Vastgelopen in professioneel leven: geen voldoening, op weg naar een bore-out?

[cege]

Dat shitposten doe je dan buiten op je smartphone?

Ja, sinds kort hebben we hier op de buiten zelfs internet via een gsm mast.

Ik denk niet dat ik al 5 of 10% van mij posts hier op een computer gedaan heb.

groeten uit de garage, waar de paprikas deel2 geprocessed worden.

Voor de rest wel volledig akkoord met uw uitleg.
Mensen maken het zichzelf graag moeilijk. Het gras is niet altijd groener aan de overkant en het leven moet je zelf leuk en interessant maken.

 

[koenvhaver]

Mooi geschreven Cege

 

[Brt]

Ik denk dat er weinig mensen zijn die echt voldoening uit hun job halen. Ik had daar in het begin van mijn loopbaan ook last van: 'Is dit het nu?'. Andere jobs: zelfde toestanden. Vandaag de dag is er ook zo'n trend van werken is leuk en allerlei andere HR onzin....
Nee, werken doe je voor een inkomen en sommige dagen gaan goed, andere wat minder. Voldoening van een job is slechts weggelegd voor een zeer beperkt aantal werknemers. Dus gewoon er het beste van maken....

En persoonlijk vind ik dat ze de echte miserie jobs dringend beter moeten betalen (poetsen,fabriek,winkelmedewerker,bouw,....) zodat werklozen eventueel die job ook willen uitvoeren want veel van die mensen die dergelijke jobs moeten uitvoeren zijn de echte 'sukkelaars'.

 

[Karton]

Hoe combineer je

Mensen verwachten te veel fancyness in het leven. Life's boring, relaties zijn werken en het werk zit vol 9 to 5ers die er geen fuck om geven. Get over it, doe het zelfde en stop met overal meerwaarde en weet ik veel wat in te zoeken.

(stop met meerwaarde zoeken, geef geen fuck om je werk, het leven is saai, verwacht er niet veel van)

met

Mensen moeten veel meer gewoon doen waar ze zin in hebben ipv altijd iets of iemand te willen pleasen. Er is geen scorekaart op het einde van het leven, enkel het besef dat je had moeten doen wat je wou...

(doe waar je zin in hebt, stop met anderen pleasen, je gaat sterven dus focus op wat je echt wil... yolo?)

Je neerleggen bij een situatie waar je ongelukkig bij bent/van wordt omdat je er niet in slaagt om "geen fuck te geven" om je werk zoals de andere 9 to 5'ers is geen goede boodschap. Ja, je verwacht best niet al te veel van het leven, maar dat is geen reden om je dan maar neer te leggen bij je situatie (zoals de rest/zoals jij?)... Het besef dat er geen scorekaart op het einde is en je uiteindelijk in de kern alleen staat is net een reden om actief te blijven zoeken en te blijven proberen, niet om je bij de situatie van je ongelukkige/vervreemde 9 to 5 neer te leggen. Waarom zou je dat doen? Beide perspectieven zijn niet congruent met elkaar.

Verder zeer blij dat je op je 18e al hebt uitgevogeld dat variatie de sleutel tot geluk is, iets dat anderen pas na hun 40e hebben kunnen ontdekken (de losers). Ik veronderstel ook dat die post één van de 5 a 10% posts die je op je computer hebt getypt, of heb je dat hele essay met gedeelde quotes ook op je gsm tussen de zelfgekweekte paprika's geschreven?

 

[JorisBlack]

Ik heb lang geleden (volgens mij een of andere bezinningsdag op de middelbare school zelfs) eens in een soort 'workshop' gezeten. De insteek ben ik al lang vergeten, vermoedelijk iets in de zin van nadenken over waar je naartoe wil in je leven, maar wat ik wel altijd onthouden heb ik dat quasi iedereen op vrij voorspelbare momenten in zijn/haar leven door zo'n fase gaat van 'is dit het'.

Dat was zelfs statistisch aangetoond, en ik dacht dat eind de 20 zo'n typische periode was. Net omdat je een aantal jaar in je job zit, misschien als je chance hebt ook getrouwd bent enz. Dus je zit al een aantal jaar in dezelfde dagelijkse sleur, dezelfde contacten, vaste hobby's enz.

Wat de oplossing is daarvoor lijkt me heel persoonlijk. Zoals @cege zegt: meer variatie?
- Op het werk: misschien kan je een initiatief op poten zetten waar je wel voldoening uit haalt. (ik weet te weinig over juristen om iets concreet voor te stellen) Als er totaal geen ruimte is om iets creatief/nieuw te doen dan zou ik van job veranderen, maar bon, dat ligt ook aan mij Stel desnoods voor om een pingpong tafel op het werk te zetten ofzo voor tijdens de pauzes - ik zeg maar iets he. Gewoon iets kleins waardoor je met minder tegenzin naar je werk gaat.
- Privé: een nieuwe hobby zoeken, of elk jaar opzettelijk iets doen dat buiten je comfort zone ligt, of ...

Tot slot zit je NOOIT vast in een job of o.w.v. een diploma. Als je het financieel kan trekken: quit your dayjob en ga opnieuw studeren.
Of nog beter, doe je job verder (=inkomen) en studeer 's avonds/in het weekend iets anders dat je wel interesseert. Er zijn zelfs mogelijkheden om op die manier effectief een diploma te behalen: zie https://www.kuleuven.be/onderwijs/levenslangleren/OpenUniversiteit
En dan kan je financieel comfortabel op zoek naar een andere job in die andere sector...

Of je verkoopt alles wat je hebt, koopt een camper of zo'n hippie busje, en ontsnapt aan de samenleving (ik overweeg dit regelmatig ) Beetje zoals Into The Wild (boek/film moet je lezen/zien), maar dan niet zo dom zijn als McCandless (m.a.w. sterven omdat je in the middle of nowhere vast zit zonder eten en zonder survival skills )

edit: nog 1 ding aangezien ge schrijft dat ge 'getwijfeld' hebt om uw verhaal hier neer te schrijven --> ge moet u totaal niet schuldig voelen. Dit is gewoon de samenleving waarin we momenteel leven: de meesten doen hun job niet graag, vervelen zich, willen gewoon liever naar huis gaan, kijken vooral uit naar het weekend enz.
We staan zelden stil bij hoe vreemd dat is. In principe staan we technologisch ver genoeg hier in het westen om veel minder te werken, en toch in comfort te leven (voldoende eten voor iedereen, een warm bed enz.). Maar alles draait om 'de economie', meer geld, meer dingen te kopen (een duurdere auto, een ipad, noem maar op, het is eigenlijk allemaal speelgoed). Uiteraard hoeft het ook niet in het andere extreme te zitten (=totaal niks doen), maar we zijn wel al eventjes de balans kwijt. In Noord-Europa staan ze daar bv. een stap verder in - minder 'rat race', meer 'leven'. Bv. een 4-dagen werkweek is voor vele jobs echt wel doenbaar. In jouw geval als jurist kan je daar ook eens naar informeren - en evt. daarbij eens nadenken of je met 4/5 loon ook kan leven zoals je wil (ik veronderstel dat een 4/5e juristenloon nog steeds degelijk is).

 

[Brt]

Tot slot zit je NOOIT vast in een job of o.w.v. een diploma. Als je het financieel kan trekken: quit your dayjob en ga opnieuw studeren.
Of nog beter, doe je job verder (=inkomen) en studeer 's avonds/in het weekend iets anders dat je wel interesseert. Er zijn zelfs mogelijkheden om op die manier effectief een diploma te behalen: zie https://www.kuleuven.be/onderwijs/levenslangleren/OpenUniversiteit
En dan kan je financieel comfortabel op zoek naar een andere job in die andere sector...

Niet iedereen heeft de capaciteiten om te studeren voor een kwalitatief diploma.

edit: nog 1 ding aangezien ge schrijft dat ge 'getwijfeld' hebt om uw verhaal hier neer te schrijven --> ge moet u totaal niet schuldig voelen. Dit is gewoon de samenleving waarin we momenteel leven: de meesten doen hun job niet graag, vervelen zich, willen gewoon liever naar huis gaan, kijken vooral uit naar het weekend enz.
We staan zelden stil bij hoe vreemd dat is. In principe staan we technologisch ver genoeg hier in het westen om veel minder te werken, en toch in comfort te leven (voldoende eten voor iedereen, een warm bed enz.). Maar alles draait om 'de economie', meer geld, meer dingen te kopen (een duurdere auto, een ipad, noem maar op, het is eigenlijk allemaal speelgoed). Uiteraard hoeft het ook niet in het andere extreme te zitten (=totaal niks doen), maar we zijn wel al eventjes de balans kwijt. I

Euhm, heb jij al eens in het topic gekeken van hoeveel te betalen voor je lening? Dit gaat niet over een ipad of een duurdere auto, dit gaat over een dak boven uw hoofd hebben en dat kan je je niet (of zeer moeilijk) permitteren als je niet fulltime werkt.

 

[JorisBlack]

Niet iedereen heeft de capaciteiten om te studeren voor een kwalitatief diploma.

Euhm, heb jij al eens in het topic gekeken van hoeveel te betalen voor je lening? Dit gaat niet over een ipad of een duurdere auto, dit gaat over een dak boven uw hoofd hebben en dat kan je je niet (of zeer moeilijk) permitteren als je niet fulltime werkt.

Mijn post was gericht op degene die dit topic gestart heeft, dus:

ASO, professionele bachelor rechtspraktijk, master in de rechten. Nu enkele jaren aan het werk als jurist in de financiële wereld.

M.a.w. iemand met de capaciteiten om eigenlijk eender welk diploma te behalen, en met (ik veronderstel) een goedbetaalde job.

 

[Vega]

Als je vastloopt moet je iets anders doen. Zo simpel is het leven eigenlijk, het probleem is dat je meestal bepaalde toegevingen moet doen die je niet altijd bereid bent van te doen, in de meeste gevallen zal dat gaan over inkomen.

Via-via ken ik een accountant die de laatste 20 jaar zelfstandig vrachtwagenchauffeur is en accountancy achter zich heeft gelaten. Verdient een stuk minder dan dat hij had kunnen verdienen als accountant maar doet zijn job zeer graag en zal fin de carrière geen burnout/boreout gekend hebben.

Zelf heb ik de chance dat ik mijn job zeer graag doe en nog geen dag met een zwaar gemoed ben opgestaan om te gaan werken. Ik heb dat gevoel wel gekend bij verschillende studentenjobs waar het telkens aftellen was naar vrijdagmiddag en waarbij ik het meest in de buurt kwam van fysiek pijn krijgen bij het opstaan. Verschrikkelijk moet dat zijn om zoiets jaren aan een stuk vol te houden en in mijn ogen is het financiële voordeel zoiets niet waard. Zit je in die situatie, probeer te vinden waarvan je warm wordt en zoek een job waarvoor je graag gaat werken.

 

[Chauffagist]

Ik heb soms echt de indruk dat je denkt dat iedereen een kleuter is met instant gratification issues.

Tuurlijk is dat nog altijd zo, volwassenen leven ook op impulsen en driften. Waarom gaan er zoveel mensen vreemd, hoeveel mensen zijn niet eenvoudig op te gieten op een nieuwjaarsreceptie, ook hoogopgeleide mensen. Hoeveel mensen doen geen andere dingen tijdens het thuiswerken.

Als het mooi weer is en ik zit aan mijn bureau, dan stop ik soms om 16h, ga ik in de hof werken en werk ik nog wat om 20 of 21h.

Ja dat is het voordeel van grotendeels remote werken. Maar nu geef je toe dat je ook niet ongevoelig bent voor mooi weer.

Ik kan perfect presteren aan een bureau, en mijn collega's ook. Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat hij ijsjes wil verkopen, lol.

Bij wijze van spreken hé. Ik kan het nog meer romantiseren als: reisgids spelen in een warm land.

Ik heb even veel voldoening uit een compleet bagger rapport op te kuisen, een patent door de filing te krijgen, 20 neuzen in dezelfde richting te krijgen in een teammeeting een haag te snoeien, patatten te oogsten of een kippenhok in elkaar te steken.

Jij bent dan ook niet vastgelopen in je carrière. Iemand die vastgelopen is zal niet veel voldoening halen uit dat rapport of die meeting.

Mensen in bureaujobs verwachten gewoon te veel fancyness en proberen om te belangrijk te zijn.

Dat klopt, kijk naar Linkedin, wat je daar allemaal leest. Eigen aan de tijdsgeest?

Om onze C staff boss van vroeger te citeren. "In the end, we're all useless individually, get over it."

Ja sowieso, we zijn 1van de 7 miljard. De enige waarde die we hebben zijn onze organen, indien we fit en gezond zijn.

Je zou bijna denken dat het de variatie is die mensen zoeken. Ik had het op mijn 18 door, anderen misschien op hun 40...

Tuurlijk zoeken mensen variatie. We zijn toch begonnen als jagers/verzamelaars .

Ik vind wandelen leuk, ik kijk er elk jaar naar uit, naar die jaarlijkse wandeltrip. De laatste dag is er altijd te veel aan. Ik kijk uit naar de haag snoeien, de laatste 2m steekt tegen. Hebben volwassen mensen niet door dat het altijd wel iets is en dat alles uiteindelijk wel kan gaan tegensteken?

Ja tuurlijk is dat zo, zelf een vakantie gaat op den duur vervelen. Toch ben ik er van overtuigd dat mensen hun eigen pad kunnen maken, waardoor werken leuk kan zijn.

Ik doe mijn 8-9-10h per dag aan computer aan de bureau. Voor de rest gaat die computer niet aan na de uren, niet in het weekend, nooit meer. In het weekend en na de uren ben ik buiten. Maar er is geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om 8 9 10h per dag buiten te werken, elke dag... variatie., weet je wel.

Dan heb je een speciale gave om jezelf goed te kunnen concentreren achter die computer.

Mensen verwachten te veel fancyness in het leven. Life's boring, relaties zijn werken en het werk zit vol 9 to 5ers die er geen fuck om geven.

Die 9-5ers zullen wel andere zaken buiten het werk hebben. Iedereen doet toch iets wat hij graag doet. Of denk je echt dat die mensen hun leven beperkt is tot werken, mama/papa spelen en slapen?

Get over it, doe het zelfde en stop met overal meerwaarde en weet ik veel wat in te zoeken.

Ieder moet voor zichzelf een afweging maken tussen loon - inhoud - tijdsbesteding. Je kan toch geen job doen zonder enige voldoening?

Mensen moeten veel meer gewoon doen waar ze zin in hebben ipv altijd iets of iemand te willen pleasen. Er is geen scorekaart op het einde van het leven, enkel het besef dat je had moeten doen wat je wou...

Doen wat je wilt moet natuurlijk binnen je capaciteiten liggen, zowel mentaal/fysiek/ financieel. Genoeg jongeren die profvoetballer willen worden, slechts weinigen gegeven en zo kan ik nog tientallen jobs opnoemen.

 

[Horse]

In verband met geld merk ik ook dat wanneer er €100 in mijn portefeuille zit, dat geld op is. Indien er €250 in mijn portefeuille zit, dan is dat geld ook op. Eens minder geld verdienen is echt totaal geen probleem. Je past je aan en gaat verder.

 

[Tjiftjaf]

3 pagina's later toch wel benieuwd naar enige reactie van @Embo ?

 

[Embo]

Oleiding dus gewoon doorgezet en uiteindelijk in een kantoorjob beland waar ik goed mijn boterham verdien, maar waarbij ik ook het gevoel heb “is dit het nu?”. Veel goesting om naar het werk te vertrekken is er niet meer.

Zomaar zeggen “ik stop en zoek iets anders” klinkt mooi en een makkelijke oplossing, maar met twee jonge kinderen en een af te betalen huis is dat helaas niet evident.

Die "is dit het nu?" spookt ook wel vaak door mijn hoofd.

Zeker met jonge kinderen en afbetaling is het minder evident. Ik heb wel ergens het voordeel dat met die zaken geen rekening moet houden.

 

[Embo]

Zijn er buiten je werk dingen waar je van geniet, die je graag doet? Wat zie je jezelf wel doen? Welke keuze zou je nu - achteraf gezien - hebben willen maken op je 18?
Ik denk dat velen je gevoel zullen herkennen. Maar ik denk ook dat je je leven nog veel - al dan niet andere - richting kan geven!

