iamhollywood
Well-known member
Dit werd er in de zwangerschapscursus inderdaad ook ingedramd.
Taakverdeling thuis (relatie/gezin)
- Onderwerp starter Creeping Death
- Startdatum
saffronYellow
Member
Ge doet nu precies weer waar hier al op gedoeld werd. Ge projecteert uw situatie als de standaard en doet uitspraken over iemand anders zijn relatie/situatie zonder dat ge weet hoe het daar thuis is. Sommige baby's slapen meer, sommige vrouwen herstellen sneller, sommige partners hebben een andere dynamiek. Wat bij u was, is niet automatisch zo bij iedereen. Ik heb er zelf nooit nood aan gehad dat mensen mijn diepvries kwamen vullen met maaltijden.
pardal
Well-known member
iamhollywood
Well-known member
Ik projecteer helemaal niets. Ik kom louter tussen de mannen op voor die vrouw. Ik heb net een heel makkelijke baby die altijd vrolijk is en goed eet en slaapt. Dat maakt niet die periode tussen week 2 en 10 niet pittig waren. Ik wil de eerste vrouw wel eens horen dat ze na 2 weken al hersteld was, we hebben het over iemand in moederschapsrust, dat duurt nog steeds voor de gemiddelde vrouw 15 weken. Algemeen zegt men dat ontzwangeren evenlang duurt als de zwangerschap zelf.
Denk dat mannen vaak ook onderschatten hoe eenzaam vrouwen zich tijdens hun moederschapsrust voelen. Bezoek is louter de leuke praatjes, de roze wolk en hoe een mooi boeleke je daar liggen hebt. Maar echt diepgaande gesprekken.. had nu vorige week een vriendin die zei dat ze in tranen was uitgebarsten toen iemand haar voor het eerst vroeg ‘Hoe gaat het echt? Lukt het nog?’. En dan eigenlijk tot het besef kwam dat ze een huilbaby had en pas dan na 3 maand verdere stappen heeft ondernomen naar hulp voor medische onderzoeken, pediater zei ook dat een baby die zo vaak huilt vaak iets achterliggends heeft. In hun dagdagelijks ritme hadden ze dat zelf ineens niet door omdat ze maar verder zeilden van huilbui naar huilbui en dachten dat het erbij hoorde.
Moederschapsrust is geen vakantie, het is een periode van herstel, binden met uw baby en vooral heel veel zorg voor een hulpeloos kleintje. En ja dat is dik ok als daar volop gestreamd wordt!
saffronYellow
Member
Ik ben zelf een vrouw, met kind. En hoe ge het brengt komt wél neer op projectie. Ge spreekt in absolute termen over wat moederschapsrust is, wat partners wel of niet moeten begrijpen, welke houding respectvol is. Maar niet elke vrouw beleeft het zo en niet elk herstel verloopt hetzelfde. Veel van uw berichten ademen de overtuiging dat gij de exclusieve referentie zijt van het moederschap, vaak tegen mensen die zelf één of meerdere kinderen hebben. Ik ben gestopt met lezen bij het anekdotisch voorbeeld van uw vriendin.
iamhollywood
Well-known member
Wie projecteert er nu?
And me!
Wij hebben een WhatsApp groepje met alle gezinsleden in, en als iemand iets ziet dat op of bijna op is zet die dat daarin.
Ik ga 99,9% van de tijd naar de supermarkt, en als ik iets in de kar smijt delete ik dat (voor mij) uit het groepje.
Als ik vertrek naar de winkel verwittig in meestal iedereen nog eens en wat ze er niet inzetten neem in niet mee.
Als niemand een voorkeur doorgeeft qua avondeten pak ik gewoon mee waar m'n oog op valt of waar ik zin in heb.
Dat is dan nog geen reden om anderen te gaan zeggen dat ze het niet verdienen om een gezin te hebben. Iedereen praat vanuit zijn eigen ervaring. Als je er niet akkoord mee bent kan je er nog altijd tegenin gaan met argumenten ipv boute uitspraken te doen.
Guazala
Well-known member
Ik vond IAH haar uitspraak nu ook wel een beetje te hard, maar als ik Eland zijn uitspraak las dacht ik toch ook wel: "Dude... meent ge dit nu?"
Het heet moederschapsrust. Dus het hele concept is om een vrouw tijd te geven om van de zwangerschap te bekomen. Een baby in uw lichaam laten groeien en dan eruit persen, lijkt me nu logischerwijze wel iets waar uw lichaam wat van moet herstellen, zeker als je dan nog ondertussen als melkfabriek moet fungeren. Ds ik hoop dat hij tegen zijn madam toch net iets milder is dan haar aantal uren rust tijdens de moederschaps...rust tegen haar te gebruiken.
Het heet moederschapsrust. Dus het hele concept is om een vrouw tijd te geven om van de zwangerschap te bekomen. Een baby in uw lichaam laten groeien en dan eruit persen, lijkt me nu logischerwijze wel iets waar uw lichaam wat van moet herstellen, zeker als je dan nog ondertussen als melkfabriek moet fungeren. Ds ik hoop dat hij tegen zijn madam toch net iets milder is dan haar aantal uren rust tijdens de moederschaps...rust tegen haar te gebruiken.
Gewoon terzijde, ik/wij hebben duidelijk niet alles goed gedaan. Maar ons systeem waar de mama van pakweg 18 tot 01-02 gewoon kon slapen hielp serieus om iets te doen aan die korte nachten. Er was geen enkele reden dat ik niet gewoon voor de tweeling kon zorgen wanneer ik thuis was. Dus zij kreeg elke dag 6-8 uur slaap en ik met veel geluk 6-7. (als ze sliepen tussen 11 en 02)
Want uiteraard is alleen thuis zijn met een tweeling heel vermoeiend, ik heb het ook 3 maanden gedaan toen ze 8-11 maanden oud waren. Maar je kan die zaken best verdelen en uw hele "de mama" gedoe is vooral zelf gekozen. Behalve het effectieve herstellen van de zwangerschap uiteraard
Eland
Well-known member
Dat begrijp ik volkomen, ik snap hoe mijn post anders kan opgevat worden dan ik het bedoelde, zeker gezien ik de context niet heb meegegeven. Ik snap het commentaar perfect wanneer mensen hun eigen verhaal maken van iets of andere situaties projecteren op de mijne.
Hier is de baby vanaf week 8 een heel gemakkelijk kind, kon moeder 2 weken postpartum terug alles en had ze nauwelijks last van lichaam en hoofd die niet meewilden. Als het aan haar lag, opvang geen probleem was en we niets inzaten met de band tussen ons en het kind, was de moeder vanaf 8 weken terug aan het werk gegaan. Het aspect 'moederschapsrust' is in dit geval dus enkel relevant omdat ze thuis zit terwijl ze zelf aangeeft fysiek en mentaal volledig in orde te zijn en de baby overdag niet permanent een last is. Ter illustratie: 1 dag per week werk ik sowieso thuis omdat de moeder dan groepsles volgt in de fitness terwijl ik werk met de baby op m'n borst in een draagzak. Dat kan gewoon. Soms moet ik eens vijf minuten rondlopen om de baby te kalmeren. Ik zorg er gewoon voor dat ik dan geen meetings heb of gebeld word omdat dat uiteraard niet zo handig is, maar werken lukt me gewoon.
Als ik zeg dat ze soms een halve dag in de zetel tv ligt te kijken, dan bedoel ik uiteraard zonder baby en zie ik dat als ontspanning. Ze kijkt graag tv, dat is in mijn verhaal volledig inwisselbaar voor andere hobby's die je thuis kan uitoefenen wanneer een baby ligt te slapen zoals puzzelen of muziek spelen. De uren dat ze met baby in de zetel ligt omdat die anders niet rustig is, tel ik uiteraard niet mee.
Het punt van de post was dus dat ze soms benoemt dat ze uiteindelijk grofweg geschat een uur met het huishouden is bezig geweest en dan doet uitschijnen dat ze een ganse dag werk heeft gehad terwijl ze uren heeft kunnen ontspannen terwijl ik aan het werken was. En ik ben blij dat het niet meer in het oorspronkelijke topic staat, want het is geen ergernis. We kunnen zoiets perfect benoemen en lachen er allebei eens om als de andere het terecht opmerkt.
Laatst bewerkt:
Denk dat huishouden zwaar onderschat is, je hebt eigenlijk nooit gedaan tenzij je maar met twee bent. Wij zitten met twee tieners we hebben er precies meer werk mee dan als ze baby waren.
Avondland
Well-known member
Er zit veel verschil in de verwachtingen van een "proper, onderhouden huis". Bij ons zit daar een groot verschil op. Mijn vrouw kan mentaal niet tot rust komen als het huis niet is opgeruimd, ik kan dat wel. En afhankelijk van de stress en vermoeidheid wordt dat bij haar véél strenger geëvalueerd. Uit ervaring weet ik ook wanneer ik "met de flow" moet meegaan en wanneer ik een poging mag wagen om het te relativeren. Als koppel moet je op zoek gaan naar een compromis in het huishouden. Tenzij je het geluk hebt om volledig dezelfde lijn te trekken.
Bij andere gezinnen thuiskomen helpt ook wel om te relativeren. Sommige mensen hebben het duidelijk opgegeven en is hun hele woonkamer een speelparadijs voor kinderen met rondslingerend speelgoed, etensresten en stofnesten.
Anderzijds: in een thuis mag geleefd worden. Een kraaknet huis is voor in de boekskes en voor kijkdagen als het in de verkoop wordt gezet.
Bij andere gezinnen thuiskomen helpt ook wel om te relativeren. Sommige mensen hebben het duidelijk opgegeven en is hun hele woonkamer een speelparadijs voor kinderen met rondslingerend speelgoed, etensresten en stofnesten.
Anderzijds: in een thuis mag geleefd worden. Een kraaknet huis is voor in de boekskes en voor kijkdagen als het in de verkoop wordt gezet.
Martinus
Well-known member
't Is nu ook wel zo dat vrouwen er meer worden op afgerekend als het huis er vuil bijligt of de kinderen er slordig bijlopen.
Een papa die met z'n kinderen naar PizzaHut gaat, is een toffe papa.
Een mama die met haar kinderen naar PizzaHut gaat, is een lui mens die haar kinderen geen gezonde voeding gunt.
Een papa die met z'n kinderen naar PizzaHut gaat, is een toffe papa.
Een mama die met haar kinderen naar PizzaHut gaat, is een lui mens die haar kinderen geen gezonde voeding gunt.
Avondland
Well-known member
Dat speelt inderdaad wel een rol. Een man die sukkelt met een pamper is "schattig" terwijl een vrouw die daarmee sukkelt daar toch op wordt afgerekend. Al kies je nog altijd zelf hoeveel je die opgelegde rollen wil opnemen. Elke generatie verandert dat toch wel.
Jij.
Zij zegt niet hoe vrouwen zich voelen op basis van enkele voorbeelden, zij zegt dat niet alle vrouwen zich voelen zoals jij het aangeeft. Een gigantisch verschil.
Pompi
Active member
tweeling van 1.5j hier, een huishouden dat "50/50" loopt.
Hoe mijn vrouw het haar eigen moeilijker maakt in mijn ogen:
omkleden:
ik: Hebben ze geen zin, dan is dat OK, doordoen en dan 1min afleiden en die zijn dat vergeten, max 8min werk.
Zij zit daar te worstellen om die kalm te krijgen, 1 handeling te kunnen doen, die beginnen terug te worstellen.
en dan "ja die babies omkleden is kei vermoeiend"
>neen gij maakt het kei vermoeiend, doe gewoon door.
op vlak van eten:
Ik kook altijd vers voor de meisjes, alle in de creche krijgen ze dat sowieso maar voor het weekend.
Zaterdagochtend slaapt zij meestal uit, ik ben met de babies beneden en kook terwijl die wat in de keuken rondtjollen of meekijken uit hun stoel..
voor haar ónmogelijk om te koken als de babies wakker zijn, dat kan alleen maar als ze slapen én dan nog is het niet de moeite want "potjes is evengoed"
Kuisen:
Ik: snel ff stofzuigen rond de babies, meestal willen ze mee de stofzuiger vasthouden na 2minuten.
Zij: ónmogelijk want de babies hebben daar ooit is van gehuild van de schrik.
En da's bij werkelijk alles zo.
het probleem is zo groot als je het zelf maakt.
En dan natuurlijk de magische oplossing:
"kan jij dat doen want voor jou is dat gemakkelijker"
En dan persoonlijke rant: ja het huishouden loopt 50/50, maar de kelder leegpompen, de dakgoten doen, groot tuinonderhoud, issues met riolering, .. hoort niet bij huishouden, da's de man zijn taak.
"Als ge geen houten wandje kunt zetten naast den trap laat het dan door iemand doen he"
Nee, geef mij is een weekend vrij om er aan te werken zonder drama.
"De vrouw haar hoofd is veel meer aan, die moet constant zorgen dat er kleren voor de kinderen zijn"
dingen waar ik constant mee bezig ben:
- wekelijkse inkopen, zorgen dat alles in stock blijft
- energie, verzekeringen en andere contracten evalueren zodat we niet overbetalen
- onze financien in het oog houden en proberen verstandig opbouwen
- onze verbouwingen proberen visualiseren
- alle issues met ons verhuurd pand.
Hoe mijn vrouw het haar eigen moeilijker maakt in mijn ogen:
omkleden:
ik: Hebben ze geen zin, dan is dat OK, doordoen en dan 1min afleiden en die zijn dat vergeten, max 8min werk.
Zij zit daar te worstellen om die kalm te krijgen, 1 handeling te kunnen doen, die beginnen terug te worstellen.
en dan "ja die babies omkleden is kei vermoeiend"
>neen gij maakt het kei vermoeiend, doe gewoon door.
op vlak van eten:
Ik kook altijd vers voor de meisjes, alle in de creche krijgen ze dat sowieso maar voor het weekend.
Zaterdagochtend slaapt zij meestal uit, ik ben met de babies beneden en kook terwijl die wat in de keuken rondtjollen of meekijken uit hun stoel..
voor haar ónmogelijk om te koken als de babies wakker zijn, dat kan alleen maar als ze slapen én dan nog is het niet de moeite want "potjes is evengoed"
Kuisen:
Ik: snel ff stofzuigen rond de babies, meestal willen ze mee de stofzuiger vasthouden na 2minuten.
Zij: ónmogelijk want de babies hebben daar ooit is van gehuild van de schrik.
En da's bij werkelijk alles zo.
het probleem is zo groot als je het zelf maakt.
En dan natuurlijk de magische oplossing:
"kan jij dat doen want voor jou is dat gemakkelijker"
En dan persoonlijke rant: ja het huishouden loopt 50/50, maar de kelder leegpompen, de dakgoten doen, groot tuinonderhoud, issues met riolering, .. hoort niet bij huishouden, da's de man zijn taak.
"Als ge geen houten wandje kunt zetten naast den trap laat het dan door iemand doen he"
Nee, geef mij is een weekend vrij om er aan te werken zonder drama.
"De vrouw haar hoofd is veel meer aan, die moet constant zorgen dat er kleren voor de kinderen zijn"
dingen waar ik constant mee bezig ben:
- wekelijkse inkopen, zorgen dat alles in stock blijft
- energie, verzekeringen en andere contracten evalueren zodat we niet overbetalen
- onze financien in het oog houden en proberen verstandig opbouwen
- onze verbouwingen proberen visualiseren
- alle issues met ons verhuurd pand.
Laatst bewerkt:
Monty
Member
Idem hier. Mijn vriendin vindt dat we evenveel doen in het huishouden, omdat we ongeveer even veel tijd erin steken. Maar in termen van wat er bereikt wordt is het een ander verhaal, omdat ik tien keer efficiënter en zelfstandiger werk. Zelfs een mailtje sturen overdenkt ze zo hard en dan vraagt ze nog mijn sign-off...
