Meer diversiteit en inclusie in politiek is toch gewoon beter of geloof jij ook in dat sprookje dat er maar één beste hire voor elke job bestaat en dat je dan organisch bij 100% mannen uitkomt? Dat is al even absurd als one true love. Dus nee ik geloof niet dat quotas voor een terugval in prestatie of efficiëntie zouden zorgen. Als jij denkt van wel zeg je eigenlijk dat vrouwen minder capabel zijn dan mannen. Men zal juist buiten de poel van connecties en vriendendiensten moeten vissen en dus meer kijken naar competenties.
Geloof het of niet je kan echt even veel capabele vrouwen als mannen vinden om een functie in te vullen. Nu ja, je kan je afvragen of je zelfs wel capable mensen nodig hebt. Veel mannen die momenteel in raden van bestuur zetelen zitten daar ook maar voor spek en bonen hun pre te verdienen, dat postje gekregen via via, zonder dat ze effectief weet waar hij mee bezig is. Niet echt moeilijk om dan iemand meer capabel te vinden.
Dus enerzijds zeg je dat vrouwen even capabel zijn dan mannen (een mening die ik deel), maar anderzijds zeg je dan dat quota toch nodig zijn of ze geraken niet tot de top (een mening die ik niet deel)?
Maak je keuze aub.
En ik ben tegen quota, niet enkel in de politiek. Je vergeet ook dat wij de luxe hebben van studiekeuze op basis van interesse. Dat verklaart waarom er in Tunesie evenveel meisjes als jongens in de ingenieursrichting zitten: het geeft meer werkzekerheid, en werklozen worden daar veel minder gepamperd. Hier zien we daar nog steeds een groot onevenwicht, en dat is uit luxe om meer de persoonlijke interesse te kunnen volgen.
De klas met 8u wiskunde in mijn 6e middelbaar was exact 50/50 jongen meisje. Maar meer jongens kozen voor technische richtingen erna.
Dus ik heb zelf ervaren dat meisjes even sterk zijn op alle vlakken, en het verschil uit interesse komt.
Dat men als licentiaat geschiedenis misschien minder makkelijk werk vindt dan met een technisch diploma moet je er dan bijnemen, het is een gevolg van de studieKEUZE. Dus salarissen van mannen en vrouwen gaan vergelijken gaat gewoon niet op, want hoe meer de persoonlijke intersse aanleunt bij wat schaarser is op de arbeidsmarkt of wat meer geld kan opbrengen voor een bedrijf speelt ook mee. (En aanhalen dat landen met quota het beter doen zoals jij deed, dat verbaast me nog meer: hoe kan je zoiets gaan isoleren van alle andere economische factoren?)
Dan kan je ook moeilijk gaan verwachten dat in technische bedrijven het management 50/50 is, als de basis van het bedrijf uit 90% mannen bestaat. In sommige technische bedrijven zijn HR dan ook nog eens overwegend vrouwen, dus de nood aan quota is er echt niet. En in de politiek is dan nog verkiezingen: draag je steentje bij en stem op een vrouw dan, als je daar graag meer vrouwen ziet, meer moet je niet doen.
Hetzelfde als een vrouw een succesvol lingeriemerk uit de grond stampt, met in de basis van dat bedrijf bijna uitsluitend vrouwen. Het bedrijf groeit, en dan zou je die gaan verplichten om mannen in het topmanagement aan te nemen. De werkneemsters die hoopten door te kunnen groeien zullen nogal blij zijn, amai... En ze zullen nooit die mannelijke collega's apprecieren op hun bekwaamheid, als ze er kwamen door quota. Wel: vrouwen die in topfuncties komen door quota zullen hetzelfde probleem hebben, bekwaam of niet. Ze zouden steeds met minachting bekeken worden.
Een ander naar gevolg van quota, is dat je de definities van een gender of ras moet neerpennen, anders kan je de quota niet officieel toepassen. Wat is per definitie een man? Wat is per definitie een vrouw? Wat is per definitie een persoon met migratieachtergrond? Als je ijvert voor gelijkheid, lijkt me dat het laatste wat je wil, niet?
Kortom, ik snap niet hoe je quota kan verdedigen. Het ruikt naar azen op slachtoffer priviliges eerlijk gezegd, en niet naar strijden naar gelijkheid. Dat is niet mooi om te zeggen, maar ik kan er geen andere rationele verklaring voor verzinnen.
