Sterke toename invaliden: burn-outs en depressie

Het is van alle tijden dat mensen sterven door honger. Alleen is dat soms meer bij slechte oogsten in bepaalde landen.
Het is van alle tijden dat mensen overlijden door longproblemen. Alleen is dat frequenter als de luchtkwaliteit slecht is.
Het is van alle tijden dat mensen last hebben van stress/mentale druk. Alleen is dat nét iets harder als de werkdruk en productiviteit zoveel hoger ligt.

Het is van alle tijden dat mensen denken dat ze met "vroeger gebeurde het ook" verschillen in intensiteit van de problemen kunnen toedekken.
Overlijdens door honger en longproblemen dalen gelukkig wel zienderogend.
Het is al van in de tijd van Freud dat ze spreken over een epidemie van mentale problemen. Vandaag is het burnout, 20jaar geleden was het overspannen, daarvoor was je een zenuwlijder en nog daarvoor spraken we van neurasthenie. Net doordat het altijd iets anders wordt genoemd hebben we er ook niet echt deftige cijfers van - er bestaat vandaag nog altijd geen gouden standaard om dat in kaart te brengen, helaas. Gewoon al het gegeven dat de diagnose die je krijgt (depressie vs brunout) lijkt samen te hangen met de beroepsgroep, maakt het moeilijk om er een totaal beeld van te krijgen.

Wel weten we dat we minder werken dan ooit en meer welvaart hebben dan ooit. Vreemd dan dat dat gepaard gaat met een toename van die mentale problematiek veroorzaakt door de maatschappij die die positieve zaken weet te realiseren. Ik denk het meer waarschijnlijk is dat er niet bepaald een toename is (misschien zelfs eerder een afname gezien de verhoogde welvaart), maar dat we door de toename van de welvaart er gewoon meer aandacht aan (kunnen) spenderen, en dat is goed.

Nu goed, het is natuurlijk van alle tijden dat mensen denken dat het alsmaar slechter gaat met de maatschappij.
 
Wel weten we dat we minder werken dan ooit en meer welvaart hebben dan ooit. Vreemd dan dat dat gepaard gaat met een toename van die mentale problematiek veroorzaakt door de maatschappij die die positieve zaken weet te realiseren. Ik denk het meer waarschijnlijk is dat er niet bepaald een toename is (misschien zelfs eerder een afname gezien de verhoogde welvaart), maar dat we door de toename van de welvaart er gewoon meer aandacht aan (kunnen) spenderen, en dat is goed.

Nu goed, het is natuurlijk van alle tijden dat mensen denken dat het alsmaar slechter gaat met de maatschappij.


Zowel voltijdse werknemers als gemiddelde werknemers werken de laatste jaren ruwweg altijd al evenveel in Vlaanderen: https://www.vlaanderen.be/statistiek-vlaanderen/arbeid/uren-beroepsarbeid-per-week (zelfstandige minder, maar die werkten een stuk meer) Gaat hier over de effectief gewerkte uren, niet de contractuele.

Het aantal uur doet er echter niet toe, er zijn afrikaanse landen waar men meer uren werkt. Het is vooral de intensiteit en stress die ertoe doet. Moeilijk objectief te meten, maar productiviteit is goed kenmerk van intensiteit (niet volledig, want technologische evolutie is natuurlijk zeker ook héél belangrijk, wss zelfs belangrijker). Maar die productiviteit stijgt al jaar na jaar (zowel productiviteit per persoon als productiviteit per uur (cijfers voor België, daardoor afwijkend van de eerste cijfers)

1682405183435.png

 
Gewoon al het gegeven dat de diagnose die je krijgt (depressie vs brunout) lijkt samen te hangen met de beroepsgroep, maakt het moeilijk om er een totaal beeld van te krijgen.
Depressie en burnout zijn, naast een overlap van bepaalde symptomen en het feit dat het één het andere kan triggeren, twee totaal verschillende aandoeningen. Dat soms het foute etiketje op een aandoening wordt geplakt ligt meestal aan de complexiteit van die aandoeningen en heeft weinig te maken met de beroepsgroep. Beiden zijn ook vaak een combinatie van verschillende factoren en hebben dus niet alleen met werk te maken. Het gaat over het totaalplaatje van verhoogde productiviteit, een continu stroom aan prikkels, veel hogere verwachtingen, veel dingen die maatschappelijk "moeten", ... Onze maatschappij is gigantisch geëvolueerd op 50 jaar tijd terwijl ons brein eigenlijk duizenden jaren nodig heeft om zich daaraan aan te passen.
 
