Toen ik eind vorig jaar aan de slag ging met de demo van Reanimal, was ik meteen geïntrigeerd door het spel. De duistere sfeer trok me als horrorfan direct mee in de wereld van de game. Ik speelde de demo zelfs twee keer uit: één keer samen met een vriend in co-op en één keer solo in singleplayer. Het smaakte dus meteen naar meer, waardoor ik reikhalzend uitkeek naar de volledige release. Voor deze review ben ik uitgebreid met de game aan de slag gegaan en vertel ik jullie of Reanimal de verwachtingen weet waar te maken of niet. De game is ontwikkeld door Tarsier Studios, de oorspronkelijke makers van de eerste twee Little Nightmares-games. Dat zorgde er uiteraard ook voor dat de verwachtingen bijzonder hoog lagen.
In het verhaal van Reanimal volgen we twee kindjes, een broer en een zus. Samen proberen ze te ontsnappen uit een duistere wereld die bol staat van het gevaar. Die wereld wordt overspoeld door angstaanjagende monsters die het gemunt hebben op jouw personages. Gaandeweg komen ze ook andere kinderen tegen, die ze proberen te redden van het dreigende gevaar dat achter elke hoek op de loer ligt. Zal het hen lukken om aan deze gevaarlijke nachtmerrie te ontsnappen of niet? Je ontdekt het allemaal in het verhaal van de game.
Dit principe beperkt zich niet alleen tot het verhaal, maar wordt ook consequent doorgetrokken in de gameplay. Terwijl je samen — ik speelde het spel in co-op met een vriend — probeert te ontsnappen aan de klauwen van de gruwelijke monsters die door de wereld ronddwalen, moet je zelf ontdekken wat je precies moet doen om verder te geraken. Er is geen UI aanwezig en ook geen menu’s die je bij de hand nemen, wat enorm bijdraagt aan de immersie en de beklemmende ervaring die de game weet neer te zetten.
Zoals ik daarnet beschreef, heb ik het verhaal in co-op gespeeld, maar solo werkt het minstens even goed. Ik heb de game ook uitgebreid getest in singleplayer, waarbij de CPU het tweede personage overneemt. Beide speelstijlen werken verrassend goed en zorgen zowel solo als samen met een partner voor een sterke en meeslepende ervaring. Zelf speel ik dit soort games het liefst samen met iemand, omdat een verhaal beleven met z’n tweeën in de meeste gevallen net dat tikkeltje leuker is. Dat neemt echter niets weg van de kwaliteit van de ervaring, ongeacht welke speelstijl je verkiest.
Grafisch ziet de game er op de PlayStation 5 prachtig uit, en ook technisch liep alles enorm soepel op 60 frames per seconde, zonder merkbare dips of haperingen. Af en toe gooiden kleine bugs echter wat roet in het eten van een anders geweldige ervaring. Het ging niet om gamebreaking fouten, maar wel om visuele glitches waarbij vijanden soms ineens vreemde dingen deden. Dat is spijtig, omdat het de immersie soms lichtjes kan breken.
Het is wel jammer dat je voor een prijs van veertig euro een relatief korte game krijgt. Aan de andere kant weerspiegelt die prijs ook al dat het geen langdurige ervaring zal zijn, en daar had ik me op zich wel op ingesteld, al had ik niet verwacht er zo snel doorheen te zijn. Gelukkig is de kwaliteit van het spel zo hoog dat dat deels wordt goedgemaakt. Persoonlijk verkies ik een korte, maar sterke ervaring boven een lange game waarin te veel herhaling voorkomt. Ik wil vooral meegeven dat als je Reanimal in huis haalt, je geen extreem lange speeltijd moet verwachten, maar wél een intense en goed uitgewerkte ervaring.
In het verhaal van Reanimal volgen we twee kindjes, een broer en een zus. Samen proberen ze te ontsnappen uit een duistere wereld die bol staat van het gevaar. Die wereld wordt overspoeld door angstaanjagende monsters die het gemunt hebben op jouw personages. Gaandeweg komen ze ook andere kinderen tegen, die ze proberen te redden van het dreigende gevaar dat achter elke hoek op de loer ligt. Zal het hen lukken om aan deze gevaarlijke nachtmerrie te ontsnappen of niet? Je ontdekt het allemaal in het verhaal van de game.
Er is geen UI aanwezig en ook geen menu’s die je bij de hand nemen
Alhoewel mijn beschrijving van het verhaal vrij kort is, is dat een bewuste keuze. Het verhaal van Reanimal wordt namelijk volledig verteld aan de hand van gameplay en de interpretatie daarvan. De game legt bijzonder weinig expliciet uit en bevat geen cutscenes. Op basis van wat je meemaakt, moet je zelf de puzzelstukjes samenleggen. Dat is voor mij een erg geslaagde manier van verhaalvertelling, die we tegenwoordig nog maar zelden zien in videogames.Dit principe beperkt zich niet alleen tot het verhaal, maar wordt ook consequent doorgetrokken in de gameplay. Terwijl je samen — ik speelde het spel in co-op met een vriend — probeert te ontsnappen aan de klauwen van de gruwelijke monsters die door de wereld ronddwalen, moet je zelf ontdekken wat je precies moet doen om verder te geraken. Er is geen UI aanwezig en ook geen menu’s die je bij de hand nemen, wat enorm bijdraagt aan de immersie en de beklemmende ervaring die de game weet neer te zetten.
