierbaar is. De tragische gebeurtenissen die de achtergrond van het verhaal vormen, zijn haast interessanter dan de gebeurtenissen die je met Fawkes beleeft. Fawkes zelf voelt bijna als een zijpersonage in het plot aan, mede omdat we eigenlijk bitter weinig over haar te weten komen. Het verhaal wordt eigenlijk vooral gedragen door de omgevingen, de bizarre personages die je ontmoet - die trouwens zo lijken weggelopen te zijn uit NieR: Automata - en de verzamelbare logs die je kan oprapen. Wat wel een beetje spijtig is, is dat veel van de cutscènes gebruik maken van statische 2D-portretten tijdens de gesprekken, alsof je een visual novel zit te spelen. Al zat dit natuurlijk voornamelijk voor budgettaire redenen zijn.
Wat mij alvast helemaal in het spel zoog, was de wereldopbouw en de sfeer die gedurende dit tien uur durende avontuur wordt opgeroepen. Van het haast eindeloos diepe complex dat zo lijkt te komen uit de manga BLAME! tot een ondergrondse onheilspellende kathedraal, buitenaardse en surreëel aanvoelende landschappen en vervallen futuristische constructies. Elke omgeving weet intrige en verbijstering op te roepen, zeker als je fan bent van duistere sci-fi met een religieus tintje. De muziek draagt ook steevast bij aan de sfeer van het spel, of het nu gaat om de dreunende en etherische synthesizermuziek of zowaar Gregoriaanse gezangen. Steeds stipuleert de muziek de kracht van de omgevingen waar je doorheen loopt.
Wat de gameplay betreft, krijg je een ervaring die bullet-hell schietactie afwisselt met platforming. De actie, samen met de duistere setting, zal je waarschijnlijk wat doen denken aan Returnal of Saros. Het grote verschil is dat je hier in first-person speelt en het spel je een lineaire ervaring voorschotelt waarbij er van roguelite-elementen geen sprake is. Het is dus meer een narratieve game die ook een stevige portie actie bevat. Wie door deze verwijzingen wat schrik krijgt van de moeilijkheidsgraad, kan ik ook meteen geruststellen. Luna Abyss bevat vier moeilijkheidsgraden, waardoor masochisten zich helemaal kunnen uitleven, maar zij die minder bedreven zijn en vooral het verhaal en de sfeer willen opsnuiven ook aan hun trekken komen. De laagste moeilijkheid zou ik wel afraden, omdat je hier simpelweg niet kan doodgaan en de platformsecties kan overslaan, waardoor er geen enkele uitdaging meer schuilt in het spel.
Het schieten zelf voelt bevredigend aan en leunt vooral op het frequent afwisselen tussen de verschillende wapens - vier in totaal - die je ter beschikking hebt. In plaats van herladen, dien je immers rekening te houden met het afkoelen van je wapens en kan je bepaalde schilden enkel doorbreken met bijvoorbeeld de shotgun of de scout rifle. Verder krijg je ook een leuke finisher waarmee je ofwel kan genezen, ofwel andere vijanden schade kan doen, krijg je een dash-beweging en heb je zelf ook een energieschild dat je kan inzetten om jezelf te beschermen tegen de regen aan kleurrijke energieballen. Zoals te verwachten zijn uiteraard de baasgevechten de actievolle hoogtepunten; zij schotelen je niet enkel de nodige uitdaging, maar ook een goede portie drama voor. Het platformen geeft je ook enkele leuke tools en originele manieren om je te verplaatsen, maar dit laat ik je liever zelf ontdekken. De enige bedenking hier, is dat het platformen soms wat nauwkeuriger mocht zijn.