Zowel voltijdse werknemers als gemiddelde werknemers werken de laatste jaren ruwweg altijd al evenveel in Vlaanderen: https://www.vlaanderen.be/statistiek-vlaanderen/arbeid/uren-beroepsarbeid-per-week (zelfstandige minder, maar die werkten een stuk meer) Gaat hier over de effectief gewerkte uren, niet de contractuele.

Het aantal uur doet er echter niet toe, er zijn afrikaanse landen waar men meer uren werkt. Het is vooral de intensiteit en stress die ertoe doet. Moeilijk objectief te meten, maar productiviteit is goed kenmerk van intensiteit (niet volledig, want technologische evolutie is natuurlijk zeker ook héél belangrijk, wss zelfs belangrijker). Maar die productiviteit stijgt al jaar na jaar (zowel productiviteit per persoon als productiviteit per uur (cijfers voor België, daardoor afwijkend van de eerste cijfers)

Bekijk bijlage 18921

Je geeft cijfers aan en je geeft meteen een reden aan waarom dat cijfer geen goed metric kan zijn. En dan zijn er nog andere opmerkingen te geven ook nog.
Conclusie: je kan het niet objectief hard maken. Misschien ook gewoon omdat het niet zo is. Waarom wilt iedereen halstarrig vasthouden aan de assumptie dat er effectief een toename is?

In de (cognitieve) psychologie doen ze veel onderzoek naar "geluk" en wat "geluk" maakt. Geld/welvaart/veiligheid zijn allemaal zaken die attribueren tot een hoger geluksniveau en dus minder kans op minder problemen. Allemaal zaken waar onze maatschappij in uitblinkt en in verbetert, jaar na jaar. Toch vreemd dan dat ondanks al dat objectief onderzoek en al die verbeteringen, mensen blijven veronderstellen dat contra dat wetenschappelijk onderzoek het aantal mentale problemen toeneemt.
 
Je geeft cijfers aan en je geeft meteen een reden aan waarom dat cijfer geen goed metric kan zijn. En dan zijn er nog andere opmerkingen te geven ook nog.
Conclusie: je kan het niet objectief hard maken. Misschien ook gewoon omdat het niet zo is. Waarom wilt iedereen halstarrig vasthouden aan de assumptie dat er effectief een toename is?
Jij was de persoon die beweerde dat we minder werken dan ooit... jij moet dat bewijzen en doet het niet, waarna je kritiek geeft op iemand die wél met cijfers afkomt en zelf zegt dat de oorzaak van de stijging slechts voor een deel bij de werkdruk gelegd kan worden.

Misschien eerst zelf eens met cijfers afkomen?
 
Jij was de persoon die beweerde dat we minder werken dan ooit... jij moet dat bewijzen en doet het niet, waarna je kritiek geeft op iemand die wél met cijfers afkomt en zelf zegt dat de oorzaak van de stijging slechts voor een deel bij de werkdruk gelegd kan worden.

Misschien eerst zelf eens met cijfers afkomen?
 
ja, en we werken dus al 30 jaar even lang... Als het je bedoeling was om te vergelijken met de tijd voor dat PC's bestonden, doe gerust, maar als je dan wil claimen dat de werkdruk niet verhoogd is sinds de opkomst van pc's/internet/..., dan moet je dat maar met iemand anders verder bediscussieren
 
Je bent IMO zeer snel een paria omdat je meer inzit met je eigen gezondheid dan met je werkgever. Wat niet tegenspreekt dat er mensen misbruik maken van al die systemen hé.

Neeneen.

Wie zich onterecht ziek meldt of wie zich te snel ziek meldt, die brengt niet alleen de werkgever schade toe. Maar die brengt vooral ook schade toe aan de maatschappij, en dus aan uw medemens die wél op zijn tanden kan bijten. En die bijgevolg NOG meer op zijn tanden moet bijten.

Profitariaat zet de betaalbaarheid van onze sociale zekerheid onder druk waardoor dit moet blijvend royaal gefinancierd worden met de lonen van de actieve bevolking. Die laatsten hun loonkost is dan ook zo hoog dat de werkgever eist dat er een zeer hoge output tegenover staat. De ik-blijf-wel-vlug-even-thuis mentaliteit die de ene zich toe-eigent en opeist, moet uiteindelijk allemaal bijkomend gedragen worden door diegenen die aan de slag blijven.
 
Neeneen.

Wie zich onterecht ziek meldt of wie zich te snel ziek meldt, die brengt niet alleen de werkgever schade toe. Maar die brengt vooral ook schade toe aan de maatschappij, en dus aan uw medemens die wél op zijn tanden kan bijten. En die bijgevolg NOG meer op zijn tanden moet bijten.

Profitariaat zet de betaalbaarheid van onze sociale zekerheid onder druk waardoor dit moet blijvend royaal gefinancierd worden met de lonen van de actieve bevolking. Die laatsten hun loonkost is dan ook zo hoog dat de werkgever eist dat er een zeer hoge output tegenover staat. De ik-blijf-wel-vlug-even-thuis mentaliteit die de ene zich toe-eigent en opeist, moet uiteindelijk allemaal bijkomend gedragen worden door diegenen die aan de slag blijven.
Ik spreek niet over onterecht zieken, ik spreek over mensen die ziek zijn en niet tijdig thuis blijven, door de mentaliteit die jij in jouw post demonstreert. De mensen die "wel" op hun tanden bijten zijn de goeien natuurlijk, totdat ze hun tanden eens stukbijten en ze door anderen die nog tanden hebben kunnen verweten worden dat ze te snel thuis blijven.
 
Mooi feitelijk voorbeeld:

Werknemer geeft aan job X niet meer aan te kunnen, werkgever biedt job Y aan. Werknemer zegt: nee, ik wil ontslag en 2 jaar ontslagvergoeding. Uiteraard zegt werkgever nee, vervolgens werknemer reeds meer dan 1 jaar ziek thuis.

Ach ja, misbruik vd sociale zekerheid is zo uitzonderlijk zowel inzake invaliditeit en werkloosheid: dit volgens de vele forumgangers op BG want de cijfers en de druk en blablabla....
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Mooi feitelijk voorbeeld:

Werknemer geeft aan job X niet meer aan te kunnen, werkgever biedt job Y aan. Werknemer zegt: nee, ik wil ontslag en 2 jaar ontslagvergoeding. Uiteraard zegt werkgever nee, vervolgens werknemer reeds meer dan 1 jaar ziek thuis.

Ach ja, misbruik vd sociale zekerheid is zo uitzonderlijk zowel inzake invaliditeit en werkloosheid: dit volgens de vele forumgangers op BG want de cijfers en de druk en blablabla....

Edit: blijkbaar heeft iemand de opiniepeiling gedeleted?
En natuurlijk zijn zowel jij als de werkgever gediplomeerde artsen waar de werknemer 100% vertrouwen in heeft om eerlijk te kunnen en durven zijn.
Dat er veel meer aan de hand is, is natuurlijk geen optie. Het is zonder twijfel weer een profiteur die meerdere artsen (huisarts/specialist/ controle-arts/ gezien meer dan 1j ziekte ook 9 RIZIV-artsen) op slinkse wijze bedriegt.
Jouw anekdotisch bewijs is idd 100% sluitend! 👌
 
Mooi feitelijk voorbeeld:

Werknemer geeft aan job X niet meer aan te kunnen, werkgever biedt job Y aan. Werknemer zegt: nee, ik wil ontslag en 2 jaar ontslagvergoeding. Uiteraard zegt werkgever nee, vervolgens werknemer reeds meer dan 1 jaar ziek thuis.

Dat is inderdaad een klassieker.

Een andere soortgelijke klassieker die ik al 1 x in de ambtenarij heb gezien en 1 x in de semi-overheidssector: er komt hogerop een postje vrij en er zijn verschillende gegadigden. Uiteraard kan er maar ene de job hebben. Waarop de andere die ernaast heeft gegrepen plots, geheel toevallig uiteraard :sarcastic:, langdurig uitvalt.

"Ah, ik krijg de job niet? Hier zie! :eviltongue:"

Mensen gedragen zich soms echt als kleine verwaande k*tkinderen. We moeten dus niet te naïef zijn en het aantal controle-artsbezoeken sterk opdrijven. En dan nog zullen de moeilijk-te-controleren zaken zoals burn-out etc. tussen de mazen van het net glippen. Maar de beste controle is nog altijd de sociale controle. Merk je dat mensen in uw omgeving doelbewust profiteren of dat infantiel rotgedrag vertonen? Kies niet voor de weg van de minste weerstand, maar spreek hen erop aan. Een beetje sociaal isolement zal hen misschien ertoe aanzetten om eens na te denken over hun egoïsme.
 
Dat is inderdaad een klassieker.

Een andere soortgelijke klassieker die ik al 1 x in de ambtenarij heb gezien en 1 x in de semi-overheidssector: er komt hogerop een postje vrij en er zijn verschillende gegadigden. Uiteraard kan er maar ene de job hebben. Waarop de andere die ernaast heeft gegrepen plots, geheel toevallig uiteraard :sarcastic:, langdurig uitvalt.

"Ah, ik krijg de job niet? Hier zie! :eviltongue:"
Efkes een andere optie geven: persoon voelt zich al lang klote in dat team, promotie lijkt de enige weg om daaraan te ontsnappen. Persoon ziet zijn enige strohalm wegvallen en crasht.

