Suzhou He [Suzhou River] (2000): 10/10 (*)
Nog eens gezien, eigenlijk amper een kleine zes maand na een eerste kijkbeurt. De plotgaten worden quasi allemaal ingevuld, op enkele details na waar het antwoord me bijster is, maar op zich staan die details niet echt centraal in het liefdesverhaal.
Eigenlijk is het een filmpje die wel aan een remaster toe is, maar tegelijkertijd had het wel zijn charmes. Cinematografie is hoe dan ook zo mooi. Het zal niet voor iedereen zijn, en in het begin is het misschien net iets te schokkerig, maar op andere momenten is het zo mooi dromerig en wordt er vanuit mooie cameraperspectieven gefilmd. De neon is altijd wel eens leuk, maar ook de zonsondergangen/zonsopgangen over de Suzhou River, de stad zelf en eigenlijk meer het grauwe vuile gedeelte ervan ten opzichte van het nachtleven is heel mooi.
Het verhaal ligt mij. Heel interessante en boeiende personages, het verhaal boeit, mooie stem van een verteller die het op een boeiende manier kan vertellen. Voor mij valt alles goed in deze film, en ik denk dat ik nu met recht en reden nu ook uiteindelijk één van mijn favoriete films kan noemen.
Suzhou He wordt vaak als een "Vertigo meets Kar-wai Wong" gezien. Geen reden of dit ook klopt. Godard en de film noir komen soms ook eens terug. Eigenlijk bijna zo goed als allemaal films of thema's waar ik niet zoveel van ken. Enkel Vertigo heb ik gezien, maar die zou ik eens moeten terugzien. En heb ook wel eens een Wong gezien, maar daar klikte nog geen enkele film van, en heb ik bitterweinig van gezien.