't Gaat hier niet in dank afgenomen worden maar Breaking bad is toch echt overroepen? Zeker niet slecht, een zeer degelijke serie. Origineel idee en zeker enkele memorabele momenten maar toch mijlenver van het beste allertijde zoals uit vele lijstjes blijkt? Al twee keer aan begonnen maar na een seizoen of 2-3 heb ik het altijd gehad precies.
Zeg het Kenpachi, zeg het. Breaking Bad is een fletse oude power fantasy met een compleet van de pot gerukt plot dat drie seizoenen te lang trekt.
Wat klungelig en oprecht begint in een aanstekelijk eerste seizoen vervalt al snel in een meelijwekkend slap en volledig ongeloofwaardige transformatie die enkel de onwetende en eeuwige slachtoffergevoelige "ocharme ik" kijker weet te charmeren.
In de woorden van Chapelle, "it's doodoo baby.. ".
Hoe had het dan beter en meer realistisch gegaan? Ergens midweg s2 terwijl Walt Sr. in de woestijn felle meth aan het produceren is word zijn huis benaderd door een cartel. Terwijl Walt terugkomt van deze productieve sessie ziet hij bij zijn thuiskomst Walter White Jr volledig gefileerd over het dak hangen van onze meth bakkende kankerman. Een Mexicaanse goon die kwam informeren over de concurrentie had zijn gemompel en zijne "cripwalk" verkeerd begrepen en beledigend geïnterpreteerd.
Zo snel kan het gaan aan de grensstreek.
Walter Sr, volledig van zijn melk, gaat al trillend en bibberend met zijn brave kloten naar de politie. Zijn saaie zagerige madam is door een Mexicaans cartel meegenomen en tewerk gesteld als "dungeon prostitutee" waar veel behaarde dikke buiken tegen haar voorhoofd botsen terwijl.. ahhhh ge snapt het wel. Er vallen geen vliegende pizza's te zien in deze versie.
Walter, mild catatonisch over zijn jongen die weid gespreid gelijk een boke met preparé over dat dak lag, krijgt na veel emotionele manipulatie van de narcos eindelijk de moed om mee in een verhaal te gaan om de mexicaanse cartels "te pakken". Hij is zijn madam toch kwijt. Zijn jongen ook.. grotendeels. En stervende als hij is, wat heeft hij nog te verliezen? Juist. Bitch named Jesse!
"Hey Mr White, wat is die plek op uw dak daar? Wat een raar vogels schijten hier zeg?!"
Waardoor Walt Sr. net uit zijn catatonische stupor word getriggerd en zich afreageerd op zijn enige kandidaat "vervangzoon". Helaas. Hij propt hem vol met meth en in een twist van jewelste prostitueert Walt op zijn beurt "Jesse" vanwege die ene keer "science bitch!" teveel.
En ergens, is hij gelukkiger dan ooit. Geen zaag. Geen zorgkind. En Jesse brengt verrassend goed op en bekostigd zo zijn kankertherapie.
Fin.
.