Zelf heb ik gespeeld op pc en hier schotelde de game alvast een geweldige ervaring voor. Met alle registers opengetrokken, zag de spelwereld van Luna Abyss er subliem uit. Grafisch ziet het er natuurlijk niet zo gelikt uit als een triple A-game met een budget van pakweg honderd miljoen dollar, maar het is een spel met een duidelijke artistieke visie en vooral tonnen sfeer. Op de performance valt er ook weinig aan te merken en haalde ik vlotjes 120 frames per seconde zonder gebruik van upscaling. Enkele moderne snufjes zoals frame generation of raytracing zijn momenteel wel nog afwezig. Verder ben ik ook geen technische hiccups tegengekomen. Het enige storende element hier, is dat je af en toe wordt getrakteerd op een laadscherm terwijl je door de levels aan het lopen bent. Deze plotse laadschermen vond ik helaas toch wat vervelend, maar gelukkig doken ze niet te vaak op.
Het is alvast een gedurfde zet van de makers om Luna Abyss te releasen zo kort nadat Saros op de wereld werd losgelaten. Beide games combineren immers een mysterieuze buitenaardse setting met bullet-hell gameplay, dus de vergelijking is nooit veraf. Luna Abyss heeft natuurlijk als voordeel dat het niet enkel op PlayStation 5 verschijnt, maar ook verschijnt voor pc en Xbox Series X|S. Daarnaast werd de game ook niet ontwikkeld met een budget zoals dat van de game van Housemarque. Vooral dit laatste is belangrijk om in het achterhoofd te houden als je deze titel speelt, want een kleiner budget impliceert natuurlijk ook een kleinere schaal en een minder indrukwekkende productiewaarde.
Een grimmige en duistere wereld
Het verhaal van Luna Abyss speelt zich af op een vreemde, bloedrode maan die tweehonderd jaar geleden aan de hemel verscheen. Onder leiding van de All Father besloot een religieuze groepering genaamd F.A.T.E. de zondige aarde te verlaten en deze maan te koloniseren, en onder het oppervlak ontdekten ze een vreemde megastructuur die ze de Abyss noemden. Maar zoals meestal gebeurt in dit soort verhalen, liep er vanalles mis en uiteindelijk werd de maan een strafkolonie waar mensen met de Mark of the Abyss, zijnde rode ogen, hun straf uitzitten door waardevolle spullen terug te brengen uit de Abyss. Als Fawkes begin jij ook aan je straf, maar wanneer je eropuit wordt gestuurd om een vreemd signaal op te sporen, leer je langzaamaan de verontrustende waarheid achter deze mysterieuze maan.Het ontdekken wat er zich allemaal heeft afgespeeld op Luna is bijzonder boeiend. Het spel verkent thema's zoals religieus fanatisme, conflict, en hoever mensen bereidt zijn te gaan om te redden wat hun dierbaar is. De tragische gebeurtenissen die de achtergrond van het verhaal vormen, zijn haast interessanter dan de gebeurtenissen die je met Fawkes beleeft. Fawkes zelf voelt bijna als een zijpersonage in het plot aan, mede omdat we eigenlijk bitter weinig over haar te weten komen. Het verhaal wordt eigenlijk vooral gedragen door de omgevingen, de bizarre personages die je ontmoet - die trouwens zo lijken weggelopen te zijn uit NieR: Automata - en de verzamelbare logs die je kan oprapen. Wat wel een beetje spijtig is, is dat veel van de cutscènes gebruik maken van statische 2D-portretten tijdens de gesprekken, alsof je een visual novel zit te spelen. Al zat dit natuurlijk voornamelijk voor budgettaire redenen zijn.
Elke omgeving weet intrige en verbijstering op te roepen, zeker als je fan bent van duistere sci-fi met een religieus tintje.
Wat mij alvast helemaal in het spel zoog, was de wereldopbouw en de sfeer die gedurende dit tien uur durende avontuur wordt opgeroepen. Van het haast eindeloos diepe complex dat zo lijkt te komen uit de manga BLAME! tot een ondergrondse onheilspellende kathedraal, buitenaardse en surreëel aanvoelende landschappen en vervallen futuristische constructies. Elke omgeving weet intrige en verbijstering op te roepen, zeker als je fan bent van duistere sci-fi met een religieus tintje. De muziek draagt ook steevast bij aan de sfeer van het spel, of het nu gaat om de dreunende en etherische synthesizermuziek of zowaar Gregoriaanse gezangen. Steeds stipuleert de muziek de kracht van de omgevingen waar je doorheen loopt.
