Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
Gisterenavond nog eens naar Coco gekeken (9/10).
Voor mij persoonlijk 1 van de beste animatiefilms die Pixar ooit gemaakt heeft.
Tonnen sfeer, visueel top en legt met heel veel respect het Dia de los Muertos-concept uit, verpakt in een pakkend verhaal.
The Thing (1982): eindelijk eens deze klassieker bekeken. Heerlijk om die practical effects te zien, een behind the scenes is echt wel verplicht bij deze film. Wat heeft Kurt Russell ook een zalige kop, knappe man. Zeggen dat deze film 'na al die jaren overeind blijft' vind ik wel overdreven, ik vond hem heel duidelijk verouderd, niet alleen qua visuele effecten. Spannend vond ik hem ook niet, maar toch een must see. 7/10 maar met veel respect voor de métier van de makers.
The Baltimorons (2025): ik ben niet echt aan romcoms maar deze bekeken met de vriendin. Niet slecht, niet goed. 6/10
Boogie Nights (1997): eindelijk deze PTA classic opgezet. Zeker niet mijn favoriet van hem maar vermakend van begin tot eind. De scène bij Alfred Molinas, heerlijk. Zou je zo een spin-off van kunnen maken. 8/10
Relay (2025): Leuk kat-en-muis concept, ik werd er direct ingezogen. Maar ik vond dat de kwaliteit naar beneden ging vanaf
dat de twee personages elkaar effectief spreken
en het einde vond ik ook wat flauw. 6.5/10
Vingt Dieux (2024): leuke picareske Franse film. Het verhaal heeft weinig om het lijf maar goeie sfeerschepping. 7/10
I'm Still Here / Ainda Estou Aqui (2024): prachtige, magistrale film. Van het waargebeurde verhaal, de esthetische gevoeligheid, de soundtrack en de regie tot de acteerprestaties. 9/10
Caught Stealing : Moest ik niet beter weten zou ik zweren dat dit een Guy Ritchie film is. Een hele leuke film met veel kleurrijke figuren waarin het hoofdpersonage tegen wil en dank tussen 2 vuren beland door toedoen van zijn buurman. 7/10
Indiana Jones and the Dial of Destiny : 5de en laatste Indy film. De scenes waarmee er geopend wordt zijn de beste uit de film. De rest is allemaal ok en tof maar Indy rechtstreeks tegen de Nazi's bezig zien is toch wel een pak leuker. Waller Bridges is bij momenten vrij irritant al verandert dat naar het einde vd film wel. Mooie afsluiter van een zalige film reeks. 6/10
Ik had het vliegtuig niet laten uitkomen bij die slag in de oudheid maar toch in de 2de wereldoorlog zodat Indy het rechtstreeks kon opnemen tegen Hitler zijn idioten. Had imo leuker geweest.
Indiana Jones and and the Kingdom of the Crystal Skull : Deze wordt door de meeste mensen beschouwd als de minste van de 5 films. Ik weet nog goed toen deze uitkwam de reviews niet mals waren en veel mensen klaagden dat het de slechtste Indy film ooit was. Persoonlijk vond ik hem heel erg leuk maar soms ook net iets te komisch. Ipv de Nazi's neemt Indy het nu op tegen de Soviets en leek mij gezien de leeftijd van Ford geen slechte continuatie van Indy. De toevoeging van Shia Leboeuf en de immer luide Ray Winston vond ik als characters mindere toevoegingen. Cate Blanchett als Irina Spalko vond ik dan weer een uiterst geslaagde en zeer toepasselijke tegenstander voor Indy. Naar mijn mening krijgt deze film teveel kritiek die maar deels terecht is. Toch een dikke 7/10
A House of Dynamite : Na het eerste act dacht ik bij mezelf: man dit is een geweldige sterkte politieke thriller. En daarna kregen we het eerste act terug maar dan vanuit andere perspectieven, hoedanigheden en emoties. Het voelde alsof de eerste act een paar keer licht herkauwd werd tot de film abrupt stopt. Zowel de 2de als 3de act leveren weinig nieuwe info. We krijgen enkel vanuit andere personen op verschillende niveaus hun al dan niet emotionele reactie. Wat de film wel goed doet, althans bij mij, is het bewust maken dat een nucleair wapen, geen wapen is maar een oneindige escalatie waar niemand begin noch einde van durft inschatten. Er zijn zoveel landen en regimes die over een absurd aantal wapens in een of andere hoedanigheid beschikken. Het lijkt dan ook dat ooit op een of andere manier, hetzij intentioneel of accidenteel een nucleair wapen gebruikt of ingezet gaat worden. Ik denk dat dit de voornaamste boodschap is van de film. De complete absurditeit die een dergelijk wapen met zich meebrengt. 6,5/10
It Chapter One and Two : Gebaseerd op het gelijkenamige boek van Stephen King, zonder een bepaald stuk natuurlijk. Vermits er een nieuwe tv reeks in de maak is over het stadje Derry dacht ik mss dat het nog is leuk zou zijn om beide films te bekijken voor ik aan de serie begin. Ik ben geen super horror fan maar sommige films kan ik wel smaken. En deze 2 horen hier zeker en vast bij. De eerste met de kinderen vond ik mss nog de beste vd twee. Deze deed me op een of andere manier aan de Goonies goes Horror denken. Chapter one : 7,5/10 - Chapter two : 7/10
The Conjuring 2 : Tijdje terug de eerste gezien en deze vond ik quasi even spannend. Ed en Elaine Warren gaan deze keer naar Engeland waar een gezin geteisterd word door iets wat ze niet kunnen verklaren. De eene persoon stelt dat de dochter alles faked terwijl Ed en Elaine hun twijfels hebben. Uiteindelijk is het iets veels ergers dat het gezin probeert te raken dan ze hadden durven vermoeden. Ik vond hem bijzonder goed, kan er niet meer op zeggen. Zeker wanneer de ontknoping volgt zat ik aan het scherm gekluisterd. Ik denk dat deze het zelfde niveau zit als de eerste. 7,5/10
Voor het eerst gezien. De film heeft nog steeds een uitgesproken stijl die me doet denken aan Blade runner. Cool ontworpen personages, een geloofwaardige wereld... voor mij voelt de film echter te beperkt met zijn 83 minuten om echt diep in te gaan op het idee van de Ghost en is het detective-verhaal een beetje moeilijk volgen als ge niet constant mee zijt.
Ik kan zien waarom het een klassieker is en hoe het zo invloedrijk kon zijn voor IP gelijk the matrix en Cyberpunk, maar the matrix voelt dan weer veel toegankelijker aan in zijn filosofie terwijl Cyberpunk (de game) veel beter erin slaagt om een verhaal te vertellen.
Voor het eerst gezien. De film heeft nog steeds een uitgesproken stijl die me doet denken aan Blade runner. Cool ontworpen personages, een geloofwaardige wereld... voor mij voelt de film echter te beperkt met zijn 83 minuten om echt diep in te gaan op het idee van de Ghost en is het detective-verhaal een beetje moeilijk volgen als ge niet constant mee zijt.
Ik kan zien waarom het een klassieker is en hoe het zo invloedrijk kon zijn voor IP gelijk the matrix en Cyberpunk, maar the matrix voelt dan weer veel toegankelijker aan in zijn filosofie terwijl Cyberpunk (de game) veel beter erin slaagt om een verhaal te vertellen.
Deel 2 en de series, zijn zoveel malen beter. Origineel is een beetje zoals een coole pilot episode.. die zelfs met zijn korte runtime toch nog te lang aanvoelt.
Deel 2 en de series, zijn zoveel malen beter. Origineel is een beetje zoals een coole pilot episode.. die zelfs met zijn korte runtime toch nog te lang aanvoelt.
Indiana Jones and and the Kingdom of the Crystal Skull : Deze wordt door de meeste mensen beschouwd als de minste van de 5 films. Ik weet nog goed toen deze uitkwam de reviews niet mals waren en veel mensen klaagden dat het de slechtste Indy film ooit was. Persoonlijk vond ik hem heel erg leuk maar soms ook net iets te komisch. Ipv de Nazi's neemt Indy het nu op tegen de Soviets en leek mij gezien de leeftijd van Ford geen slechte continuatie van Indy. De toevoeging van Shia Leboeuf en de immer luide Ray Winston vond ik als characters mindere toevoegingen. Cate Blanchett als Irina Spalko vond ik dan weer een uiterst geslaagde en zeer toepasselijke tegenstander voor Indy. Naar mijn mening krijgt deze film teveel kritiek die maar deels terecht is. Toch een dikke 7/10
Lang geleden dat ik deze nog eens bekeken heb maar mijn grootste issues waren het gebrek aan spanningde en misplaatste humor (& de toon ervan).
Spanning: je krijgt nooit het gevoel dat Indy echt in gevaar is. Het begint al met die nuke en koelkast. En het gaat gewoon verder: Indy Jr gaat met de bejaardenbond op pad en eigenlijk lijkt niets ze in de weg te kunnen leggen. In de eerste drie is Indy kwetsbaar, een underdog die zijn best moet doen om er als winnaar uit te komen. In Raiders "wint" hij zelfs niet, tijdens de finale is hij letterlijk zelfs vast gebonden en komt er alleen maar als winnaar uit door de deus ex machina uit de Ark. Dat gevoel heb ik doorheen KotCS nooit.
Humor: Indy was nooit echt serieus, ik denk dan bv aan The Last Crusade. Kingdom of the Crystal Skull gaat gewoon de té karikaturale toer op met die gophers en Shia die als Tarzan door de bomen slingert.
All in all: de toon of de geest van de oude films wordt opzij geschoven; het is een Indy film in naam maar niet in sfeer.
I Know What You Did Last Summer (2025)
Drol van een film.
Night Of The Living Dead (1968)
Het begint zo klungelig tot het je plots bij je nekvel grijpt en je met kippenvel naar de foto's van de aftiteling kijkt.
The toxic avenger (1984). Rewatch.
Wat kan er gezegd worden over deze film? Cult horror film.
Het acteren is zo slecht dat het grappig wordt.
De gore is echt over the top.
Mensen die bvb films zoals Terrifier goed vinden gaan zich hier zeker mee vermaken.
A Nightmare on Elm Street (1984) Herinnerde me die films nog uit mijn tienerjaren, maar het origineel blijkbaar nooit gezien. Was wel redelijk "rough" om te zien. Practical effects zeer droevig, niet super spanned, score vond ik storend
Arachnophobia (1990) Ook bijgebleven uit mijn teens. Deze heeft de tand des tijds wel goed doorstaan. Uitstekende mix van spanning, supsense en wat humor. Leuk om terug te zien. En ik heb nog steeds een hekel aan spinnen blijkbaar.
Sinister (2012) Voortdurende spanning en regelmatig wat jump scares. Heeft wat mosterd gehaald The Sixth Sense. Maar zeer ón theme.
Mijn angst en afkeer voor spinnen valt terug te leiden tot die film. Ik heb echt járenlang altijd de bril van de wc omhoog gedaan om te checken of er geen spin verborgen zat om in mijn poep te bijten.
Tron Ares.
Afgelopen week de eerste twee gezien, samen met dochter. Had er wat negatieve dingen van opgevangen maar ik vond hem prima. Leuke sfeer en dito muziek erbij.
Night Of The Living Dead (1968)
Het begint zo klungelig tot het je plots bij je nekvel grijpt en je met kippenvel naar de foto's van de aftiteling kijkt.
Voor wie deze ook wil zien, werd een recente restauratie recent op Youtube geüpload.
The Brutalist (Brady Corbet, 2024) - Netflix
Een monumentale film in omvang en ambitie van 3u30 waar je op z’n minst bewondering voor moet opbrengen, zeker met het mini budget dat Corbet had voor een productie van 30 dagen. De eerste helft vond ik fantastisch, een geweldige dissectie van de american dream voor een immigrant. In de tweede helft volgt de logische en dus weinig verrassende desillusie. Daar verliest Corbet naar mijn gevoel lichtjes zijn grip op de film en op het eind liet The Brutalist me misschien wat kouder dan ik tijdens de eerste helft verwacht had.
De schoonheidsfoutjes zijn makkelijker met de mantel der liefde te bedekken door de sterke acteerprestaties en samengang van goeie muziek met vooral ongelofelijk mooi gefilmde beelden, The Brutalist is visueel een van de mooiste films die ik de laatste jaren gezien heb.
Malavita the family.
Per toeval op deze film gestoten. Nog nooit van gehoord.
Maar toen ik de cast zag oa De Niro en Tommy Lee Jones en geregisseerd door Luc Besson, heb ik toch maar toegehapt.
De film verveelt nooit. Verwacht geen doorsnee gangsterfilm, maar eentje met humor en luchtige momenten.