Het zelf moeten uitzoeken draagt enorm bij aan de algemene ervaring
Aan de hand van kleine puzzels moet je telkens opnieuw ontdekken hoe je progressie maakt. Toegegeven, er waren meerdere momenten waarop mijn co-op partner en ik bepaalde stukken meerdere keren opnieuw moesten proberen, simpelweg omdat we bleven sterven voordat we doorhadden wat precies de bedoeling was. Toch draagt net dat zelf moeten uitzoeken enorm positief bij aan de algemene ervaring, wat voor mij een duidelijk pluspunt is.Zoals ik daarnet beschreef, heb ik het verhaal in co-op gespeeld, maar solo werkt het minstens even goed. Ik heb de game ook uitgebreid getest in singleplayer, waarbij de CPU het tweede personage overneemt. Beide speelstijlen werken verrassend goed en zorgen zowel solo als samen met een partner voor een sterke en meeslepende ervaring. Zelf speel ik dit soort games het liefst samen met iemand, omdat een verhaal beleven met z’n tweeën in de meeste gevallen net dat tikkeltje leuker is. Dat neemt echter niets weg van de kwaliteit van de ervaring, ongeacht welke speelstijl je verkiest.
Vaak weet het een ongemakkelijk gevoel op te roepen tijdens het spelen
Naast de manier van verhaalvertelling is ook de vormgeving van de wereld bijzonder sterk. De duistere sfeer en de prachtig uitgewerkte omgevingen zijn tot in de puntjes verzorgd en maken het een waar genot om er doorheen te trekken. Ook op het vlak van sounddesign zit alles perfect: elk geluid draagt bij aan het akelige, beklemmende sfeertje van het spel. Op sommige momenten weet het spel zelfs herhaaldelijk een oprecht ongemakkelijk gevoel op te roepen tijdens het spelen, wat des te meer bewijst hoe effectief de horror van Reanimal werkt.Grafisch ziet de game er op de PlayStation 5 prachtig uit, en ook technisch liep alles enorm soepel op 60 frames per seconde, zonder merkbare dips of haperingen. Af en toe gooiden kleine bugs echter wat roet in het eten van een anders geweldige ervaring. Het ging niet om gamebreaking fouten, maar wel om visuele glitches waarbij vijanden soms ineens vreemde dingen deden. Dat is spijtig, omdat het de immersie soms lichtjes kan breken.
Doordat het spel vrij kort is, vallen de bugs en glitches voor mij zwaarder
Iets wat ik zeker wil benadrukken — en wat de bugs extra jammer maakt — is dat de ervaring van het spel, hoe geweldig ook, vrij kort is. Wij waren er in maximaal vijf uur doorheen, en dat was nog inclusief het rustig verkennen en alles uitzoeken. We gaan binnenkort nog een keer door het spel om de laatste trofeeën te verzamelen die we gemist hebben, en als je eenmaal weet hoe alles in elkaar zit, denk ik dat je er in ongeveer drie uur doorheen kunt gaan. Juist daardoor vallen de bugs en glitches voor mij zwaarder. Bij een korte ervaring verwacht je dat alles strak en gepolijst aanvoelt. Het kost immers aanzienlijk minder tijd en middelen om een game van deze omvang te finetunen dan een titel met veel meer content.Geen extreem lange speeltijd, maar wél een intense en goed uitgewerkte ervaring.
Het is wel jammer dat je voor een prijs van veertig euro een relatief korte game krijgt. Aan de andere kant weerspiegelt die prijs ook al dat het geen langdurige ervaring zal zijn, en daar had ik me op zich wel op ingesteld, al had ik niet verwacht er zo snel doorheen te zijn. Gelukkig is de kwaliteit van het spel zo hoog dat dat deels wordt goedgemaakt. Persoonlijk verkies ik een korte, maar sterke ervaring boven een lange game waarin te veel herhaling voorkomt. Ik wil vooral meegeven dat als je Reanimal in huis haalt, je geen extreem lange speeltijd moet verwachten, maar wél een intense en goed uitgewerkte ervaring.
Conclusie
Reanimal heeft voor het grootste deel mijn verwachtingen meer dan waargemaakt. De manier van verhaalvertelling, de sfeer en het sounddesign trokken me volledig de wereld van het spel in. Het horroraspect weet letterlijk een onaangenaam gevoel op te roepen, wat perfect slaagt in zijn opzet. De game werkt uitstekend, zowel solo als met twee spelers, en beide speelstijlen zijn aan te raden. Grafisch ziet de game er prachtig uit en hij draait ook soepel op de PlayStation 5. Spijtig genoeg zijn er af en toe wat visuele glitches die de immersie wat kunnen breken. Verder geldt hier dat kwaliteit boven kwantiteit gaat: de nachtmerrie is kort, maar krachtig. Ben je fan van het werk van Tarsier Studios, dan zal je qua ervaring zeker niet teleurgesteld worden, ondanks de kleine minpuntjes.
Pro
- De sfeer zit enorm goed
- Het sounddesign is van hoog niveau
- Zowel co-op als solo spelen werkt perfect
- Visueel ziet de game er prachtig uit
- De game draait soepel
- Manier van verhaalvertelling is enorm sterk
Con
- Af en toe komen er visuele glitches voor
- Ondanks de hoge kwaliteit is de ervaring vrij kort
8.5
Over
Beschikbaar vanaf
13 februari 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch 2
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Adventure
- Horror
- Puzzle
Ontwikkelaar
- Tarsier Studios
Uitgever
- THQ Nordic
