Enkele films met 7+ die ik de laatste tijd zag, het zal een vrij grote update worden met een beetje van alles.
Witness for the Prosecution (1957): 9/10
Billy Wilder classic die ik nog niet gezien had. Zeker de beste rechtbankdrama/-thriller die ik tot dusver gezien heb. Gewoon net zoals de vier andere Wilder films opnieuw weer een dijk van een film. Terechte klassieke status.
Isle of Dogs (2018): 9/10
Eigenlijk niet zo een fan van Wes Anderson en Fantastic Fox sloeg me nogal tegen. Dit vond ik dan wel weer zeer goed. Visueel aantrekkelijk. Misschien dat de setting me voor een keer stuk beter ligt met Japan en de honden. Het plot sloeg ook aan voor mij. En wat me niet opviel in eerdere Anderson films, heerlijke droge humor. Misschien toch nog eens wat meer Andersons kijken in het vervolg.
L'événement (2021): 9/10
Een film waarbij we een deel van het leven volgen van een jonge Franse vrouw in de jaren '60 die studeert aan de universiteit maar dan blijkt ze zwanger te zijn en komen de studies in gevaar. Heel beklijvende en beangstigende film en ook erg mooie cinematografie.
Aggro Dr1ft (2023): 9/10
Speciale Korine film zelfs voor zijn standaard, maar zeer origineel in stijl. En het kleurenpalet en hypnotische voice-over zoog me in deze film. Wel een film die zeker niet voor iedereen is.
Umberto D. (1952): 8/10
Italiaanse neorealistische film van regisseur Vittorio de Sica (de regisseur van Bicycle Thieves). Niet op het niveau van die film, maar nog steeds zeer goed en eigenlijk wel een tranentrekker in zekere zin. Vrij deprimerende film die focust rond het thema armoede uit de Italiaanse periode vlak na WOII met gewone mensen in de hoofdrol. Vrij typisch ook voor films uit deze periode uit Italië, en die liggen me wel.
Fresh (2022): 8/10
Ik wil niet te veel over deze film zeggen om niets te spoilen, maar dit soort horrorfilms kan ik altijd wel smaken. En het brengt het op een heel frisse manier.
The Adventures of Prince Achmed (1926): 8/10
Een van de eerste animatiefilms ooit met deze lengte, en eigenlijk nog steeds apart omdat ik toch geen films heb gezien die gebruikt maakt van silhouetten om te animeren. Gewoon een heel fijne film met een leuke setting en een vrij goed, simpel maar goed verstaanbaar verhaal.
Nightmare Alley (2021): 8/10
Zeer trage start, maar Cate Blanchett maakt enorm veel indruk op mij in deze psychologische triller die ik wel kan waarden. Ik zal ooit eens de film in de jaren '40 waarop deze gebaseerd is ook eens moeten kijken.
A Cure for Wellness (2018): 8/10
Aangename psychologische thriller die langzaam van start gaat, maar er wel in slaagt om te boeien over de hele speelduur, althans voor mij toch. En toch best redelijk origineel uit de hoek kan komen. Dit soort films ligt me wel.
Planet of the Apes trilogie: allemaal 8/10 en de 1968 versie (7/10) en Kingdom of the Planet of the Apes (6/10)
Ik had de eerste twee al eens gezien, de laatste nog niet. Leuk vermaak en eigenlijk een zeer goed voorbeeld van hoe een blockbuster hoort te zijn. Ik vind ook dat het script goed in elkaar zit en dat er goed geacteerd worden. Zo vind ik het goed dat er eigenlijk niet zo veel dialoog is tussen de Apen in de films die Matt Reeves regisseerde. Verder ook Kingdom ... gezien, dat vond ik al een stuk minder. En ook de originele versie uit 1968 gezien wat ik ook vrij goed vond gezien de context van de tijd maar ik vind dat de reboot trilogie beter doet. Toch ook een zeven gegeven daaraan.
The Empty Man (2020): 7/10
Aangename horrorfilm met een heel sterke opener. Opnieuw een film die me ligt en vlot wegkijkt, maar waar ik best ook niet te veel over zeg om niet te spoilen.
Enter The Dragon (1973): 7/10
Klassieker die je eens moet gezien hebben. Als verhaal heeft het niet zoveel om het lijf maar Bruce Lee en sommige shots alsook de finale maken de film zeker de moeite om eens gezien te hebben.
Enemy of the State (1998): 7/10
Aangename en plezante actiefilm met Will Smith in de hoofdrol van regisseur Tony Scott. Dit soort films hebben ze wel vaker gemaakt in die periode, maar dit is denk ik wel één van de betere in zijn soort.
Quiz Lady (2023): 7/10
Korte komedie met Awkwafina in de hoofdrol die aangenaam wegkijkt. Simpel maar effectief.
A Real Pain (2024): 7/10
Soort van roadmovie met Jesse Eisenberg in de hoofdrol en ook als regisseur. Kijkt vrij vlot weg.
Kind of Kindness (2024): 7/10
Een film voor de Lanthimos fans waartoe ik me wel bij reken sinds Poor Things. Sukkelt een beetje waar veel anthologiefilms mee sukkelen, namelijk dat niet elk kortverhaaltje even boeiend is als de andere. Het eerste vond ik zeer goed, de andere twee een stuk minder. Maar een Lanthimos film is altijd de moeite waard om eens gezien te hebben. Maar het is zeker geen meesterwerk, eerder een film voor de liefhebbers of completionisten.
Chronicle (2012): 7/10
Fijn concept dat het aangenaam maakt om te kijken en toch een iets andere take heeft op de superheldengenre, waarbij je toch eens het gevoel hebt dat je naar mensen zoals ik en jij kijkt. Gaat een beetje uit de bocht op het einde, maar voor een film die maar een kleine anderhalf uur duurt zeker een fijne zit.
Summer of 85 (2020): 7/10
Aangename Franse film van regisseur Ozon die vlot wegkijkt. Ik denk niet dat het zoveel nieuws brengt, en dit soort films zijn zeker niet meer uniek, maar als het goed in elkaar zit geeft dat niet voor mij.
Underwater (2020): 7/10
Leuke korte horrorfilm die vlot wegkijkt. Veel meer ga ik er niet over te zeggen om niets te spoilen.
The Unknown (1927): 7/10
Goede en korte stomme film van Tod Browning met een vrij origineel concept. Van Dracula (overacting) en Freaks in de jaren '30 was ik een stuk minder fan jammer genoeg.
Star Wars VII tot IX trilogie (6/10 voor eerste 2 en 5/10 voor de laatste), Rogue One (7/10) en Solo A Star Wars Story (7/10)
Eindelijk mee met de Star Wars films. Force Awakens was een beetje een A New Hope redux en een beetje te veel nostalgia fishing voor mij. The Last Jedi probeert iets nieuws toe te voegen maar ik ben niet zo ervan overtuigd of het wel slaagt. En bepaalde plotlijnen vond ik niet zo interessant. Visueel wel de moeite (dat is misschien de enige reden voor de films te kijken eigenlijk). En dan is er the Rise of Skywalker. Als film zelf vond ik ook die wel oké, maar als een deel in de trilogie in zijn geheel vind ik eigenlijk gewoon slecht en puur chaos, ook door controversiele keuzes doorheen de films en het gebrek aan een gemeenschappelijke visie. Ik vind de films ook gewoon ontzettend vermoeiend. Rogue One vond ik een zeer goed slot hebben maar het eerste uur is toch ook gewoon meh. En Solo vind ik misschien nog wel stiekem de leukste film van de vijf die ik gezien heb.