Het probleem van Saartje's reactie is dat ze niet enkel de "realiteit" schetste, maar gewoon ook het normaal vond.het is bullshit dat het niet "gewoon" de realiteit is. Het is méér dan dat wat je zei.
Maar het is ook normaal vanuit het standpunt van een kapitalistisch oogpunt.
En mij leek het vooral dat te zijn waar Saartje op alludeerde. Allez zo had ik haar volledig antwoord geïnterpreteerd. Waarna ze dan gewoon, mogelijks minder eloquent als anderen, dat probeerde te illustreren. Waarna er dan iemand met beide benen vooruit daarop in tackelde.
Zie gewoon al het vb hieronder (kapitalistisch oogpunt) :
Wat perfect aantoont hoe het vooral een mentaliteitsprobleem is IMO. Ook heel Belgisch vind ik om een recht op iets zo negatief te zien. We hebben op veel vlakken mooie arbeidsvoorwaarden maar op vele werkvloeren wordt er wel neergekeken op die effectief na te leven.
Dit is geen mentaliteitsprobleem. Dit is discussiepunt tussen 2 verschillende zienswijzes. Een kapitalistische zienswijze. En een socialistische/communistische zienswijze.
Waarbij de Belgische invulling een voorbeeld is van een "deal". Een deal die op geen enkel moment set in stone is. Of de enigste juiste en correcte of enigste oplossing is. Er is namelijk een volledige scala aan oplossingen, net zoals ze ook al toegepast wordt in de Wereld. Zie vb het Amerikaanse feit dat er daar GEEN betaald zwangerschapsverlof is :
https://www.famme.nl/andere-landen-ouderschapsverlof-zwangerschapsverlof/
Of waarbij die deal ook maar de mening van elke "baas" zal reflecteren. Er zullen er zijn die kapitalistischer zijn (en dus alles zullen aanwenden om daar onderuit te komen op een legale werkwijze of minder legale werkwijze (maar dan verdoken natuurlijk)) en er zullen er zijn die socialer zijn (en dus als zoiets voorvalt daar allemaal geen probleem in maken, en anderen moeten maar een tandje bijsteken want dat zorgt voor een gelukkigere werknemer omdat die ziet dat als hij ooit zoiets voorkrijgt dat er voor hen gezorgd wordt) en dus meer gezien wordt als menselijk kapitaal. Maar het is gewoon evident dat die discussie er altijd zal blijven zijn. Makkelijker uit te voeren wanneer de zakken diep zijn als de zee, moeilijker tot onmogelijk wanneer het water de werkgever tot op de neus zit. En dat water moet niet noodzakelijk altijd financieel zijn (dat kan ook gewoon al de bestaande werkdruk zijn van de andere leads/werknemers in een krappe werkomgeving).
En dat geeft dan ook weer de limieten van een one size fits all oplossing, hetgeen een wet / regel uiteindelijk is. Maar als je dat niet voorziet dan is het helemaal de far west.
Maar je kan niet stellen dat dergelijke maatregelen, zoals tijdskrediet, zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof, normaal zijn. Want laat ons duidelijk zijn... in een individualistische maatschappij is dit niet normaal. Als zaken normaal waren, dan werden ze namelijk ook gedaan zonder regels en wetten. Het kan misschien een wens zijn van onze huidige samenleving om dat mogelijk te maken. Maar de evidentie is dit helemaal niet. En ik acht de kans ook klein dat het ooit de evidentie ZAL zijn zolang als wij mensen bestaan.
Het is gewoon een deal die we overeengekomen zijn die in de toekomst op elk moment kan wijzigen in welke richting dan ook (zowel naar een kapitalistischere versie als naar een nog socialere versie). Wat mogelijks wel belgisch kan zijn is dat we die regels allemaal anders interpreteren. Met name in ons eigen voordeel. En dan verongelukt gaan doen als onze versie niet aanvaard wordt.
