Ten eerste vind ik het verhaal maar zwak. Komt er dus op neer dat een synthetische mens verantwoordelijk is voor alles wat in voorgaande films gebeurd is omdat hij voor God is gaan spelen.
Ok, jammer. Maar dat is nog het minste.
Ze hebben 10 jaar onderzoek gedaan naar een leefbare planeet. 'Hey, laten we een random andere planeet bezoeken die we over het hoofd gezien hebben, 't zal wel ok zijn.'
En als we dan toch bezig zijn, laten we met meer dan de helft van het team gaan. 't Is niet dat we een synthetische mens kunnen sturen om eens te chekken.
Laten we landen in het water, 't is niet dat er 10 meter verder land is. O, en laten we 10 km van het distress signal landen. Kunnen we nog wat stappen.
't Is duidelijk dat er ene heel snel ziek wordt, moet zelfs bloed overgeven op de andere crewleden. Snel! Breng hem aan boord. Quarantaine is niet nodig jong.
Oh, een donkere grot waar iemand zijne kop ligt en een dode alien. We zullen de geweerschoten niet gehoord hebben. Laten we alleen zonder iemand te waarschuwen afdalen in de grot.
Ooo kijk, een ei van een alien. Laten we erin kijken, wat kan er mislopen.
Toen die op het einde in hare pod kroop om te slapen en ze fits had dat het niet Walter was maar David, had ik al zoiets van: gij koe.
Knap dat David in enkele seconden z'n haar wa goed gelegd heeft, van kleren verwisseld heeft en z'n hand afgekapt heeft.
And so on...