Eerlijk gezegd zijn er momenteel echt weinig zaken in mijn vrije tijd waar ik echt van kan genieten en veel tijd aan kan spenderen. Ik erger mij soms aan het feit dat ik precies wel brede interesses heb, vaak aan iets begin, maar dan ook snel mijn interesse verlies. Momenteel ben ik in mijn vrije tijd ook wat bezig met technische cursussen in het volwassenenonderwijs om toch iets meer met mijn handen te doen.

 

[Tjiftjaf]

Eerlijk gezegd zijn er momenteel echt weinig zaken in mijn vrije tijd waar ik echt van kan genieten en veel tijd aan kan spenderen. Ik erger mij soms aan het feit dat ik precies wel brede interesses heb, vaak aan iets begin, maar dan ook snel mijn interesse verlies. Momenteel ben ik in mijn vrije tijd ook wat bezig met technische cursussen in het volwassenenonderwijs om toch iets meer met mijn handen te doen.

Stel dat geld geen issue zou zijn. Wat zou je dan doen?

 

[Embo]

Geen ervaring in rechten dus het is my 2 cents voor wat het waard is.

Vastlopen in een job (of richting) komt vrij vaak voor. Ik heb diezelfde situatie gehad rond mijn 29. Een zéér stabiele job met mooie loonvoorwaarden enzovoort opzij gezet om een totale carriere-switch te maken. En desondanks dat het gras niet altijd groener is aan de overkant voel ik wel dat hier meer lucht is. En heeft het me ook geleerd dat een job niet permanent is. Ik ben uiteindelijk terechtgekomen in erg afwisselende functie waar ik niet in drie regels mijn jobsomschrijving kan uitleggen. Het geen ik nodig had.

@Meneer : Ik snap de insteek, maar je waardeert nu (onderbewust) het financiële boven het mentale. Als je effectief zo ver zit kan ik me inbeelden dat je die negatieve insteek ook afstraalt thuis. Misschien niet direct, maar je gezin weet dat je ongelukkig bent. Ik kan me de lonen in de sector niet inbeelden, maar een rechten/Financieël profiel vindt gerust wel een ander werk. Consultant in de audit of rechten om zo in verschillende sectoren en bedrijven terecht te komen? De sales in? Er zijn eindeloze mogelijkheden. Het diploma is noodzakelijk in bepaalde beroepen (zoals jurist, dokter, enzovoort) maar vanaf een bepaalde leeftijd kom je op een sollicitatiegesprek echt wel verder met opgebouwde werkervaring en denkniveau (van bv een master), als dan niet ondersteund door het diploma.

Bottom line: de enige die je tegen houdt om te veranderen dat ben je zelf. Zonder met de vinger te wijzen..

Aan sales (in de financiële sector) heb ik zelf wel al gedacht, maar dan vragen ze zo goed al altijd wel ervaring.

Het laatste wat je zegt klopt inderdaad. Alleen die stap zetten en weten wat je dan wel wilt doen, is niet eenvoudig.

 

[Embo]

Je hebt wel het voordeel dat je met een rechtendiploma heel veel brede mogelijkheden hebt. Dat kan een toegangsticket zijn tot heel diverse jobs.

Sidenote: na een aantal tegenvallende werkervaringen in het begin van mijn carrière heb ik het roer volledig omgegooid en ben ik terug in dagonderwijs een lerarenopleiding gaan volgen. Ik heb daar later niets mee gedaan maar was wel een ideaal moment om te herbronnen.

Goh ja brede mogelijkheden, dat klopt misschien wel. Al heb ik het idee dat vanaf je een bepaalde richting bent ingeslagen met dat rechtendiploma, je gewoon niet meer makkelijk iets anders kan gaan doen. Of misschien is dat maar een idee

 

[JorisBlack]

Ja zo'n bureau job versus handenarbeid...

Ik denk wel dat handenarbeid tof kan zijn en voldoening kan geven als:
- het iets is waar ge ook uw verstand bij moet gebruiken
- het iets is waarbij ge geen repetitieve bewegingen bij moet doen
- het iets is waar ge nooit of niet vaak zware dingen moet heffen

Komt neer op vakmensen (elektricien, loodgieter, chauffagist...) dus.

 

[JPV]

Goh ja brede mogelijkheden, dat klopt misschien wel. Al heb ik het idee dat vanaf je een bepaalde richting bent ingeslagen met dat rechtendiploma, je gewoon niet meer makkelijk iets anders kan gaan doen. Of misschien is dat maar een idee

Dat is maar een idee. De vraag is gewoon waar je naast je beroep nog mee bezig bent en of je daar een draai aan kan geven?

De jobs (van langer dan enkele dagen ), in chronologische volgorde, en waar volgens mij ik de job door kreeg:
Boekhouder (interim): door studies TEW
Docent Informatica in lerarenopleiding: door hobbies (+ feit dat ze dringend iemand nodig hadden )
Sociaal Assistent erasmusstudenten + studentenvoorzieningen: door studies Sociaal Werk
Sporza website: door Sporza te bestoken met cijfers over rankings van Clijsters/Henin / Voetbal (hobby dus) + vrijwilligerwerk op een sportforum
Belga Sportredactie (freelance): door met de fiets naar een atletiekwedstrijd in het buitenland te fietsen (en van daaruit te bellen toen Hellebaut een BR sprong)
Vormingsmedewerker (voor werklozen): door diploma sociaal werk
Vormingsmedewerker ("gewoon): idem
Juridische Dienst vakbond: idem
dossierbeheerder conflicten werkgever-werknemer: idem
beheerder sociale media: door vrijwilligerswerk op fora + informatica als hobby
product owner: door kennis van de werking van werkgever, maar zeker ook door informatica als hobby
data scientist: idem

Zie je hoe vaak een hobby kan meespelen in een andere job? kijk wat je doet in je vrije tijd en hoe je dat een draai kan geven om je beroep ervan te kunnen maken? En zie dan hoe vaak je redelijk ferm van richting kan veranderen in je carriere.

 

[Embo]

Ik zou zeggen niet neuten, doorzetten maar dat zou wat te kort door de bocht zijn.

Het probleem is gewoon dat het niet is omdat je nu dat gevoel hebt, dat het alternatief daarom beter zou zijn. Of je moet nu echt wel zeggen van kijk ik zou graag met elektricien of loodgieter of... geweest zijn.

Anders gezegd, in mijn ogen is het een klein beetje een logisch iets waar je doorheen moet. Iedereen gaat wel eens minstens even hier doorheen. Het enigste wat ik kan zeggen zolang je geen andere ervaring hebt met dat is echt mijn droomjob. Dat is er gewoon mee omgaan zoals het voor de meesten in de realiteit is. Met name dat je gaat werken om de rekeningen te betalen. Dat dat de eerste stap is, en dat werken dus in basis iets gaat zijn dat niet leuk is. En dat je dat in elke job wel gaat hebben.

Op het moment dat je nu aan het werk was met uw handen, dan zat je te klagen over het feit dat je in alle omstandigheden, weer en wind dus, ipv met een aangenaam koffietje/warme choco en potentieel met deze sneeuwbuien bevriezende of minimaal koude handen en waarschijnlijk dik tegen u zin zaken had moeten doen.
Dat gaat voor de meeste gevallen die je als alternatief gehad had de realiteit zijn.

Dus mijn manier om ermee om te gaan is mij te realiseren dat, zoals ik al gezegd heb, elke job leuke en plezante zaken heeft. Waarbij ik mij dan vooral focus op de zaken in mijn job die ik plezant vind... en de zaken die ik als minder plezant vind agendeer als zijnde de kost om in mijn job de plezante zaken te kunnen doen. En te proberen om er dan ook voor te zorgen dat ik elke week toch wel eens iets van die plezante zaken heb of minstens mij voor te houden dat ik daar kan naar uitkijken als ik mij door die niet plezante zaken maar doorworstel.
Of anders gezegd dit te relativeren.

DAT is mijn manier om ermee om te gaan. Grotendeels omdat ik zelfs nu echt niet weet wat ik betaalt liever zou doen. En zolang je dat niet kan doen, blijft het in mijn ogen dan eerder een ingebeeld iets, waar je mijn inziens duidelijk moet stellen dat dit ingebeeld is. En dat je aan ingebeelde zaken geen sikkepit hebt noch dat het iets is waar je waarde aan mag hechten. Maar makkelijk is dat niet.

Het enigste andere dat ik mij kan inbeelden als dat gevoel echter blijft doorgaan, is onderzoeken WAT je WEL liever zou doen. En dan te zien of je in uw vrije tijd dit niet zou kunnen doen. Daar desnoods een opleiding voor volgen om dat te kunnen doen. Om zo op termijn eventueel met een zelfstandig bijberoep te starten om de wateren te testen of het gras effectief wel groener is aan de andere zijde.

Mijn beperkte ervaring is, dat in de meeste gevallen het gras effectief niet groener is. En dat je gewoon zaken waar je u nu aan ergert, dan vervangt door andere zaken waar je uzelf aan irriteert. Maar meestal helpt het met uw hoofd tegen die muur kwakken om u sneller dergelijke zaken te laten relativeren.

Waar je echter eerst al eens mee zou kunnen starten is effectief oplijsten welk onderdeel van uw job je wel enorm leuk vindt. Om te zien of er ergens een vacature is waar dat stuk gewoon een groter aandeel is in uw jobbeschrijving. Rekening houdende dat je effectief best nog goed u brood verdient om die kosten te kunnen blijven betalen. En zoals gezegd, als je ze niet in uw job kwijt kan, te zien of je een vorm ervan niet in vrije tijd kan doen.
Ik heb vb een kennis die graag sleutels aan zijn eigen wagen. En een andere die graag houtbewerking doet. En daar halen ze hun hart in op, om op die manier hun batterijen op te laden om hun job dat brood op de plank brengt te kunnen tolereren, al dan niet samen met de zaken in hun job die ze plezant vinden.

Een andere oplossing kan ik mij persoonlijk echter niet direct inbeelden.

Behalve voordat je een gezin, en een afbetaling hebt, die omzwervingen al maken totdat je de job hebt die u ligt, of je u neergelegd hebt bij de situatie.

Bedankt voor de interessante uitleg.
In iedere job zal er inderdaad altijd wel iets zijn dat tegensteekt. Ik ben nu in mijn vrije tijd wel wat bezig met technische cursussen in een cvo als hobby, zoals je zegt, om daar mijn batterijen wat op te laden.

Ik begrijp inderdaad dat een job voor de meeste mensen ook maar een job is. Het is soms wat frustrerend om niet goed te weten wat ik wil, maar daar zal ik enerzijds wat mee moeten leren omgaan en anderszijds wat concreter mee aan de slag moeten.

 

[Embo]

Dit topic zou door mij gemaakt kunnen zijn. Als ik nu terugkijk op 7 jaar bureauwerk kan ik eigenlijk niet begrijpen dat ik ooit heb gedacht hier voldoening in te kunnen vinden. Ik houd avontuur, actie en fysieke uitdaging. Mijn gedachten dwalen af in een prikkelarme omgeving zoals een kantoor.

Komende maanden ga ik proberen bij de vrijwillige brandweer te gaan en reservist bij Defensie te worden. Hopelijk kom ik daar de uitdaging tegen die ik zoek. Daarnaast geeft dit me een plan B. Ik zou bijvoorbeeld makkelijker beroepsbrandweerman kunnen worden vanuit die positie. Iets wat puur inhoudelijk toch meer mijn ding zou moeten zijn dan een kantoorjob.

Heb je al eens nagedacht waar je wel voldoening uit zou kunnen halen? Stel dat geld geen factor is, wat zou je dan doen? Als je zoals mij van avontuur en actie houdt zou je kunnen overwegen een sabatjaar te nemen en een jaar bij het leger te gaan, als dan niet als (voltijds) reservist. Daar leer je veel nuttige dingen, dus weggesmeten tijd is het zeker niet en het geeft je tijd en ruimte om te reflecteren.

Nadacht waar ik voldoening uit haal? Ja al veel. Maar ik merk wel dat ik te lang in de denkfase kan blijven hangen, en dan kunnen mij ideeën echt heel uiteenlopend zijn.