Wat de gameplay betreft, krijg je een ervaring die bullet-hell schietactie afwisselt met platforming. De actie, samen met de duistere setting, zal je waarschijnlijk wat doen denken aan Returnal of Saros. Het grote verschil is dat je hier in first-person speelt en het spel je een lineaire ervaring voorschotelt waarbij er van roguelite-elementen geen sprake is. Het is dus meer een narratieve game die ook een stevige portie actie bevat. Wie door deze verwijzingen wat schrik krijgt van de moeilijkheidsgraad, kan ik ook meteen geruststellen. Luna Abyss bevat vier moeilijkheidsgraden, waardoor masochisten zich helemaal kunnen uitleven, maar zij die minder bedreven zijn en vooral het verhaal en de sfeer willen opsnuiven ook aan hun trekken komen. De laagste moeilijkheid zou ik wel afraden, omdat je hier simpelweg niet kan doodgaan en de platformsecties kan overslaan, waardoor er geen enkele uitdaging meer schuilt in het spel.
Een narratieve game die ook een stevige portie actie bevat.
Het schieten zelf voelt bevredigend aan en leunt vooral op het frequent afwisselen tussen de verschillende wapens - vier in totaal - die je ter beschikking hebt. In plaats van herladen, dien je immers rekening te houden met het afkoelen van je wapens en kan je bepaalde schilden enkel doorbreken met bijvoorbeeld de shotgun of de scout rifle. Verder krijg je ook een leuke finisher waarmee je ofwel kan genezen, ofwel andere vijanden schade kan doen, krijg je een dash-beweging en heb je zelf ook een energieschild dat je kan inzetten om jezelf te beschermen tegen de regen aan kleurrijke energieballen. Zoals te verwachten zijn uiteraard de baasgevechten de actievolle hoogtepunten; zij schotelen je niet enkel de nodige uitdaging, maar ook een goede portie drama voor. Het platformen geeft je ook enkele leuke tools en originele manieren om je te verplaatsen, maar dit laat ik je liever zelf ontdekken. De enige bedenking hier, is dat het platformen soms wat nauwkeuriger mocht zijn.
Zelf heb ik gespeeld op pc en hier schotelde de game alvast een geweldige ervaring voor. Met alle registers opengetrokken, zag de spelwereld van Luna Abyss er subliem uit. Grafisch ziet het er natuurlijk niet zo gelikt uit als een triple A-game met een budget van pakweg honderd miljoen dollar, maar het is een spel met een duidelijke artistieke visie en vooral tonnen sfeer. Op de performance valt er ook weinig aan te merken en haalde ik vlotjes 120 frames per seconde zonder gebruik van upscaling. Enkele moderne snufjes zoals frame generation of raytracing zijn momenteel wel nog afwezig. Verder ben ik ook geen technische hiccups tegengekomen. Het enige storende element hier, is dat je af en toe wordt getrakteerd op een laadscherm terwijl je door de levels aan het lopen bent. Deze plotse laadschermen vond ik helaas toch wat vervelend, maar gelukkig doken ze niet te vaak op.
Conclusie
Luna Abyss neemt ons mee op een duister en onheilspellend avontuur doorheen een wereld die steeds ontzag en fascinatie oproept. Kwalee Labs heeft duidelijk volop ingezet op de sfeer, world building en het verhaal, waardoor Luna Abyss garant staat voor een krachtige tien uur durende trip, waarbij de gameplay duidelijk leunt op bullet-hell combat en platforming. Je merkt natuurlijk wel dat dit een kleinere indietitel is, maar wie hier voorbij kan kijken en bereidt is zich te laten meeslepen in de waanzin van Luna Abys, staat er een beklijvende ervaring te wachten.
Pro
- Strakke gameplay ...
- Uitmuntende sfeerschepping
- Muziek
- Verhaal
Con
- ... al is de platforming soms wat onnauwkeurig
- Laadschermen in de levels
8
Over
Beschikbaar vanaf
21 mei 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Shooter
Ontwikkelaar
- Kwalee Labs
Uitgever
- Kwalee
