Ik vind dat in veel gevallen nu niet echt krampachtig hoor. Dat jij amper in België komt en ook niet hard probeert de kinderen jouw taal aan te leren lijkt me nu niet de standaard voor elk gemengd koppel, en is dat waarschijnlijk nog minder als beide ouders migrant zijn. Ik vind het belangrijk dat mijn dochter ook Spaans spreekt, want hoe gaat ze anders met haar familie spreken? Als zij later kinderen zou hebben, en een sterke band met haar neven bijvoorbeeld, kan zij ook die beslissing maken. Misschien gaat ze wel gewoon daar wonen, het is allemaal mogelijk.
Het is mijn mening dat taal en cultuur ook wel gewoon een rijkdom zijn. Dat moet daarom niet gepaard gaan met de nationaliteit, maar laat ons wel wezen: mensen met een dubbele nationaliteit hebben daar recht op, en in veel gevallen (niet voor jou, binnen Schengen/EU) maakt dat mobiliteit ook makkelijker. Een dubbele nationaliteit heeft zo vaak gewoon enkel voordelen, dus ik vind het altijd wat scheef wanneer mensen dat bekijken als een weigering om te integreren, wat daar volgens mij los van staat (en een bestaande problematiek is). Alsof "echte Belgen" het zouden nalaten een of andere administratieve formaliteit af te handelen als ze er voordeel uit halen. Voor mij kadert dat een beetje in "het zal nooit genoeg zijn", wanneer het gaat over integratie. En dan spreek ik uiteraard niet over iemand die na 3 generaties de Belgische maatschappij bespuugt en geen landstaal vlot spreekt, voor iemand me daarvan beticht.
Ik vind dat een beslissing die de ouders maken, en begrijp ze niet.
Dan hebben ze er toch twee , je hebt enkel een andere gekozen dan de Belgische?
Laatst bewerkt:
