De Ewan van dit moment zou ook het wiel van Morkov en Van Poppel vaak verliezen. Heeft weinig te maken met vertrouwen in zijn leadout (alsof Ewan geen vertrouwen heeft in De Buyst), eerder met zijn eigen vertrouwen. Die paar centimeters die je verder van iemands wiel gaat rijden omdat je schrik hebt om te vallen zorgen er voor dat je makkelijker dat wiel verliest. Het minder durven zetten van je eigen lichaam zorgt er ook voor dat je sneller plaatsen verliest (en hij is sowieso al klein van gestalte waardoor het makkelijk is om hem uit positie te duwen). Ewan is dan ook nog eens een sprinter die eigenlijk het liefst in iemands wiel wordt afgezet in plaats van de sprint op kop te beginnen (omdat zijn versnelling in de laatste 50 meter de beste is van de wereld), ook dat maakt het niet makkelijk. Het grootste probleem van Ewan is dat sprints in het algemeen steeds meer chaotisch verlopen, er minder lijn in zit. In tegenstelling tot 5 a 10 jaar geleden waar er 2 treintjes bovenuit staken zijn er nu 10 teams in grote wedstrijden die eigenlijk weten waarmee ze bezig zijn. En Ewan is een spurter die (nog meer dan vroeger) het moeilijk heeft in dat soort chaotische sprints. Iemand als Philipsen is daar bijvoorbeeld echt top in. Zelfs zonder leadout kan die zijn weg vinden. In TDU verloor Ewan in één van de ritten in 1km tijd nog 40 (!!!) plaatsen, daar zijn geen excuses voor, zelfs zonder leadout.
De grootste reden dat Ewan al anderhalf jaar ondermaats presteert is pech. Valpartijen en ziektes, niet zijn leadout, op een vijftal keer na dan waar die leadout echt te wensen overliet (bv. eerste sprint Giro vorig jaar).
.
