Wat heb jij meer leren appreciëren met ouder worden?

Philharmoniker

Philharmoniker

Active member
Is mss een thread dat tussen 20 en 30 jaar van leeftijd niet echt gaat of kan aanspreken.. Dus my bad..
Maar 😬 als dat toch zo is.. Be my guest :)
Ma bon on topic..

In mij geval geboren in het 1986 straling jaar all in 💀

- Natuur (is wel vreemd want blad, boom schors zei me niks vroeger nu is dat vaak in awe..)
- Wat vandaag niet is.. Morgen of later is ok.. En neem daar vrede mee..
- Een gericht doel hebben : visie en daar belachelijk traag naar toe werken.. Dat behalen is uiteraard goud waard..
- Mensen vooruit helpen in de winkel
- Né kleine né smile bezorgen met men Ed gein stem..
- Relativeren, en vooral zeer kalm reageren op situaties waar anderen zouden bij stressen.. Ook wel een perk waarvan ik zoiets heb ja.. Das old guy style experience..

I
Een greep van de vele dingen waar ik zoiets van heb van hmm.. Dat cliché van ouderdom en wijsheid cliche..

Wat is uw ervaring met de jaren?


Ik heb lang getwijfeld om dit te posten omdat er toch zaken zijn als exposure zelfs op mijn 1986 leeftijd niet went maar bon we zien wel 👌💪
 
Hier voornamelijk:

- Genieten van het resultaat van al die kleine taakjes. Stom voorbeeld, maar vroeger had ik een grondige hekel aan het gras afrijden. Vervelend werk, lang bezig, etc etc. Nu kan ik oprecht genieten van mijn tuin die eens echt tiptop in orde staat.
- Content zijn met een dag/avond niets te moeten doen. Vroeger was een uur dat niet gevuld was een absolute hel, nu een welkome verademing.
- Wandelen. Vroeger het saaiste wat er was, nu iets wat mijn vrouw en ik actief proberen doen om tot rust te komen en zoals je aangeeft te genieten van de seizoenen en de natuur.
 
Zwijg stil van de tuin... Ik ben echt oprecht blij als ik zie dat het gras dat ik gezaaid heb zie uitkomen.. En liefst van al de ganse oppervlakte van wat ik gezaaid heb.. En dat lukt me tot op de dag van vandaag niet Hahah 😂🤣😭😭😭
 
Laatst bewerkt:
zit helemaal vanachter in tram 4

- rust en met rust gelaten worden door iedereen (behalve Tanuki).
- hierbij aansluitend: gewoon thuis zijn, maar dat heb ik altijd al wel gehad.
- ik heb in het verkeer ook geen behoefte om constant 120km te rijden op de snelweg. Tussen 100 en 110 is ook goed. Ik begin me ook minder te ergeren aan mensen die 60km rijden op een baan van 70. Ik ga ze wel inhalen wanneer ik kan, maar ik heb er ondertussen al genoeg ingehaald om te beseffen dat ze daarna gewoon achter u aan het volgende rood licht staan. De tijdwinst van u opjagen in het verkeer en toch nog snel die ene nog inhalen is echt praktisch 0. Het idee van 'ik kom er wel', geeft u al zoveel minder stress in het verkeer. (wat niet betekent dat ik stressvrij rij, want er zijn nog genoeg idioten die me het bloed van onder de nagels halen).
- ik ben ne redelijk grote kerel en een van mijn pleasures is in de winkel kleinere personen helpen bij iets van het bovenste schap nemen. Dat is absurd zot hoe graag ik dat doe :p
- ik blijf ne twijfelaar, en ga het geld nooit wreed zot uitgeven, maar ik kan nu al iets gemakkelijker wat extra geld uitgeven aan gerief voor mijn eigen. 't moet niet altijd meer het goedkoopste zijn :p rijk ga ik sowieso nooit worden
 
38 nu en ik beschouw me al langer wel als een "oude ziel", dus bepaalde zaken koester ik wel langer en sommige zaken vallen me recent op:

- weekends zonder plannen, ruimte voor "verveling"
- stille ochtenden: wanneer "het huis slaapt" genieten van koffie, stilte en een goed boek
- stille avonden: wanneer "het huis slaapt" genieten van een goed glas bier/wijn/whisky, stilte en een goed boek
- bewust zoeken naar kwalitatieve ingrediënten om gerechten klaar te maken
- gaan wandelen om "het kopke leeg te maken", ik heb het geluk in een bosrijke omgeving te wonen en hoef maar de straat over te steken om in het bos te zijn
- heel bewust mijn dochter zien opgroeien en daar niets vanzelfsprekend van proberen vinden, want het gebeurt maar één keer
- proberen de beleving van de tijd af te remmen want alles gaat razendsnel vanaf een bepaalde leeftijd en ik wil niet dat ik me daar pas bewust van word als ik oud en versleten ben
- dat spaargeld langzaam opgevreten wordt door inflatie en dat je geld beter kan renderen in beleggingen, ik ben daar relatief laat mee begonnen en heb wel spijt dat ik er niet als twintiger mee ben begonnen
- carrièregewijs voel ik me meer en meer gesterkt in mijn rol en dat geeft wel een aangenaam gevoel van eigenwaarde
 
Tonerider zei:
- rust en met rust gelaten worden door iedereen (behalve Tanuki).
- hierbij aansluitend: gewoon thuis zijn, maar dat heb ik altijd al wel gehad.
Klik om te vergroten...
Zelfde (maar dan mijn gezin ;) )

Voor de rest, heel cliché, maar gezondheid. Als je jong bent denk je dat je onverwoestbaar bent, maar met het ouder worden heb ik dat toch echt leren appreciëren. In de laatste jaren een aantal serieuze tegenslagen gehad op dit vlak, maar momenteel gelukkig weer cava.
 
Ook van 1986 maar ik heb er moeite mee om dat oud te vinden.

- Zoals velen hier het wegvallen van "FOMO". Als tiener of twintiger was een weekend geen activiteiten een ramp, nu eerder een zegen.
- Een kind zien opgroeien, iets dat je als jonger persoon toch meer als ver-van-mijn-bed tot redelijk irritant beschouwt. Een namiddagje speeltuin is zowaar plezant.
- Ja, ook ik geniet nu van een tuin waar ik zelf perken heb aangelegd en boompjes heb geplant, die ik kan zien groeien. Vroeger ook altijd volgehouden dat ik geen tuin wou.
- Algemeen een beetje het verminderen van een prestatiedrang. Ik ben iemand die weinig hobby's of activiteiten uitprobeert maar als ik iets doe is het wel de bedoeling dat helemaal te doen. Beetje krachttrainen werd 18 jaar competitie doen en mijn leven zo schikken dat ik niet teveel trainingen miste, eens een taalles nemen werd 7 jaar Russisch en daarnaast muziek beluisteren etc. Dat is, vooral door een kind te hebben, allemaal meer naar gewone hobby's gegaan.
 
Van het gezegende jaar '87 en ik sluit mij wat aan bij bovenstaande comments.
- Ik geniet heel hard van rust en kalmte samen met mijn gezin. Daar waar we vroeger altijd wel iets aan het doen of plannen waren, kan uitslapen op een zondag nu al eens wonderen verrichten. Als het zonnetje dan schijnt in de namiddag een stevige wandeling maken (haatte ik vroeger) makt mijn dag helemaal goed.
- Soms zit er nog wel wat gejaagdheid bij als we bezig zijn met de hobby van mijn dochter: op tijd zijn, combinatie met school enz. maar ik maak heel bewust tijd vrij om er telkens bij te zijn en te supporteren. Trouwens ook leuk om zo wekelijks nog wat met gelijkgezinden rond te hangen in die timeframe.
 
Tonerider zei:
- ik ben ne redelijk grote kerel en een van mijn pleasures is in de winkel kleinere personen helpen bij iets van het bovenste schap nemen. Dat is absurd zot hoe graag ik dat doe :p
Klik om te vergroten...
LOL, herkenbaar! Ik (1m97) heb dat ook. Je ziet ze meestal eerst kijken, dan even twijfelen of ze u wel gaan aanspreken en dan ineens 'Excuseer, ...'
 
In het weekend op tijd gaan slapen en vroeg opstaan. Zeker in de winter wanneer het donker en koud is buiten. En dan een heerlijke kop koffie met een boek. Zalig.
 
Au79 zei:
LOL, herkenbaar! Ik (1m97) heb dat ook. Je ziet ze meestal eerst kijken, dan even twijfelen of ze u wel gaan aanspreken en dan ineens 'Excuseer, ...'
Klik om te vergroten...

Haha idem maar zelfs nog een stap verder.

Ik ben 1m93 en heb ooit is een trui en een jas gepast omdat een oudere vrouw dat vroeg aangezien haar zoon hetzelfde postuur had als mij.

Dus snel die trui en jas aangedaan, kei content die madam en dat maakt uwe dag goed.