Ik zeg niet dat wat ik hier stel de enige optie is en jij gegarandeerd fout zit he, gewoon dat er soms veel meer aan de hand is dan wat buitenstaanders zien.
We moeten dus niet te naïef zijn en het aantal controle-artsbezoeken sterk opdrijven. En dan nog zullen de moeilijk-te-controleren zaken zoals burn-out etc. tussen de mazen van het net glippen.
Helemaal mee eens! Controle-artsen zouden standaard moeten gestuurd worden, en al helemaal bij mensen die frequent afwezig zijn. Soms zal er veel meer aan de hand zijn dan wat collega X zegt op het werk zelf (mensen hangen namelijk niet graag hun vuile was buiten) en soms zullen het idd profiteurs zijn. Laat anderen dat maar uitmaken.
Maar de beste controle is nog altijd de sociale controle. Merk je dat mensen in uw omgeving doelbewust profiteren of dat infantiel rotgedrag vertonen? Kies niet voor de weg van de minste weerstand, maar spreek hen erop aan. Een beetje sociaal isolement zal hen misschien ertoe aanzetten om eens na te denken over hun egoïsme.
Wat jij voorstelt is expliciet pestgedrag. Dat is NIET de taak van collega's of oversten. Vooral omdat jij onmogelijk in kan schatten wie een profiteur is of bij wie er veel meer aan de hand is.
 
ja, en we werken dus al 30 jaar even lang... Als het je bedoeling was om te vergelijken met de tijd voor dat PC's bestonden, doe gerust, maar als je dan wil claimen dat de werkdruk niet verhoogd is sinds de opkomst van pc's/internet/..., dan moet je dat maar met iemand anders verder bediscussieren

Hey, jij bent het die een verandering oppert en het niet kan bewijzen. Bewijslast ligt gewoon bij jou, Russel's theepot.

Niet iedereen werkt trouwens achter een computer he. De overgrote meerderheid werkt liever vandaag dan 30jaar geleden voor een bedrijf. Ben ik 100pct zeker van.
 
De overgrote meerderheid werkt liever vandaag dan 30jaar geleden voor een bedrijf. Ben ik 100pct zeker van.
Ik snap niet wat je wil aantonen, waarom "voor een bedrijf"?

Verder is 30 jaar geleden de jaren '90 hé, ik denk niet dat er toen stevig zwaardere werkomstandigheden geldden, maar de informatisering en bijkomende optimalisering was denk ik wel minder vergevorderd.
 
Efkes een andere optie geven: persoon voelt zich al lang klote in dat team, promotie lijkt de enige weg om daaraan te ontsnappen. Persoon ziet zijn enige strohalm wegvallen en crasht.
Dat gebeurt in vele landen, en al honderd jaar.

Maar in België kan je hiervoor nu vrij gemakkelijk betaald thuis zitten, en komt het constant in de media.

And lo and behold, het aantal ziekteuitkeringen blijkt sterk gestegen!

Broek zakt af van verbazing.
 
Laatst bewerkt:
Doet mij wat denken aan de coronagolf van mentale problemen, en we zouden nogal eens wat zien in de zelfmoordcijfers!

Elke dag in de media.
Je voelde je bijna raar als je toen niet depressief werd.

Maar kijk, zelfmoordcijfers én -pogingen zijn lager in 2020-2021-2022 dan pre corona.

Hoor je niets meer van.
 
Doet mij wat denken aan de coronagolf van mentale problemen, en we zouden nogal eens wat zien in de zelfmoordcijfers!

Elke dag in de media.
Je voelde je bijna raar als je toen niet depressief werd.

Maar kijk, zelfmoordcijfers én -pogingen zijn lager in 2020-2021-2022 dan pre corona.

Hoor je niets meer van.
Wat is de link, "mentale problemen"?

Of is er geen stijging? Want ik zie het punt niet helemaal van je posts, is het dan geen probleem of net wel? Eerst lijk je aan te geven dat we misschien mensen niet moeten betalen om met deze problemen "thuis te zitten", nu dat het een opgeklopte zaak is.

En het is "lo and behold".
 
Ik kan er ook niet aan doen dat er zoveel compleet voorspelbare dingen gebeuren, waarover men voor- en achteraf ellenlange discussies voert over het hoe/waarom/wat.
Aangezien het over ambtenaren ging in mac zijn voorbeeld: dan worden ze idd na x-aantal tijd op medisch pensioen gestuurd waarbij ze een uitkering krijgen lager dan het leefloon. Ken iemand die in die situatie zit: alleenstaand en de volle "jackpot" van 1300 euro/maand. Amai, ne gelukzak dat die zich voelt omdat ze niet KAN werken.

In de private sector ga je in een ander traject vallen met nog meer controle of gewoon (medisch) ontslag.
 
Terug
Bovenaan