Ik vraag me dan eerder af waarom alles altijd zo zwart wit moet zijn.Dat hoort er nu eenmaal bij, toch? Waarom zou alles altijd maar snel, snel moeten gaan? Dat is precies het probleem van de maatschappij tegenwoordig: mensen hebben nauwelijks nog geduld. Silent Hill 2 voelt tegelijkertijd nostalgisch en vernieuwend aan, doordat het zaken doet dat hedendaagse games niet doen. En ik vind dat geweldig. Het hoort er ook bij dat je hier en daar even moet zoeken naar aanwijzingen en soms wat rond moet dwalen. Maar meestal is het wel duidelijk welke richting je op moet, vooral omdat sleutels en andere objecten vaak duidelijke en betekenis volle namen hebben.

Ik zeg toch niet dat ik de game wil rushen of rap rap wil uit hebben? Enkel dat dit voor mij een hele slow burner is. Tussen rushen en heel traag zit ook nog een normaal tempo eh.
Het ging me ook eerder over het feit dat dit type games en sfeer nieuw zijn voor me en ik toch merk dat dit voor een andere manier van spelen zorgt bij me, een observatie, geen klacht.
Ik amuseer me met de game ook al gaat het heel traag.

.
.