OT: ook van het jaar '86 hier en ik kan oprecht genieten van de wereld zien wakker te worden. Ik zet soms mijn wekker in't weekend om 6u om dan rustig buiten te zitten op terras, tas koffie en wat mijmeren over het leven om dan nadien met de kindjes naar de bakker te gaan en onderweg het zotteke uit te hangen.
 
- Powernaps onder de middag. Gewoon ff 20 minuten gaan liggen, en daarna weer lekker fris zijn.
- Het moet niet allemaal perfect, gestructureerd zijn. Als het ernaast zit, dan is het ook maar zo. Volgende keer beter.
 
Vooral het stuk van de tuin spreekt mij enorm aan hier. Vroeger kon een tuin mij volledig gestolen worden, nu begin ik de namen te onthouden van de planten en de bloemen, en nog erger.. ben er zelfs trots op -_-
 
Mijn ouders. Pas vanaf dat je zelf kinderen hebt, begin je pas echt te beseffen wat die mensen allemaal voor u gedaan hebben.
 
kaydoh zei:
Vooral het stuk van de tuin spreekt mij enorm aan hier. Vroeger kon een tuin mij volledig gestolen worden, nu begin ik de namen te onthouden van de planten en de bloemen, en nog erger.. ben er zelfs trots op -_-
Klik om te vergroten...
Spreek je die dan ook aan met hun naam?
 
Lemme zei:
Mijn ouders. Pas vanaf dat je zelf kinderen hebt, begin je pas echt te beseffen wat die mensen allemaal voor u gedaan hebben.
Klik om te vergroten...
Ergens wel, ergens niet hier. Vanaf een bepaalde leeftijd zat ze hier elk weekend bij hare vriend en nu heeft ze geen tijd omdat ze elke week wel ergens op reis, buitenverblijf, whatever zit. Dus de dochter ziet ze amper tot niet.

Het kan zeker anders en dat zag ik bij de mama van de klein, maar bij die van mij moet ik het niet zoeken om tot dat besef te komen :unsure:
 
- De kansen die mijn ouders mij gegeven hebben

- Dat uw leven maken (en niet kraken) van uzelf moet komen. Als een ander mee wil gaan in uw verhaal: Leuk zoveel te beter. Maar zo niet? Je kan alleen maar uzelf zijn (anders wreekt zich dat vroeg of laat). Vindt iemand u niet goed genoeg of vindt iemand u ne idiote spast? Niemand is verplicht uwe vriend te zijn. En dat is OK.

- Je gezondheid. Vroeger vond ik een goeie gezondheid evident / vanzelfsprekend. Ik ben altijd sportief geweest maar plots kreeg ik epileptische aanvallen. En nog wat later kreeg ik sarcoïdose waar bij mijn eigen afweersysteem mijzelf aanviel. Dat was niet zo leuk.

- Andere mensen helpen is het leukste dat er is.

- De Westerse wereld. Dat je hier geboren bent is toch ook geen evidentie (wat ik vroeger gewoon wel dacht). Je kan ook gewoon geboren zijn zonder geld met alleen een korte broek als bezitting ergens in Afrika en honger lijden. Of je kan ne arme Palestijn zijn en na 20 jaar afzien sterven in ne bunker zonder daglicht. Ik zeg maar wat ..
 
Lemme zei:
Mijn ouders. Pas vanaf dat je zelf kinderen hebt, begin je pas echt te beseffen wat die mensen allemaal voor u gedaan hebben.
Klik om te vergroten...
En dan mis je je ouders ook meer als ze er niet meer zijn, en dan heb ik het niet over praktisch op de kinderen letten. Mijn moeder overleed in 2005, ik was nog geen 19. Ik heb dus eigenlijk de helft van mijn leven zonder mijn moeder geleefd. Mijn vader overleed in 2017. Er is het verlies en de droefheid op die momenten, maar pas als je zelf een kind hebt komt daar de spijt bij dat die twee generaties elkaar nooit zullen kennen en je ook nooit zal meemaken hoe die hun band is.
 
"En een goei gezondheid, want da's het belangrijkste" is het voorbeeld van een cliché dat maar al te waar is. Want je mag nog zoveel rijkdom hebben en zoveel aanzien en zoveel geluk met je vrouw en kinderen, eens je gezondheid het laat afweten kan het rap gedaan zijn met dat alles. Je moet daar ook wat geluk met je genen in hebben. Er zijn mensen die kerngezond leven en op hun 40 sterven aan kanker en hedonisten die leven als een zwijn en het vrolijk uitzingen op hun 98. Het leven is fundamenteel oneerlijk, dat is een harde waarheid.

Maar veel heb je zelf in de hand, zowel op fysiek niveau als op mentaal niveau.
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan