Ik heb het altijd wat moeilijk met woorden zoals "passie", maar dat zal aan mijn karakter liggen. Voor de komst van de dochter stak ik heel wat tijd in een taal leren, eerst Russisch, dan Spaans. Maar meer dan een hobby zou ik dat niet genoemd hebben. Ik hou me nu graag bezig in de tuin, wat ik evengoed eerder een hobby zou noemen. Sommige mensen die me kennen zouden bij die zaken over passies spreken omdat ik er wel wat tijd en mentale capaciteit in steek/stak.
Eigenlijk het enige dat ik consistent 20 jaar ben blijven doen, met nooit meer dan enkele weken pauze, is met gewichten trainen. Lange tijd echt competitief powerliften, nu vooral me amuseren en het onvermijdbare verval uitstellen (
). Misschien is dat mijn passie dan wel.
Ik herken wel het gedrag van sommigen hier, waarbij je gefascineerd raakt door een of ander onderwerp, en op korte tijd niets anders leest dan dat. Maar veel van die zaken blijven niet echt "plakken".
Mijn job zit in een sector waar je wel heel wat mensen hebt waar de job zelf hun grootste passie is, en ik heb zo ook enkele collega's. Soms ben ik werkelijk jaloers op zoveel focus, omdat ik moeilijk die resulterende werkijver kan evenaren. De schaduwzijde is dan toch wel dat die mensen een eerder beperkt sociaal leven hebben, met enkele extreme gevallen die bv. hun kinderen vergeten ophalen in de naschoolse opvang en dan naar de politie mogen. Ik voel me daartussen dan soms niet helemaal op mijn plaats, zie mijn eerste zin, omdat ik mijn job wel graag doe en interessant vind, maar in het merendeel van de gevallen wel liefst naar huis ga op een degelijk uur om vrouw en kind te zien, en dan wat te sporten.
.