pardal
Well-known member
ik denk dat je de sprong toch eens gaan moeten wagen om het gesprek daarover te laten gaan.Dit vind ik dus enorm lastig om in te schatten.
Ik zou niet liever willen dan mijn vrouw naar mij toe te trekken en eens lang te babbelen over hoe zij het nu verder ziet, maar telkens bots ik daarbij op een muur. Op mails reageert ze niet en als ze hier komt om de hond te brengen of te halen, blijft ze hoogstens een kwartiertje waarbij we vooral over praktische zaken en stiefzoon praten.
Daarnet is ze hier geweest om de hond op te halen. Heb met haar even gesproken over de hond, heb haar druiven meegegeven, laten proeven van de passieflora die vruchten draagt, nog een maaltijd voor stiefzoon bij haar gestopt en vervolgens was ze weer weg bijna alsof ze moest vluchten; dit alles in nog geen tien minuten.
Misschien is dit voor sommigen lastig te begrijpen maar ik zie mijn vrouw graag, zelfs al overweeg ik met een ander het bed in te duiken.
Nu zit je met een behoefte die niet ingevuld geraakt, maar mijn inziens ook geen zicht op welke termijn wel.
Anderzijds mag je, vind ik, ook wel zelf je grenzen aangeven bij haar en aangeven dat je nood hebt aan lichamelijk contact.
Maar ik ben dan weer iemand die nood heeft aan duidelijkheid.