Opnieuw verwar je het laatste woord met gelijk krijgen. Het bleef stil op je antwoord dat de regering 50/50 is, omdat je cherrypickt, en dan nog wel op cynische manier uit een voorbeeld waar het alleen maar 50/50 is dankzij het werk van iets als Gelijke Kansen, dankzij quota. Dus ik zou precies een ander voorbeeld kiezen.
Vooral omdat ik het nergens over de regering had. Ik had het over de politiek, waarbij er nog altijd -ondanks quota- een oververtegenwoordiging is van mannen. Als je dat verfijnt tot ‘de regering’ (omdat dat beter uitkomt?) vind ik dat geen goede basis om het gesprek te starten.
Samenstelling regering:
Ik kies inderdaad een meetpunt dat 50/50
was bij aantreden. Sterker nog ik heb iets over het hoofd gezien, sinds dat De Moor Mahdi vervangen heeft is het
eigenlijk momenteel 11 vrouwen en 9 mannen... Maar goed, dat is een fout die mijn argument eigenlijk alleen maar kracht bij zet: als Ecolo écht zou geven om volledige gelijkheid der genders, kwamen ze nu misschien net eens met een man af.
Een beschuldiging van cherrypicken is ronduit een zwaktebod wanneer het net de regering is die het meeste macht heeft in de politiek. Liever meer vertegenwoordiging in de regering, dan in het parlement denk ik dan.
Jij noemt het een cynisch product van Gelijke Kansen dankzij quota, maar er is helemaal geen quotum op het aantal vrouwen in de regering.
Mannen klaarblijkelijk ook niet. Er is wél een quotum voor het aantal vrouwen op verkiezingslijsten. Ruwweg 50% of meer van alle stemgerechtigden zijn vrouwen. Dus als vrouwen 50% vrouwen in het parlement willen kiezen, kunnen ze dat perfect. Je kan natuurlijk argumenteren dat de quota voor vertegenwoordiging van vrouwen in het parlement hebben bijgedragen tot uiteindelijk de doorstroom naar de uitvoerende macht,
maar daar heb je eigenlijk geen enkel bewijs voor.
Sterker nog: ik presenteer je een tegenvoorbeeld: in Nederland is er géén verplichting geweest op 50% vrouwen op hun kieslijsten én daar bestaat het huidige kabinet ook voor ongeveer de helft uit vrouwen.
Als ik advocaat van duivel moest spelen, zou ik eerder wijzen op het onevenwicht in portefeuilles dat er wél nog is: meer vrouwelijke staatssecretarissen, minder belangrijke portefeuilles (met uitzondering van Defensie, BiZa en BuZa) en een kernkabinet dat wél nog gedomineerd wordt door mannen (al is dat kernkabinet in dit land gewoon een proxy voor de particratie). Anderzijds: vrouwen hebben wél een aantal zeer belangrijke portefeuilles... waarbij het voor sommigen misschien zelfs geen goed idee was om ze die te geven wegens onvoldoende capabel (DeDonder op Defensie met haar Tik Tok filmpjes), los van hun geslacht uiteraard. Sommige mannen zitten in deze regering evenzeer niet op hun plaats (*kuch* Michel junior² *kuch*).
En je gooit mijn antwoord op een hoop bij het antwoord van iemand anders. Zo kom je tot een amalgaam van alle dingen waar je tegen bent, maar wat niemand hier gezegd heeft. Mannen mogen ook beschermd worden tegen discriminatie. Gelukkig doet de staatssecretaris voor Gelijke Kansen dat ook.
Inderdaad ik maak een amalgaam van stellingen van posters die vaak dezelfde politieke strekking verdedigen: waarbij ik eerst op jouw post reageerde, en die andere poster op de mijne... lijkt me niet verkeerd.
De voormalige staatssecretaris plaatste dermate een focus op expliciet vermelden dat vrouwen en kinderen beschermd moeten worden, dat je niet anders kan dan impliciet concluderen dat de groep die hier niet vermeld wordt, i.e. mannen, van ondergeschikt belang is.
Vanuit de acties die zij genomen heeft, zoals het bijwonen van een exclusieve vrouwenwandeling waar mannen gewoon buitengesloten waren, vind ik dat al helemaal geen onredelijke conclusie.
Maar je mag mij altijd corrigeren door het aanduiden van een aantal acties die zij genomen heeft specifiek gericht op domeinen waar mannen wél meer bescherming nodig hebben... waar is bijvoorbeeld dat actieplan tegen schoolachterstand bij jongens?
Een staatssecretaris van Gelijke Kansen zou maatregelen in alle richtingen moeten nemen denk ik dan... ik zie vooral een omhooggeschoten activiste, die meerdere flaters begaan heeft.