Omdat bij seks niet de list bestraft wordt, maar het de penetratie zonder toestemming (met daarbij de asterisk dat toestemming niet gegeven kan worden als iemand te dronken is, of bij list). Het is niet de list op zich die strafbaar is.
Ik denk dat dit stuk net het probleem is. De wet negeert hier de realiteit. Er *was* toestemming.
Dat vind ik een zeer goed punt. Ik denk dat verbergen van berichtjes, consequent consistent liegen over je dagelijkse activiteiten om ontrouw te verbergen toch ook wel kan geclassificeerd worden als 'list'. En dat een mens zich absoluut misbruikt of 'vuil' voelt als dat dan uitkomt. Wettelijk kan dat dan misschien ook verkrachting worden met een goede advocaat, maar ik zou mij toch niet als verkracht beschouwen als mijn vrouw mij bedriegt. Maar wettelijk dus wel. Bizar.
Er is geen cirkelredenering? Ik wijs erop dat één iemand niet kan spreken voor de hele maatschappij, gewoon omdat het iets is wat hier toevallig zou aanslaan. In andere kringen slaat iets anders aan. En dat geef ik aan door te zeggen dat ik evengoed zou kunnen zeggen dat de maatschappij het wel zo ziet, en dan kunnen we allebei doen alsof we weten wat de hele maatschappij vindt.
Nee, jij houdt vast aan het foute idee dat toestemming absoluut is en contextonafhankelijk. Dat is jouw idee, maar niet hoe de wet in elkaar zit en niet hoe de werkelijkheid in elkaar zit. Ik heb al veel voorbeelden gegeven waarbij het niet zo werkt. De wet negeert dus niet de realiteit: er was toestemming voor een andere situatie dan die waarin de toestemming gebruikt is.
Misschien wordt de verkrachtingswet hier (mis?)bruikt omdat de slachtoffers ook weten dat de politie een diefstal of oplichting van 90 of 630 EUR geen hoge prioriteit zal geven.
Niet 1 iemand kan spreken namens de maatschappij.
Je moet me geen woorden in de mond leggen.
Als jij iets verkoopt en je geeft uw goed af, voor je het geld krijgt. Waarna de koper beslist om het geld toch niet te geven, heb jij dan toestemming gegeven om het gratis te schenken?
Neen, maar ik heb hem wel toestemming gegeven om het op te nemen/in te pakken etc.
lawandmore.nl
De cirkelredenering is "het is verkrachting omdat het verkrachting is (volgens de wet)." Die definitie en die wet mogen gerust ter discussie staan. Waarvoor dient deze thread anders?
Meer dan alleen dat, sure. Maar het kan ook minder zijn, in de zin dat inderdaad uw schuld van 90 EUR niet volmaken na de daad, of misbruik maken (want misbruik is het zeer zeker wel) van een uiterst naïeve vrouw met een blinddoek en een 50 shades fetisj als "verkrachting" bestempelen gerust debat mag uitlokken, zoals anderen aangeven. Ik heb het daar ook wat moeilijk mee, en voor mij (als man weliswaar, dus niemand hoeft een fuck om die mening te geven) holt dat de enorme beestachtigheid van de misdaad die verkrachting is enorm uit.
En het feit dat je niet betaald wordt, maakt het tot een misdrijf...
Uiteraard is het een misdrijf, de vraag is of het verkrachting is. En een wet hoeft ook niet beoordeeld te worden louter op intentie van de wetgever.
Men heeft net het seksueel strafrecht aangepast omdat niet elke verkrachting één is waarbij een vrouw met geweld op de grond geduwd wordt, de bosjes ingetrokken wordt en dan verkracht wordt terwijl ze zich hevig verzet.
Dat snap ik allemaal wel, en ik ben het er tot op zekere hoogte ook mee eens. Tot op zekere hoogte, dus niet over de hele lijn. Neem bijvoorbeeld het wezenlijk verschil tussen "iemand bewust dronken voeren" (wat voor mij zeer zeker verkrachting kan zijn) of een situatie waarin beide partijen elkaar toevallig treffen in een min of meer even dronken toestand die op eigen verantwoordelijkheid is ontstaan. Welk onderscheid maakt de wet (de wet, niet de rechter) daarin? Ik vind de wet goedbedoeld maar enorm gebrekkig, waardoor ik een averechts effect vrees. Maatschappelijk dan, bedoel ik - voor mijn eigen leven maakt het geen enkel verschil, laat dat duidelijk zijn.
Ik heb nergens gezegd dat ik het geen misdrijf vind. Ik vind het oplichting, geen verkrachting.
Ik heb geen idee waar je al die conclusies uit trekt, maar mijn standpunt is vrij eenvoudig. Als we kijken naar de situaties waar er geen geweld of drugs in het spel zijn, dan kan je toestemming geven om bepaalde zaken te doen, maar die achteraf niet intrekken. En er ook geen voorwaarden aan koppelen.
Doet niet iedereen zich anders voor? Ik vraag mij af in welke mate hij zijn bedrog hield? Helemaal een gelogen persoonlijkheid, uiterlijk, innerlijk, vaardigheden, professioneel leven? Wat is er gelogen geweest? Zodat we kunnen inschatten wat voor beeld ze over hem had? In redelijkheid of wou ze eerder iets spannends ervaren?
Zoals al eerder aangehaald, volgens die logica is overspel toch ook verkrachting van je partner? "Ik gaf enkel toestemming omdat je mij trouw beloofd hebt". Zeker als je getrouwd bent beloof je dat zelfs letterlijk.
Neen, klopt nog steeds niet. Liegen is niet hetzelfde als het gebruik van een list.