Time out

Mormel

Member
(Voorzij die mijn oudere berichten hebben gelezen, ja, weet dat ik het serieus verkloot heb.)
Lopen er hier misschien leden rond die een pauze hebben gehad in hun relatie en waarna alles nog goed is gekomen?
Partner heeft een week na Nieuwjaar aangegeven dat zij en haar zoon tijdelijk elders gingen wonen. Heb haar een week daarna helpen verhuizen want ze had al een appartement gehuurd. Sindsdien hebben we een regeling voor de hond waardoor ik partner tweemaal per week zie, stiefzoon spijtig genoeg minder. Contact verloopt goed, bak ook nog wekelijks voor haar omdat ze gluten- en suikervrij eet en die dingen pokke duurzijn in de winkel, maken geen ruzie (ook in de jaren daarvoor was er eigenlijk nooit ruzie) en ik neem enkele van haar rekeningen voor mij. Over de toekomst tast ik compleet in het duister omdat ze daarover niets zegt en geen respons geeft als ik ernaar vraag. Voor de duidelijkheid, we zijn ook nog altijd gewoon getrouwd.

Eerste maanden waren chaos voor mij maar sindsdien werk ik stevig aan mijn drankverslaving (weldra 1 maand nuchter), ga ik trouw naar mijn psychiater voor mijn mentale problemen en ligt mijn huis en tuin er eigenlijk beter bij dan de afgelopen vijf jaar; werk blijft wel een dingetje maar mijn psychiater zegt dat ik dat voorlopig nog uit mijn hoofd moet zetten. Zodus, stappen worden gemaakt. Enige tips van iemand die hier ervaring in heeft.
Volgens mij zijn er twee opties: ofwel wacht ze voorlopig af om te zien of mijn vooruitgang blijft duren en duurzaam is, ofwel heeft ze al een besluit genomen maar deelt ze dit voorlopig niet mee om mijn progressie niet te ondermijnen.
 
Over de toekomst tast ik compleet in het duister omdat ze daarover niets zegt en geen respons geeft als ik ernaar vraag.
En als je nu is gewoon "iets normaal" probeert te doen? Is een keertje gaan wandelen met de hond samen? Zij heeft waarschijnlijk ook een enorme moeilijke periode achter de rug of gaat er nog steeds door. Vaak zal het dan aangenamer zijn om hier even niet aan herinnert te worden.

Volgens mij zijn er twee opties: ofwel wacht ze voorlopig af om te zien of mijn vooruitgang blijft duren en duurzaam is, ofwel heeft ze al een besluit genomen maar deelt ze dit voorlopig niet mee om mijn progressie niet te ondermijnen.
Optie 3 (ik ken de historiek niet), ze is gekwetst in het diepst van haar ziel en is er nog niet uit of ze jou kan vergeven los van hoeveel werk jij aan uzelf doet.
En zo zullen er nog wel oneindig veel opties zijn.

Zij geeft geen respons wanneer je hier naar vraagt, dan zou ik dat respecteren en gewoon laten rusten. Als jij uw vrouw nog graag ziet zou ik vooral proberen terug een band met haar op te bouwen zonder percee een liefdesrelatie te ambiëren.
 
En als je nu is gewoon "iets normaal" probeert te doen? Is een keertje gaan wandelen met de hond samen? Zij heeft waarschijnlijk ook een enorme moeilijke periode achter de rug of gaat er nog steeds door. Vaak zal het dan aangenamer zijn om hier even niet aan herinnert te worden.


Optie 3 (ik ken de historiek niet), ze is gekwetst in het diepst van haar ziel en is er nog niet uit of ze jou kan vergeven los van hoeveel werk jij aan uzelf doet.
En zo zullen er nog wel oneindig veel opties zijn.

Zij geeft geen respons wanneer je hier naar vraagt, dan zou ik dat respecteren en gewoon laten rusten. Als jij uw vrouw nog graag ziet zou ik vooral proberen terug een band met haar op te bouwen zonder percee een liefdesrelatie te ambiëren.
Iets normaals doen zoals met de hond gaan wandelen hebben we recent nog gedaan en daarbij praten we en lachen we.
Zoals ik zei er is echt geen ruzie tussen ons. Ook bij de overgangen van de hond praten we net hetzelfde alsof we nog een koppel zijn.
 
Pak vooral eerst uw eigen problemen aan en probeer dan iets met iemand anders. Als ik u hier elke week zie sukkelen met uw drankprobleem zou ik ook niet geneigd zijn om gezellig met mijn kind daar te zitten.
 
Nja ik lees ook in een vorig topic dat je eigenlijk wat loopt pushen hebt om naar een 'parenclub' te gaan? Ik kan toch ook wel geloven dat dit als vrouw toch wel even serieus in aan je zelfbeeld kan knagen, ongeacht dat jij ook je noden hebt. Je omschrijft jezelf als 'te braaf' lijken, maar je bevestigd hierboven eigenlijk precies dit zelf aka nog koken 'omdat het voor haar te duur is' en 'rekeningen op je opnemen' terwijl je zelf van een uitkering leeft?

Je hebt een hele rugzak, maar misschien is het voor jouzelf ook eens neutraal te proberen kijken of die relatie echt wel hierbij helpt of dat het je eigen mentaal volkomen blok zet i.f.v. je lusten en verlangens? Liefde is een raar beestje, maar je kan niet jezelf volledig blijven wegcijferen voor wat hoop dat ze misschien terugkomt; en wat dan? Blijft de slaapkamer nog steeds dood? Ga jij nog steeds zin hebben om naar een parenclub te gaan om ditte compenseren?

Zoals hierboven; neem deze tijd eens om volledig egocentrisch te zijn, aan jezelf te werken, je eigen noden en verlangens te achterhalen. Je zelf voorop te plaatsen. Zolang je zelf als persoon niet 'wholesome' bent, zal het op relationeel vlak ook afspiegelen uiteindelijk. En ik ben er nu ook volop mee bezig, wees daar zeker van. Hou een dagboek bij, schrijf je emoties af, probeer je triggers te ontdekken, probeer je 'schaduwkant' waar je liever niet aan denkt op papier te zetten. Probeer die emoties te voelen, te lokaliseren, reflecteer hierover, wat ze precies willen betekenen,...
 
@MasterSheev:
Ik begrijp wat je zegt over verlangens en seks.
De redenen waarom ik ons als een goed koppel zag:
- ze viel niet meer maanden uit op haar werk
- we speelden zowat dagelijks gezelschapspellen of een game
- ze kreeg ruimte en tijd om te tekenen en schilderen
- haar relatie met haar zoon werd beter

Ik merk dat ik het moeilijk heb om dit samen te vatten voor een buitenstaander, maar wij ondersteunden elkaar wel heel veel. Zoals ik zei kreeg zij door mijn aanwezigheid weer tijd en ruimte om te tekenen, zelf heeft zij mij aangemoedigd om terug te schrijven waardoor mijn eerste boek in november zal verschijnen.
 
- ze viel niet meer maanden uit op haar werk
- we speelden zowat dagelijks gezelschapspellen of een game
- ze kreeg ruimte en tijd om te tekenen en schilderen
- haar relatie met haar zoon werd beter
Het enige dat jullie samen deden van heel dat lijstje is spelletjes spelen. Geen idee hoe dat je een beter koppel maakt en al helemaal niet waarom je een beter koppel zou zijn, omdat je niet uitvalt op je werk, ruimte krijgt om te schilderen, een goede relatie hebt met je zoon.
 
Het enige dat jullie samen deden van heel dat lijstje is spelletjes spelen. Geen idee hoe dat je een beter koppel maakt en al helemaal niet waarom je een beter koppel zou zijn, omdat je niet uitvalt op je werk, ruimte krijgt om te schilderen, een goede relatie hebt met je zoon.
Je slaat mij met verstomming. Wat doen normale koppels dan allemaal niet samen?
Aber du hast mich,
 
Je slaat mij met verstomming. Wat doen normale koppels dan allemaal niet samen?
Ik zou vooral niet proberen dat te kwantificeren genre "4 pluspunten voor onze relatie". Uiteindelijk lijkt een drankprobleem mij redelijk doorslaggevend in de negatieve zin, werk (zoals iedereen al zegt) eerst daaraan, leer stabiel te zijn alleen, en dan kan je nog zien.
 
Mja het is redelijk simpel imo, als ze een goede moeder is gaat ze haar kind VER weg houden van iemand met een drank probleem.
 
Mja het is redelijk simpel imo, als ze een goede moeder is gaat ze haar kind VER weg houden van iemand met een drank probleem.
Al gelukkig dat ik geen kinderen heb dus. Deze ga ik nu toch even persoonlijk nemen. ik heb hier de laatste weken mijn ziel opengelegd op dit forum, en ik geloof steeds op een heel positieve manier.. Ik ben niet meer de persoon toen 'dat demoon' mijn leven (en lever) over nam. Mormel hierboven doet ook maar zijn best, zo nooit twee secondjes de empathische gedachte gehad dat wat je ging posten niet ging helpen? Sterker dat dit eveneens een trigger kan zijn?
 
Mja het is redelijk simpel imo, als ze een goede moeder is gaat ze haar kind VER weg houden van iemand met een drank probleem.
Ook wel wat opgeblazen reactie imo.
Iemand met drankprobleem hoeft niet direct de brullende met kasten en deuren slagende tiran zijn hé.
 
Al gelukkig dat ik geen kinderen heb dus. Deze ga ik nu toch even persoonlijk nemen. ik heb hier de laatste weken mijn ziel opengelegd op dit forum, en ik geloof steeds op een heel positieve manier.. Ik ben niet meer de persoon toen 'dat demoon' mijn leven (en lever) over nam. Mormel hierboven doet ook maar zijn best, zo nooit twee secondjes de empathische gedachte gehad dat wat je ging posten niet ging helpen? Sterker dat dit eveneens een trigger kan zijn?
Mja wat is uw punt nu? Jij hebt dus geen probleem (meer) dus dan is er ook geen probleem meer. Als een random comment op een forum een trigger zou zijn dan staaft dat toch exact mijn punt dat je zo niet deel kan zijn van de opvoeding van een kind.
 
Mja wat is uw punt nu? Jij hebt dus geen probleem (meer) dus dan is er ook geen probleem meer. Als een random comment op een forum een trigger zou zijn dan staaft dat toch exact mijn punt dat je zo niet deel kan zijn van de opvoeding van een kind.
Dat is exact mijn punt: een vrij simpele manier van denken; maar als je werkelijk denkt dat 'geen probleem', 'geen probleem betekend', dan nodig u graag uit om nog wat onderzoek te doen. Grosso modo zijn de triggers schaamte, dus wat denk je dat die oppervlakkige bs van jou kan losmaken? Snap je mijn punt nu wel een beetje?

Tweede punt; iemand temidden van verslaving gaat letterlijk alles; ik herhaal letterlijk ALLES gebruiken om zijn 'noden' te vervullen, ja zelfs een lege negatievere forum post.
 
Laatst bewerkt:
Mja wat is uw punt nu? Jij hebt dus geen probleem (meer) dus dan is er ook geen probleem meer. Als een random comment op een forum een trigger zou zijn dan staaft dat toch exact mijn punt dat je zo niet deel kan zijn van de opvoeding van een kind.
Als ge tegen iemand praat die hier al herhaaldelijk openlijk zijn problemen heeft bloot gelegd zou het u wel sieren als mens als ge twee keer nadenkt of hetgene dat ge hier komt posten niet puur en alleen er voor gaat zorgen dat die persoon dieper in de put geraakt. Volgens mij is het enige dat jullie hier bereiken dat @Mormel (nog) meer in zijn schulp gaat kruipen en dat hij minder geneigd gaat zijn om over zijn problemen te praten omdat hij direct geculpabiliseerd wordt.

Ik stel mij alleszins meer vragen bij de mensen die omwille van een simpele forumpost hier de nood voelen om direct superieur te gaan prediken dan bij wat mormel hier doet. Ge zult hier maar eens een vraag komen stellen en zo'n reacties krijgen, ik had de uitgang al lang gevonden.
 
Als ge tegen iemand praat die hier al herhaaldelijk openlijk zijn problemen heeft bloot gelegd zou het u wel sieren als mens als ge twee keer nadenkt of hetgene dat ge hier komt posten niet puur en alleen er voor gaat zorgen dat die persoon dieper in de put geraakt. Volgens mij is het enige dat jullie hier bereiken dat @Mormel (nog) meer in zijn schulp gaat kruipen en dat hij minder geneigd gaat zijn om over zijn problemen te praten omdat hij direct geculpabiliseerd wordt.

Ik stel mij alleszins meer vragen bij de mensen die omwille van een simpele forumpost hier de nood voelen om direct superieur te gaan prediken dan bij wat mormel hier doet.
Wat is daar superieur prediken aan?

Hij stelt een vraag, er is een antwoord. Het antwoord zijnde "los eerst uw fundamenteel probleem op"
 
Mja het is redelijk simpel imo, als ze een goede moeder is gaat ze haar kind VER weg houden van iemand met een drank probleem.
Als gij niet inziet hoe fundamenteel destructief dit soort comments zijn voor iemand met een laag zelfbeeld dan hebt ge het EQ van een bedwants.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan